Το Lutrate^® Depot ενδείκνυται στην παρηγορική θεραπεία του ορμονοεξαρτώμενου προχωρημένου καρκίνου του προστάτη.

Δοσολογία

Η συνήθης συνιστώμενη δόση του Lutrate^® Depot είναι 22,5 mg με τη μορφή μιας τριμηνιαίας ένεσης βραδείας αποδέσμευσης και χορηγείται ως μία εφάπαξ ενδομυϊκή ένεση κάθε τρεις μήνες.

Σε ένα σκεύασμα βραδείας αποδέσμευσης περιέχεται η δόση του Lutrate^® Depot 22,5 mg που επιτρέπει την συνεχή απελευθέρωση της οξικής λευπρορελίνης για χρονικό διάστημα τριών μηνών. Η λυοφιλοποιημένη σκόνη θα πρέπει να ανασυστήνεται και να χορηγείται ως μία εφάπαξ ενδομυϊκή ένεση κάθε τρεις μήνες. Η ενδοαρτηριακή ή ενδοφλέβια χορήγηση πρέπει να αποφεύγεται. Το φιαλίδιο της κόνεως μικροσφαιριδίων Lutrate^® Depot πρέπει να ανασυστήνεται αμέσως πριν τη χορήγηση μέσω ενδομυϊκής ένεσης. Όπως και με άλλα σκευάσματα που χορηγούνται με ένεση τακτικά, το σημείο της ένεσης πρέπει να αλλάζει περιοδικά.

Η θεραπεία με το Lutrate^® Depot δεν θα πρέπει να διακόπτεται όταν παρατηρείται ύφεση ή βελτίωση.

Η ανταπόκριση στη θεραπεία με Lutrate^® Depot θα πρέπει να παρακολουθείται με περιοδική μέτρηση των επιπέδων της τεστοστερόνης, καθώς και του ειδικού προστατικού αντιγόνου (PSA), στον ορό του αίματος. Κλινικές μελέτες κατέδειξαν ότι στην πλειοψηφία των ασθενών που δεν είχαν υποβληθεί σε ορχεκτομή, τα επίπεδα τεστοστερόνης αυξήθηκαν κατά τις πρώτες 4 ημέρες της θεραπείας. Κατόπιν μειώθηκαν και έφτασαν σε επίπεδα ευνουχισμού σε 3 – 4 εβδομάδες. Μετά την επίτευξή τους, τα επίπεδα ευνουχισμού (οριζόμενα ως συγκέντρωση τεστοστερόνης ίση ή μικρότερη των 0,5 ng/ml) διατηρήθηκαν για όσο συνεχίστηκε η φαρμακευτική θεραπεία.

Εάν η ανταπόκριση ενός ασθενούς εμφανίζεται να μην είναι η βέλτιστη, είναι σκόπιμο να επιβεβαιωθεί ότι τα επίπεδα τεστοστερόνης στον ορό έχουν φτάσει ή παραμένουν σε επίπεδα ευνουχισμού. Παροδικές αυξήσεις των επιπέδων της όξινης φωσφατάσης παρατηρούνται μερικές φορές στην πρώιμη φάση της θεραπείας. Ωστόσο, επανέρχονται συνήθως στις φυσιολογικές τιμές ή κοντά σε αυτές έως την 4η εβδομάδα θεραπείας.

Διάρκεια της θεραπείας

Το Lutrate^® Depot θα πρέπει να χορηγείται κάθε τρεις μήνες ως ενδομυϊκή ένεση.

Κατά κανόνα, η θεραπεία του προχωρημένου καρκίνου του προστάτη με το Lutrate^® Depot συνεπάγεται μακροχρόνια αγωγή και η θεραπεία δεν θα πρέπει να διακόπτεται, όταν παρατηρείται ύφεση ή βελτίωση.

Ειδικοί πληθυσμοί

Παιδιατρικός πληθυσμός

Η ασφάλεια και αποτελεσματικότητα του Lutrate^® Depot σε παιδιατρικούς ασθενείς δεν έχει τεκμηριωθεί. Επομένως, το Lutrate^® Depot δεν συνιστάται για χρήση σε παιδιά ή εφήβους μέχρι ότου καταστούν διαθέσιμα δεδομένα για την ασφάλεια και αποτελεσματικότητα.

