SHIXOFREN® PD.S.IN.PR 25MG/VIAL
Πληροφορίες συνταγογράφησης
Λίστα ασφαλίσεων
Πληροφορίες έκδοσης
Περιορισμός συνταγογράφησης
Άλλες πληροφορίες
Όνομα φαρμάκου
Σύνθεση
Φαρμακευτική μορφή
Κάτοχος άδειας κυκλοφορίας (MAH)
Χρησιμοποιήστε την εφαρμογή Mediately
Λήψη στοιχείων φαρμάκων πιο γρήγορα.
Πάνω 36k αξιολογήσεις
SmPC - SHIXOFREN 25MG/VIAL
Το Shixofren ενδείκνυται για θεραπεία συντήρησης της σχιζοφρένειας σε ασθενείς σταθεροποιημένους επί του παρόντος με από στόματος αντιψυχωσικά.
Δοσολογία
Ενήλικες
Δόση έναρξης:
Για τους περισσότερους ασθενείς, η συνιστώμενη δόση είναι 25 mg ενδομυϊκώς κάθε δύο εβδομάδες. Για τους ασθενείς εκείνους που λαμβάνουν σταθερή δόση ρισπεριδόνης από στόματος για δύο ή
περισσότερες εβδομάδες, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη το παρακάτω σχήμα μετατροπής. Οι ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με ρισπεριδόνη από στόματος σε δόση 4 mg ή λιγότερο πρέπει να λάβουν25 mg Shixofren, ενώ για τους ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με υψηλότερες δόσεις από στόματος πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο χορήγησης της υψηλότερης δόσης Shixofren των 37,5 mg.
Όταν οι ασθενείς δεν λαμβάνουν επί του παρόντος από στόματος ρισπεριδόνη, όταν επιλέγεται η ενδομυϊκή δόση έναρξης πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η από στόματος προθεραπευτική δοσολογία. Η συνιστώμενη δόση έναρξης είναι 25 mg Shixofren κάθε δύο εβδομάδες. Για ασθενείς που λαμβάνουν υψηλότερες δόσεις του χρησιμοποιούμενου από στόματος αντιψυχωσικού, θα πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο χορήγησης της υψηλότερης δόσης Shixofren των 37,5 mg.
Πρέπει να εξασφαλίζεται επαρκής αντιψυχωσική κάλυψη με από στόματος ρισπεριδόνη ή με το
προηγούμενο αντιψυχωσικό κατά τη διάρκεια του μεσοδιαστήματος των τριών εβδομάδων μετά την πρώτη ένεση του Shixofren (βλ. παράγραφο 5.2).
Το Shixofren δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε οξείες παροξύνσεις της σχιζοφρένειας χωρίς να έχει εξασφαλιστεί επαρκής αντιψυχωσική κάλυψη με από στόματος ρισπεριδόνη ή με το προηγούμενο
αντιψυχωσικό κατά τη διάρκεια του μεσοδιαστήματος των τριών εβδομάδων μετά την πρώτη ένεση του Shixofren.
Δόση συντήρησης:
Για τους περισσότερους ασθενείς, η συνιστώμενη δόση είναι 25 mg ενδομυϊκώς κάθε δύο εβδομάδες. Ορισμένοι ασθενείς μπορεί να επωφεληθούν από τις υψηλότερες δόσεις των 37,5 mg ή των 50 mg. Δεν πρέπει να πραγματοποιούνται προς τα άνω προσαρμογές στη δοσολογία πιο συχνά από κάθε 4
εβδομάδες. Το αποτέλεσμα αυτής της προσαρμογής της δόσης δεν πρέπει να αναμένεται νωρίτερα από 3 εβδομάδες μετά την πρώτη ένεση με την υψηλότερη δόση. Δεν παρατηρήθηκε επιπλέον όφελος με 75 mg σε κλινικές δοκιμές. Δε συνιστώνται δόσεις υψηλότερες των 50 mg κάθε 2 εβδομάδες.
Ηλικιωμένοι
Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης. Η συνιστώμενη δόση είναι 25 mg ενδομυϊκώς κάθε δύο εβδομάδες. Όταν οι ασθενείς δεν λαμβάνουν επί του παρόντος ρισπεριδόνη από στόματος, η συνιστώμενη δόση είναι 25 mg Shixofren κάθε δύο εβδομάδες. Για τους ασθενείς εκείνους που
λαμβάνουν σταθερή δόση ρισπεριδόνης από στόματος για δύο ή περισσότερες εβδομάδες, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη το παρακάτω σχήμα μετατροπής. Οι ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με
ρισπεριδόνη από στόματος σε δόση 4 mg ή λιγότερο πρέπει να λάβουν 25 mg Shixofren, ενώ για τους ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με υψηλότερες δόσειςαπό στόματος πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο χορήγησης της υψηλότερης δόσης Shixofren των 37,5 mg.
Πρέπει να εξασφαλίζεται επαρκής αντιψυχωσική κάλυψη κατά την διάρκεια του μεσοδιαστήματος των τριών εβδομάδων μετά την πρώτη ένεση του Shixofren (βλ. παράγραφο 5.2). Τα κλινικά δεδομένα
εναιωρήματος ρισπεριδόνης παρατεταμένης αποδέσμευσης για τους ηλικιωμένους είναι περιορισμένα. Το Shixofren πρέπει να χορηγείται με προσοχή στους ηλικιωμένους.
Ηπατική και νεφρική δυσλειτουργία
Το εναιώρημα ρισπεριδόνης παρατεταμένης αποδέσμευσης δεν έχει μελετηθεί σε ασθενείς με ηπατική και νεφρική δυσλειτουργία.
Εάν ασθενείς με ηπατική ή νεφρική δυσλειτουργία χρήζουν θεραπείας με Shixofren, συνιστάται δόση έναρξης των 0,5 mg από στόματος ρισπεριδόνης, δύο φορές ημερησίως, κατά τη διάρκεια της πρώτης εβδομάδας. Τη δεύτερη εβδομάδα μπορεί να χορηγηθεί 1 mg δύο φορές ημερησίως ή 2 mg άπαξ
ημερησίως. Εάν μία από στόματος συνολική ημερήσια δόση των 2 mg κατ’ελάχιστον είναι καλά ανεκτή, μπορεί να χορηγηθεί μία ένεση Shixofren των 25 mg κάθε 2 εβδομάδες.
Πρέπει να εξασφαλίζεται επαρκής αντιψυχωσική κάλυψη κατά την διάρκεια του μεσοδιαστήματος των τριών εβδομάδων μετά την πρώτη ένεση του Shixofren (βλ. παράγραφο 5.2).
Παιδιατρικός πληθυσμός
Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του εναιωρήματος ρισπεριδόνης παρατεταμένης αποδέσμευσης σε παιδιά ηλικίας κάτω των 18 ετών δεν έχει τεκμηριωθεί. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα.
Τρόπος χορήγησης
Το Shixofren πρέπει να χορηγείται κάθε δύο εβδομάδες με βαθιά ενδομυϊκή δελτοειδή ή γλουτιαία ένεση κάνοντας χρήση της κατάλληλης βελόνας ασφαλείας. Για τη δελτοειδή χορήγηση, χρησιμοποιήστε τη βελόνα 1-ίντσας εναλλάσσοντας τις ενέσεις μεταξύ των δύο βραχιόνων. Για τη γλουτιαία χορήγηση, χρησιμοποιήστε τη βελόνα 2-ιντσών εναλλάσσοντας τις ενέσεις μεταξύ των δύογλουτών. Δεν πρέπει να χορηγείται ενδοφλεβίως (βλ. παραγράφους 4.4 και 6.6).
Για τις οδηγίες ανασύστασης του φαρμακευτικού προϊόντος πριν από τη χορήγηση, βλ. παράγραφο 6.6.
Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.
Για ασθενείς που δεν έχουν λάβει προγενέστερη θεραπεία με ρισπεριδόνη, συνιστάται να καθορισθεί η ανοχή με από στόματος ρισπεριδόνη πριν από την έναρξη της θεραπείας με Shixofren (βλ. παράγραφο 4.2).
Ηλικιωμένοι ασθενείς με άνοια
Το εναιώρημα ρισπεριδόνης παρατεταμένης αποδέσμευσης δεν έχει μελετηθεί σε ηλικιωμένους ασθενείς με άνοια, επομένως δεν ενδείκνυται για χρήση σε αυτόν την ομάδα ασθενών. Το Shixofren δεν είναι εγκεκριμένο για τη θεραπεία των διαταραχών συμπεριφοράς που σχετίζονται με άνοια.
Αυξημένη θνησιμότητα σε ηλικιωμένους ασθενείς με άνοια
Σε μία μετα-ανάλυση 17 ελεγχόμενων κλινικών δοκιμών με άτυπα αντιψυχωσικά, συμπεριλαμβανομένης της από στόματος ρισπεριδόνης, οι ηλικιωμένοι ασθενείς με άνοια που ακολούθησαν θεραπεία με άτυπα αντιψυχωσικά παρουσίασαν μία αυξημένη θνησιμότητα σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο (placebo).
Σε ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο δοκιμές με από στόματος ρισπεριδόνη σε αυτόν τον πληθυσμό, η επίπτωση θνησιμότητας ήταν 4,0% για τους ασθενείς που ακολούθησαν θεραπεία με ρισπεριδόνη σε σύγκριση με το 3,1% για τους ασθενείς που ακολούθησαν θεραπεία με εικονικό φάρμακο. Ο λόγος των πιθανοτήτων (odds ratio – 95% ακριβές διάστημα εμπιστοσύνης) ήταν 1,21 (0,7, 2,1). Η μέση ηλικία (εύρος) των ασθενών που απεβίωσαν ήταν 86 έτη (εύρος 67-100). Δεδομένα από δύο μεγάλες μελέτες παρατήρησης έδειξαν ότι τα ηλικιωμένα άτομα με άνοια που λαμβάνουν θεραπεία με συμβατικά
αντιψυχωσικά έχουν επίσης μικρό αυξημένο κίνδυνο θανάτου σε σύγκριση με τα άτομα που δεν λαμβάνουν θεραπεία. Υπάρχουν ανεπαρκή δεδομένα για να δοθεί μία σαφής εκτίμηση του ακριβούς μεγέθους του κινδύνου και τα αίτια του αυξημένου κινδύνου δεν είναι γνωστά. Δεν είναι σαφής η έκταση στην οποία τα ευρήματα της αυξημένης θνησιμότητας σε μελέτες παρατήρησης μπορούν να αποδοθούν στο αντιψυχωσικό φαρμακευτικό προϊόν σε αντίθεση με ορισμένα χαρακτηριστικά των ασθενών.
Ταυτόχρονη χρήση με φουροσεμίδη
Στις ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο δοκιμές με από στόματος ρισπεριδόνη σε ηλικιωμένους
ασθενείς με άνοια, παρατηρήθηκε υψηλότερη επίπτωση θνησιμότητας σε ασθενείς που ακολούθησαν
θεραπεία με φουροσεμίδη μαζί με ρισπεριδόνη (7,3%, μέση ηλικία 89 έτη, εύρος 75-97 έτη) σε σύγκριση με τους ασθενείς που έλαβαν θεραπεία μόνο με ρισπεριδόνη (3,1%, μέση ηλικία 84 έτη, εύρος 70-96
έτη) ή μόνο με φουροσεμίδη (4,1%, μέση ηλικία 80 έτη, εύρος 67-90 έτη). Η αύξηση της θνησιμότητας σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με φουροσεμίδη μαζί με ρισπεριδόνη παρατηρήθηκε σε δύο από τις
τέσσερις κλινικές δοκιμές. Ταυτόχρονη χρήση ρισπεριδόνης με άλλα διουρητικά (κυρίως θειαζιδικά διουρητικά που χρησιμοποιούνται σε μικρές δόσεις) δεν σχετίστηκε με παρόμοια ευρήματα.
Δεν έχει αναγνωρισθεί κανένας παθοφυσιολογικός μηχανισμός που να εξηγεί αυτό το εύρημα και δεν παρατηρήθηκε κανένα σταθερό μοτίβο για την αιτία θανάτου. Παρόλα αυτά, πρέπει να δίδεται προσοχή και οι κίνδυνοι και τα οφέλη αυτού του συνδυασμού ή της συγχορήγησης άλλων ισχυρών διουρητικών πρέπει να εξετάζονται πριν από την απόφαση χρήσης τους. Δεν εμφανίστηκε αυξημένη επίπτωση
θνησιμότητας μεταξύ των ασθενών που ελάμβαναν άλλα διουρητικά ως συγχορηγούμενα φάρμακα με τη ρισπεριδόνη. Ανεξαρτήτως θεραπείας, η αφυδάτωση ήταν ένας συνολικός παράγοντας κινδύνου
θνησιμότητας και, για το λόγο αυτό, πρέπει να αποφεύγεται προσεκτικά σε ηλικιωμένους ασθενείς με άνοια.
