ΝΟΟΤΡΟΠ F.C.TAB 1200MG/TAB
Πληροφορίες συνταγογράφησης
Λίστα ασφαλίσεων
Πληροφορίες έκδοσης
Περιορισμός συνταγογράφησης
Αλληλεπιδράσεις με
Περιορισμοί
Άλλες πληροφορίες
Όνομα φαρμάκου
Σύνθεση
Φαρμακευτική μορφή
Κάτοχος άδειας κυκλοφορίας (MAH)
Χρησιμοποιήστε την εφαρμογή Mediately
Λήψη στοιχείων φαρμάκων πιο γρήγορα.
Πάνω 36k αξιολογήσεις
SmPC - 1200MG/TAB
Πιθανόν να βοηθά στην αντιμετώπιση των συμπτωμάτων των ακολούθων καταστάσεων:
-
Άνοια αγγειακής αιτιολογίας
-
Μυοκλονίες φλοιϊκής προέλευσης ως συμπλήρωμα της ήδη χορηγούμενης αντιμυοκλονικής αγωγής, εφόσον αυτή δεν επαρκεί.
Δοσολογία
Η συνιστώμενη δοσολογία παρατίθεται παρακάτω βάσει της ένδειξης.
Σε ενήλικες
Αγγειακή άνοια
2,4g ημερησίως, σε 2-4 διηρημένες δόσεις
Μυοκλονίες φλοιϊκής προέλευσης
Mόνο σε άτομα μεγαλύτερα των 16 ετών. Συνήθης δόση 7,2g ημερησίως με προοδευτική προσθήκη 4,8g ημερησίως κάθε 3-4 ημέρες μέχρι την μέγιστη δόση των 24g ημερησίως, σε 2-3 ημερήσιες λήψεις. Η θεραπεία με άλλα αντι-μυοκλονικά φαρμακευτικά προϊόντα πρέπει να διατηρείται στην ίδια δοσολογία. Ανάλογα με το κλινικό όφελος που επιτυγχάνεται, η δοσολογία άλλων παρόμοιων φαρμακευτικών προϊόντων πρέπει να μειωθεί, αν είναι δυνατόν.
Αφού ξεκινήσει, η θεραπεία με την πιρακετάμη πρέπει να συνεχισθεί για όλο το διάστημα κατά το οποίο επιμένει η αρχική εγκεφαλική νόσος. Σε ασθενείς με οξύ επεισόδιο, είναι δυνατόν να παρατηρηθεί αυτόματη ύφεση με την πάροδο του χρόνου και κάθε 6 μήνες πρέπει να γίνεται προσπάθεια να μειωθεί ή να διακοπεί η φαρμακευτική θεραπεία. Αυτό πρέπει να γίνεται με μείωση της δόσης της πιρακετάμης ανά 1,2 g κάθε δύο ημέρες (κάθε τρεις ή τέσσερις ημέρες στην περίπτωση συνδρόμου Lance Adams, προκειμένου να προλαμβάνεται η πιθανότητα αιφνίδιας υποτροπής ή σπασμών απόσυρσης).
Τρόπος χορήγησης Από του στόματος
Η πιρακετάμη μπορεί να λαμβάνεται με ή χωρίς τροφή. Τα επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία θα πρέπει να καταπίνονται με υγρό.
Ειδικοί πληθυσμοί
Ηλικιωμένοι
Σε ηλικιωμένους ασθενείς με ελαττωμένη νεφρική λειτουργία συνιστάται η προσαρμογή της δόσης (βλέπε «Ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια» παρακάτω). Για μακροχρόνια θεραπεία σε ηλικιωμένους ασθενείς, απαιτείται η τακτική αξιολόγηση της κάθαρσης της κρεατινίνης προκειμένου να είναι δυνατή η προσαρμογή της δόσης, αν απαιτείται.
Ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια
Η ημερήσια δόση πρέπει να εξατομικεύεται ανάλογα με την νεφρική λειτουργία. Ανατρέξατε στον ακόλουθο πίνακα και προσαρμόστε τη δόση, όπως ενδείκνυται. Προκειμένου να χρησιμοποιήσετε τον πίνακα δοσολογίας, πρέπει να γίνει εκτίμηση της κάθαρσης κρεατινίνης του ασθενούς (CLcr) σε ml/min. Η τιμή της CLcr σε ml/min είναι δυνατόν να εκτιμηθεί με βάση τον προσδιορισμό της τιμής κρεατινίνης ορού (mg/dl) με χρήση του ακόλουθου τύπου:
Cl cr= [140 – ηλικία (έτη)] X βάρος (kg) (X 0,85 για γυναίκες) 72 X κρεατινίνη ορού (mg/dl)
| Ομάδα | Κάθαρση Κρεατινίνης (ml/min) | Δοσολογία και συχνότητα |
| Φυσιολογική | > 80 | συνήθης ημερήσια δόση, 2 έως 4 διηρημένες δόσεις |
| Ήπια | 50-79 | 2/3 από τη συνήθη ημερήσια δόση, 2 ή 3 διηρημένες δόσεις |
| Μέτρια | 30-49 | 1/3 από τη συνήθη ημερήσια δόση, 2 διηρημένεςδόσεις |
| Σοβαρή | < 30 | 1/6 από τη συνήθη ημερήσια δόση, 1 εφάπαξ λήψη |
| Νεφρική ανεπάρκεια τελικού σταδίου | <20 | αντενδείκνυται |
Ασθενείς με ηπατική ανεπάρκεια
Σε ασθενείς με ηπατική ανεπάρκεια μόνο, δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης. Σε ασθενείς με ηπατική και νεφρική ανεπάρκεια , συνιστάται η προσαρμογή της δόσης (βλέπε «Προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια» παραπάνω).
Παιδιατρικός πληθυσμός
Επειδή οι συγκεκριμένες ενδείξεις του φαρμάκου αναφέρονται σε ενήλικες, η εμπειρία από την συνταγογράφηση της πιρακετάμης σε παιδιά είναι περιορισμένη.
Υπερευαισθησία στην πιρακετάμη ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1 ή άλλα παράγωγα της πυρρολιδόνης.
Ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια τελικού σταδίου Aσθενείς με εγκεφαλική αιμορραγία
Ασθενείς με Χορεία του Huntington Άτομα ηλικίας κάτω των 16 ετών
Επιδράσεις στο μηχανισμό συσσωμάτωσης των αιμοπεταλίων
Επειδή η πιρακετάμη επιδρά στο μηχανισμό συσσωμάτωσης των αιμοπεταλίων (βλ.Φαρμακοδυναμικές ιδιότητες, παράγραφο 5.1) συνιστάται προσοχή σε ασθενείς με σοβαρή αιμορραγία, ασθενείς με κίνδυνο αιμορραγίας όπως έλκος του γαστρεντερικού σωλήνα, ασθενείς με υποκείμενες διαταραχές αιμόστασης, ασθενείς με ιστορικό αιμορραγικού αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου (ΑΕΕ), ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε μεγάλες χειρουργικές επεμβάσεις, συμπεριλαμβανομένης οδοντιατρικής επέμβασης και ασθενείς που χρησιμοποιούν αντιπηκτικά ή φάρμακα που εμποδίζουν τη συγκόλληση των αιμοπεταλίων συμπεριλαμβανομένης της χαμηλής δόσης ακετυλοσαλικυλικού οξέος.
Νεφρική ανεπάρκεια
Η πιρακετάμη αποβάλλεται σχεδόν αποκλειστικά μέσω των νεφρών και για αυτό επιβάλλεται προσοχή σε περιπτώσεις νεφρικής ανεπάρκειας (βλέπε παράγραφο 4.2).
Ηλικιωμένοι
Για τη μακροχρόνια θεραπεία σε ηλικιωμένους, απαιτείται τακτική αξιολόγηση της κάθαρσης της κρεατινίνης προκειμένου να επιτρέπεται η προσαρμογή της δόσης, αν είναι αναγκαίο (βλέπε παράγραφο 4.2).
Διακοπή θεραπείας
Η απότομη διακοπή της θεραπείας πρέπει να αποφεύγεται σε ασθενείς με μυοκλονίες, επειδή αυτό μπορεί να προκαλέσει αιφνίδια υποτροπή ή σπασμούς απόσυρσης.
Προειδοποιήσεις που σχετίζονται με τα έκδοχα:
-
Παρα:ϋδροξυβενζοϊκός μεθυλεστέρας και παραϋδροξυβενζοϊκός προπυλεστέρας: μπορεί να προκαλέσουν αλλεργικές αντιδράσεις (πιθανόν με καθυστέρηση).
-
Γλυκερόλη: μπορεί να προκαλέσει πονοκέφαλο, στομαχική ενόχληση και διάρροια.