Νεφρική/ηπατική ανεπάρκεια

Η φαρμακοκινητική του Lutrate^® Depot σε ασθενείς με ηπατική ή νεφρική βλάβη δεν έχει προσδιοριστεί.

Ηλικιωμένοι

Στην κλινική δοκιμή για το Lutrate^® Depot 22,5 mg, ο μέσος όρος ηλικίας των συμμετεχόντων ήταν 71,0 ± 9,02 έτη. Επομένως, η επισήμανση αντικατοπτρίζει τη φαρμακοκινητική, την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια του Lutrate^® Depot σε αυτόν τον πληθυσμό.

Τρόπος χορήγησης

Το Lutrate^® Depot πρέπει να προετοιμάζεται, να ανασυστάται και να χορηγείται μόνο από επαγγελματίες υγείας οι οποίοι είναι εξοικειωμένοι με αυτές τις διαδικασίες.

Το Lutrate^® Depot πρέπει να χορηγείται μόνο μέσω της ενδομυϊκής οδού. Μην το χορηγείτε με κανέναν άλλο τρόπο. Σε περίπτωση ακούσιας υποδόριας χορήγησης, ο ασθενής θα πρέπει να παρακολουθείται στενά, επειδή δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα για το Lutrate^® Depot σχετικά με άλλες οδούς χορήγησης εκτός από την ενδομυϊκή. Για οδηγίες σχετικά με την ανασύσταση του φαρμακευτικού προϊόντος πριν από τη χορήγηση, βλ. παράγραφο 6.6.

Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία, στα ανάλογα της εκλυτικής ορμόνης της ωχρινοτρόπου ορμόνης (LHRH) ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1. Έχουν αναφερθεί στην ιατρική βιβλιογραφία περιπτώσεις αναφυλακτικών αντιδράσεων στη συνθετική LHRH ή στα ανάλογα των αγωνιστών της LHRH.

Προηγούμενη ορχεκτομή.

Το Lutrate^® Depot δεν πρέπει να χρησιμοποιείται ως μονοθεραπεία σε ασθενείς με καρκίνο του προστάτη, ή με ενδείξεις συμπίεσης του νωτιαίου μυελού ή μεταστάσεων στον νωτιαίο μυελό.

Το Lutrate^® Depot δεν ενδείκνυται για χρήση σε γυναίκες.

Το Lutrate^® Depot δεν ενδείκνυται για χρήση σε παιδιατρικούς ασθενείς.

Κατά τα αρχικά στάδια της θεραπείας με το Lutrate^® Depot, όπως συμβαίνει και κατά τη θεραπεία με άλλους αγωνιστές της LHRH, μπορεί να παρουσιαστεί παροδική αύξηση των επιπέδων τεστοστερόνης. Σε κάποιες περιπτώσεις, αυτό ενδέχεται να συσχετιστεί με έξαρση ή παρόξυνση της αύξησης του όγκου, που έχει σαν αποτέλεσμα την προσωρινή επιδείνωση των συμπτωμάτων του καρκίνου του προστάτη. Τα συμπτώματα αυτά συνήθως υποχωρούν με τη συνέχιση της θεραπείας (βλ. παράγραφο 4.8). Σε κάποιες περιπτώσεις, η έξαρση μπορεί να εκδηλωθεί με συστημικά ή νευρολογικά συμπτώματα (δηλ. πόνο στα οστά…).

Επίσης, με άλλους αγωνιστές της LHRH, έχουν αναφερθεί περιπτώσεις ατροφίας των όρχεων και γυναικομαστίας.