Αγγειοεγκεφαλικά ανεπιθύμητα συμβάματα
Κατά προσέγγιση τριπλάσια αύξηση του κινδύνου για αγγειοεγκεφαλικά ανεπιθύμητα συμβάματα παρατηρήθηκε σε τυχαιοποιημένες, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο κλινικές δοκιμές στον πληθυσμό με άνοια με ορισμένα άτυπα αντιψυχωσικά. Τα συγκεντρωτικά δεδομένα (pooled data) από έξι
ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες με από στόματος ρισπεριδόνη σε ηλικιωμένους κυρίως ασθενείς (ηλικίας > 65 ετών) με άνοια, έδειξαν ότι τα αγγειοεγκεφαλικά ανεπιθύμητα συμβάματα
(σοβαρά και όχι σοβαρά, μαζί) παρουσιάσθηκαν στο 3,3% (33/1009) των ασθενών που έλαβαν θεραπεία με ρισπεριδόνη και στο 1,2% (8/712) των ασθενών που έλαβαν θεραπεία με εικονικό φάρμακο. Ο λόγος των πιθανοτήτων (οdds ratio – 95% ακριβές διάστημα εμπιστοσύνης) ήταν 2,96 (1,34, 7,50). Ο μηχανισμός για τον αυξημένο αυτό κίνδυνο δεν είναι γνωστός. Ο αυξημένος κίνδυνος δεν μπορεί να
αποκλειστεί για άλλα αντιψυχωσικά ή άλλους πληθυσμούς ασθενών. Το Shixofren πρέπει να
χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με παράγοντες κινδύνου για αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο.
Ορθοστατική υπόταση
Εξαιτίας της δράσης αποκλεισμού της ρισπεριδόνης στους α-υποδοχείς, μπορεί να εμφανισθεί (ορθοστατική) υπόταση, ειδικά κατά την έναρξη της θεραπείας. Κλινικώς σημαντική υπόταση έχει παρατηρηθεί μετά την κυκλοφορία του προϊόντος με τη σύγχρονη χρήση ρισπεριδόνης και
αντιυπερτασικής θεραπείας. Η ρισπεριδόνη πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με γνωστή καρδιαγγειακή νόσο (π.χ. καρδιακή ανεπάρκεια, έμφραγμα του μυοκαρδίου, διαταραχές αγωγιμότητας, αφυδάτωση, ελαττωμένο όγκο αίματος ή αγγειακή εγκεφαλική νόσο). Ο λόγος
κινδύνου/οφέλους περαιτέρω θεραπείας με Shixofren πρέπει να αξιολογηθεί εάν επιμένει η κλινικώς σχετιζόμενη ορθοστατική υπόταση.
Λευκοπενία, ουδετεροπενία, και ακοκκιοκυτταραιμία
Έχουν αναφερθεί περιστατικά λευκοπενίας, ουδετεροπενίας και ακοκκιοκυτταραιμίας με
αντιψυχωσικούς παράγοντες, συμπεριλαμβανομένου του εναιωρήματος ρισπεριδόνης παρατεταμένης αποδέσμευσης. Ακοκκιοκυτταραιμία έχει αναφερθεί πολύ σπάνια (<1/10.000 ασθενείς) κατά την παρακολούθηση μετά την κυκλοφορία του προϊόντος.
Ασθενείς με ιστορικό κλινικά σημαντικού χαμηλού αριθμού λευκοκυττάρων (WBC) ή
φαρμακοεπαγώμενης λευκοπενίας/ουδετεροπενίας πρέπει να παρακολουθούνται κατά τη διάρκεια των πρώτων μηνών της θεραπείας και πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο της διακοπής του Shixofren μόλις παρατηρηθεί το πρώτο σημείο κλινικά σημαντικής μείωσης του WBC απουσία άλλων αιτιολογικών παραγόντων.
Ασθενείς με κλινικά σημαντική ουδετεροπενία πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά για πυρετό ή άλλα συμπτώματα ή σημεία λοίμωξης και να λαμβάνουν άμεσα θεραπεία εάν παρουσιαστούν τέτοια συμπτώματα ή σημεία. Ασθενείς με σοβαρή ουδετεροπενία (απόλυτος αριθμός ουδετερόφιλων < 1 x
109/l) πρέπει να διακόπτουν το Shixofren και να παρακολουθούν τον WBC τους μέχρι να αποκατασταθεί.
Όψιμη δυσκινησία/εξωπυραμιδικά συμπτώματα (TD/EPS)
Φάρμακα που διαθέτουν ιδιότητες ανταγωνισμού των υποδοχέων της ντοπαμίνης έχουν σχετιστεί με την επαγωγή όψιμης δυσκινησίας, η οποία χαρακτηρίζεται από ρυθμικές, ακούσιες κινήσεις, κυρίως της γλώσσας και/ή του προσώπου. Η έναρξη εξωπυραμιδικών συμπτωμάτων αποτελεί παράγοντα κινδύνου για όψιμη δυσκινησία. Εάν εμφανιστούν σημεία και συμπτώματα όψιμης δυσκινησίας, πρέπει να
εξετασθεί το ενδεχόμενο διακοπής όλων των αντιψυχωσικών.
Απαιτείται προσοχή σε ασθενείς που λαμβάνουν ταυτόχρονα ψυχοδιεγερτικά (π.χ. μεθυλφαινιδάτη) και ρισπεριδόνη, καθώς εξωπυραμιδικά συμπτώματα μπορεί να προκύψουν κατά την προσαρμογή του ενός ή και των δύο φαρμακευτικών προϊόντων. Συνιστάται σταδιακή διακοπή της θεραπείας με διεγερτικά
(βλέπε παράγραφο 4.5).
Κακόηθες νευροληπτικό σύνδρομο (NMS)
Το Κακόηθες Νευροληπτικό Σύνδρομο (NMS), το οποίο χαρακτηρίζεται από υπερθερμία, μυϊκή ακαμψία, αστάθεια του αυτόνομου νευρικού συστήματος, μεταβληθείσα συνείδηση και αυξημένα επίπεδα κρεατινοφωσφοκινάσης του ορού, έχει αναφερθεί ότι εμφανίζεται με τα αντιψυχωσικά.
Επιπρόσθετα σημεία μπορεί να περιλαμβάνουν μυοσφαιρινουρία (ραβδομυόλυση) και οξεία νεφρική
ανεπάρκεια. Σε αυτή την περίπτωση, πρέπει να διακοπούν όλα τα αντιψυχωσικά, συμπεριλαμβανομένου του Shixofren.
Νόσος του Πάρκινσον και άνοια με σωμάτια Lewy
Οι ιατροί πρέπει να σταθμίζουν τους κινδύνους έναντι των οφελών όταν συνταγογραφούν αντιψυχωσικά, συμπεριλαμβανομένου του Shixofren, σε ασθενείς με νόσο του Πάρκινσον ή Άνοια με Σωμάτια Lewy (DLB). Η νόσος του Πάρκινσον μπορεί να επιδεινωθεί με τη ρισπεριδόνη. Και οι δύο ομάδες μπορεί να διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης Κακοήθους Νευροληπτικού Συνδρόμου, καθώς και να
εμφανίζουν αυξημένη ευαισθησία στα αντιψυχωσικά φαρμακευτικά προϊόντα. Οι ασθενείς αυτοί
εξαιρέθηκαν από τις κλινικές δοκιμές. Οι εκδηλώσεις αυτής της αυξημένης ευαισθησίας μπορεί να περιλαμβάνουν, επιπλέον των εξωπυραμιδικών συμπτωμάτων, και σύγχυση, θόλωση της συνείδησης, αστάθεια θέσης του σώματος με συχνές πτώσεις.
Αντιδράσεις υπερευαισθησίας
Παρόλο που η ανοχή με από στόματος ρισπεριδόνη πρέπει να καθορισθεί πριν από την έναρξη της θεραπείας με Shixofren, αναφυλακτικές αντιδράσεις έχουν αναφερθεί σπάνια κατά τη διάρκεια της
εμπειρίας μετά την κυκλοφορία του προϊόντος σε ασθενείς με προηγούμενη ανοχή στην από στόματος ρισπεριδόνη (βλ. παραγράφους 4.2 και 4.8).
Εάν εμφανιστούν αντιδράσεις υπερευαισθησίας, διακόψτε τη χρήση του Shixofren, ξεκινήστε γενικά υποστηρικτικά μέτρα όπως ενδείκνυται κλινικά και παρακολουθήστε τον ασθενή μέχρι τα σημεία και τα συμπτώματα να υποχωρήσουν (βλ. παραγράφους 4.3 και 4.8).
Υπεργλυκαιμία και σακχαρώδης διαβήτης
Έχουν αναφερθεί υπεργλυκαιμία, σακχαρώδης διαβήτης και παρόξυνση προϋπάρχοντος διαβήτη κατά τη διάρκεια θεραπείας με εναιώρημα ρισπεριδόνης παρατεταμένης αποδέσμευσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις, έχει αναφερθεί προηγουμένως αύξηση του σωματικού βάρους, η οποία μπορεί να είναι ένας προδιαθεσικός παράγοντας. Πολύ σπάνια έχει αναφερθεί συσχέτιση με κετοξέωση και σπάνια με διαβητικό κώμα. Συνιστάται κατάλληλη κλινική παρακολούθηση σύμφωνα με τις ενδεδειγμένες
αντιψυχωσικές κατευθυντήριες οδηγίες. Οι ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με οποιοδήποτε άτυπο αντιψυχωσικό, συμπεριλαμβανομένου του Shixofren, πρέπει να παρακολουθούνται για συμπτώματα υπεργλυκαιμίας (όπως πολυδιψία, πολυουρία, πολυφαγία και αδυναμία) και οι ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη πρέπει να παρακολουθούνται τακτικά για επιδείνωση του ελέγχου της γλυκόζης.
Αύξηση σωματικού βάρους
Έχει αναφερθεί σημαντική αύξηση σωματικού βάρους με τη χρήση του εναιωρήματος ρισπεριδόνης παρατεταμένης αποδέσμευσης. Το σωματικό βάρος πρέπει να παρακολουθείται τακτικά.
Υπερπρολακτιναιμία
Η υπερπρολακτιναιμία είναι μια συχνή ανεπιθύμητη ενέργεια της θεραπείας με εναιώρημα ρισπεριδόνης παρατεταμένης αποδέσμευσης. Η αξιολόγηση των επιπέδων της προλακτίνης στο πλάσμα του αίματος συνιστάται σε ασθενείς με ενδείξεις πιθανών ανεπιθύμητων ενεργειών που σχετίζονται με την
προλακτίνη (π.χ. γυναικομαστία, διαταραχές της εμμήνου ρύσεως, ανωοθυλακιορρηξία, διαταραχή γονιμότητας, μειωμένη λίμπιντο, στυτική δυσλειτουργία, γαλακτόρροια).
Μελέτες ιστικής καλλιέργειας υποδεικνύουν ότι η κυτταρική ανάπτυξη στους όγκους των ανθρώπινων μαστών μπορεί να διεγείρεται από την προλακτίνη. Αν και μέχρι στιγμής δεν έχει καταδειχθεί σαφής συσχετισμός με τη χορήγηση αντιψυχωσικών σε κλινικές και επιδημιολογικές μελέτες, συνιστάται προσοχή σε ασθενείς με σχετικό ιατρικό ιστορικό. Το Shixofren πρέπει να χορηγείται με προσοχή σε ασθενείς με προϋπάρχουσα υπερπρολακτιναιμία και σε ασθενείςμε όγκους πιθανώς εξαρτώμενους από την προλακτίνη.
Παράταση του διαστήματος QT
Η παράταση του διαστήματος QT έχει αναφερθεί πολύ σπάνια μετά την κυκλοφορία του προϊόντος.
Όπως και με άλλα αντιψυχωσικά, πρέπει να δίδεται προσοχή όταν η ρισπεριδόνη ρισπεριδόνη
συνταγογραφείται σε ασθενείς με γνωστή καρδιαγγειακή νόσο, με οικογενειακό ιστορικό παράτασης του διαστήματος QT, βραδυκαρδία ή με διαταραχές των ηλεκτρολυτών (υποκαλιαιμία, υπομαγνησιαιμία), καθώς μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο αρρυθμιογόνων επιδράσεων, και κατά την ταυτόχρονη χρήση με φαρμακευτικά προϊόντα που είναι γνωστό ότι παρατείνουν το διάστημα QT.