-
Νάτριο:
Νοοτρόπ 1200 mg επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία: αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει 46 mg νατρίου ανά 24 g πιρακετάμης, που ισοδυναμεί με 2,3% της συνιστώμενης από τον ΠΟΥ μέγιστης ημερήσιας πρόσληψης 2 g νατρίου μέσω διατροφής, για έναν ενήλικα.
Αυτό πρέπει να λαμβάνεται υπόψη από ασθενείς που ακολουθούν άναλο δίαιτα.
Νοοτρόπ 1000 mg/5 ml πόσιμο διάλυμα: αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει 80,5 mg νατρίου ανά 24 g πιρακετάμης, που ισοδυναμεί με 4,03% της συνιστώμενης από τον ΠΟΥ μέγιστης ημερήσιας πρόσληψης 2 g νατρίου μέσω διατροφής, για έναν ενήλικα. Πρέπει να λαμβάνεται υπόψη από ασθενείς που ακολουθούν άναλο δίαιτα.
Θυρεοειδικές ορμόνες
Έχουν αναφερθεί ευερεθιστότητα, σύγχυση και διαταραχές ύπνου σε ταυτόχρονη χορήγηση πιρακετάμης και σκευασμάτων θυροειδικών ορμονών (Τ3 και Τ4).
Αντιπηκτικό acenocoumarol
Σε δημοσιευμένη απλή τυφλή μελέτη επί ασθενών με σοβαρή υποτροπιάζουσα φλεβική θρόμβωση, η πιρακετάμη σε δόση 9,6g ημερησίως δεν επέβαλε τροποποίηση της δόσης του από στόματος αντιπηκτικού acenocumarol που απαιτείτο για να επιτευχθεί INR 2,5 μέχρι 3,5. Αλλά σε σύγκριση με τη δράση μόνου του acenocoumarol η προσθήκη της πιρακετάμης σε δόση 9,6g/ημέρα μείωσε σε στατιστικώς σημαντικό βαθμό τη συσσωμάτωση των αιμοπεταλίων, την απελευθέρωση της β- θρομβοσφαιρίνης, τα επίπεδα ινωδογόνου και παραγόντων von Willebrand (VIII : C, VIII : vW :Ag, VIII : vW : RCo) καθώς και την γλοιότητα του αίματος και του πλάσματος.
Φαρμακοκινητικές αλληλεπιδράσεις
Η δυνατότητα να επηρεαστεί η φαρμακοκινητική της πιρακετάμης από τη χορήγηση άλλων φαρμάκων αναμένεται να είναι περιορισμένη, εφόσον περίπου 90% της δόσης της πιρακετάμης αποβάλλεται στα ούρα αμετάβλητη.
H πιρακετάμη in vitro δεν αναστέλλει τις κυριότερες ισομορφές του ηπατικού κυτοχρώματος Ρ450 στον άνθρωπο, (CYP 1A2, 2B6, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 και 4A9/11), σε συγκεντρώσεις 142, 426 και 1422μg/ml.
Σε συγκέντρωση 1422 µg/ml, παρατηρήθηκαν ήσσονες ενέργειες αναστολής στο CYP 2A6 (21%) και στο 3A4/5 (11%). Ωστόσο, οι τιμές Ki για την αναστολή αυτών των δύο ισομορφών του CYP είναι πιθανόν να υπερβαίνουν τα 1422 µg/ml. Eπομένως η αλληλεπίδραση της πιρακετάμης με άλλα φάρμακα είναι απίθανη.
Αντιεπιληπτικά φάρμακα
Ημερήσια δόση πιρακετάμης 20g επί 4 εβδομάδες δεν μετέβαλε τις ανώτατες και τις χαμηλότερες συγκεντρώσεις στον ορό του αίματος αντιεπιληπτικών φαρμάκων (καρβαμαζεπίνη, φαινυτοίνη, φαινοβαρβιτάλη, βαλπροικό), σε ασθενείς με επιληψία, που ελάμβαναν σταθερές δόσεις αυτών των φαρμάκων.
Οινόπνευμα
Ταυτόχρονη χορήγηση οινοπνεύματος δεν επηρέασε τα επίπεδα της πιρακετάμης στον ορό, ενώ από του στόματος δόση πιρακετάμης 1,6g δεν μετέβαλε τις συγκεντρώσεις οινοπνεύματος.