Η θεραπεία θα πρέπει να διακοπεί άμεσα, αν ο ασθενής αναπτύξει σημεία ή συμπτώματα υποδηλωτικά αναφυλαξίας/αναφυλακτικής αντίδρασης (δύσπνοια, άσθμα, ρινίτιδα, αγγειονευρωτικό οίδημα ή οίδημα της γλωττίδας, υπόταση, κνίδωση, εξάνθημα, κνησμό ή διάμεση πνευμονίτιδα). Οι ασθενείς θα πρέπει να ενημερώνονται πριν από την έναρξη της θεραπείας και να προειδοποιούνται ότι πρέπει να την διακόψουν και να συμβουλευτούν τον γιατρό τους, αν παρουσιαστεί οποιοδήποτε από τα παραπάνω συμπτώματα. Οι ασθενείς που έχουν παρουσιάσει αντίδραση υπερευαισθησίας στη λευπρολίδη θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά και δεν θα πρέπει να υποβάλλονται σε επαναπρόκληση με το Lutrate^® Depot.

Σε ασθενείς που υποβάλλονταν σε θεραπεία με οξική λευπρορελίνη, έχουν παρατηρηθεί μεμονωμένες περιπτώσεις ουρητηρικής απόφραξης (με ή χωρίς αιματουρία) και συμπίεσης του νωτιαίου μυελού ή μεταστατικών αλλοιώσεων της σπονδυλικής στήλης, που ενδέχεται να συμβάλλουν σε παράλυση με ή χωρίς θανατηφόρες επιπλοκές. Οι ασθενείς που διατρέχουν κίνδυνο εμφάνισης ουρητηρικής απόφραξης, συμπίεσης του νωτιαίου μυελού ή μεταστατικών αλλοιώσεων στη σπονδυλική στήλη θα πρέπει να εξετάζονται προσεκτικά και να επιβλέπονται στενά κατά τις πρώτες εβδομάδες της θεραπείας. Για τους ασθενείς αυτούς, θα πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο προφυλακτικής θεραπείας με αντιανδρογόνα.

Εάν παρουσιαστούν ουρολογικές/νευρολογικές επιπλοκές, αυτές θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με κατάλληλα ειδικά μέτρα.

Υπάρχει αυξημένος κίνδυνος δευτεροπαθούς κατάθλιψης (η οποία ενδέχεται να είναι βαριά) σε ασθενείς που υποβάλλονται σε θεραπεία με αγωνιστές της GnRH, όπως η οξική λευπρολίδη. Οι ασθενείς θα πρέπει να ενημερώνονται ανάλογα και να αντιμετωπίζονται κατάλληλα, εάν παρουσιαστούν συμπτώματα.

Στην ιατρική βιβλιογραφία έχει αναφερθεί μείωση της οστικής πυκνότητας σε άντρες που είχαν υποβληθεί σε ορχεκτομή ή σε θεραπεία με αγωνιστή της LHRH. Η πρόσθεση αντιανδρογονικής θεραπείας στο θεραπευτικό σχήμα μειώνει την απώλεια οστικής μάζας, αλλά αυξάνει τον κίνδυνο για άλλες ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως προβλήματα θρόμβωσης και οίδημα. Εάν γίνεται χρήση αντιανδρογόνου για παρατεταμένο χρονικό διάστημα, θα πρέπει να λαμβάνονται προσεκτικά υπόψη οι αντενδείξεις και οι προειδοποιήσεις που συσχετίζονται με την παρατεταμένη χρήση του. Οι ασθενείς που διατρέχουν κίνδυνο ή έχουν ιατρικό ιστορικό οστεοπόρωσης θα πρέπει να εξετάζονται προσεκτικά και να παρακολουθούνται στενά κατά τη θεραπεία με οξική λευπρορελίνη (βλ. παράγραφο 4.8).

Με χρήση οξικής λευπρορελίνης, έχουν αναφερθεί περιπτώσεις ηπατικής δυσλειτουργίας και ίκτερου με αυξημένα επίπεδα ηπατικών ενζύμων. Συνεπώς, απαιτείται στενή παρακολούθηση και, εφόσον απαιτείται, λήψη κατάλληλων μέτρων.

Η ανταπόκριση στη θεραπεία με το Lutrate^® Depot θα πρέπει να παρακολουθείται με κλινικές παραμέτρους και με περιοδική μέτρηση των επιπέδων της τεστοστερόνης και του ειδικού προστατικού αντιγόνου (PSA) στον ορό.