Επιληπτικές κρίσεις
Το Shixofren πρέπει να χορηγείται με προσοχή σε ασθενείς με ιστορικό επιληπτικών κρίσεων ή άλλων καταστάσεων που δυνητικά ελαττώνουν τον ουδό των επιληπτικών κρίσεων.
Πριαπισμός
Μπορεί να εμφανισθεί πριαπισμός με τη θεραπεία με Shixofren εξαιτίας των επιδράσεων αποκλεισμού στους α-αδρενεργικούς υποδοχείς.
Ρύθμιση της θερμοκρασίας του σώματος
Η παρεμβολή στην ικανότητα του σώματος να ελαττώνει την κεντρική του θερμοκρασία έχει αποδοθεί σε αντιψυχωσικά φαρμακευτικά προϊόντα. Συνιστάται η κατάλληλη φροντίδα όταν συνταγογραφείται το Shixofren σε ασθενείς που θα βιώσουν καταστάσεις, οι οποίες μπορεί να συμβάλλουν σε αύξηση της
κεντρικής θερμοκρασίας του σώματος, π.χ. πολύ έντονη σωματική άσκηση, έκθεση σε πολύ υψηλές θερμοκρασίες, ταυτόχρονη λήψη θεραπείας με αντιχολινεργική δράση ή αφυδάτωση.
Φλεβική θρομβοεμβολή
Έχουν αναφερθεί περιπτώσεις φλεβικής θρομβοεμβολής (ΦΘΕ) με αντιψυχωσικά φαρμακευτικά προϊόντα. Καθώς οι ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με αντιψυχωσικά φάρμακα παρουσιάζουν συχνά επίκτητους παράγοντες κινδύνου για ΦΘΕ, πρέπει να εντοπίζονται όλοι οι πιθανοί παράγοντες κινδύνου για ΦΘΕ πριν και κατά τη διάρκεια της θεραπείας με Shixofren και πρέπει να λαμβάνονται προληπτικά μέτρα.
Διεγχειρητικό σύνδρομο χαλαρής ίριδας
Διεγχειρητικό Σύνδρομο Χαλαρής Ίριδας (IFIS) έχει παρατηρηθεί κατά τη διάρκεια χειρουργικών
επεμβάσεων καταρράκτη σε ασθενείς που λαμβάνουν φαρμακευτικά προϊόντα με ανταγωνιστική δράση στους άλφα1α-αδρενεργικούς υποδοχείς, συμπεριλαμβανομένου του εναιωρήματος ρισπεριδόνης
παρατεταμένης αποδέσμευσης (βλέπε παράγραφο 4.8).
Το IFIS ενδέχεται να αυξήσει τον κίνδυνο οφθαλμικών επιπλοκών τόσο κατά τη διάρκεια της επέμβασης όσο και μετά από αυτή. Πριν από την επέμβαση θα πρέπει να αναφέρεται στο χειρουργό οφθαλμίατρο εάν χρησιμοποιούνται επί του παρόντος ή έχουν χρησιμοποιηθεί στο παρελθόν φαρμακευτικά προϊόντα με ανταγωνιστική δράση στους άλφα1α-αδρενεργικούς υποδοχείς. Το δυνητικό όφελος από τη διακοπή
της θεραπείας με αποκλειστές των άλφα1-αδρενεργικών υποδοχέων πριν από τη χειρουργική επέμβαση καταρράκτη δεν έχει τεκμηριωθεί και πρέπει να σταθμίζεται έναντι του κινδύνου από τη διακοπή της
αντιψυχωσικής θεραπείας.
Αντιεμετική δράση
Σε προκλινικές μελέτες με ρισπεριδόνη παρατηρήθηκε αντιεμετική δράση. Αυτή η δράση, εάν
εμφανιστεί σε ανθρώπους, είναι πιθανό να καλύψει τα σημεία και τα συμπτώματα της υπερδοσολογίας
με ορισμένα φαρμακευτικά προϊόντα ή καταστάσεων, όπως η εντερική απόφραξη, το σύνδρομο Reye και οι όγκοι του εγκεφάλου.
Νεφρική ή ηπατική δυσλειτουργία
Παρόλο που η από στόματος ρισπεριδόνη έχει μελετηθεί, το εναιώρημα ρισπεριδόνης παρατεταμένης
αποδέσμευσης δεν έχει μελετηθεί σε ασθενείς με νεφρική ή ηπατική ανεπάρκεια. Το Shixofren πρέπει να χορηγείται με προσοχή σε αυτή την ομάδα ασθενών (βλ. παράγραφο 4.2).
Χορήγηση
Πρέπει να δίδεται προσοχή για την αποφυγή ακούσιας ένεσης του Shixofren σε αιμοφόρο αγγείο.
Έκδοχα
Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει λιγότερο από 1 mmol νατρίου (23 mg) ανά mL ανασυσταθέντος εναιωρήματος, είναι αυτό που ονομάζουμε «ελεύθερο νατρίου».
Οι αλληλεπιδράσεις του εναιωρήματος ρισπεριδόνης παρατεταμένης αποδέσμευσης με συγχορήγηση άλλων φαρμακευτικών προϊόντων δεν έχουν αξιολογηθεί συστηματικά. Τα δεδομένα φαρμακευτικής αλληλεπίδρασης που παρέχονται σε αυτή την ενότητα βασίζονται σε μελέτες με την από στόματος λαμβανόμενη ρισπεριδόνη.
Αλληλεπιδράσεις σχετιζόμενες με τη φαρμακοδυναμική
Φαρμακευτικά προϊόντα που είναι γνωστό ότι παρατείνουν το διάστημα QT
Όπως συμβαίνει και με άλλα αντιψυχωσικά, συνιστάται προσοχή όταν συνταγογραφείται η ρισπεριδόνη με φαρμακευτικά προϊόντα που είναι γνωστό ότι παρατείνουν το διάστημα QT, όπως αντιαρρυθμικά (π.χ. κινιδίνη, δισοπυραμίδη, προκαϊναμίδη, προπαφαινόνη, αμιωδαρόνη, σοταλόλη), τρικυκλικά
αντικαταθλιπτικά (π.χ. αμιτριπτυλίνη), τετρακυκλικά αντικαταθλιπτικά (π.χ. μαπροτιλίνη),ορισμένα αντιισταμινικά, άλλα αντιψυχωσικά, ορισμένα ανθελονοσιακά (δηλ. κινίνη και μεφλοκίνη), και με φαρμακευτικά προϊόντα που προκαλούν διαταραχή στους ηλεκτρολύτες (υποκαλιαιμία,
υπομαγνησιαιμία), βραδυκαρδία, ή με εκείνα που αναστέλλουν τον ηπατικό μεταβολισμό της ρισπεριδόνης. Ο κατάλογοςαυτός είναι ενδεικτικός και όχι πλήρης.
Κεντρικής δράσης φαρμακευτικά προϊόντα και αλκοόλ
Η ρισπεριδόνη πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε συνδυασμό με άλλες ουσίες που δρουν
κεντρικά, συμπεριλαμβανομένων ιδίως της αλκοόλης, των οπιούχων, των αντιισταμινικών και των βενζοδιαζεπινών, λόγω αυξημένου κινδύνου καταστολής.
Ανωνιστές λεβοντόπα και ντοπαμίνης
Το Shixofren μπορεί να ανταγωνιστεί τη δράση της λεβοντόπα και άλλων αγωνιστών της ντοπαμίνης. Εάν αυτός ο συνδυασμός κρίνεται απαραίτητος, ιδίως σε τελικά στάδια της νόσου του Parkinson, πρέπει να συνταγογραφείται η χαμηλότερη αποτελεσματική δόση κάθε θεραπείας.
Φαρμακευτικά προϊόντα με υποτασική επίδραση
Μετά την κυκλοφορία του προϊόντος έχει παρατηρηθεί κλινικώς σημαντική υπόταση με ταυτόχρονη χρήση ρισπεριδόνης και αντιυπερτασικής θεραπείας.
Ψυχοδιεγερτικά
Η συνδυασμένη χρήση ψυχοδιεγερτικών (π.χ., μεθυλφαινιδάτη) με ρισπεριδόνη μπορεί να οδηγήσει σε
εξωπυραμιδικά συμπτώματα κατά την αλλαγή της μίας ή και των δύο θεραπειών (βλέπε παράγραφο 4.4).
Αλληλεπιδράσεις σχετιζόμενες με τη φαρμακοκινητική
Η ρισπεριδόνη μεταβολίζεται κυρίως μέσω του CYP2D6 και σε μικρότερο βαθμό μέσω του CYP3A4. Αμφότερες η ρισπεριδόνη και ο δραστικός μεταβολίτης της, 9-υδροξυ-ρισπεριδόνη, είναι υποστρώματα της Ρ-γλυκοπρωτεΐνης (P-gp). Οι ουσίες που τροποποιούν τη δράση του CYP2D6, ή οι ουσίες που αναστέλλουν ισχυρά ή επάγουν τη δραστηριότητα του CYP3A4 και/ή της P-gp, ενδέχεται να επηρεάσουν τη φαρμακοκινητική του ενεργού αντιψυχωσικού κλάσματος της ρισπεριδόνης.
Ισχυροί αναστολείς του CYP2D6
Η συγχορήγηση του Shixofren με ισχυρό αναστολέα του CYP2D6 ενδέχεται να αυξήσει τις συγκεντρώσεις της ρισπεριδόνης στο πλάσμα, αλλά σε μικρότερο βαθμό αυτές του ενεργού
αντιψυχωσικού κλάσματος. Υψηλότερες δόσεις ενός ισχυρού αναστολέα του CYP2D6 ενδέχεται να
αυξήσουν τις συγκεντρώσεις του ενεργού αντιψυχωσικού κλάσματος της ρισπεριδόνης (π.χ. παροξετίνη, βλέπε στη συνέχεια). Αναμένεται ότι άλλοι αναστολείς του CYP2D6, όπως είναι η κινιδίνη, ενδέχεται να επηρεάσουν τις συγκεντρώσεις της ρισπεριδόνης στο πλάσμα με παρόμοιο τρόπο. Κατά την έναρξη ή
διακοπή ταυτόχρονης θεραπείας με παροξετίνη, κινιδίνη, ή άλλο ισχυρό αναστολέα του CYP2D6, ειδικά σε υψηλότερες δόσεις, ο ιατρός θα πρέπει να επαναξιολογήσει τη δόση του Shixofren.
Αναστολείς του CYP3A4 και/ή της P-gp
Η συγχορήγηση του Shixofren με ισχυρό αναστολέα του CYP3A4 και/ή της P-gp ενδέχεται να αυξήσει σημαντικά τις συγκεντρώσεις του ενεργού αντιψυχωσικού κλάσματος της ρισπεριδόνης στο πλάσμα.
Κατά την έναρξη ή διακοπή ταυτόχρονης θεραπείας με ιτρακοναζόλη ή άλλο ισχυρό αναστολέα του CYP3A4 και/ή της P-gp, ο ιατρός θα πρέπει να επαναξιολογήσει τη δόση του Shixofren.
Επαγωγείς του CYP3A4 και/ή της P-gp
Η συγχορήγηση του Shixofren με ισχυρό επαγωγέα του CYP3A4 και/ή της P-gp ενδέχεται να μειώσει τις συγκεντρώσεις του ενεργού αντιψυχωσικού κλάσματος της ρισπεριδόνης στο πλάσμα. Κατά την έναρξη ή διακοπή ταυτόχρονης θεραπείας με καρβαμαζεπίνη ή άλλο ισχυρό επαγωγέα του CYP3A4 και/ή της P- gp, ο ιατρός θα πρέπει να επαναξιολογήσει τη δόση του Shixofren. Οι επαγωγείς του CYP3A4 ασκούν
την επίδρασή τους με χρονοεξαρτώμενο τρόπο και ενδέχεται να χρειαστούν τουλάχιστον 2 εβδομάδες μέχρι να επιτευχθεί η μέγιστη επίδραση μετά από την εισαγωγή. Αντίθετα, κατά τη διακοπή, για την
επαγωγή του CYP3A4 ενδέχεται να χρειαστούν τουλάχιστον 2 εβδομάδες μέχρι να μειωθεί.