Κύηση
Δεν υπάρχουν επαρκή δεδομένα από την χρήση της πιρακετάμης σε εγκύους. Από τις μελέτες σε πειραματόζωα δεν προκύπτουν άμεσες ή έμμεσες επιβλαβείς ενέργειες στην κύηση, την εμβρυϊκή ανάπτυξη, τον τοκετό ή την μετανεογνική ανάπτυξη (βλέπε παράγραφο 5.3).
Η πιρακετάμη διαπερνά το φραγμό του πλακούντα. Τα επίπεδα φαρμάκου στο νεογνό είναι περίπου 70% έως 90% των επιπέδων της μητέρας. Δεδομένου ότι η ασφάλεια της χρήσης στην εγκυμοσύνη δεν έχει αποδειχθεί, θα πρέπει να αποφεύγεται η πιρακετάμη κατά τη διάρκεια της κύησης.
Θηλασμός
Η πιρακετάμη στον άνθρωπο εκκρίνεται στο μητρικό γάλα. Συνεπώς, η πιρακετάμη δεν πρέπει να χορηγείται κατά το θηλασμό, ή πρέπει να διακόπτεται ο θηλασμός, κατά τη διάρκεια της θεραπείας με πιρακετάμη. Θα πρέπει να ληφθεί η απόφαση για το εάν θα διακοπεί ο θηλασμός ή εάν θα διακοπεί η θεραπεία με πιρακετάμη λαμβάνοντας υπόψη το όφελος του θηλασμού για το παιδί και το όφελος της θεραπείας για τη γυναίκα.
Οι νέες γυναίκες που χρησιμοποιούν το προϊόν θα πρέπει να λαμβάνουν την κατάλληλη αντισυλληπτική αγωγή.
Γονιμότητα
Δεν υπάρχουν διαθέσιμα κλινικά δεδομένα για την επίδραση της πιρακετάμης στην γονιμότητα. Μελέτες σε ζώα έδειξαν ότι η πιρακετάμη δεν έχει επίδραση στη γονιμότητα αρσενικών και θηλυκών αρουραίων.
ν
Με δεδομένες τις ανεπιθύμητες ενέργειες που παρατηρήθηκαν με το φάρμακο, είναι πιθανή η επίδραση στην οδήγηση και την χρήση μηχανημάτων και αυτό πρέπει να λαμβάνεται υπόψη.
Κλινικές μελέτες
-
Σύνοψη
Διπλά τυφλές ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο κλινικές μελέτες ή μελέτες κλινικής φαρμακολογίας, των οποίων διατίθενται ποσοτικά δεδομένα ασφάλειας, περιέλαβαν περισσότερα από 3000 άτομα, στα οποία χορηγήθηκε πιρακετάμη ασχέτως ενδείξεως, φαρμακοτεχνικής μορφής, ημερήσιας δόσης ή χαρακτηριστικών του πληθυσμού των ασθενών.
-
Πίνακας ανεπιθύμητων ενεργειών
Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρθηκαν σε κλινικές μελέτες και από την εμπειρία μετά την κυκλοφορία είναι καταγεγραμμένες στον ακόλουθο πίνακα ανά κατηγορία/οργανικό σύστημα και ανά συχνότητα. Η συχνότητα ορίζεται ως εξής: πολύ συχνές (≥1/10), συχνές (≥ 1/100 έως < 1/10), όχι συχνές (≥ 1/1000 έως <1/100), σπάνιες (≥ 1/10.000 έως <1/1000), πολύ σπάνιες (< 1/10.000).
Εμπειρία μετά την κυκλοφορία
Τα δεδομένα από την εμπειρία μετά την κυκλοφορία δεν επαρκούν για να υποστηρίξουν μια εκτίμηση της επίπτωσης των ανεπιθύμητων ενεργειών στον πληθυσμό που θα πάρει θεραπεία.
Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος
Μη γνωστή: αιμορραγική διαταραχή
Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος
Μη γνωστές: αναφυλακτοειδής αντίδραση, αντίδραση υπερευαισθησίας
Ψυχιατρικές διαταραχές
Συχνή: νευρικότητα Όχι συχνή: κατάθλιψη
Μη γνωστές: διέγερση, άγχος, σύγχυση, παραισθησίες
Διαταραχές νευρικού συστήματος
Συχνή : υπερκινησία Όχι συχνή: υπνηλία
Μη γνωστές: αταξία, διαταραχές της ισορροπίας, επιδείνωση της επιληψίας, κεφαλαλγία, αϋπνία
Διαταραχές ωτών και λαβυρίνθου
Όχι συχνή: ίλιγγος
Γαστρεντερικές διαταραχές
Μη γνωστές: κοιλιακό άλγος, επιγαστραλγία, διάρροια, ναυτία, έμετος
Διαταραχές δέρματος και υποδόριου ιστού
Μη γνωστές: αγγειονευρωτικό οίδημα, δερματίτις, κνησμός, κνίδωση
Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
Συχνή: αύξηση βάρους Όχι συχνή: εξασθένιση
Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών
Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες, μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς:
Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων Μεσογείων 284
GR-15562 Χολαργός, Αθήνα Τηλ.: +30 213 2040337
Ιστότοπος: http://www.eof.gr http://www.kitrinikarta.gr
Συμπτώματα
Μία περίπτωση διάρροιας με αιματηρές κενώσεις και κοιλιακά άλγη έπειτα από λήψη από του στόματος 75g πιρακετάμης ημερησίως, οφειλόταν κατά πάσα πιθανότητα σε υψηλότατη δόση σορβιτόλης που περιεχόταν στη σύνθεση της μορφής που χορηγήθηκε.
Δεν έχει αναφερθεί άλλη περίπτωση, που να περιγράφει επιπλέον ανεπιθύμητα συμβάματα, ειδικώς σχετιζόμενα με υπερδοσολογία.
Αντιμετώπιση
Σε οξεία, σημαντικού βαθμού υπερδοσολογία συνιστάται κένωση του στομάχου με πλύσεις ή πρόκληση εμέτου. Δεν υπάρχει ειδικό αντίδοτο για την υπερδοσολογία με πιρακετάμη. Η αντιμετώπιση της υπερδοσολογίας είναι συμπτωματική και μπορεί να περιλαμβάνει έως και αιμοκάθαρση. Ποσοστό 50-60% της ποσότητας της πιρακετάμης απομακρύνεται στη διάρκεια μιας συνεδρίας αιμοδιύλησης.
Φαρμακολογικές ιδιότητες - 1200MG/TAB
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Ψυχοδιεγερτικά και Νοοτρόπα
Κωδικός ATC: Ν06ΒΧ03
Η δραστική ουσία, η πιρακετάμη, είναι μια πυρολιδόνη (2-οξο-1-πυρολιδιν-ακεταμίδιο), ένα κυκλικό παράγωγο του γαμα-αμινο-βουτυρικού οξέος (GABA).
Μηχανισμός δράσης
Σύμφωνα με τα διαθέσιμα δεδομένα ο βασικός μηχανισμός δράσης της πιρακετάμης δεν είναι ειδικός ούτε για κύτταρα, ούτε για όργανα. Η πιρακετάμη δεσμεύεται με δοσοεξαρτώμενο τρόπο στις πολωμένες κεφαλές των φωσφολιπιδίων σε μοντέλα κυτταρικής μεμβράνης, προκαλώντας την αποκατάσταση της δομής της κυτταρικής μεμβράνης (φωσφωλιπιδική διπλοστοιβάδα) που χαρακτηρίζεται από τον σχηματισμό ευκίνητων συμπλόκων φαρμάκου-φωσφολιπιδίου. Σε αυτό πιθανόν οφείλεται η βελτιωμένη σταθερότητα της μεμβράνης, επιτρέποντας στη μεμβράνη και στις δια-μεμβρανικές πρωτεΐνες να διατηρούνται στην ίδια κατάσταση ή να ανακτούν την τρισδιάστατη δομή ή την πτύχωση τους, ιδιότητες που είναι ουσιώδεις προκειμένου να ασκούν την λειτουργία τους. Η πιρακετάμη ασκεί δράσεις στους νευρώνες και τα αγγεία.
Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις
Δράση στους νευρώνες
Σε επίπεδο νευρώνων, η πιρακετάμη ασκεί τη μεμβρανική της δράση κατά διαφόρους τρόπους.
