HOGGAR NIGHT F.C.TAB 12.5MG/TAB

Βραχυπρόθεσμη συμπτωματική θεραπεία της περιστασιακής αϋπνίας σε ενήλικες.

Δοσολογία

Ενήλικες

Η συνιστώμενη δόση είναι 12,5 έως 25 mg.

Σε περίπτωση υπνηλίας κατά τη διάρκεια της ημέρας, συνιστάται η μείωση της δόσης από 25 mg σε 12,5 mg ή η λήψη της δόσης νωρίτερα, ώστε να εξασφαλιστεί ένα ελάχιστο διάστημα 8 ωρών μέχρι την αφύπνιση.

Η μέγιστη ημερήσια δόση είναι 25 mg.

Η διάρκεια της θεραπείας πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο σύντομη. Γενικά, η διάρκεια της θεραπείας μπορεί να κυμαίνεται από μερικές ημέρες έως μία εβδομάδα.

Ειδικοί πληθυσμοί

Ηλικιωμένοι (άνω των 65 ετών)

Τα άτομα ηλικίας άνω των 65 ετών είναι πιο πιθανό να εμφανίσουν άλλες παθήσεις που μπορεί να απαιτούν μείωση της δόσης (βλ. παράγραφο 4.4). Σε περίπτωση ανεπιθύμητων ενεργειών, συνιστάται ημερήσια δόση 12,5 mg.

Hπατική δυσλειτουργία

Δεδομένου ότι αυτό το φαρμακευτικό προϊόν μεταβολίζεται κυρίως στο ήπαρ, η δόση πρέπει να μειώνεται ανάλογα με τον βαθμό της έκπτωσης της ηπατικής λειτουργίας. Συνιστάται η μείωση της δόσης σε 12,5 mg την ημέρα.

Νεφρική δυσλειτουργία

Σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία, μπορεί να εμφανιστεί συσσώρευση δοξυλαμίνης και των μεταβολιτών της, γι’ αυτό συνιστάται η μείωση της δόσης στα 12,5 mg.

Παιδιατρικός πληθυσμός

Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του Hoggar Night σε παιδιά και εφήβους ηλικίας κάτω των 18 ετών δεν έχουν τεκμηριωθεί. Επομένως, το φαρμακευτικό προϊόν δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε

αυτόν τον πληθυσμό.

Τρόπος χορήγησης Aπό στόματος χρήση.

Τα δισκία πρέπει να λαμβάνονται 30 λεπτά πριν τον ύπνο με επαρκή ποσότητα υγρού (κατά προτίμηση νερό).

Το Hoggar Night μπορεί να λαμβάνεται πριν ή μετά τα γεύματα.

• Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία, σε άλλα αντιισταμινικά ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.

• Οξεία κρίση άσθματος

• Γλαύκωμα κλειστής γωνίας

• Φαιοχρωμοκύτωμα. Έχει αναφερθεί απελευθέρωση κατεχολαμινών από τον όγκο μετά από χορήγηση αντιισταμινικών σε ασθενείς με φαιοχρωμοκύτωμα.

• Υπερτροφία προστάτη με κατακράτηση ούρων

• Οξεία δηλητηρίαση από αλκοόλ, υπνωτικά ή αναλγητικά φαρμακευτικά προϊόντα και ψυχοτρόπα φαρμακευτικά προϊόντα (νευροληπτικά, ηρεμιστικά, αντικαταθλιπτικά, λίθιο)

• Επιληψία

• Ταυτόχρονη αγωγή με αναστολείς ΜΑΟ (βλ. παράγραφο 4.5).

Λόγω της φύσης της πάθησης, υπάρχει κίνδυνος ακατάλληλης χρήσης της δοξυλαμίνης· αυτό

ενδέχεται να αφορά την παρατεταμένη χρήση του προϊόντος ή την υπέρβαση της συνιστώμενης δόσης. Ο ασθενής θα πρέπει να παρακολουθείται προσεκτικά για συμπτώματα που υποδηλώνουν ακατάλληλη χρήση του προϊόντος.

Το Hoggar Night δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για διάστημα μεγαλύτερο των 7 ημερών χωρίς να συμβουλευτείτε ιατρό. Δεν πρέπει να υπερβαίνεται η συνιστώμενη δόση.