Φαρμακευτικά προϊόντα με υψηλή δέσμευση πρωτεϊνών
Όταν το εναιώρημα ρισπεριδόνης παρατεταμένης αποδέσμευσης λαμβάνεται μαζί με
φαρμακευτικά προϊόντα με υψηλή δέσμευση πρωτεϊνών, δεν υπάρχει κλινικά σχετική εκτόπιση οποιασδήποτε δραστικής ουσίας από τις πρωτεΐνες του πλάσματος.
Κατά τη χρήση συγχορηγούμενων φαρμακευτικών προϊόντων, θα πρέπει να συμβουλεύεστε την
αντίστοιχη επισήμανση για πληροφορίες σχετικά με την οδό μεταβολισμού και την πιθανή ανάγκη προσαρμογής της δόσης.
Παιδιατρικός πληθυσμός
Μελέτες αλληλεπίδρασης έχουν πραγματοποιηθεί μόνο σε ενήλικες. Η σχετικότητα των αποτελεσμάτων από αυτές τις μελέτες σε παιδιατρικούς ασθενείς είναι άγνωστη.
Παραδείγματα
Παραδείγματα φαρμακευτικών προϊόντων που ενδέχεται δυνητικά να αλληλεπιδράσουν ή τα οποία δείχθηκε ότι δεναλληλεπιδρούν με τη ρισπεριδόνη αναφέρονται στη συνέχεια:
Επίδραση άλλων φαρμακευτικών προϊόντων στη φαρμακοκινητική της ρισπεριδόνης
Αντιβακτηριακά:
-
Η ερυθρομυκίνη, ένας μέτριος αναστολέας του CYP3A4 και αναστολέας της P-gp, δεν
μεταβάλλει τη φαρμακοκινητική της ρισπεριδόνης και του ενεργού αντιψυχωσικού κλάσματος.
-
Η ριφαμπικίνη, ένας ισχυρός επαγωγέας του CYP3A4 και επαγωγέας της P-gp, μείωσε τις συγκεντρώσεις του ενεργού αντιψυχωσικού κλάσματος στο πλάσμα.
Αντιχολινεστεράσες:
-
Η δονεπεζίλη και η γκαλανταμίνη, αμφότερα υποστρώματα των CYP2D6 και CYP3A4, δεν παρουσιάζουν κλινικώς σχετική επίδραση στη φαρμακοκινητική της ρισπεριδόνης και του ενεργού αντιψυχωσικού κλάσματος
Αντιεπιληπτικά:
-
Η καρβαμαζεπίνη, ένας ισχυρός επαγωγέας του CYP3A4 και επαγωγέας της P-gp, έχει δείξει ότι ελαττώνει τις συγκεντρώσεις του ενεργού αντιψυχωσικού κλάσματος της ρισπεριδόνης στο πλάσμα. Παρόμοιες επιδράσεις έχουν παρατηρηθεί με π.χ. φαινυτοϊνη και φαινοβαρβιτάλη, οι οποίες επίσης επάγουν το ηπατικό ένζυμο CYP3A4, καθώς και την Ρ- γλυκοπρωτεΐνη.
-
Η τοπιραμάτη μείωσε μέτρια τη βιοδιαθεσιμότητα της ρισπεριδόνης, αλλά όχι αυτή του ενεργού αντιψυχωσικού κλάσματος. Επομένως, αυτή η αλληλεπίδραση είναι απίθανο να έχει κλινική
σημασία.
Αντιμυκητιασικά:
-
Η ιτρακοναζόλη, ένας ισχυρός αναστολέας του CYP3A4 και αναστολέας της P-gp, στη δόση των 200 mg/ημέρα, αύξησε τις συγκεντρώσεις του ενεργού αντιψυχωσικού κλάσματος στο
πλάσμα κατά περίπου 70%, σε δόσεις ρισπεριδόνης 2 έως 8 mg/ημέρα.
-
Η κετοκοναζόλη, ένας ισχυρός αναστολέας του CYP3A4 και αναστολέας της P-gp, σε δόση 200 mg/ημέρα, αύξησε τις συγκεντρώσεις της ρισπεριδόνης στο πλάσμα και μείωσε τις
συγκεντρώσεις της 9-υδροξυ-ρισπεριδόνης στο πλάσμα.
Αντιψυχωσικά:
-
Οι φαινοθειαζίνες ενδέχεται να αυξήσουν τις συγκεντρώσεις της ρισπεριδόνης στο πλάσμα,αλλά όχι αυτές του ενεργού αντιψυχωσικού κλάσματος.
Αντιιικά:
-
Αναστολείς πρωτεάσης: Δεν διατίθενται επίσημα δεδομένα μελέτης. Ωστόσο, καθώς η ριτοναβίρη είναι ισχυρός αναστολέας του CYP3A4 και ασθενής αναστολέας του CYP2D6, η ριτοναβίρη και οι ενισχυμένοι με ριτοναβίρη αναστολείς πρωτεάσης δυνητικά αυξάνουν τις συγκεντρώσεις του ενεργού αντιψυχωσικού κλάσματος της ρισπεριδόνης.
Βήτα-αποκλειστές:
-
Ορισμένοι β-αποκλειστές μπορεί να αυξήσουν τις συγκεντρώσεις ρισπεριδόνης στο πλάσμα, αλλά όχι αυτές του ενεργού αντιψυχωσικού κλάσματος.
Αποκλειστές των διαύλων ασβεστίου:
-
Η βεραπαμίλη, ένας μέτριος αναστολέας του CYP3A4 και αναστολέας της P-gp, αυξάνει τη συγκέντρωση της ρισπεριδόνης και του ενεργού αντιψυχωσικού κλάσματος στο πλάσμα.
Φαρμακευτικά προϊόντα του γαστρεντερικού:
-
Ανταγωνιστές του Η2-υποδοχέα: Η σιμετιδίνη και η ρανιτιδίνη, αμφότεροι ασθενείς αναστολείς των CYP2D6 και CYP3A4, αύξησαν τη βιοδιαθεσιμότητα της ρισπεριδόνης, αλλά μόνο οριακά αυτή του ενεργού αντιψυχωσικού κλάσματος.
SSRIs και τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά:
-
Η φλουοξετίνη, ένας ισχυρός αναστολέας του CYP2D6, αυξάνει τη συγκέντρωση της ρισπεριδόνης στο πλάσμα, αλλά σε μικρότερο βαθμό σε σχέση με αυτή του ενεργού αντιψυχωσικού κλάσματος.
-
Η παροξετίνη, ένας ισχυρός αναστολέας του CYP2D6, αυξάνει τις συγκεντρώσεις της
ρισπεριδόνης στο πλάσμα, αλλά, σε δόσεις έως και 20 mg/ημέρα, αυξάνει σε μικρότερο βαθμό αυτές του ενεργού αντιψυχωσικού κλάσματος. Ωστόσο, οι υψηλότερες δόσεις παροξετίνης
ενδέχεται να αυξήσουν τις συγκεντρώσεις του ενεργού αντιψυχωσικού κλάσματος της ρισπεριδόνης.
-
Τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά ενδέχεται να αυξήσουν τις συγκεντρώσεις της ρισπεριδόνης στο πλάσμα, αλλά όχι αυτές του ενεργού αντιψυχωσικού κλάσματος. Η αμιτριπτυλίνη δεν επηρεάζει τη φαρμακοκινητική της ρισπεριδόνης ή του ενεργού αντιψυχωτικού κλάσματος.
-
Η σερτραλίνη, ένας ασθενής αναστολέας του CYP2D6, και η φλουβοξαμίνη, ένας ασθενής αναστολέας του CYP3A4, σε δόσεις έως και 100 mg/ημέρα, δεν σχετίζονται με κλινικά
σημαντικές αλλαγές στις συγκεντρώσεις του ενεργού αντιψυχωσικού κλάσματος της
ρισπεριδόνης. Ωστόσο, δόσεις υψηλότερες των 100 mg/ημέρα σερτραλίνης ή φλουβοξαμίνης ενδέχεται να αυξήσουν τις συγκεντρώσεις του ενεργού αντιψυχωσικού κλάσματος της
ρισπεριδόνης.
Επίδραση της ρισπεριδόνης στη φαρμακοκινητική άλλων φαρμακευτικών προϊόντων
Αντιεπιληπτικά:
-
Η ρισπεριδόνη δεν επιδεικνύει κλινικά σχετική επίδραση στη φαρμακοκινητική του βαλπροϊκού ή της τοπιραμάτης.
Αντιψυχωσικά:
-
Η αριπιπραζόλη, ένα υπόστρωμα των CYP2D6 και CYP3A4: Τα δισκία ή οι ενέσεις
ρισπεριδόνης δεν επηρέασαν τη φαρμακοκινητική του αθροίσματος της αριπιπραζόλης και του ενεργού μεταβολίτη της, της δεϋδροαριπιπραζόλης.
Γλυκοσίδες της δακτυλίτιδας:
-
Η ρισπεριδόνη δεν επιδεικνύει κλινικά σχετική επίδραση στη φαρμακοκινητική της διγοξίνης.
Λίθιο:
-
Η ρισπεριδόνη δεν επιδεικνύει κλινικά σχετική επίδραση στη φαρμακοκινητική του λιθίου.
Ταυτόχρονη χρήση ρισπεριδόνης με φουροσεμίδη
Βλέπε παράγραφο 4.4 αναφορικά με την αυξημένη θνητότητα σε ηλικιωμένους ασθενείς με άνοια, οι οποίοι λαμβάνουν ταυτόχρονα φουροσεμίδη.
Κύηση
Δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία από τη χρήση της ρισπεριδόνης σε έγκυες γυναίκες. Η ρισπεριδόνη δεν ήταν τερατογόνος σε μελέτες σε ζώα, αλλά έχουν παρουσιασθεί άλλοι τύποι τοξικότητας στην
αναπαραγωγική ικανότητα (βλέπε παράγραφο 5.3). Ο δυνητικός κίνδυνος για τους ανθρώπους είναι άγνωστος.
Νεογνά που εκτέθηκαν σε αντιψυχωσικά (συμπεριλαμβανομένου του εναιωρήματος ρισπεριδόνης παρατεταμένης αποδέσμευσης) κατά το τρίτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης, κινδυνεύουν να εμφανίσουν ανεπιθύμητες ενέργειες, συμπεριλαμβανομένων εξωπυραμιδικών συμπτωμάτων και /ή συμπτωμάτων απόσυρσης που μπορεί να ποικίλουν σε σοβαρότητα και διάρκεια μετά τον τοκετό. Έχουν υπάρξει αναφορές για διέγερση, υπερτονία, υποτονία, τρόμο, υπνηλία, αναπνευστική δυσχέρεια ή διαταραχή πρόσληψης τροφής. Συνεπώς, τα νεογέννητα πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά.
Το Shixofren δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της κύησης εκτός και εάν είναι σαφώς απαραίτητο.
Θηλασμός
Σε μελέτες σε ζώα, η ρισπεριδόνη και η 9-υδρόξυ-ρισπεριδόνη απεκκρίνονται στο γάλα. Έχει καταδειχθεί ότι η ρισπεριδόνη και η 9-υδρόξυ-ρισπεριδόνη απεκκρίνονται επίσης στο μητρικό γάλα του ανθρώπου σε μικρές ποσότητες. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα για ανεπιθύμητες ενέργειες σε βρέφη που θηλάζουν. Επομένως, το όφελος του θηλασμού πρέπει να σταθμίζεται έναντι των δυνητικών κινδύνων για το παιδί.
Γονιμότητα
Όπως με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα που ανταγωνίζονται τους υποδοχείς D2 ντοπαμίνης, η
ρισπεριδόνη αυξάνει τα επίπεδα της προλακτίνης. Η υπερπρολακτιναιμία πιθανώς καταστέλλει την GnRH του υποθαλάμου, προκαλώντας μειωμένη έκκριση γοναδοτροπινών της υπόφυσης. Αυτό, στη συνέχεια, πιθανώς να αναστείλει την αναπαραγωγική λειτουργία επηρεάζοντας τη στεροειδογένεση των γονάδων τόσο σε γυναίκες όσο και σε άνδρες ασθενείς.
Δεν έχουν παρατηρηθεί σχετικές επιδράσεις σε μη-κλινικές μελέτες.
ν
Το Shixofren έχει μικρή ή μέτρια επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων εξαιτίας των πιθανών επιδράσεων στο νευρικό σύστημα και στην όραση (βλ. παράγραφο 4.8).
Επομένως, πρέπει να συνιστάται στους ασθενείς να μην οδηγούν ή να μην χειρίζονται μηχανήματα μέχρι να γίνει γνωστή η ευαισθησία του κάθε ατόμου.