Σε πειραματόζωα, η πιρακετάμη ενισχύει πολλούς τύπους νευροδιαβίβασης, κυρίως μέσω της μετασυναπτικής ρύθμισης της πυκνότητας και της δράσης των υποδοχέων. Τόσο σε πειραματόζωα όσο και στον άνθρωπο, οι λειτουργίες που εμπλέκονται στις γνωσιακές εξεργασίες όπως η μάθηση, η μνήμη, η προσοχή και η συνείδηση ενισχύθηκαν, σε φυσιολογικά άτομα και σε άτομα με καταστάσεις με γνωσιακά ελλείμματα, χωρίς να αναπτυχθούν κατασταλτικές ή ψυχοδιεγερτικές ενέργειες. Η πιρακετάμη προστατεύει και αποκαθιστά τις γνωσιακές ικανότητες σε πειραματόζωα και στον άνθρωπο μετά την επίδραση διαφόρων τοξικών παραγόντων όπως η υποξία, και η ηλεκτροσπασμωδική θεραπεία κλπ. Παρέχει προστασία από μεταβολές που προκλήθηκαν στη λειτουργία και την επίδοση του εγκεφάλου από υποξία, όπως αξιολογούνται με ηλεκτροεγκεφαλογράφημα (EEG) και με ψυχομετρικές αξιολογήσεις.
Δράσεις στο κυκλοφορικό
H πιρακετάμη ασκεί την αιμορρεολογική της δράση στα αιμοπετάλια, τα ερυθροκύτταρα και τα τοιχώματα των αγγείων, αυξάνοντας την ερυθροκυτταρική παραμορφωσιμότητα, ελαττώνοντας τη συσσωμάτωση των αιμοπεταλίων και την προσκόλληση των ερυθροκυττάρων στο αγγειακό ενδοθήλιο και το σπασμό των τριχοειδών.
Δράσεις στα ερυθροκύτταρα
Σε ασθενείς με δρεπανοκυτταρική νόσο η πιρακετάμη βελτιώνει την ερυθροκυτταρική παραμορφωσιμότητα της μεμβράνης των ερυθροκυττάρων ελαττώνει τη γλοιότητα του αίματος και παρεμποδίζει το σχηματισμό στηλών (rouleaux).
Δράσεις στα αιμοπετάλια
Σε ανοικτές μελέτες επί υγιών εθελοντών και ασθενών με φαινόμενο Raynaud, αυξανόμενες δόσεις πιρακετάμης μέχρι 12g σχετίζονται με δοσοεξαρτώμενη ελάττωση των αιμοπεταλιακών λειτουργιών σε σύγκριση με τις προ θεραπείας τιμές (δοκιμασίες συσσωμάτωσης που προκαλείται από ADP, κολλαγόνο, επινεφρίνη και απελευθερώνει βTG (β- Θρομβοσφαιρίνη), χωρίς σημαντική μεταβολή στον αριθμό των αιμοπεταλίων. Σ’αυτές τις μελέτες η πιρακετάμη παρέτεινε το χρόνο ροής του αίματος.
Δράσεις στα αιμοφόρα αγγεία
Σε μελέτες με πειραματόζωα η πιρακετάμη ανέστειλε τον αγγειοσπασμό και ανταγωνίστηκε τη δράση διαφόρων σπασμογόνων παραγόντων. Δεν εμφάνισε οποιαδήποτε αγγειοδιασταλτική δράση και δεν προκάλεσε φαινόμενο υποκλοπής, ούτε υποτασική δράση.
Σε υγιείς εθελοντές η πιρακετάμη ελάττωσε την προσκόλληση των ερυθροκυττάρων στο ενδοθήλιο των αγγείων και προκάλεσε διέγερση της σύνθεσης προστακυκλίνης από το υγιές ενδοθήλιο.
Δράσεις στους παράγοντες πήξης
Σε υγιείς εθελοντές, σε σύγκριση με τις προ θεραπείας τιμές, η πιρακετάμη σε δόση μέχρι 9,6g ελάττωσε τα επίπεδα ινωδογόνου και παραγόντος von Willebrand (VIII : C; VIII R : AG; VIII R : vW) στο πλάσμα κατά 30% μέχρι 40% αυξάνοντας το χρόνο ροής του αίματος.
Σε ασθενείς που εμφάνιζαν πρωτοπαθές ή δευτεροπαθές φαινόμενο Raynaud, σε σύγκριση με τις προ θεραπείας τιμές, η πιρακετάμη σε ημερήσια δόση 8g επί 6 μήνες, ελάττωσε τα επίπεδα ινωδογόνου και παράγοντος von Willebrand (VIII : C; VIII R : AG; VIII R : vW και RCF) στο πλάσμα κατά 30% μέχρι 40%, ελάττωσε τη γλοιότητα του πλάσματος και αύξησε το χρόνο ροής του αίματος.