Οι ασθενείς ενδέχεται να παρουσιάσουν μεταβολικές αλλαγές (π.χ. δυσανεξία στη γλυκόζη ή επιδείνωση υφιστάμενου διαβήτη, λιπώδες ήπαρ), υπέρταση, μεταβολές του σωματικού βάρους και καρδιαγγειακές διαταραχές. Όπως αναμένεται με αυτήν την κατηγορία φαρμάκων, ενδέχεται να παρουσιαστεί ανάπτυξη ή επιδείνωση του διαβήτη. Επομένως, οι διαβητικοί ασθενείς ενδέχεται να χρειάζονται συχνότερη παρακολούθηση της γλυκόζης αίματος κατά τη θεραπεία με το Lutrate^® Depot. Οι ασθενείς που διατρέχουν υψηλό κίνδυνο εμφάνισης μεταβολικών ή καρδιαγγειακών παθήσεων θα πρέπει να αξιολογούνται προσεκτικά πριν την έναρξη της θεραπείας και να παρακολουθούνται επαρκώς κατά τη θεραπεία στέρησης ανδρογόνων. Η θεραπεία με οξική λευπρορελίνη έχει ως αποτέλεσμα την καταστολή του συστήματος υπόφυσης-γονάδων. Τα αποτελέσματα των διαγνωστικών εξετάσεων των γοναδοτρόπων και γοναδικών λειτουργιών της υπόφυσης κατά τη διάρκεια ή μετά από θεραπεία με οξική λευπρορελίνη ενδέχεται να επηρεαστούν.

Έχει αναφερθεί αύξηση του χρόνου προθρομβίνης σε ασθενείς που υποβάλλονταν σε θεραπεία με οξική λευπρορελίνη. Η οξική λευπρολίδη θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με γνωστές αιμορραγικές διαταραχές, θρομβοκυτταροπενία ή που υποβάλλονται σε θεραπεία με αντιπηκτικά.

Με τη χορήγηση οξικής λευπρορελίνης έχουν αναφερθεί κρίσεις. Αυτά τα περιστατικά παρουσιάστηκαν σε ασθενείς με ιστορικό κρίσεων, επιληψίας, αγγειοεγκεφαλικών διαταραχών, ανωμαλιών ή όγκων του κεντρικού νευρικού συστήματος και σε ασθενείς που λάμβαναν ταυτόχρονα φάρμακα που έχουν συσχετιστεί με κρίσεις, όπως είναι η βουπροπιόνη και οι επιλεκτικοί αναστολείς της επαναπρόσληψης σεροτονίνης (SSRI). Κρίσεις έχουν επίσης αναφερθεί σε ασθενείς επί απουσίας οποιωνδήποτε ιατρικών παθήσεων από αυτές που αναφέρονται παραπάνω.

Παρουσία καρδιαγγειακής νόσου (συμπεριλαμβανομένης της συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας), θρομβοεμβολισμού, οιδήματος, κατάθλιψης ή αποπληξίας της υπόφυσης, η οξική λευπρολίδη θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή.

Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει λιγότερο από 1 mmol (23 mg) νατρίου ανά φιαλίδιο, δηλαδή είναι ουσιαστικά «ελεύθερο νατρίου».

Η θεραπεία στέρησης ανδρογόνων ενδέχεται να παρατείνει το διάστημα QT.

Σε ασθενείς με ιστορικό ή παράγοντες κινδύνου για παράταση του διαστήματος QT και σε ασθενείς στους οποίους συγχορηγούνται φαρμακευτικά προϊόντα τα οποία ενδέχεται να παρατείνουν το διάστημα QT (βλ. παράγραφο 4.5), οι γιατροί θα πρέπει να αξιολογούν τη σχέση οφέλους/κινδύνου, συμπεριλαμβανομένης της πιθανότητας εμφάνισης Torsade de pointes πριν από την εκκίνηση θεραπείας με το Lutrate^® Depot.

