Το FLAGYMET ενδείκνυται για την προφύλαξη και για την θεραπεία λοιμώξεων οι οποίες έχουν προκληθεί ή ενδέχεται να έχουν προκληθεί από αναερόβια στελέχη βακτηρίων.

Το FLAGYMET είναι δραστικό ενάντια σε ένα μεγάλο εύρος παθογόνων μικροοργανισμών κυρίως των ειδών Bacteroides, Fusobacteria, Clostridia, Eubacteria, αναερόβιοι κόκκοι (anaerobic cocci) και Gardnerella vaginalis.

Είναι επίσης δραστικό ενάντια στα είδη Trichomonas, Entamoeba histolytica, Giardia lamblia και Balantidium coli.

Το FLAGYMET ενδείκνυται σε ενήλικες και παιδιά για τις ακόλουθες ενδείξεις:

1. Πρόληψη μετεγχειρητικών λοιμώξεων προκαλούμενων από αναερόβια στελέχη βακτηρίων, ειδικά από το είδος Bacteroides και από αναερόβιους στρεπτόκοκκους.

2. Θεραπεία σηψαιμίας, βακτηριαιμίας, περιτονίτιδας, εγκεφαλικού αποστήματος, νεκρωτικής πνευμονίας, οστεομυελίτιδας, επιλόχειου σήψης, πυελικού αποστήματος, πυελικής κυτταρίτιδας, και λοιμώξεων μετεγχειρητικών τραυμάτων από τις οποίες έχουν απομονωθεί τα παθογόνα αναερόβια στελέχη.

3. Ουρογεννητική λοίμωξη προκαλούμενη από τριχομονάδες σε γυναίκες (τριχομοναδική κολπίτιδα), και σε άντρες.

4. Βακτηριδιακή κολπίτιδα (γνωστή και ως μη ειδική κολπίτιδα, αναερόβια κολπίτιδα ή κολπίτιδα Gardnerella).

5. Όλες οι μορφές αμοιβάδωσης (εντερική,έξω-εντερική και αμοιβάδωση προκαλούμενη από ασυμπτωματικούς μεταδότες κύστεων)

6. Λαμβλίαση

7. Οξεία ελκώδης ουλίτιδα.

8. Έλκη ποδιών και έλκη πίεσης τα οποία έχουν αποικηθεί από αναερόβια παθογόνα στελέχη.

9. Οξείες οδοντικές λοιμώξεις (π.χ οξεία περιστεφανίτιδα και οξείες μολύνσεις στα άκρα των δοντιών).

Πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι επίσημες κατευθυντήριες οδηγίες για την κατάλληλη χρήση των αντιβακτηριδιακών παραγόντων.

Από του στόματος χορήγηση.

Tο FLAGYMET να χορηγείται από το στόμα. Ο ασθενής θα πρέπει να αδειάσει το φακελίσκο στο στόμα του και αμέσως να πιει ένα ποτήρι νερό για να βοηθηθεί η κατάποση.

Προφύλαξη από λοιμώξεις προκαλούμενες από αναερόβια στελέχη βακτηρίων: Κυρίως στα πλαίσια κοιλιακών (ειδικά του παχέος εντέρου) και γυναικολογικών χειρουργικών επεμβάσεων.

Δοσολογία

Ενήλικες

400 mg κάθε 8 ώρες μέσα σε 24 ώρες ακριβώς πριν από την επέμβαση, η οποία θα ακολουθείται από μετεγχειρητική ενδοφλέβια ή ορθική χορήγηση μετρονιδαζόλης μέχρι ο ασθενής να μπορεί να πάρει κοκκία.

Παιδιά

Παιδιά <12 ετών: 20-30 mg/kg ως εφάπαξ δόση 1-2 ώρες πριν την χειρουργική επέμβαση Νεογέννητα με ηλικία κύησης < 40 εβδομάδων: 10mg/kg σωματικού βάρους ως εφάπαξ δόση πριν την επέμβαση

Λοιμώξεις προκαλούμενες από αναερόβια στελέχη βακτηρίων : Η συνήθης διάρκεια της θεραπείας με FLAGYMET είναι περίπου 7 ημέρες, αλλά εξαρτάται από τη σοβαρότητα

της κατάστασης του ασθενούς με βάση την κλινική και βακτηριολογική αξιολόγηση και εκτίμηση της.

Θεραπεία εγκατεστημένων λοιμώξεων προκαλούμενων από αναερόβια στελέχη βακτηρίων:

Ενήλικες

800 mg ακολουθούμενα από 400 mg κάθε 8 ώρες την ημέρα.