Σε μια άλλη μελέτη σε υγιείς εθελοντές δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ της πιρακετάμης (έως 12 g δύο φορές την ημέρα) και του εικονικού φαρμάκου ως προς τις δράσεις στις παραμέτρους αιμόστασης και το χρόνο της ροής.
H φαρμακοκινητική εικόνα πιρακετάμης είναι γραμμική και ανεξάρτητη του χρόνου με μικρή διακύμανση μεταξύ των ανθρώπων σε μεγάλο εύρος δόσεων. Αυτό είναι σε συμφωνία με την υψηλή διαπερατότητα, την υψηλή διαλυτότητα και τον ελάχιστο μεταβολισμό της πιρακετάμης. Η ημιπερίοδος ζωής της πιρακετάμης στο πλάσμα είναι 5 ώρες. Είναι όμοιος σε ενήλικες υγιείς εθελοντές και σε ασθενείς. Αυξάνεται στους ηλικιωμένους (οφείλεται κυρίως στη μειωμένη νεφρική
κάθαρση) και σε άτομα με νεφρική ανεπάρκεια. Οι συγκεντρώσεις στο πλάσμα σε σταθερή κατάσταση επιτυγχάνονται μέσα σε 3 ημέρες μετά τη χορήγηση της δόσης.
Απορρόφηση
Η πιρακετάμη απορροφάται πλήρως και γρήγορα μετά τη χορήγηση από το στόμα. Σε άτομα σε νηστεία, οι μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα επιτυγχάνονται 1 ώρα μετά την χορήγηση της δόσης. Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα των από του στόματος μορφών της πιρακετάμης πλησιάζει το 100 %. Η τροφή δεν επηρεάζει την έκταση της απορρόφησης της πιρακετάμης, αλλά μειώνει την τιμή Cmax κατά 17 % και αυξάνει την τιμή tmax από 1 σε 1,5 ώρες. Οι μέγιστες συγκεντρώσεις είναι συνήθως 84 µg/ml και 115 µg/ml μετά από εφάπαξ δόση από του στόματος δόση 3,2 g και επαναλαμβανόμενη 3,2 g τρεις φορές την ημέρα, αντίστοιχα.
Κατανομή
Η πιρακετάμη δεν δεσμεύεται με τις πρωτεΐνες του πλάσματος και ο όγκος κατανομής είναι περίπου 0,6 l/kg. Η πιρακετάμη διαπερνά τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό, επειδή έχει μετρηθεί στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό μετά από ενδοφλέβια χορήγηση. Στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό, η τιμή tmax επιτυγχανόταν 5 ώρες περίπου μετά την χορήγηση της δόσης και η ημιπερίοδος ζωής ήταν 8,5 ώρες περίπου. Σε πειραματόζωα οι πιο υψηλές συγκεντρώσεις της πιρακετάμης στον εγκέφαλο ήταν στον εγκεφαλικό φλοιό (μετωπιαίο, βρεγματικό και ινιακό λοβό), στο φλοιό της παρεγκεφαλίδας και στα βασικά γάγγλια. Η πιρακετάμη κατανέμεται σε όλους τους ιστούς εκτός από τους λιπώδεις ιστούς, διαπερνά τον φραγμό του πλακούντα και διαπερνά τις μεμβράνες απομονωμένων ερυθρών αιμοσφαιρίων.
Βιομετασχηματισμός
Η πιρακετάμη δεν είναι γνωστό ότι μεταβολίζεται στον ανθρώπινο οργανισμό. Η απουσία αυτή μεταβολισμού υποστηρίζεται από την μακρά ημιπερίοδο ζωής στο πλάσμα σε ανουρικούς ασθενείς και τα υψηλά επίπεδα ανάκτησης της μητρικής ουσίας στα ούρα.
Αποβολή
Η ημιπερίοδος ζωής της πιρακετάμης στο πλάσμα σε ενήλικες είναι περίπου 5 ώρες μετά από ενδοφλέβια ή από του στόματος χορήγηση. Η φαινομενική ολική κάθαρση είναι 80-90 ml/min. Η κύρια οδός απέκκρισης είναι διά των ούρων, δια των οποίων απεκκρίνεται το 80 έως 100 % της δόσης. Η πιρακετάμη απεκκρίνεται με σπειραματική διήθηση.