Ιδιοπαθής ενδοκρανιακή υπέρταση

Σε ασθενείς που λάμβαναν λευπρορελίνη έχει αναφερθεί ιδιοπαθής ενδοκρανιακή υπέρταση (ψευδοόγκος εγκεφάλου). Οι ασθενείς θα πρέπει να προειδοποιούνται για σημεία και συμπτώματα της ιδιοπαθούς ενδοκρανιακής υπέρτασης, συμπεριλαμβανομένης βαριάς ή υποτροπιάζουσας κεφαλαλγίας, ενοχλήσεων της όρασης και εμβοών. Εάν παρατηρηθεί ιδιοπαθής ενδοκρανιακή υπέρταση, θα πρέπει να εξεταστεί το ενδεχόμενο διακοπής της λευπρορελίνης.

Δερματικές ανεπιθύμητες ενέργειες βαριάς μορφής

Έχουν αναφερθεί δερματικές ανεπιθύμητες ενέργειες βαριάς μορφής (SCAR) σχετιζόμενες με τη θεραπεία με λευπρορελίνη, συμπεριλαμβανομένων του συνδρόμου Stevens-Johnson (SJS) και της τοξικής επιδερμικής νεκρόλυσης (TEN), οι οποίες μπορεί να είναι απειλητικές για τη ζωή ή θανατηφόρες. Κατά τη συνταγογράφηση, οι ασθενείς θα πρέπει να ενημερώνονται για τα σημεία και τα συμπτώματα και να παρακολουθούνται στενά για δερματικές αντιδράσεις βαριάς μορφής. Εάν εμφανιστούν σημεία και συμπτώματα που υποδεικνύουν αυτές τις αντιδράσεις, η λευπρορελίνη θα πρέπει να διακοπεί αμέσως και να εξεταστεί εναλλακτική θεραπεία (όπως είναι κατάλληλο).

Δεν έχουν πραγματοποιηθεί μελέτες αλληλεπιδράσεων φαρμάκων με βάση τη φαρμακοκινητική για την οξική λευπρορελίνη. Ωστόσο, επειδή η οξική λευπρορελίνη είναι ένα πεπτίδιο που διασπάται κυρίως από την πεπτιδάση και όχι από τα ένζυμα του κυτοχρώματος P-450, όπως έχει αναφερθεί σε ειδικές μελέτες, και το φάρμακο συνδέεται με τις πρωτεΐνες του πλάσματος σε ποσοστό περίπου 46% μόνο, δεν αναμένονται φαρμακοκινητικές αλληλεπιδράσεις φαρμάκων.

Καθώς η θεραπεία στέρησης ανδρογόνων ενδέχεται να παρατείνει το διάστημα QT, η συγχορήγηση του Lutrate^® Depot με φαρμακευτικά προϊόντα τα οποία είναι γνωστό ότι παρατείνουν το διάστημα QT ή φαρμακευτικά προϊόντα ικανά να επάγουν Torsade de pointes, όπως τα αντιαρρυθμικά φαρμακευτικά προϊόντα κατηγορίας ΙΑ (π.χ. κινιδίνη, δισοπυραμίδη) ή κατηγορίας ΙΙΙ (π.χ. αμιωδαρόνη, σοταλόλη, δοφετιλίδη, ιμπουτιλίδη), η μεθαδόνη, η μοξιφλοξασίνη, τα αντιψυχωσικά κλπ. θα πρέπει να αξιολογείται προσεκτικά (βλ. παράγραφο 4.4).

Κύηση:

Το Lutrate^® Depot δεν ενδείκνυται για χρήση σε εγκύους.

Η ένεση οξικής λευπρολίδης ενδέχεται να προκαλέσει εμβρυϊκή βλάβη, εάν χορηγηθεί σε έγκυο.

Συνεπώς, ενδέχεται να προκύψει αυτόματη αποβολή, εάν το φάρμακο χορηγηθεί κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

Θηλασμός:

Το Lutrate^® Depot δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται σε γυναίκες που θηλάζουν.

Γονιμότητα:

Μελέτες σε ζώα έδειξαν αναπαραγωγική τοξικότητα (βλ. παράγραφο 5.3).