Οι πιο συχνά αναφερόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες (επίπτωση ≥1/10) είναι: αϋπνία, άγχος, κεφαλαλγία, λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος, παρκινσονισμός και κατάθλιψη.
Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που εμφανίστηκαν ως δοσοεξαρτώμενες συμπεριελάμβαναν παρκινσονισμό και ακαθησία.
Μετά την κυκλοφορία του προϊόντος αναφέρθηκαν σοβαρές αντιδράσεις της θέσης ένεσης, συμπεριλαμβανομένων νέκρωσης της θέσης ένεσης, αποστήματος, κυτταρίτιδας, έλκους, αιματώματος, κύστης και οζιδίου. Η συχνότητα εμφάνισης θεωρείται μη γνωστή (δεν μπορεί να εκτιμηθεί με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα). Μεμονωμένα περιστατικά απαιτούσαν χειρουργική παρέμβαση.
Ακολουθούν όλες οι ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρθηκαν κατά τις κλινικές δοκιμές και από την εμπειρία με τη ρισπεριδόνη μετά την κυκλοφορία του προϊόντος ανά κατηγορία συχνότητας, όπως
εκτιμήθηκαν από τις κλινικές δοκιμές του εναιωρήματος ρισπεριδόνης παρατεταμένης αποδέσμευσης. Χρησιμοποιούνται οι ακόλουθοι όροι και συχνότητες: πολύ συχνές (≥ 1/10), συχνές (≥ 1/100 έως <
1/10), όχι συχνές (≥ 1/1.000 έως < 1/100), σπάνιες (≥ 1/10.000 έως < 1/1.000), και πολύ σπάνιες (< 1/10.000).
Εντός κάθε κατηγορίας συχνότητας εμφάνισης, οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρατίθενται κατά φθίνουσα σειρά σοβαρότητας.
| Κατηγορία οργανικού συστήματος | Ανεπιθύμητες Ενέργειες Φαρμάκου | ||||
| Συχνότητα | |||||
| Πολύ Συχνές | Συχνές | Όχι Συχνές | Σπάνιες | Πολύ Σπάνιες | |
| Λοιμώξεις και παρασιτώσεις | λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος | πνευμονία, βρογχίτιδα, παραρρινοκολπίτιδα, oυρολοίμωξη, γρίπη | λοίμωξη του αναπνευστικούσυστήματος, κυστίτιδα, λοίμωξη του ωτός, λοίμωξη του οφθαλμού, αμυγδαλίτιδα,ονυχομυκητίαση,κυτταρίτιδα, λοίμωξη, εντοπισμένη λοίμωξη, ιογενής λοίμωξη,ακαρεοδερματίτιδα, υποδόριο απόστημα | ||
| Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικούσυστήματος | αναιμία12 | μειωμένος αριθμός λευκοκυττάρων,θρομβοπενία, μειωμένος αιματοκρίτης | ακοκκιοκυτταραιμίαγ, ουδετεροπενία, αυξημένος αριθμόςηωσινοφίλων | ||
| Κατηγορία οργανικού συστήματος | Ανεπιθύμητες Ενέργειες Φαρμάκου | ||||
| Συχνότητα | |||||
| Πολύ Συχνές | Συχνές | Όχι Συχνές | Σπάνιες | Πολύ Σπάνιες | |
| Διαταραχές τουανοσοποιητικού συστήματος | υπερευαισθησία | αναφυλακτική αντίδρασηγ | |||
| Διαταραχές του ενδοκρινικούσυστήματος | υπερπρολακτιναιμίαα | παρουσία γλυκόζης στα ούρα | απρόσφορη έκκριση αντιδιουρητικής ορμόνης | ||
| Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης | υπεργλυκαιμία, αύξηση σωματικού βάρους, αύξηση της όρεξης, μείωση σωματικού βάρους, μείωση της όρεξης | σακχαρώδης διαβήτηςβ, ανορεξία, αυξημένα τριγλυκερίδια αίματος, αυξημένη χοληστερόλη αίματος | δηλητηρίαση με νερόγ, υπογλυκαιμία, υπερινσουλιναιμίαγ, πολυδιψία | διαβητική κετοξέωση | |
| Ψυχιατρικές διαταραχές | αϋπνίαδ,κατάθλιψη, άγχος | διαταραχή του ύπνου, διέγερση, μειωμένη γενετήσια ορμή | μανία, συγχυτικήκατάσταση ανοργασμία, νευρικότητα, εφιάλτης | κατατονία, υπνοβασία, σχετιζόμενη με τον ύπνο διαταραχήπρόσληψης τροφής, αμβλύ συναίσθημα | |
| Διαταραχές του νευρικούσυστήματος | παρκινσονισμόςδ, κεφαλαλγία | καταστολή/υπνηλία, ακαθησίαδ, δυστονίαδ, ζάλη, δυσκινησίαδ,τρόμος | όψιμη δυσκινησία, εγκεφαλική ισχαιμία, απώλεια της συνείδησης, σπασμόςδ, συγκοπή, ψυχοκινητική υπερκινητικότητα,διαταραχή ισορροπίας, μη φυσιολογικός συντονισμός, ζάληθέσης, διαταραχή στην προσοχή, δυσαρθρία,δυσγευσία, υπαισθησία, παραισθησία | κακόηθες νευροληπτικόσύνδρομο, διαταραχή των αγγείων του εγκεφάλου, έλλειψη αντίδρασης σεερεθίσματα,καταστολή τουεπιπέδου συνείδησης, διαβητικό κώμα,τρόμος της κεφαλής | |
| Οφθαλμικές διαταραχές | θαμπή όραση | επιπεφυκίτιδα,ξηροφθαλμία, αυξημένη δακρύρροια, υπεραιμία του οφθαλμού | απόφραξη της αμφιβληστροειδικής αρτηρίας, γλαύκωμα, διαταραχή κίνησης του οφθαλμού,συστροφή τουοφθαλμικού βολβού, φωτοφοβία, εφελκίδα του χείλους τουβλεφάρου, σύνδρομο χαλαρής ίριδας(διεγχειρητικό)γ | ||
| Διαταραχές του ωτός και τουλαβύρινθου | ίλιγγος, εμβοές, ωταλγία | ||||
| Καρδιακές διαταραχές | ταχυκαρδία | κολπική μαρμαρυγή, κολποκοιλιακός αποκλεισμός, διαταραχή αγωγιμότητας,παρατεταμένο διάστημα QT στοηλεκτροκαρδιογράφημα, βραδυκαρδία, μη φυσιολογικόηλεκτροκαρδιογράφημα, αίσθημα παλμών | φλεβοκομβική αρρυθμία | ||
| Αγγειακές | υπόταση, υπέρταση | ορθοστατική υπόταση | πνευμονική εμβολή, | ||
| Κατηγορία οργανικού συστήματος | Ανεπιθύμητες Ενέργειες Φαρμάκου | ||||
| Συχνότητα | |||||
| Πολύ Συχνές | Συχνές | Όχι Συχνές | Σπάνιες | Πολύ Σπάνιες | |
| διαταραχές | φλεβική θρόμβωση, έξαψη | ||||
| Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωρακίου | δύσπνοια,φαρυγγολαρυγγικό άλγος, βήχας, ρινική συμφόρηση | υπεραερισμός, συμφόρησηαναπνευστικής οδού, συριγμός, επίσταξη | σύνδρομο άπνοιας κατά τον ύπνο, πνευμονία απόεισρόφηση, πνευμονικήσυμφόρηση, ρόγχοι, δυσφωνία, διαταραχήτου αναπνευστικού | ||
| Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος | κοιλιακό άλγος,κοιλιακή δυσφορία, έμετος, ναυτία,δυσκοιλιότητα, γαστρεντερίτιδα, διάρροια, δυσπεψία, ξηροστομία,οδονταλγία | ακράτεια κοπράνων, δυσφαγία, μετεωρισμός | παγκρεατίτιδα,εντερική απόφραξη, διογκωμένη γλώσσα, κόπρωμα, χειλίτιδα | ειλεός | |
| Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων | αυξημένεςτρανσαμινάσες, αυξημένη γ-γλουταμυλτρανφεράση | αυξημένα ηπατικά ένζυμα | ίκτερος | ||
| Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού | εξάνθημα | κνησμός, αλωπεκία, έκζεμα, ξηροδερμία, ερύθημα, δυσχρωματισμόςδέρματος, ακμή,σμηγματορροϊκή δερματίτιδα | φαρμακευτικόεξάνθημα, κνίδωση, υπερκεράτωση, πιτυρίδα, διαταραχή δέρματος, βλάβηδέρματος | αγγειοοίδημα | |
| Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού | μυϊκοί σπασμοί,μυοσκελετικός πόνος, οσφυαλγία, αρθραλγία | αυξημένηκρεατινοφωσφοκινάση αίματος, δυσκαμψία άρθρωσης, διόγκωση άρθρωσης, μυϊκήαδυναμία, αυχεναλγία | ραβδομυόλυση,στάση σώματος μη φυσιολογική | ||
| Διαταραχές των νεφρών και τωνουροφόρων οδών | ακράτεια ούρων | πολλακιουρία,κατακράτηση ούρων, δυσουρία | |||
| Καταστάσεις της κύησης, τηςλοχείας και της περιγεννητικής περιόδου | σύνδρομο απόαπόσυρση φαρμάκου των νεογνώνγ | ||||
| Διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού | στυτική δυσλειτουργία, αμηνόρροια,γαλακτόρροια | διαταραχήεκσπερμάτισης,καθυστερημένη έμμηνος ρύση, διαταραχές εμμήνου ρύσηςδ,γυναικομαστία, σεξουαλική δυσλειτουργία,μαστοδυνία, δυσφορία μαστού, κολπικόέκκριμα | πριαπισμόςγ, συμφορητικήδιόγκωση μαστού, διόγκωση μαστού, έκκριση μαστού | ||
| Γενικές διαταραχές και καταστάσεις τηςοδού χορήγησης | οίδημαδ, πυρεξία, θωρακικό άλγος,εξασθένιση, κόπωση, άλγος, αντίδραση της | οίδημα προσώπου, ρίγη, αυξημένη θερμοκρασίασώματος, μη φυσιολογικό βάδισμα, | υποθερμία, μειωμένη θερμοκρασίασώματος, περιφερική ψυχρότητα, | ||
| Κατηγορία οργανικού συστήματος | Ανεπιθύμητες Ενέργειες Φαρμάκου | ||||
| Συχνότητα | |||||
| Πολύ Συχνές | Συχνές | Όχι Συχνές | Σπάνιες | Πολύ Σπάνιες | |
| θέσης ένεσης | δίψα, θωρακική δυσφορία, αίσθημα κακουχίας, μηφυσιολογική αίσθηση, σκλήρυνσηγ | σύνδρομο απόαπόσυρση φαρμάκου, δυσφορία | |||
| Κακώσεις, δηλητηριάσεις και επιπλοκές θεραπευτικώνχειρισμών | πτώση | άλγος από ιατρική πράξη | |||
α Η υπερπρολακτιναιμία μπορεί σε μερικές περιπτώσεις να οδηγήσει σε γυναικομαστία, διαταραχές της έμμηνου ρύσεως, αμηνόρροια, ανωοθηλακιορρηξία, γαλακτόρροια, διαταραχή γονιμότητας, μειωμένη λίμπιντο, στυτική δυσλειτουργία.
β Σε ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο δοκιμές αναφέρθηκε σακχαρώδης διαβήτης στο 0,18% των ασθενών που έλαβαν θεραπεία με ρισπεριδόνη σε σύγκριση με ποσοστό 0,11% στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου. Η
συνολική επίπτωση από όλες τις κλινικές δοκιμές ήταν 0,43% σε όλους τουςασθενείς που έλαβαν θεραπεία με ρισπεριδόνη.
γ Δεν παρατηρήθηκε στις κλινικές μελέτες με εναιώρημα ρισπεριδόνης παρατεταμένης αποδέσμευσης, αλλά παρατηρήθηκε στο μετά την κυκλοφορία περιβάλλον με ρισπεριδόνη.