Παιδιά

Παιδία > 8 εβδομάδες ζωής έως 12 ετών: Η συνήθης ημερήσια δόση είναι 20-30 mg/kg/ημέρα ως εφάπαξ δόση ή διαιρεμένη σε δόσεις των 7,5 mg/kg κάθε 8 ώρες. Η ημερήσια δόση δύναται να αυξηθεί σε 40 mg/kg, ανάλογα με την σοβαρότητα της λοίμωξης. Η συνήθης διάρκεια της θεραπείας είναι 7 ημέρες.

Παιδιά < 8 εβδομάδες ζωής: 15 mg/kg ως εφάπαξ ημερήσια δόση ή διαιρεμένα σε δόσεις των 7,5 mg/kg κάθε 12 ώρες.

Σε νεογέννητα με ηλικία κύησης < 40 εβδομάδων, μπορεί να παρατηρηθεί συσσώρευση της μετρονιδαζόλης κατά την διάρκεια της πρώτης εβδομάδα ζωής. Επομένως, συνίσταται οι συγκεντρώσεις της μετρονιδαζόλης στον ορό να παρακολουθούνται μετά από κάποιες ημέρες θεραπείας.

Πρωτοζωικές και άλλες λοιμώξεις:

Εκρίζωση του Helicobacter pylori σε παιδιατρικούς ασθενείς:

Ως μέρος συνδυαστικής θεραπείας, 20mg/kg/ημέρα, χωρίς η δοσολογία να υπερβαίνει τα 500mg δύο φορές/ημέρα για 7-14 ημέρες. Θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι επίσημες κατευθυντήριες οδηγίες πριν την έναρξη της θεραπείας.

Υπερευαισθησία στη μετρονιδαζόλη και γενικότερα στις ιμιδαζόλες ή σε οποιαδήποτε από τα έκδοχα του προϊόντος

Εάν η χορήγηση της μετρονιδαζόλης για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα των 10 ημερών κρίνεται αναγκαία, συστήνεται η διεξαγωγή κλινικού και εργαστηριακού ελέγχου, (ειδικά του αριθμού των λευκοκυττάρων) και οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται για ανεπιθύμητες ενέργειες όπως η περιφερική ή κεντρική νευροπάθεια ( όπως παραισθησία, αταξία, ζάλη, σπασμωδικές επιληπτικές κρίσεις).

Η μετρονιδαζόλη πρέπει να χορηγείται με προσοχή σε ασθενείς με ενεργή ή χρόνια σοβαρή πάθηση του περιφερικού και κεντρικού νευρικού συστήματος λόγω του κινδύνου νευρολογικής επιδείνωσης.

Περιπτώσεις βαριάς μορφής ηπατοτοξικότητας/οξείας ηπατικής ανεπάρκειας, συμπεριλαμβανομένων περιπτώσεων με μοιραία κατάληξη, με ραγδαία εκδήλωση των συμπτωμάτων μετά την έναρξη της αγωγής σε ασθενείς με σύνδρομο Cockayne, έχουν αναφερθεί σε σχέση με προϊόντα που περιέχουν μετρονιδαζόλη για συστηματική χρήση. Συνεπώς, στον εν λόγω πληθυσμό, η μετρονιδαζόλη θα πρέπει να χορηγείται μετά από ενδελεχή εκτίμηση του λόγου οφέλους-κινδύνου και μόνο εάν δεν υπάρχει διαθέσιμη εναλλακτική θεραπεία. Οι δοκιμασίες ηπατικής λειτουργίας θα πρέπει να διενεργούνται πριν από την έναρξη της θεραπείας, κατά τη διάρκεια, και μετά το πέρας αυτής, έως ότου η ηπατική λειτουργία παρουσιάζεται φυσιολογική ή έως ότου επιτευχθούν οι τιμές της βάσης αναφοράς. Εάν οι τιμές των δοκιμασιών ηπατικής λειτουργίας αυξηθούν σημαντικά κατά τη διάρκεια της θεραπείας, η χορήγηση του φαρμάκου θα πρέπει να διακοπεί.

Στους ασθενείς με σύνδρομο Cockayne θα πρέπει να γίνονται συστάσεις να αναφέρουν άμεσα στον γιατρό τους οποιαδήποτε συμπτώματα πιθανής ηπατικής βλάβης και να διακόψουν τη λήψη μετρονιδαζόλης.