ν

Δεν έχουν πραγματοποιηθεί ειδικές μελέτες σχετικά με τις επιδράσεις του Lutrate^® Depot στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων. Ωστόσο, η ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων ενδέχεται να είναι μειωμένη λόγω διαταραχών της όρασης και ζάλης.

Το προφίλ ασφαλείας του Lutrate^® Depot βασίζεται στα αποτελέσματα μιας κλινικής δοκιμής φάσης ΙΙΙ σε ασθενείς με καρκίνο του προστάτη οι οποίοι έλαβαν θεραπεία με δύο διαδοχικές ενδομυϊκές δόσεις Lutrate^® Depot που χορηγήθηκαν με μεσοδιάστημα 3 μηνών και οι οποίοι παρακολούθησαν για περίοδο 6 μηνών. Οι περισσότερες σχετιζόμενες με τη θεραπεία ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρθηκαν οφείλονται στην ειδική φαρμακολογική δράση της οξικής λευπρορελίνης και συσχετίζονται με τη θεραπεία καταστολής της τεστοστερόνης.

Οι πιο συχνά αναφερθείσες ανεπιθύμητες ενέργειες με το Lutrate^® Depot είναι οι εξάψεις, η κόπωση, η εξασθένιση, η υπεριδρωσία, η ναυτία και το οστικό άλγος.

Οι ακόλουθες ανεπιθύμητες ενέργειες που προέκυψαν από τις κλινικές έρευνες παρουσιάζονται στον παρακάτω πίνακα ανά κατηγορία οργανικού συστήματος και με σειρά φθίνουσας συχνότητας εμφάνισης (πολύ συχνές: ≥ 1/10, συχνές: ≥ 1/100 έως < 1/10, όχι συχνές: ≥ 1/1.000 έως < 1/100, σπάνιες: ≥ 1/10.000 έως < 1/1.000, πολύ σπάνιες: < 1/10.000).

Πίνακας 1. Αριθμός και συχνότητα των ανεπιθύμητων ενεργειών κατά τη θεραπεία με Lutrate Depot 22,5 mg.

Με όρους βαρύτητας, το 84,7% του συνόλου των σχετιζόμενων με τη θεραπεία ΑΕ ήταν ήπιες ή μέτριες. Οι πιο συχνά αναφερθείσες ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν εξάψεις (77,3%), 57,7% των εξάψεων αναφέρθηκαν ως ήπιες και 17,2% ως μέτριες. Πέντε περιπτώσεις εξάψεων (3,1%) αναφέρθηκαν ως βαριές.

Κατά τη διάρκεια της μελέτης αναφέρθηκαν συνολικά 38 τοπικές ανεπιθύμητες ενέργειες (ΤΑΕ) στη θέση ένεσης από 24 ασθενείς (14,7%).

Οι τοπικές ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρθηκαν μετά από ένεση με Lutrate^® Depot 22,5 mg είναι παρόμοιες με τις τοπικές ανεπιθύμητες ενέργειες που συσχετίζονται με παρόμοια προϊόντα χορηγούμενα δια της ενδομυϊκής οδού. Οι συχνότερα αναφερθείσες ήταν άλγος στη θέση ένεσης, ερύθημα στη θέση ένεσης και σκλήρυνση της θέσης ένεσης. Όχι συχνά αναφερθείσες ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν δυσφορία στη θέση ένεσης, κνίδωση στη θέση ένεσης, αίσθημα ζέστης στη θέση ένεσης, άλγος στη θέση διάτρησης του αγγείου, αρθραλγία, μυοσκελετικό άλγος και αιμορραγία της θέσης ένεσης (πίνακας 2).

Πίνακας 2. Συχνότητα ασθενών με τοπικές ανεπιθύμητες ενέργειες κατά τη θεραπεία με το Lutrate^® Depot.

Αρθραλγία Μυοσκελετικό άλγος Άλγος στη θέση διάτρησης του αγγείου

0,6

0,6

0,6

*Οι συμμετέχοντες ενδέχεται να συμπεριλαμβάνονται σε περισσότερες από μία κατηγορίες. ΤΑΕ: τοπική ανεπιθύμητη ενέργειαꞏ ΚΟΣ: κατηγορία οργανικού συστήματος.