Απαιτείται προσοχή εάν το Hoggar Night χορηγείται σε ασθενείς με:

• ηπατική και νεφρική δυσλειτουργία

• παράταση του διαστήματος QT, διότι, αν και αυτή η επίδραση δεν έχει παρατηρηθεί με τη δοξυλαμίνη, άλλα αντιισταμινικά μπορεί να προκαλέσουν παράταση του διαστήματος QT

• υποκαλιαιμία ή άλλες διαταραχές ηλεκτρολυτών

• προϋπάρχουσα καρδιακή ανεπάρκεια και υπέρταση

• χρόνια αναπνευστικά προβλήματα και άσθμα

• στενωτικό πεπτικό έλκος, πυλωροδωδεκαδακτυλική απόφραξη και απόφραξη του αυχένα της ουροδόχου κύστης

• κατακράτηση ούρων

  Τα αντιισταμινικά ενδέχεται να καλύψουν τις ωτοτοξικές επιδράσεις ορισμένων φαρμάκων

  (παρεντερικές αμινογλυκοσίδες, καρβοπλατίνη, σισπλατίνη, χλωροκίνη και ερυθρομυκίνη, μεταξύ άλλων), επομένως συνιστάται ο περιοδικός έλεγχος της ακοής σας.

  Τα αντιισταμινικά H1 μπορεί να επιδεινώσουν τα συμπτώματα της αφυδάτωσης και της θερμοπληξίας λόγω της μειωμένης εφίδρωσης που προκαλείται από τις αντιχολινεργικές επιδράσεις.

  Απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή σε ασθενείς με νευρολογικά εμφανείς εγκεφαλικές βλάβες στον εγκεφαλικό φλοιό και ιστορικό σπασμών, καθώς ακόμη και η λήψη μικρών δόσεων δοξυλαμίνης μπορεί να προκαλέσει επιληπτικούς σπασμούς τύπου grand mal. Συνιστάται η διενέργεια ελέγχων με ΗΕΓ. Μια υφιστάμενη αντιεπιληπτική αγωγή δεν πρέπει να διακόπτεται κατά τη διάρκεια της

  θεραπείας με δοξυλαμίνη.

  Κατά τη διάρκεια της θεραπείας με αντιισταμινικά, έχουν αναφερθεί μεταβολές στο ΗΚΓ, ιδίως διαταραχές επαναπόλωσης. Επομένως συνιστάται τακτική παρακολούθηση της καρδιακής

  λειτουργίας. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τους ηλικιωμένους ασθενείς και τους ασθενείς με προϋπάρχουσα καρδιακή ανεπάρκεια. Απαιτείται, επίσης, ιδιαίτερη προσοχή σε ασθενείς με

  αρτηριακή υπέρταση, καθώς τα αντιισταμινικά μπορεί να προκαλέσουν αύξηση της αρτηριακής πίεσης.

  Σε περίπτωση υπνηλίας κατά τη διάρκεια της ημέρας, συνιστάται η μείωση της δόσης ή η πρόωρη λήψη του φαρμάκου, ώστε να μεσολαβούν τουλάχιστον 8 ώρες πριν από την αφύπνιση.

  Ηλικιωμένα άτομα

  Απαιτείται προσοχή σε άτομα ηλικίας άνω των 65 ετών λόγω της αυξημένης ευαισθησίας τους στις ανεπιθύμητες ενέργειες αυτού του φαρμάκου. Έχει επίσης περιγραφεί αυξημένος κίνδυνος πτώσης σε ηλικιωμένους ασθενείς (βλ. παράγραφο 4.8).

  Παρεμβολή σε διαγνωστικές εξετάσεις

  Η δοξυλαμίνη μπορεί να επηρεάσει τα δερματικά αλλεργικά τεστ που χρησιμοποιούν αλλεργιογόνα. Συνιστάται η διακοπή αυτού του φαρμακευτικού προϊόντος τουλάχιστον τρεις ημέρες πριν από την έναρξη αυτών των τεστ.

  Έκδοχο

  Το φαρμακευτικό αυτό προϊόν περιέχει λιγότερο από 1 mmol νατρίου (23 mg) ανά δισκίο, είναι αυτό που ονομάζουμε «ελεύθερο νατρίου».