δ Μπορεί να συμβεί εξωπυραμιδική διαταραχή: Παρκινσονισμός (υπερέκκριση σιέλου, μυοσκελετικήδυσκαμψία, παρκινσονισμός, ακουσία εκροή σιέλου από το στόμα, ακαμψία τύπου οδοντωτού τροχού, βραδυκινησία, υποκινησία, καθηλωμένο προσωπείο, μυϊκό σφίξιμο, ακινησία, αυχενική ακαμψία, μυϊκή ακαμψία, παρκινσονικό βάδισμα και μη φυσιολογικό μεσόφρυο αντανακλαστικό, παρκινσονικός τρόμος κατά την ηρεμία), ακαθησία
(ακαθησία, ανησυχία, υπερκινησία και σύνδρομο ανήσυχων ποδών), τρόμος, δυσκινησία (δυσκινησία, μυϊκές δεσμιδώσεις, χορειοαθέτωση,αθέτωση και μυόκλονος), δυστονία. Η δυστονία περιλαμβάνει δυστονία, υπερτονία, ραιβόκρανο, μυϊκές συσπάσεις ακούσιες, μυϊκή σύσπαση, βλεφαρόσπασμο, περιστροφή των οφθαλμών,
παράλυση γλώσσας, σπασμό προσώπου, λαρυγγόσπασμο, μυοτονία, οπισθότονο, σπασμό στοματοφάρυγγα, πλαγιότονο, σπασμό της γλώσσας και τρισμό. Πρέπει να σημειωθεί ότι έχει περιληφθεί ένα ευρύτεροφάσμα συμπτωμάτων, τα οποία δεν έχουν απαραίτητα εξωπυραμιδική προέλευση. Η αϋπνία περιλαμβάνει αρχική
αϋπνία, μέση αϋπνία. Ο σπασμός περιλαμβάνει σπασμό γενικευμένης επιληψίας. Οι διαταραχές εμμήνου ρύσης περιλαμβάνουν ακανόνιστη έμμηνο ρύση, ολιγομηνόρροια. Το οίδημα περιλαμβάνει γενικευμένο οίδημα, περιφερικό οίδημα, οίδημα με εντύπωμα.
Ανεπιθύμητες ενέργειες οι οποίες παρατηρήθηκαν με φαρμακοτεχνικές μορφές παλιπεριδόνης
Η παλιπεριδόνη είναι ο δραστικός μεταβολίτης της ρισπεριδόνης, συνεπώς, τα προφίλ ανεπιθύμητων ενεργειών αυτών των ουσιών (συμπεριλαμβανομένων των από στόματος και των ενέσιμων μορφών) σχετίζονται μεταξύ τους. Επιπλέον των προαναφερθέντων ανεπιθύμητων ενεργειών, οι ακόλουθες
ανεπιθύμητες ενέργειες παρατηρήθηκαν κατά τη χρήση προϊόντων τα οποία περιέχουν παλιπεριδόνη και είναι αναμενόμενο να εμφανιστούν και με το Shixofren.
Αναφυλακτική αντίδραση
Σπάνια έχουν αναφερθεί περιπτώσεις αναφυλακτικής αντίδρασης μετά από ένεση με εναιώρημα
ρισπεριδόνης παρατεταμένης αποδέσμευσης κατά τη διάρκεια της εμπειρίας μετά την κυκλοφορία του προϊόντος σε ασθενείς με προηγούμενη ανοχή στην από στόματος ρισπεριδόνη (βλ. παράγραφο 4.4).
Καρδιακές διαταραχές
Σύνδρομο ορθοστατικής ταχυκαρδίας
Επιδράσεις κατηγορίας
Όπως και με άλλα αντιψυχωσικά, έτσι και με τη ρισπεριδόνη, έχουν αναφερθεί, μετά την κυκλοφορία
του προϊόντος, πολύ σπάνιες περιπτώσεις παράτασης του διαστήματος QT. Άλλες καρδιακές επιδράσεις που σχετίζονται με αυτή την κατηγορία και έχουν αναφερθεί με αντιψυχωσικά, τα οποία παρατείνουν το διάστημα QT, περιλαμβάνουν κοιλιακή αρρυθμία, κοιλιακή μαρμαρυγή, κοιλιακή ταχυκαρδία, αιφνίδιο θάνατο, καρδιακή ανακοπή και κοιλιακή ταχυκαρδία δίκην ριπιδίου (Torsades de Pointes).
Φλεβική θρομβοεμβολή
Περιπτώσεις φλεβικής θρομβοεμβολής, συμπεριλαμβανομένων περιπτώσεων πνευμονικής εμβολής και περιπτώσεων εν τω βάθει φλεβικής θρόμβωσης έχουν αναφερθεί με αντιψυχωσικά φαρμακευτικά προϊόντα (μη γνωστή συχνότητα).
Αύξηση σωματικού βάρους
Σε μία διπλά τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο δοκιμή διάρκειας 12 εβδομάδων, το 9% των ασθενών που έλαβαν θεραπεία με εναιώρημα ρισπεριδόνης παρατεταμένης αποδέσμευσης, σε σύγκριση με το 6% των ασθενών που έλαβαν θεραπεία με εικονικό φάρμακο, παρουσίασαν αύξηση του σωματικού βάρους κατά ≥ 7% του σωματικού βάρους στο καταληκτικό σημείο. Στην ανοικτής επισήμανσης μελέτη διάρκειας 1 έτους του εναιωρήματος ρισπεριδόνης παρατεταμένης αποδέσμευσης, οι μεταβολές στο σωματικό βάρος μεμονωμένων ασθενών ήταν γενικά εντός ± 7% από την αρχική τιμή. Στο 25% των ασθενών αυξήθηκε το σωματικό βάρος κατά ≥ 7%.
Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών
Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους- κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν
οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς:
Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων Μεσογείων 284,
GR-15562 Χολαργός,
Αθήνα, Τηλ: + 30 21 32040380/337,
Φαξ: + 30 21 06549585,
Ιστότοπος: http://www.eof.gr
Αν και είναι λιγότερο πιθανό να εμφανισθεί υπερδοσολογία με παρεντερικά φαρμακευτικά προϊόντα συγκριτικά με τα από στόματος, δίδονται πληροφορίες που αναφέρονται στην από στόματος χορήγηση.
Συμπτώματα
Γενικά, τα σημεία και συμπτώματα που έχουν αναφερθεί είναι αυτά που προέκυψαν από την επαύξηση των γνωστών φαρμακολογικών δράσεων της ρισπεριδόνης. Αυτά συμπεριλαμβάνουν υπνηλία και καταστολή, ταχυκαρδία και υπόταση, και εξωπυραμιδικά συμπτώματα. Σε υπερδοσολογία, έχουν αναφερθεί παράταση του διαστήματος QΤ και σπασμοί. Κοιλιακή ταχυκαρδία δίκην ριπιδίου (Torsade
de pointes) έχει αναφερθεί σε σχέση με τη συνδυασμένη υπερδοσολογία από στόματος ρισπεριδόνης και παροξετίνης.
Σε περίπτωση οξείας υπερδοσολογίας, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η πιθανότητα συμμετοχής πολλών φαρμακευτικών προϊόντων.
Θεραπεία
Εξασφαλίστε και διατηρήστε βατό αεραγωγό και διασφαλίστε επαρκή οξυγόνωση και αερισμό. Πρέπει να αρχίσει αμέσως καρδιαγγειακή παρακολούθηση που να περιλαμβάνει συνεχή ηλεκτροκαρδιογραφικό έλεγχο για την ανίχνευση πιθανών αρρυθμιών.
Δεν υπάρχει ειδικό αντίδοτο για τη ρισπεριδόνη. Συνεπώς, πρέπει να εφαρμόζονται κατάλληλα
υποστηρικτικά μέτρα. Υπόταση και κυκλοφορική κατέρρειψη πρέπει να αντιμετωπισθούν με κατάλληλα μέτρα, όπως είναι τα ενδοφλέβια υγρά και/ή οι συμπαθομιμητικοί παραγόντες. Σε περίπτωση σοβαρών
εξωπυραμιδικών συμπτωμάτων, πρέπει να χορηγείται αντιχολινεργικό φαρμακευτικό προϊόν. Η στενή ιατρική επίβλεψη και η παρακολούθηση πρέπει να συνεχίζονται μέχρι ο ασθενής να ανακάμψει.
Φαρμακολογικές ιδιότητες - SHIXOFREN 25MG/VIAL
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Άλλα αντιψυχωσικά, κωδικός ATC: N05AX08. Μηχανισμός δράσης
Η ρισπεριδόνη είναι ένας εκλεκτικός μονοαμινεργικός ανταγωνιστής με μοναδικές ιδιότητες. Έχει
μεγάλη συγγένεια για τους 5-ΗΤ2 σεροτονινεργικούς και D2 ντοπαμινεργικούς υποδοχείς. Η ρισπεριδόνη συνδέεται επίσης με τους άλφα1-αδρενεργικούς υποδοχείς και, με χαμηλότερη συγγένεια, με τους Η1-
ισταμινεργικούς και άλφα2-αδρενεργικούς υποδοχείς. Η ρισπεριδόνη δεν έχει καμία χημική συγγένεια για τους χολινεργικούς υποδοχείς. Αν και η ρισπεριδόνη είναι ισχυρός D2 ανταγωνιστής, ο οποίος θεωρείται ότι βελτιώνει τα θετικά συμπτώματα της σχιζοφρένειας, προκαλεί μικρότερου βαθμού καταστολή της κινητικής δραστηριότητας και επαγωγή της καταληψίας από τα κλασικά αντιψυχωσικά.
O εξισορροπημένος κεντρικός ανταγωνισμός της σεροτονίνης και της ντοπαμίνης μπορεί να προκαλέσει μείωση της προδιάθεσης για εξωπυραμιδικές ανεπιθύμητες ενέργειες και να επεκτείνει την θεραπευτική δράση στα αρνητικά συμπτώματα και στα συναισθηματικά συμπτώματα της σχιζοφρένειας.
Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια
Η αποτελεσματικότητα του εναιωρήματος ρισπεριδόνης παρατεταμένης αποδέσμευσης (25 mg και 50 mg) στην αντιμετώπιση των εκδηλώσεων των ψυχωσικών διαταραχών
(σχιζοφρένεια/σχιζοσυναισθηματική διαταραχή) καταδείχθηκε σε μία ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο (placebo) δοκιμή διάρκειας 12 εβδομάδων, σε ενήλικες ψυχωσικούς ασθενείς, νοσηλευόμενους και
εξωτερικούς, που πληρούσαν τα κριτήρια DSM-IV για σχιζοφρένεια.
Σε μία συγκριτική δοκιμή διάρκειας 12 εβδομάδων σε σταθεροποιημένους ασθενείς με σχιζοφρένεια, το εναιώρημα ρισπεριδόνης παρατεταμένης αποδέσμευσης βρέθηκε να είναι τόσο αποτελεσματικό όσο και η από στόματος χορηγούμενη μορφή. Η μακροχρόνια (50 εβδομάδων) ασφάλεια και
αποτελεσματικότητα του εναιωρήματος ρισπεριδόνης παρατεταμένης αποδέσμευσης αξιολογήθηκε, επίσης, σε μία ανοικτής επισήμανσης δοκιμή σε σταθεροποιημένους ψυχωσικούς ασθενείς,
νοσηλευόμενους και εξωτερικούς, που πληρούσαν τα κριτήρια DSM-IV για σχιζοφρένεια ή σχιζοσυναισθηματική διαταραχή. Η αποτελεσματικότητα του εναιωρήματος ρισπεριδόνης παρατεταμένης αποδέσμευσης διατηρήθηκε στην πάροδο του χρόνου (Εικόνα 1).
Εικόνα 1. Μέσος όρος στην συνολική βαθμολόγηση PANSS στην πάροδο του χρόνου (LOCF) σε ασθενείς με σχιζοφρένεια
Απορρόφηση 17
Η απορρόφηση της ρισπεριδόνης από το εναιώρημα ρισπεριδόνης παρατεταμένης αποδέσμευσης είναι πλήρης.
Μετά από μία εφάπαξ ενδομυϊκή ένεση εναιωρήματος ρισπεριδόνης παρατεταμένης αποδέσμευσης, το προφίλ απελευθέρωσης αποτελείται από μία μικρή αρχική απελευθέρωση ρισπεριδόνης (<1% της δόσης), ακολουθούμενη από ένα μεσοδιάστημα χρόνου 3 εβδομάδων. Η κύρια απελευθέρωση της
ρισπεριδόνης ξεκινά από την 3η εβδομάδα και μετά, διατηρείται από 4 έως 6 εβδομάδες και υποχωρεί έως την εβδομάδα 7. Συνεπώς, θα πρέπει να χορηγείται από στόματος αντιψυχωσική συμπληρωματική θεραπεία κατά τηδιάρκεια των 3 πρώτων εβδομάδων θεραπείας με εναιώρημα ρισπεριδόνης
παρατεταμένης αποδέσμευσης (βλ. παράγραφο 4.2).