Με τη μετρονιδαζόλη έχουν αναφερθεί περιπτώσεις εμφάνισης σοβαρών πομφολυγόδων δερματικών αντιδράσεων όπως το σύνδρομο Stevens Johnson (ΣSJ), η τοξική επιδερμική νεκρόλυση (ΤΕΝ) ή η οξεία γενικευμένη εξανθηματική φλυκταίνωση (ΟΓΕΦ). Εάν

υπάρχουν συμπτώματα ή σημεία ΣSJ, ΤΕΝ ή ΟΓΕΦ, η θεραπεία με τη μετρονιδαζόλη πρέπει να διακόπτεται αμέσως.

Υπάρχει πιθανότητα να επιμένει μία γονοκοκκική λοίμωξη, μετά από εξάλειψη της

Trichomonas vaginalis.

Ο χρόνος ημίσσειας ζωής απομάκρυνσης της μετρονιδαζόλης παραμένει αμετάβλητος στη νεφρική ανεπάρκεια. Επομένως, δεν απαιτείται μείωση της δοσολογία της μετρονιδαζόλης .

Παρόλαυτα, ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια διατηρούν τους μεταβολίτες της μετρονιδαζόλης. Η κλινική σημασία του στοιχείου αυτού δεν είναι γνωστή.

Σε ασθενείς που υποβάλλονται σε αιμοδιάλυση, η μετρονιδαζόλη και οι μεταβολίτες της απομακρύνονται αποτελεσματικά κατά την διάρκεια οκτώ ωρών αιμοδιάλυσης. Η μετρονιδαζόλη πρέπει επομένως να επαναχορηγείται αμέσως μετά την αιμοδιάλυση.

Δε χρειάζεται προσαρμογή της δοσολογίας της μετρονιδαζόλης σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια που υποβάλλονται σε διαλείπουσα περιτοναϊκή κάθαρση (ΔΠΚ) ή σε συνεχή περιπατητική περιτοναϊκή κάθαρση (ΣΦΠΚ).

Η μετρονιδαζόλη μεταβολίζεται κυρίως με ηπατική οξείδωση. Σε περίπτωση προχωρημένης ηπατικής ανεπάρκειας, μπορεί να προκληθεί σημαντική διαταραχή της κάθαρσης της μετρονιδαζόλης.

Σε ασθενείς με ηπατική εγκεφαλοπάθεια μπορεί να συμβεί σημαντική συσσώρευση και οι τελικές υψηλές συγκεντρώσεις πλάσματος της μετρονιδαζόλης μπορεί να επιβαρύνουν τα συμπτώματα της εγκεφαλοπάθειας. Επομένως, το FLAGYMET θα πρέπει να χορηγείται με προσοχή σε ασθενείς με ηπατική εγκεφαλοπάθεια. Η ημερήσια δοσολογία θα πρέπει να μειωθεί στο ένα τρίτο και θα μπορεί να χορηγείται μια φορά ημερησίως.

Οι ασθενείς πρέπει να ενημερώνονται ότι κατά τη θεραπεία με μετρονιδαζόλη τα ούρα μπορεί να σκουρύνουν.

Συστήνεται προσοχή κατά τη χορήγηση σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική βλάβη ή με ηπατική εγκεφαλοπάθεια. Σε ασθενείς με μη αντιρροπούμενη κίρρωση ήπατος η δόση πρέπει να μειώνεται στο ήμισυ της συνήθους δόσεως λόγω αυξημένου κινδύνου ανεπιθύμητων ενεργειών.

Λόγω της ανεπάρκειας αποδεικτικών στοιχείων σχετικά με τον κίνδυνο μεταλλαξιγένεσης σε ανθρώπους (βλ. παράγραφο 5.3), η χρήση του FLAGYMET για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα από ότι συνήθως απαιτείται, θα πρέπει να εξετάζεται προσεκτικά.

Το FLAGYMET περιέχει μερικώς προζελατινοποιημένο άμυλο: Κατάλληλο για ανθρώπους με κοιλιακή νόσο. Οι ασθενείς με αλλεργία σίτου (διαφορετική από την κοιλιακή νόσο) δεν πρέπει να πάρουν αυτό το φάρμακο.

Συνιστάται οι ασθενείς να αποφεύγουν τη λήψη οινοπνεύματος κατά τη διάρκεια της

αγωγής και για διάστημα τουλάχιστον 48 ωρών μετά από την ολοκλήρωσή της θεραπείας επειδή υπάρχει πιθανότητα εμφάνισης αντίδρασης τύπου δισουλφιράμης.