Κατά τον συνδυασμό, η επίδραση της δοξυλαμίνης και των ακόλουθων φαρμακευτικών προϊόντων μπορεί να ενισχυθεί:

• Φαρμακευτικά προϊόντα κεντρικής δράσης (π.χ. νευροληπτικά, ηρεμιστικά, αντικαταθλιπτικά, υπνωτικά, αναλγητικά, αναισθητικά, αντιεπιληπτικά, μυοχαλαρωτικά, άλλα αντιισταμινικά).

• Αλκοόλ, το οποίο μπορεί να μεταβάλλει την δράση της δοξυλαμίνης με απρόβλεπτο τρόπο.

• Άλλα φαρμακευτικά προϊόντα με αντιχολινεργική δράση (π.χ. ατροπίνη, βιπεριδένη, τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά και αναστολείς ΜΑΟ) που μπορεί να προκαλέσουν π.χ. παραλυτικό ειλεό,

  κατακράτηση ούρων ή οξύ γλαύκωμα.

  Η δράση των ακόλουθων φαρμακευτικών προϊόντων μπορεί να μειωθεί:

• Φαινυτοΐνη.

• Νευροληπτικά.

  Κατά την ταυτόχρονη χρήση δοξυλαμίνης

• και αντιυπερτασικών φαρμάκων κεντρικής δράσης, όπως γκουαναμπένζη, κλονιδίνη, άλφα-μεθυλντόπα, μπορεί να εμφανιστεί αυξημένη καταστολή.

• τα συμπτώματα μιας πρώιμης βλάβης του έσω ωτός που προκαλείται από ωτοτοξικά

  φαρμακευτικά προϊόντα (π.χ. αμινογλυκοσίδες, σαλικυλικά, διουρητικά) μπορεί να μειωθούν, με κίνδυνο συγκάλυψης των ωτοτοξικών επιδράσεων.

• μπορεί να προκύψουν ψευδώς αρνητικά αποτελέσματα δερματικών τεστ.

• δεν πρέπει να χορηγείται επινεφρίνη, καθώς μπορεί να προκαλέσει παράδοξη περαιτέρω πτώση της αρτηριακής πίεσης (αντιστροφή της αδρεναλίνης). Οι σοβαρές καταστάσεις καταπληξίας μπορούν να αντιμετωπιστούν με νορεπινεφρίνη (βλ. παράγραφο 4.9).

• οι αναστολείς ΜΑΟ μπορεί να προκαλέσουν υπόταση και αυξημένη καταστολή του κεντρικού νευρικού συστήματος και των αναπνευστικών λειτουργιών. Η ταυτόχρονη αγωγή με τα δύο

  φαρμακευτικά προϊόντα αντενδείκνυται.

  Καθώς αρκετά αντιισταμινικά μπορεί να παρατείνουν το διάστημα QT, αν και αυτό το φαινόμενο δεν έχει παρατηρηθεί με τη δοξυλαμίνη, θα πρέπει να αποφεύγεται η ταυτόχρονη χρήση φαρμάκων που παρατείνουν το διάστημα QT (π.χ. αντιαρρυθμικά, ορισμένα αντιβιοτικά, ορισμένα φάρμακα κατά της ελονοσίας, ορισμένα αντιισταμινικά, ορισμένα αντιλιπιδαιμικά ή ορισμένα νευροληπτικά).

  Θα πρέπει να αποφεύγεται η ταυτόχρονη χρήση των αναστολέων του κυτοχρώματος Ρ-450 (π.χ. παράγωγα αζολών ή μακρολίδια) ή φαρμάκων που προκαλούν διαταραχές των ηλεκτρολυτών, όπως υποκαλιαιμία ή υπομαγνησιαιμία (π.χ. ορισμένα διουρητικά).

  Τα αντιισταμινικά έχουν αθροιστική δράση τόσο με το αλκοόλ όσο και με άλλα κατασταλτικά του ΚΝΣ (π.χ. βαρβιτουρικά, υπνωτικά, ηρεμιστικά, αγχολυτικά, οπιοειδή αναλγητικά, αντιψυχωσικά, προκαρβαζίνη).

  Αλληλεπιδράσεις με τροφές

  Μελέτη βιοδιαθεσιμότητας που πραγματοποιήθηκε σε υγιείς εθελοντές έδειξε ότι δεν υπάρχει διαφορά στη βιοδιαθεσιμότητα του φαρμάκου όταν λαμβάνεται είτε σε κατάσταση νηστείας είτε με τροφή.