Ο συνδυασμός του προφίλ απελευθέρωσης και του δοσολογικού σχήματος (ενδομυϊκή ένεση κάθε δύο εβδομάδες) έχουν ως αποτέλεσμα τη διατήρηση θεραπευτικών συγκεντρώσεων στο πλάσμα. Οι
θεραπευτικές συγκεντρώσεις στο πλάσμα παραμένουν έως 4 με 6 εβδομάδες μετά την τελευταία ένεση εναιωρήματος ρισπεριδόνης παρατεταμένης αποδέσμευσης.
Μετά από επαναλαμβανόμενες ενδομυϊκές ενέσεις με 25 ή 50 mg εναιωρήματος ρισπεριδόνης
παρατεταμένης αποδέσμευσης κάθε δύο εβδομάδες, οι διάμεσες κατώτατες και μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα του ενεργού αντιψυχωσικού κλάσματος κυμαίνονταν μεταξύ 9,9-19,2 ng/ml και 17,9-45,5 ng/ml, αντίστοιχα. Δεν παρατηρήθηκε καμία συσσώρευση της ρισπεριδόνης κατά τη μακροχρόνια χρήση (12 μήνες) σε ασθενείς που τους χορηγήθηκαν με ένεση 25-50 mg κάθε δύο εβδομάδες.
Οι παραπάνω μελέτες διεξήχθησαν με γλουτιαία ενδομυϊκή ένεση. Οι δελτοειδείς και γλουτιαίες ενδομυϊκές ενέσεις στις ίδιες δόσεις είναι βιοϊσοδύναμες και, συνεπώς, μπορούν να εναλλάσσονται.
Κατανομή
Η ρισπεριδόνη κατανέμεται ταχέως. Ο όγκος κατανομής είναι 1-2 l/kg. Στο πλάσμα, η ρισπεριδόνη συνδέεται με την λευκωματίνη και την άλφα1-οξυγλυκοπρωτεΐνη. Το ποσοστό της σύνδεσης της
ρισπεριδόνης με τις πρωτεΐνες του πλάσματος είναι 90%, και του ενεργού μεταβολίτη της, 9-υδροξυ- ρισπεριδόνη, είναι 77%.
Βιομετασχηματισμός και αποβολή
Η ρισπεριδόνη μεταβολίζεται από το CYP2D6 σε 9-υδροξυ-ρισπεριδόνη, η οποία έχει παρόμοια
φαρμακολογική δράση με την ρισπεριδόνη. Η ρισπεριδόνη μαζί με την 9-υδροξυ-ρισπεριδόνη αποτελούν το ενεργό αντιψυχωσικό κλάσμα. Το CYP2D6 υπόκειται σε γενετικό πολυμορφισμό. Άτομα με εκτενή
μεταβολική ικανότητα προς το CYP2D6 μετατρέπουν ταχέως τη ρισπεριδόνη σε 9-υδροξυ-ρισπεριδόνη, ενώ άτομα με περιορισμένη μεταβολική ικανότητα προς το CYP2D6 τη μετατρέπουν πολύ πιο αργά.
Παρότι τα άτομα με εκτενή μεταβολική ικανότητα έχουν χαμηλότερες συγκεντρώσεις ρισπεριδόνης και υψηλότερες συγκεντρώσεις 9-υδροξυ-ρισπεριδόνης από ό,τι τα άτομα με περιορισμένη μεταβολική
ικανότητα, η συνδυασμένη φαρμακοκινητική της ρισπεριδόνης και της 9-υδροξυ-ρισπεριδόνης (δηλ. του ενεργού αντιψυχωσικού κλάσματος), ύστερα από εφάπαξ και πολλαπλές δόσεις, είναι παρόμοια στα άτομα με εκτενή και περιορισμένη μεταβολική ικανότητα προς το CYP2D6.
Μία άλλη οδός μεταβολισμού της ρισπεριδόνης είναι η Ν-αποαλκυλίωση. In vitro μελέτες σε μικροσωμάτια του ανθρώπινου ήπατος έδειξαν ότι η ρισπεριδόνη, σε κλινικώς σχετικές συγκεντρώσεις, δεν αναστέλλει σημαντικά το μεταβολισμό φαρμάκων που μεταβολίζονται από τα ισοένζυμα του
κυτοχρώματος P450, περιλαμβανομένων των CYP1A2, CYP2A6, CYP2C8/9/10, CYP2D6, CYP2E1, CYP3A4 και CYP3A5. Μία εβδομάδα μετά την από στόματος χορήγηση ρισπεριδόνης, το 70% της δόσης απεκκρίθη στα ούρα και το 14% στα κόπρανα. Στα ούρα, η ρισπεριδόνη μαζί με την 9-υδροξυ- ρισπεριδόνη αντιπροσωπεύουν το 35-45% της από στόματος χορηγούμενης δόσης. Το υπόλοιπο είναι ανενεργοί μεταβολίτες. Η φάση της αποβολής ολοκληρώνεται περίπου 7 έως 8 εβδομάδες μετά την
τελευταία ένεση εναιωρήματος ρισπεριδόνης παρατεταμένης αποδέσμευσης.
Γραμμικότητα
Η φαρμακοκινητική της ρισπεριδόνης είναι γραμμική στο εύρος δόσης των 25 – 50 mg χορηγούμενων με ένεση κάθε 2 εβδομάδες.
Ηλικιωμένοι, ηπατική και νεφρική δυσλειτουργία
Μία φαρμακοκινητική μελέτη εφάπαξ δόσης με από στόματος ρισπεριδόνη έδειξε κατά μέσο όρο 43%
υψηλότερες συγκεντρώσεις του ενεργού αντιψυχωσικού κλάσματος στο πλάσμα, 38% μεγαλύτερο χρόνο ημίσειας ζωής και μειωμένη κάθαρση του ενεργού αντιψυχωσικού κλάσματος κατά 30% στους ηλικιωμένους.
Σε ενήλικες με μέτρια νεφρική νόσο, η κάθαρση του ενεργού τμήματος ήταν ~ 48% της κάθαρσης σε νεαρούς υγιείς ενήλικες (ηλικιακό εύρος 25-35 έτη). Σε ενήλικες με σοβαρή νεφρική νόσο, η κάθαρση του ενεργού τμήματος ήταν ~ 31% της κάθαρσης σε νεαρούς υγιείς ενήλικες. Ο χρόνος ημίσειας ζωής του ενεργού τμήματος ήταν 16,7 ώρες σε νεαρούς ενήλικες, 24,9 ώρες σε ενήλικες με μέτρια νεφρική νόσο (ή ~ 1,5 φορές απ' ό,τι σε νεαρούς ενήλικες) και 28,8 ώρες σε άτομα με σοβαρή νεφρική νόσο (ή ~ 1,7 φορές απ' ό,τι σε νεαρούς ενήλικες). Οι συγκεντρώσεις ρισπεριδόνης στο πλάσμα ήταν φυσιολογικές σε ασθενείς με ηπατική ανεπάρκεια, αλλά το μέσο ελεύθερο κλάσμα της ρισπεριδόνης στο πλάσμα ήταν αυξημένο κατά 37,1%.
Η από στόματος κάθαρση και ο χρόνος ημίσειας ζωής της αποβολής της ρισπεριδόνης και του ενεργού τμήματος σε ενήλικες με μέτρια και σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία δεν ήταν σημαντικά διαφορετικές από εκείνες τις παραμέτρους σε νεαρούς υγιείς ενήλικες.
Φαρμακοκινητική/φαρμακοδυναμική σχέση
Δεν υπήρξε καμία σχέση μεταξύ των συγκεντρώσεων στο πλάσμα του ενεργού αντιψυχωσικού
κλάσματος και της αλλαγής στα αποτελέσματα στη συνολική PANSS (Κλίμακα Θετικών και Αρνητικών Συμπτωμάτων) και στη συνολική ESRS (Κλίμακα Μέτρησης Εξωπυραμιδικών Συμπτωμάτων) κατά τις επισκέψεις αξιολόγησης σε καμιά από τις δοκιμές φάσης ΙΙΙ στις οποίες μελετήθηκε η
αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια.
Φύλο, φυλή και κάπνισμα
Μία φαρμακοκινητική ανάλυση πληθυσμού αποκάλυψε ότι δεν υπάρχει καμία εμφανής επίδραση του φύλου, της φυλής ή του καπνίσματος στη φαρμακοκινητική της ρισπεριδόνης ή του ενεργού
αντιψυχωσικού κλάσματος.
Φαρμακευτικές πληροφορίες - SHIXOFREN 25MG/VIAL
Κόνις για παρασκευή ενέσιμου εναιωρήματος Poly(D,L-lactide-co-glycolide)
Διαλύτης
Πολυσορβικό 20 Νατριούχος καρμελλόζη
Δινάτριο άλας όξινο φωσφορικό διυδρικό Κιτρικό οξύ, άνυδρο
Χλωριούχο νάτριο Υδροξείδιο του νατρίου Ύδωρ για ενέσιμα
Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν δεν πρέπει να αναμειγνύεται με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα εκτός αυτών που αναφέρονται στην παράγραφο 6.6.
30 μήνες στους 2-8°C
Μετά την ανασύσταση: Η χημική και φυσική σταθερότητα κατά τη χρήση έχει αποδειχθεί για 24 ώρες σε θερμοκρασία 25°C.
Από μικροβιολογικής άποψης, το προϊόν θα πρέπει να χρησιμοποιηθείαμέσως. Αν δεν χρησιμοποιηθεί αμέσως, τότε ο χρόνος διατήρησης κατά τη χρήση και οι συνθήκες πριν από τη χρήση είναι ευθύνη του χρήστη και δεν μπορούν, φυσιολογικά, να υπερβαίνουν τις 6 ώρες στους 25°C, εκτός εάν η ανασύσταση έχει πραγματοποιηθεί σε ελεγχόμενες και επικυρωμένα άσηπτες συνθήκες.
Να φυλάσσεται ολόκληρη η συσκευασία σε ψυγείο (2-8°C).
Σε περίπτωση που δεν υπάρχει διαθέσιμο ψυγείο, το Shixofren μπορεί να αποθηκευτεί σε θερμοκρασίες που δεν υπερβαίνουν τους 25°C για όχι περισσότερο από 7 ημέρες πριν από την χορήγηση.
Φυλάσσετε στην αρχική συσκευασία για να προστατεύεται από το φως.
Για τις συνθήκες διατήρησης μετά την ανασύσταση του φαρμακευτικού προϊόντος, βλέπε παράγραφο 6.3.
Κάθε συσκευασία περιέχει τα ακόλουθα εξαρτήματα συσκευασμένα σε πλαστικό δίσκο:
-
Ένα διαυγές γυάλινο φιαλίδιο με γκρι ελαστικό πώμα εισχώρησης από χλωροβουτύλιο, σφραγισμένο με πτυσσόμενο κάλυμμα αλουμινίου με αποσπώμενο πλαστικό πώμα χρώματος ροζ, που περιέχει κόνι για παρασκευή ενέσιμου εναιωρήματος
-
Ένα διαυγές γυάλινο φιαλίδιο με γκρι ελαστικό πώμα εισχώρησης από χλωροβουτύλιο, σφραγισμένο με
πτυσσόμενο κάλυμμα αλουμινίου με αποσπώμενο πλαστικό πώμα χρώματος πράσινο, που περιέχει κόνι για παρασκευή ενέσιμου εναιωρήματος
-
Ένα διαυγές γυάλινο φιαλίδιο με γκρι ελαστικό πώμα εισχώρησης από χλωροβουτύλιο, σφραγισμένο με
πτυσσόμενο κάλυμμα αλουμινίου με αποσπώμενο πλαστικό πώμα χρώματος μπλε, που περιέχει κόνι για παρασκευή ενέσιμου εναιωρήματος.
-
Μία διαυγή γυάλινη προγεμισμένη σύριγγα, σφραγισμένη με καπάκι και γκρι έμβολο πώμα από
βρωμοβουτύλιο, που περιέχει 2 ml διαλύτη
-
Δύο βελόνες Terumo SurGuard®3 για ενδομυϊκή ένεση: μια βελόνα ασφαλείας 21G UTW 1- ίντσας (0,8 mm x 25 mm) με συσκευή προστασίας από τη βελόνα για δελτοειδή χορήγηση και μια βελόνα ασφαλείας 20G TW 2-ιντσών (0,9 mm x 51 mm) με συσκευή προστασίας από τη βελόνα για
γλουτιαία χορήγηση
Το Shixofren διατίθεται σε συσκευασίες που περιέχουν 1, 2 ή 5 (συνδεδεμένες) συσκευασίες. Μπορεί να μην κυκλοφορούν όλες οι συσκευασίες.