Έχει αναφερθεί ενίσχυση της δράσης της αντιπηκτικής αγωγής σε περιπτώσεις συγχορήγησης της μετρονιδαζόλης με από του στόματος αντιπηκτικά σκευάσματα, τύπου βαρφαρίνης. Σε αυτή την περίπτωση, μπορεί να είναι απαραίτητη η μείωση της δοσολογίας. Ο χρόνος προθρομβίνης θα πρέπει να παρακολουθείται. Δεν υπάρχει αλληλεπίδραση με την ηπαρίνη.

Σε ασθενείς υπό θεραπεία ταυτόχρονης συγχορήγησης λιθίου και μετρονιδαζόλης, έχει αναφερθεί κατακράτηση λιθίου συνοδευόμενη από πιθανή νεφρική βλάβη. Η χορήγηση λιθίου θα πρέπει να ελαττωθεί ή να διακοπεί πριν την χορήγηση της μετρονιδαζόλης. Θα πρέπει να παρακολουθούνται οι συγκεντρώσεις λιθίου στο πλάσμα, η κρεατινίνη και οι ηλεκτρολύτες, σε ασθενείς οι οποίοι βρίσκονται υπό αγωγή με λίθιο ενώ λαμβάνουν μετρονιδαζόλη.

Οι ασθενείς οι οποίοι λαμβάνουν φαινοβαρβιτάλη ή φαινυτοΐνη μεταβολίζουν την μετρονιδαζόλη σε πολύ μεγαλύτερο ποσοστό σε σχέση με τα κανονικά επίπεδα , μειώνοντας τον χρόνο ημιζωής της σε περίπου 3 ώρες.

Η μετρονιδαζόλη μειώνει την κάθαρση της 5-φθοριοουρακίλης οδηγώντας σε αύξηση της τοξικότητάς της.

Σε ασθενείς που λαμβάνουν κυκλοσπορίνη, υπάρχει ο κίνδυνος αυξημένων επιπέδων κυκλοσπορίνης στον ορό . Σε περιπτώσεις όπου η συγχορήγηση θεωρείται αναγκαία, πρέπει να παρακολουθούνται στενά η κρεατινίνη και η κυκλοσπορίνη στον ορό.

Η μετρονιδαζόλη ενδέχεται να αυξήσει τα επίπεδα της βουσουλφάνης στο πλάσμα, γεγονός που μπορεί να προκαλέσει σοβαρή τοξικότητα από τη βουσουλφάνη.

Τα στοιχεία που αφορούν την ασφάλεια της μετρονιδαζόλης στην κύηση είναι ανεπαρκή, αλλά έχει χρησιμοποιηθεί ευρέως για πολλά χρόνια χωρίς αρνητικές επιπτώσεις. Παρ’ όλα αυτά, όπως όλα τα άλλα φάρμακα, η μετρονιδαζόλη δεν θα πρέπει να χορηγείται κατά την διάρκεια της κύησης ή της γαλουχίας εκτός εάν κριθεί απαραίτητο από τον θεράπων ιατρό. Σε αυτή την περίπτωση, τα βραχυπρόθεσμα δοσολογικά σχήματα με υψηλές συγκεντρώσεις δεν συνιστώνται.

ν

Οι ασθενείς θα πρέπει να προειδοποιούνται για το ενδεχόμενο εμφάνισης υπνηλίας, ζάλης, σύγχυσης, ψευδαισθήσεων, σπασμών ή παροδικών διαταραχών της όρασης και να τους συστήνεται να μην οδηγούν ή να χειρίζονται μηχανήματα εφόσον εμφανισθούν τέτοια συμπτώματα.

Η συχνότητα των ανεπιθύμητων ενεργειών που παρουσιάζονται στη συγκεκριμένη ενότητα, ορίζεται ως ακολούθως:

Πολύ συχνές (>1/10) Συχνές (>1/100 έως <1/10)

Μη συχνές (>1/1.000έως<1/100) Σπάνιες (>1/10000 έως<1/1.000) Πολύ σπάνιες (<1/10.000)

Μη γνωστές ( δεν μπορούν να εκτιμηθούν από τα διαθέσιμα δεδομένα)

Σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες παρατηρούνται σπάνια με τα συνήθη προτεινόμενα δοσολογικά σχήματα. Οι ιατροί που εξετάζουν την πιθανότητα παρατεταμένης θεραπείας για την ανακούφιση χρόνιων παθήσεων για περιόδους μεγαλύτερες από εκείνες που συνιστώνται, καλούνται να αξιολογήσουν το πιθανό θεραπευτικό όφελος έναντι του κινδύνου περιφερικής νευροπάθειας.

Αιματολογικές διαταραχές:

Πολύ σπάνιες: ακοκκιοκυτταραιμία, ουδετεροπενία, θρομβοπενία, πανκυτταροπενία.