Κύηση

Επιδημιολογικές μελέτες με δοξυλαμίνη δεν παρείχαν ενδείξεις συγγενών δυσπλασιών στον άνθρωπο. Οι μελέτες σε ζώα είναι ανεπαρκείς όσον αφορά στην αναπαραγωγική τοξικότητα (βλ. παράγραφο 5.3). Ως προληπτικό μέτρο, είναι προτιμητέο να αποφεύγεται η χρήση του Hoggar Night κατά τη

διάρκεια της κύησης.

Θηλασμός

Δεδομένου ότι η δραστική ουσία απεκκρίνεται στο μητρικό γάλα, ο θηλασμός πρέπει να διακοπεί κατά τη διάρκεια της θεραπείας με Hoggar Night.

Γονιμότητα

Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα σχετικά με τις πιθανές επιδράσεις της δοξυλαμίνης στην

ανθρώπινη γονιμότητα. Μελέτες σε ζώα δεν έδειξαν επιδράσεις στη γονιμότητα, ακόμη και σε δόσεις πολύ υψηλότερες από αυτές που συνιστώνται στην κλινική πρακτική (βλ. παράγραφο 5.3).

ν

Το Hoggar Night έχει σημαντική επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων.

Ακόμη και όταν χρησιμοποιείται σύμφωνα με τις συστάσεις, το φαρμακευτικό αυτό προϊόν μπορεί να επηρεάσει την ικανότητα αντίδρασης σε τέτοιο βαθμό ώστε να επηρεάζεται η ικανότητα ενεργής συμμετοχής στην οδική κυκλοφορία ή χειρισμού μηχανημάτων. Η επίδραση αυτή είναι εντονότερη

όταν λαμβάνεται σε συνδυασμό με αλκοόλ.

Για τον λόγο αυτό, η οδήγηση, ο χειρισμός μηχανημάτων ή η ενασχόληση με άλλες επικίνδυνες δραστηριότητες θα πρέπει να αποφεύγονται πλήρως – τουλάχιστον κατά το αρχικό στάδιο της θεραπείας.

Περίληψη του προφίλ ασφάλειας

Οι ανεπιθύμητες ενέργειες της δοξυλαμίνης είναι γενικά ήπιες και παροδικές, και εμφανίζονται συχνότερα κατά τις πρώτες ημέρες της θεραπείας.

Οι πιο συχνές είναι υπνηλία και αντιχολινεργικές επιδράσεις (1 % - 9 %): ξηρό στόμα, δυσκοιλιότητα, θαμπή όραση, κατακράτηση ούρων, αυξημένες βρογχικές εκκρίσεις και ζάλη.

Πίνακας ανεπιθύμητων ενεργειών

Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρθηκαν μετά την κυκλοφορία και δημοσιεύθηκαν σε κλινικές μελέτες παρατίθενται κατά σειρά φθίνουσας σοβαρότητας εντός κάθε κατηγορίας συχνότητας:

• Πολύ συχνές (≥ 1/10).

• Συχνές (≥ 1/100 έως < 1/10).

• Όχι συχνές (≥ 1/1 000 έως < 1/100)

• Σπάνιες (≥ 1/10 000 έως < 1/1 000)

• Μη γνωστής συχνότητας (δεν μπορεί να εκτιμηθεί με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα)

  Διαταραχές του αίματος και του λεμφικού συστήματος

  Σπάνιες: αιμολυτική αναιμία, θρομβοπενία, λευκοπενία, ακοκκιοκυτταραιμία

  Ψυχιατρικές διαταραχές

  Συχνές: αϋπνία, νευρικότητα Όχι συχνές: εφιάλτες

  Σπάνιες: διέγερση (ιδίως σε παιδιά και ηλικιωμένους)

  Διαταραχές του νευρικού συστήματος Συχνές: υπνηλία, ζάλη, κεφαλαλγία

  Σπάνιες: τρόμος, κρίσεις

  Διαταραχές του οφθαλμού Συχνές: θαμπή όραση

  Όχι συχνές: διπλωπία

  Διαταραχές του ωτός και του λαβυρίνθου Συχνές: ίλιγγος

  Όχι συχνές: εμβοές

  Αγγειακές διαταραχές

  Όχι συχνές: ορθοστατική υπόταση

  Αναπνευστικές, θωρακικές διαταραχές και διαταραχές μεσοθωρακίου Συχνές: αυξημένες βρογχικές εκκρίσεις