Γραμμικότητα
Η φαρμακοκινητική της πιρακετάμης είναι γραμμική σε εύρος δόσης από 0,8 έως 12g. Οι φαρμακοκινητικές μεταβλητές όπως η ημιπερίοδος ζωής και η κάθαρση δεν αλλάζουν σε σχέση με τη δόση και τη διάρκεια της θεραπείας.
Ειδικοί πληθυσμοί
-
Φύλο
Σε μια μελέτη βιοϊσοδυναμίας που συνέκρινε διάφορες μορφές σε δόση 2,4 g, οι τιμές Cmax και AUC ήταν περίπου κατά 30% υψηλότερες στις γυναίκες (N=6) σε σύγκριση με άνδρες (N=6). Ωστόσο, οι τιμές κάθαρσης του φαρμάκου, προσαρμοσμένες για το σωματικό βάρος, ήταν συγκρίσιμες.
-
Φυλή
Δεν έχουν διεξαχθεί τυπικές φαρμακοκινητικές μελέτες για τις επιδράσεις της φυλής. Ωστόσο, από διασταυρούμενες συγκρίσεις σε δεδομένα μελετών σε καυκάσιους και ασιάτες προκύπτει ότι τα φαρμακοκινητικά χαρακτηριστικά της πιρακετάμης ήταν συγκρίσιμα μεταξύ των δύο φυλετικών πληθυσμών. Επειδή η πιρακετάμη απεκκρίνεται κυρίως δια των νεφρών και δεν υπάρχουν σημαντικές φυλετικές διαφορές στην κάθαρση κρεατινίνης, δεν αναμένονται φαρμακοκινητικές διαφορές οι οποίες να οφείλονται στη φυλή.
-
Ηλικιωμένοι
Στους ηλικιωμένους, η ημιπερίοδος ζωής της πιρακετάμης αυξάνεται και η αύξηση σχετίζεται με τη μείωση της νεφρικής λειτουργίας στον πληθυσμό αυτό (βλέπε παράγραφο 4.2).
-
Παιδιατρικός πληθυσμός
Δεν έχει διεξαχθεί τυπική μελέτη φαρμακοκινητικής σε παιδιά.
-
Νεφρική ανεπάρκεια
Η κάθαρση της πιρακετάμης συσχετίζεται με την κάθαρση της κρεατινίνης. Συνεπώς, σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια, η ημερήσια δόση της πιρακετάμης συνιστάται να προσαρμόζεται με βάση την κάθαρση της κρεατινίνης (βλέπε παράγραφο 4.2 .Δοσολογία.). Σε ανουρικούς ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια η ημιπερίοδος ζωής της πιρακετάμης αυξάνεται μέχρι 59 ώρες. Η ποσοστιαία απομάκρυνση της πιρακετάμης ήταν το 50 έως το 60 % κατά την τυπική διάρκεια συνεδρίας αιμοκάθαρσης 4 ωρών.
-
Ηπατική ανεπάρκεια
Η επίδραση της ηπατικής ανεπάρκειας στα φαρμακοκινητικά χαρακτηριστικά της πιρακετάμης δεν έχει αξιολογηθεί. Επειδή το 80 έως το 100% της δόσης απεκκρίνεται στα ούρα ως αμετάβλητο φάρμακο, η ηπατική ανεπάρκεια μόνο δεν αναμένεται να έχει σημαντική επίδραση στην αποβολή της πιρακετάμης.
Φαρμακευτικές πληροφορίες - 1200MG/TAB
Επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία: πολυαιθυλαινογλυκόλη 6000, Aerosil (άνυδρο κολλοειδές πυρίτιο) 200, στεατικό μαγνήσιο, νατριούχος καρμελλόζη διασταυρούμενη, Methocel E5 Premium (υπρομελλόζη 2910 5cp), διοξείδιο τιτανίου E171, πολυαιθυλαινογλυκόλη 400, Methocel E50 (υπρομελλόζη 2910 50cp)
Πόσιμο διάλυμα: γλυκερόλη (85%), νατριούχος σακχαρίνη, βελτιωτικό γεύσης βερύκοκκο 52247A, βελτιωτικό γεύσης καραμέλα 52929/A7, παραϋδροξυβενζοϊκός μεθυλεστέρας Ε218, παραϋδροξυβενζοϊκός προπυλεστέρας Ε216, οξικό νάτριο, παγόμορφο οξικό οξύ, ύδωρ κεκαθαρμένο
Επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία: 30 δισκία, σε συσκευασία blister Πόσιμο διάλυμα: 1 φιάλη των 150 ml διαλύματος