και άλλος χειρισμός
Σημαντικές πληροφορίες
Το Shixofren απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή στις βήμα-προς-βήμα Οδηγίες για τη Χρήση ώστε να διασφαλιστεί η επιτυχημένη χορήγηση.
Χρησιμοποιήστε τα εξαρτήματα που παρέχονται
Τα εξαρτήματα σε αυτή τη συσκευασία είναι ειδικά σχεδιασμένα για χρήση με το Shixofren. Το Shixofren θα πρέπει να ανασυσταθεί μόνο με το διαλύτη που παρέχεται στη συσκευασία.
Μην αντικαταστήσετε ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ εξάρτημα της συσκευασίας.
Μην αποθηκεύετε το εναιώρημα μετά την ανασύσταση
Χορηγείτε τη δόση το συντομότερο δυνατό μετά την ανασύσταση ώστε να αποφύγετε την εμφάνιση ιζήματος.
Σωστή δόση
ΣΥΣΚΕΥΗ ΕΦΑΠΑΞ ΧΡΗΣΗΣ
Πρέπει να χορηγηθεί το πλήρες περιεχόμενο του φιαλιδίου ώστε να διασφαλιστεί ότι έχει αποδοθεί η προβλεπόμενη δόση Shixofren.
Να μην επαναχρησιμοποιείται
Οι ιατρικές συσκευές απαιτούν ειδικά χαρακτηριστικά υλικών ώστε να λειτουργούν όπως προβλέπεται. Αυτά τα χαρακτηριστικά έχουν προσδιοριστεί για εφάπαξ χρήση μόνο. Κάθε απόπειρα να αναπροσαρμοστεί η συσκευή για επακόλουθη επαναχρησιμοποίηση μπορεί να επηρεάσει δυσμενώς την ακεραιότητα της συσκευής ή να οδηγήσει σε επιδείνωση της απόδοσης.
Περιεχόμενα της συσκευασίας
| Βήμα 1 | Συγκεντρώστε τα εξαρτήματα | ||
| Βγάλτε τη συσκευασία | Συνδέστε τον προσαρμογέα φιαλιδίου στο φιαλίδιο | ||
| Περιμένετε 30 λεπτάΒγάλτε τη συσκευασία από το ψυγείο καιαφήστε το να έρθει σε θερμοκρασία δωματίου για τουλάχιστον 30 λεπτά πριν από την ανασύσταση.Μη θερμάνετε με οποιοδήποτε άλλο τρόπο. | Απομακρύνετε τοπώμα από το φιαλίδιοΑφαιρέστε το χρωματιστό πώμα από το φιαλίδιο.Σκουπίστε το γκρίζο πώμα με ένα μαντήλι αλκοόλης.Αφήστε να στεγνώσει.Μην απομακρύνετε το γκρίζο ελαστικό πώμα. | Ετοιμάστε τον προσαρμογέα φιαλιδίουΤραβήξτε προς τα κάτω το κάλυμμα τηςκυψέλης και αφαιρέστε τον προσαρμογέα του φιαλιδίου κρατώνταςανάμεσα από το άσπρο πώμα luer και το κάτω περίβλημα.Μην αγγίζετε την ακίδα ή το σημείοσύνδεσης luer σε καμία περίπτωση.Αυτό θα οδηγήσει σε επιμόλυνση. | Συνδέστε τον προσαρμογέα φιαλιδίου στο φιαλίδιοΤοποθετήστε το φιαλίδιο σε σταθερήεπιφάνεια και κρατήστε το από τη βάση.Κατευθύνετε τον προσαρμογέα φιαλιδίου κεντρικά πάνω από το γκρίζο ελαστικό πώμα. Σπρώξτε προς τα κάτω στην κορυφή του φιαλιδίου τονπροσαρμογέα φιαλιδίου έως ότου εφαρμόσει με ασφάλεια στη θέση του και ακουστεί τοχαρακτηριστικό κλικ.Μην τοποθετείτε τον προσαρμογέα φιαλιδίου υπό γωνία, καθώς οδιαλύτης μπορεί να διαρρεύσει κατά τημεταφορά στο φιαλίδιο. |
| Συνδέστε την προγεμισμένη σύριγγα στον προσαρμογέα φιαλιδίου | |||
| Καθαρίστε το σημείο σύνδεσηςΚρατήστε το φιαλίδιο σε όρθια θέση ώστε να αποφύγετε διαρροές.Κρατήστε τη βάση του φιαλιδίου καισκουπίστε το σημείο σύνδεσης luer (μπλε δακτύλιος) τουπροσαρμογέα φιαλιδίου με ένα μαντήλιαλκοόλης και αφήστε να στεγνώσει πριν προσαρμόσετε τη σύριγγα.Μην ανακινείτε.Μην αγγίζετε το σημείο σύνδεσης luer του προσαρμογέα φιαλιδίου.Κάτι τέτοιο θα οδηγήσει σε επιμόλυνση. | Χρησιμοποιείστε την κατάλληλη λαβήΚρατήστε το άκρο της σύριγγας από το λευκό δακτύλιο.Μην κρατάτε τησύριγγα από το γυαλί κατά τησυναρμολόγηση. | Απομακρύνετε το πώμαΚρατώντας το λευκό δακτύλιο, σπάστε το λευκό καπάκι.Μην περιστρέφετε ήκόβετε το λευκό πώμα.Μην αγγίζετε το άκρο της σύριγγας. Κάτιτέτοιο θα οδηγήσει σε επιμόλυνση.Το σπασμένο κάλυμμα μπορεί να απορριφθεί. | Συνδέστε τη σύριγγα στον προσαρμογέα του φιαλιδίουΚρατήστε τον προσαρμογέα τουφιαλιδίου από το κάτω περίβλημα ώστε να παραμείνει ακίνητος.Καθώς κρατάτε το λευκό δακτύλιο της σύριγγας, εισάγετε και πιέστε το άκρο της σύριγγας στο μπλεδακτύλιο του προσαρμογέα φιαλιδίου καιπεριστρέψετε κατά τη φορά των δεικτών του ρολογιού ώστε ναδιασφαλιστεί η σύνδεση της σύριγγας στον προσαρμογέα του φιαλιδίου (μηνσφίγγετε υπερβολικά).Μην κρατάτε τησύριγγα από το γυαλί.Αυτό μπορεί ναπροκαλέσει χαλάρωση ή αποκόλληση του λευκού δακτυλίου. |
| Βήμα 2 | Ανασύσταση των μικροσφαιριδίων | ||
| Μεταφέρετε τον διαλύτηΜεταφέρετε ολόκληρη την ποσότητα τουδιαλύτη από τη σύριγγα στο φιαλίδιο. | Εναιωρήστε τα μικροσφαιρίδια στον διαλύτηΣυνεχίζοντας να πιέζετε κάτω τοέμβολο, ανακινείστε έντονα γιατουλάχιστον10 δευτερόλεπτα, όπως φαίνεται στην εικόνα.Ελέγξτε το εναιώρημα. Όταν έχει γίνει σωστή ανάμιξη, το εναιώρημα φαίνεται ομοιογενές,παχύρρευστο και γαλακτώδες στο χρώμα. Τα μικροσφαιρίδια θαείναι ορατά στο υγρό.Προχωρήστε άμεσα στο επόμενο βήμα ώστε να μην κατακαθίσει τοεναιώρημα. | Μεταφέρετε το εναιώρημα στη σύριγγαΑναστρέψτεπλήρως το φιαλίδιο.Τραβήξτε αργά το έμβολο προς τα κάτω ώστε να αναρροφήστεολόκληρο τοπεριεχόμενο από το φιαλίδιο μέσα στη σύριγγα. | Απομακρύνετε τον προσαρμογέα φιαλιδίουΚρατήστε το λευκόδακτύλιο της σύριγγας και ξεβιδώστε από τον προσαρμογέα φιαλιδίου.Απορρίψτε κατάλληλα τόσο το φιαλίδιο όσο και τον προσαρμογέα φιαλιδίου. |
| Βήμα 3 | Προσαρμόστε τη βελόνα | |
| Επιλέξτε την κατάλληλη βελόναΕπιλέξτε τη βελόνα με βάση την περιοχή της ένεσης(γλουτιαία ή δελτοειδή). | Προσαρμόστε τη βελόναΤραβήξτε μερικώς το κάλυμμα της κυψέληςκαι χρησιμοποιήστε για να πιάσετε τη βάση της βελόνας, όπως φαίνεται στη εικόνα.Κρατώντας το λευκό δακτύλιο της σύριγγας, προσαρμόστε τη σύριγγα στη σύνδεση luer με τη βελόνα με μία σταθερή περιστροφική κίνηση κατά τη φορά τωνδεικτών του ρολογιού μέχρι να σφίξει.Μην αγγίζετε το άνοιγμα luer της βελόνας. Κάτι τέτοιο θα οδηγήσει σε επιμόλυνση. | Επαναιωρήστε τα μικροσφαιρίδιαΑπομακρύνετε πλήρως το κάλυμμα της κυψέλης.Αμέσως πριν από την ένεση,ανακινήστε έντονα και πάλι τη σύριγγα, καθώς θα έχεισχηματιστεί κάποιο ίζημα. |
| Βήμα 4 | Πραγματοποιήστε την ένεση με τη δόση | |||
| Απομακρύνετε το διαφανέςπροστατευτικό της βελόναςΜετακινήστε προς τα πίσω τη συσκευήασφάλειας της βελόνας προς τη σύριγγα, όπως φαίνεται στηνεικόνα. Έπειτα κρατήστε το λευκό δακτύλιο τηςσύριγγας και τραβήξτεπροσεκτικά το διαφανέςπροστατευτικό της βελόνας προς τα έξω. | Απομακρύνετε τις φυσαλίδες αέραΚρατήστε τη σύριγγα σε όρθια θέση καιχτυπήστε απαλά τη σύριγγα ώστε να ανέβουν προς τα επάνω τυχόν φυσαλίδες αέρα.Πιέστε αργά και προσεκτικά τοέμβολο προς τα πάνω ώστε να απομακρύνετε τον αέρα. | Κάνετε την ένεσηΧορηγήστεαμέσως όλο το περιεχόμενο της σύριγγαςενδομυϊκά στο γλουτιαίο ήδελτοειδή μυ του ασθενούς.Η γλουτιαίαένεση πρέπει να γίνεται στο άνω- εξωτερικότεταρτημόριο της γλουτιαίαςπεριοχής.Μην χορηγείτε ενδοφλέβια. | Ασφαλίστε τη βελόνα στησυσκευή ασφαλείαςΧρησιμοποιώντας το ένα χέρι,τοποθετήστε τη συσκευή ασφαλείας της βελόνας υπόγωνία 45 μοιρών σε μία σκληρή,επίπεδη επιφάνεια. Πιέστε προς τα κάτω με μίασταθερή, γρήγορη κίνηση έως ότου η βελόνα να είναισταθεράτοποθετημένη στη συσκευή ασφαλείας. | Απορρίψτε κατάλληλα τις βελόνεςΕπιβεβαιώστε ότι η συσκευήασφάλειας της βελόνας είναι σταθεράτοποθετημένη.Απορρίψτε σε ένα δοχείο απόρριψης αιχμηρώναντικειμένων.Επίσηςαπορρίψτε τη μη χρησιμοποιημένη βελόνα πουπαρέχεται με τη συσκευασία. |
| Μην περιστρέφετε το διαφανέςπροστατευτικό της βελόνας, καθώς μπορεί να χαλαρώσει η σύνδεση luer. | Αποφύγετε τον τραυματισμό από τη βελόνα:Μηνχρησιμοποιείτε δύο χέρια. | |||
| Μην αποσυνδέετε σκόπιμα ήχειρίζεστε εσφαλμένα τη συσκευή ασφαλείας της βελόνας. | ||||
| Μηνπροσπαθήσετε ναισιώσετε τη βελόνα ή να συνδέσετε τη συσκευή ασφαλείας εάν η βελόνα είναι λυγισμένη ήκατεστραμμένη. | ||||
Κάθε αχρησιμοποίητο φαρμακευτικό προϊόν ή υπόλειμμα πρέπει να απορρίπτεται σύμφωνα με τις κατά
τόπους ισχύουσες σχετικές διατάξεις.