  Όχι συχνές: δύσπνοια

  Γαστρεντερικές διαταραχές

  Συχνές: ξηρό στόμα, δυσκοιλιότητα, άλγος στην άνω κοιλιά Όχι συχνές: ναυτία, έμετος, διάρροια, δυσπεψία

  Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού Όχι συχνές: εξάνθημα

  Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών Συχνές: κατακράτηση ούρων

  Γενικές διαταραχές και καταστάσεις στη θέση χορήγησης Συχνές: κόπωση

  Όχι συχνές: εξασθένηση, περιφερικό οίδημα, αίσθημα χαλάρωσης Μη γνωστής συχνότητας: κακουχία

  Άλλες ανεπιθύμητες ενέργειες που έχουν περιγραφεί για ορισμένα αντιισταμινικά γενικά (όχι ειδικά για τη δοξυλαμίνη) περιλαμβάνουν:

  Μεταβολικές και διατροφικές διαταραχές Μειωμένη όρεξη, αυξημένη όρεξη

  Ψυχιατρικές διαταραχές Κατάθλιψη

  Διαταραχές του νευρικού συστήματος

  Μη φυσιολογικός συντονισμός, εξωπυραμιδική διαταραχή, παραισθησία, διαταραχή των ψυχοκινητικών δραστηριοτήτων

  Καρδιακές διαταραχές Αρρυθμία, αίσθημα παλμών

  Αγγειακές διαταραχές Υπόταση

  Αναπνευστικές, θωρακικές διαταραχές και διαταραχές μεσοθωρακίου Μειωμένες βρογχικές εκκρίσεις

  Γαστρεντερικές διαταραχές Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση

  Ηπατοχολικές διαταραχές

  Μη φυσιολογική ηπατική λειτουργία (χολοστατικός ίκτερος)

  Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού

  Αλωπεκία, αλλεργική δερματίτιδα, υπερίδρωση, φωτοευαισθησία

  Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού Μυαλγία

  Διερευνήσεις

  Παράταση του διαστήματος QT στο ηλεκτροκαρδιογράφημα

  Η συχνότητα και η ένταση των ανεπιθύμητων ενεργειών μπορούν να μειωθούν με προσαρμογή της ημερήσιας δόσης για κάθε ασθενή.

  Τα άτομα ηλικίας άνω των 65 ετών διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης ανεπιθύμητων

  ενεργειών και, σε αυτήν την πληθυσμιακή ομάδα, ενδέχεται να αυξηθεί και ο κίνδυνος πτώσης.

  Εάν παρατηρηθούν ανεπιθύμητες ενέργειες, η θεραπεία θα πρέπει να διακόπτεται, εφόσον κριθεί απαραίτητο.

  Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών

  Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς:

  Κύπρος:

  Φαρμακευτικές Υπηρεσίες Υπουργείο Υγείας

  CY-1475 Λευκωσία Τηλ: +357 22608607

  Φαξ: + 357 22608669

  Ιστότοπος: www.moh.gov.cy/phs

  Ελλάδα:

  Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων

  Μεσογείων 284

  GR-15562 Χολαργός, Αθήνα Τηλ: + 30 21 32040337

  Ιστότοπος: https://www.eof.gr

  https://www.kitrinikarta.gr

Κατ’ αρχήν, η πιθανότητα τοξίκωσης από πολλαπλά φάρμακα, για παράδειγμα, όταν λαμβάνονται διάφορα φαρμακευτικά προϊόντα με αυτοκτονική πρόθεση, θα πρέπει να λαμβάνεται πάντα υπόψη.

Συμπτώματα υπερδοσολογίας και τοξίκωσης

• Από υπνηλία έως κώμα, μερικές φορές διέγερση και παραληρηματική σύγχυση

• Αντιχολινεργικές επιδράσεις: θαμπή όραση, οξύ γλαύκωμα, απουσία εντερικής κινητικότητας, κατακράτηση ούρων

• Καρδιαγγειακά: υπόταση, ταχυκαρδία ή βραδυκαρδία, κοιλιακή ταχυαρρυθμία, καρδιακή και κυκλοφορική ανεπάρκεια

• Υπερθερμία ή υποθερμία

• Επιληπτικές κρίσεις στο πλαίσιο παθολογίας του εγκεφάλου

• Αναπνευστικές επιπλοκές: κυάνωση, αναπνευστική καταστολή, αναπνευστική ανακοπή, εισρόφηση

  Αντιμετώπιση της τοξίκωσης

  Η θεραπεία είναι συμπτωματική και υποστηρικτική, βάσει των γενικών αρχών αντιμετώπισης υπερδοσολογίας, με τα ακόλουθα ιδιαίτερα σημεία:

• Σε περίπτωση από στόματος λήψης μεγαλύτερων ποσοτήτων, έγκαιρη γαστρική πλύση ή πρόκληση εμέτου.