Μη γνωστές: λευκοπενία.

Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος: Σπάνιες: αναφυλαξία

Μη γνωστές: αγγειοοίδημα, κνίδωση, πυρετός.

Μεταβολικές και διατροφικές διαταραχές: Μη γνωστές: ανορεξία.

Ψυχιατρικές διαταραχές:

Πολύ σπάνιες: Ψυχωσικές διαταραχές συμπεριλαμβανομένων σύγχυσης και ψευδαισθήσεων.

Μη γνωστές: καταθλιπτική διάθεση

Περιφερικό και Κ.Ν.Σ.:

Πολύ σπάνιες:

• εγκεφαλοπάθεια (π.χ. σύγχυση, πυρετός, κεφαλαλγία, παραισθήσεις, παράλυση, φωτοευαισθησία, διαταραχές όρασης, κινητικές διαταραχές, αυχενική δυσκαμψία) και υποξύ παρεγκεφαλιδικό σύνδρομο (π.χ. αταξία, δυσαρθρία, διαταραχή της βάδισης, νυσταγμός και ρίγος) το οποίο δύναται να υποχωρήσει με διακοπή του φαρμάκου.

• υπνηλία, ίλιγγος, σπασμοί, κεφαλαλγίες Μη γνωστές:

• κατά τη διάρκεια έντονης και/ή εκτεταμένης θεραπείας με μετρονιδαζόλη, έχουν αναφερθεί περιφερική αισθητική νευροπάθεια ή παροδικές κρίσεις τύπου επιληψίας. Στις περισσότερες περιπτώσεις η νευροπάθεια υποχώρησε μετά τη διακοπή της θεραπείας ή όταν μειώθηκε η δοσολογία.

• άσηπτη μηνιγγίτιδα Οπτικές διαταραχές:

Πολύ σπάνιες: διαταραχές της όρασης όπως διπλωπία, μυωπία, οι οποίες τις περισσότερες περιπτώσεις είναι παροδικές.

Μη γνωστές: οπτική νευροπάθεια/νευρίτιδα

Διαταραχές του ωτός και του λαβυρίνθου:

Μη γνωστές: εξασθενημένη ακοή/ βαρηκοΐα (συμπεριλαμβανόμενης της νευροαισθητήριας), εμβοές

Γαστρεντερικές διαταραχές:

Μη γνωστές: διαταραχές της γεύσης, στοματική βλεννογονίτιδα, τριχωτή γλώσσα, ναυτία, έμετος, γαστρεντερικές διαταραχές όπως επιγαστρικό άλγος και διάρροια.

• Συστήνεται προσοχή κατά τη χορήγηση σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική βλάβη ή με ηπατική εγκεφαλοπάθεια. Σε ασθενείς με μη αντιρροπούμενη κίρρωση ήπατος η δόση πρέπει να μειώνεται στο ήμισυ της συνήθους δόσεως λόγω αυξημένου κινδύνου ανεπιθύμητων ενεργειών.

  Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού:

  Πολύ σπάνιες: δερματικά εξανθήματα, φλυκταινώδη εξανθήματα, κνησμός, έξαψη Μη γνωστές: πολύμορφο ερύθημα, σύνδρομο Stevens-Johnson ή τοξική επιδερμική νεκρόλυση, σταθερής έκθυσης φαρμακευτικό εξάνθημα

  Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος, του συνδετικού ιστού και των οστών: Πολύ σπάνιες: μυαλγία, αρθραλγία.

  Διαταραχές των νεφρών και του ουροποιητικού συστήματος:

  Πολύ σπάνιες: σκουρόχρωμα ούρα (λόγω μεταβολίτη της μετρονιδαζόλης).

  Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών

  Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες στον Εθνικό Οργανισμό Φαρμάκων, Μεσογείων 284, 15562 Χολαργός, Αθήνα, Τηλ: + 30 21 32040380/337, Φαξ: + 30 21 06549585, Ιστότοπος: http://www.eof.gr.

Έχουν αναφερθεί περιπτώσεις υπερδοσολογίας εκ λάθους, καθώς και για λόγους αυτοκτονίας με από του στόματος χορηγούμενες εφάπαξ δόσεις μέχρι και 12 g μετρονιδαζόλης. Τα συμπτώματα περιορίστηκαν σε εμετό, αταξία και ελαφρύ αποπροσανατολισμό. Δεν υπάρχει ειδικό αντίδοτο για την υπερδοσολογία μετρονιδαζόλης. Σε περιπτώση υποψίας μαζικής υπερδοσολογίας, συστήνεται συμπτωματική και υποστηρικτική θεραπεία.