Όλα αυτά τα συμβάντα αναφέρθηκαν ως μη σοβαρά και ήπια ή μέτρια σε βαρύτητα. Κανένας ασθενής δεν διέκοψε τη θεραπεία εξαιτίας τοπικών ανεπιθύμητων συμβάντων.

Άλλα ανεπιθύμητα συμβάντα που έχουν αναφερθεί γενικά κατά τη θεραπεία με οξική λευπρορελίνη συμπεριλαμβάνουν:

Περιφερικό οίδημα, πνευμονική εμβολή, αίσθημα παλμών, μυαλγία, μυϊκή αδυναμία, ρίγη, περιφερικό ίλιγγο, εξάνθημα, αμνησία, διαταραχές της όρασης και αλλαγή της αίσθησης του δέρματος. Έχουν υπάρξει σπάνιες αναφορές για έµφραγµα προϋπάρχοντος αδενώµατος της υπόφυσης μετά από χορήγηση τόσο βραχείας όσο και μακράς δράσης αγωνιστών της LHRH. Έχουν υπάρξει σπάνιες αναφορές θρομβοκυτταροπενίας και λευκοπενίας. Έχουν αναφερθεί μεταβολές της ανοχής στη γλυκόζη.

Μεταβολές της οστικής πυκνότητας

Στην ιατρική βιβλιογραφία έχει αναφερθεί μείωση της οστικής πυκνότητας σε άντρες που είχαν υποβληθεί σε ορχεκτομή ή σε θεραπεία με ανάλογα της LHRH. Μπορεί να αναμένεται ότι μετά από μακρές περιόδους θεραπείας με λευπρορελίνη ενδέχεται να παρουσιαστούν αυξημένα σημεία οστεοπόρωσης. Αναφορικά με τον αυξημένο κίνδυνο για κατάγματα λόγω οστεοπόρωσης, (βλ. παράγραφο 4.4).

Παρόξυνση των σημείων και συμπτωμάτων της νόσου

Η θεραπεία με οξική λευπρορελίνη μπορεί να προκαλέσει παροξύνσεις των σημείων και συμπτωμάτων της νόσου κατά τις πρώτες λίγες εβδομάδες. Εάν επιδεινωθούν καταστάσεις όπως μεταστατικές αλλοιώσεις στη σπονδυλική στήλη ή/και απόφραξη των ουροφόρων οδών ή αιματουρία, ενδέχεται να παρουσιαστούν νευρολογικά προβλήματα, όπως αδυναμία ή/και παραισθησία των κάτω άκρων ή επιδείνωση των συμπτωμάτων από το ουροποιητικό (βλ. παράγραφο 4.4).

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών

Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες στον:

Εθνικό Οργανισμό Φαρμάκων Μεσογείων 284

GR-15562 Χολαργός, Αθήνα Τηλ: + 30 21 32040337

Ιστότοπος: http://www.eof.gr

http://www.kitrinikarta.gr

Δεν υπάρχει κλινική εμπειρία με τις επιπτώσεις οξείας υπερδοσολογίας του Lutrate^® Depot ή της οξικής λευπρορελίνης. Σε κλινικές δοκιμές που χρησιμοποίησαν υποδόρια οξική λευπρορελίνη σε ασθενείς με καρκίνο του προστάτη, δόσεις μέχρι και 20 mg/ημέρα για έως και 2 έτη δεν προκάλεσαν ανεπιθύμητες ενέργειες που να διέφεραν από αυτές που παρατηρούνται με δόση 1 mg/ημέρα.

Σε μελέτες σε ζώα, δόσεις έως και 500 φορές την συνιστώμενη για τον άνθρωπο δόση επέφεραν δύσπνοια, ελάττωση της δραστηριότητας και τοπικό ερεθισμό στη θέση ένεσης. Σε περιπτώσεις υπερδοσολογίας, ο ασθενής θα πρέπει να παρακολουθείται στενά και η διαχείριση θα πρέπει να είναι συμπτωματική και υποστηρικτική.