• Τα αναληπτικά αντενδείκνυται, καθώς η δοξυλαμίνη μπορεί να μειώσει τον ουδό της επιληπτογένεσης και συνεπώς να αυξήσει τον κίνδυνο εμφάνισης επιληπτικών κρίσεων.

• Σε περίπτωση υπότασης, δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ουσίες τύπου επινεφρίνης λόγω παράδοξης αντίδρασης, αλλά ενδείκνυνται ουσίες τύπου νορεπινεφρίνης (π.χ. συνεχής έγχυση νορεπινεφρίνης) ή αγγειοτενσιναμίδης. Θα πρέπει να αποφεύγονται οι β-αγωνιστές, καθώς

  αυξάνουν τη αγγειοδιαστολή.

• Τα αντιχολινεργικά συμπτώματα μπορούν να αντιμετωπιστούν με χορήγηση φυσοστιγμίνης σαλικυλικής (1–2 mg ενδοφλεβίως) (ενδεχομένως με επαναληπτική δόση)· ωστόσο, η

  συστηματική χρήση της πρέπει να αποφεύγεται λόγω σοβαρών ανεπιθύμητων ενεργειών.

• Σε περίπτωση επαναλαμβανόμενων επιληπτικών κρίσεων, ενδείκνυται η χορήγηση

  αντιεπιληπτικών, εφόσον είναι δυνατή η τεχνητή αναπνοή λόγω του κινδύνου αναπνευστικής καταστολής.

• Η αναγκαστική διούρηση έχει χαμηλή αποτελεσματικότητα, καθώς τα αντιισταμινικά ανιχνεύονται μόνο σε μικρές ποσότητες στα ούρα. Ωστόσο, η αιμοκάθαρση και η περιτοναϊκή κάθαρση μπορεί να είναι χρήσιμες, εφόσον δεν μπορεί να αποκλειστεί η πιθανότητα μικτής τοξίκωσης.

  Σε πολύ σπάνιες περιπτώσεις, μετά από υπερδοσολογία παρατηρήθηκε ραβδομυόλυση που μπορούσε να οδηγήσει σε νεφρική ανεπάρκεια. Συνεπώς, απαιτείται συστηματική αξιολόγηση, με βάση τον προσδιορισμό της δραστηριότητας της κρεατινικής φωσφοκινάσης (CPK). Αυτές οι σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες δεν έχουν περιγραφεί σε θεραπευτικές δόσεις, δηλαδή η δόση που έχει

  συσχετιστεί με την εμφάνιση ραβδομυόλυσης και θανάτου είναι 13 mg/kg και 25 mg/kg, αντίστοιχα, που είναι σχεδόν 100 φορές υψηλότερη από το θεραπευτικό εύρος. Η έγκαιρη ανίχνευση και θεραπεία της ραβδομυόλυσης είναι απαραίτητη για την ελαχιστοποίηση της νεφρικής βλάβης. Η θεραπεία της ραβδομυόλυσης που προκαλείται από υπερδοσολογία δοξυλαμίνης γίνεται με εντατική ενυδάτωση και αλκαλοποίηση των ούρων. Είναι απαραίτητη η εντατική ενυδάτωση με ενδοφλέβια κρυσταλλοειδή,

  όπως διάλυμα χλωριούχου νατρίου 9 mg/ml (0,9 %) ή γαλακτικό διάλυμα Ringer, σε ρυθμό 300-500 ml/h σε ενήλικες. Μέχρι σήμερα, πιστεύεται ότι δεν υπάρχει διαφορά στην αποτελεσματικότητα

  μεταξύ του διαλύματος χλωριούχου νατρίου και του γαλακτικού διαλύματος Ringer. Τα θεραπευτικά μέτρα εξαρτώνται από τα συμπτώματα.