Το Ducressa οφθαλμικές σταγόνες, διάλυμα ενδείκνυται για την πρόληψη και αντιμετώπιση της φλεγμονής και την πρόληψη της λοίμωξης που σχετίζονται με χειρουργική επέμβαση για καταρράκτη σε ενήλικες.

Θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι επίσημες οδηγίες για την κατάλληλη χρήση των αντιβακτηριακών παραγόντων.

Δοσολογία

Μία σταγόνα ενσταλάζεται μέσα στον θόλο του επιπεφυκότα κάθε 6 ώρες μετά τη χειρουργική επέμβαση. Η διάρκεια της αγωγής είναι 7 ημέρες. Χρειάζεται προσοχή ώστε να μη διακόπτεται πρόωρα η θεραπεία.

Εάν παραλειφθεί μία δόση, η αγωγή θα πρέπει να συνεχιστεί με την επόμενη δόση όπως είναι προγραμματισμένη.

Συνιστάται επανεκτίμηση του ασθενούς προκειμένου να αξιολογηθεί η ανάγκη να συνεχιστεί η χορήγηση οφθαλμικών σταγόνων κορτικοστεροειδούς ως μονοθεραπεία μετά την ολοκλήρωση μιας εβδομάδας θεραπείας με το Ducressa οφθαλμικές σταγόνες. Η διάρκεια αυτής της αγωγής εξαρτάται από τους παράγοντες κινδύνου του ασθενούς και από την έκβαση της χειρουργικής επέμβασης και πρέπει να προσδιορίζεται από τον ιατρό σύμφωνα με τα μικροσκοπικά ευρήματα από την εξέταση με τη σχισμοειδή λυχνία και ανάλογα με τη βαρύτητα της κλινικής εικόνας. Επακόλουθη αγωγή με οφθαλμικές σταγόνες στεροειδούς δεν πρέπει να υπερβαίνει φυσιολογικά τις 2 εβδομάδες. Ωστόσο, χρειάζεται προσοχή ώστε να μη διακοπεί πρόωρα η θεραπεία.

Παιδιατρικός πληθυσμός:

Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του Ducressa σε παιδιά και εφήβους ηλικίας κάτω των 18 ετών δεν έχουν τεκμηριωθεί. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα.

Δεν συνιστάται η χρήση του Ducressa σε παιδιά και εφήβους ηλικίας κάτω των 18 ετών.

Ηλικιωμένοι ασθενείς:

Στους ηλικιωμένους ασθενείς δεν είναι απαραίτητη η προσαρμογή της δοσολογίας.

Χρήση σε νεφρική/ηπατική δυσλειτουργία

Το Ducressa δεν έχει μελετηθεί σε ασθενείς με νεφρική/ηπατική δυσλειτουργία και συνεπώς το Ducressa πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε αυτούς τους ασθενείς.

Τρόπος χορήγησης Οφθαλμική χρήση.

Μία σταγόνα πρέπει να χορηγείται στο έξω κανθό ενώ ασκείται πίεση στον έσω κανθό ώστε να αποφευχθεί η παροχέτευση των σταγόνων.

Οι ασθενείς πρέπει να λαμβάνουν οδηγίες να πλένουν τα χέρια τους πριν από τη χρήση και να αποφεύγουν να έρχεται σε επαφή το ρύγχος του περιέκτη με τον οφθαλμό ή τις γύρω περιοχές, καθώς κάτι τέτοιο θα μπορούσε να προκαλέσει βλάβη στον οφθαλμό.

Οι ασθενείς θα πρέπει να ενημερώνονται ότι τα οφθαλμικά διαλύματα, σε περίπτωση μη ενδεδειγμένου χειρισμού, μπορούν να επιμολυνθούν με κοινά βακτήρια που είναι γνωστό ότι προκαλούν οφθαλμικές λοιμώξεις. Η χρήση επιμολυσμένων διαλυμάτων μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρή βλάβη του οφθαλμού και επακόλουθη απώλεια της όρασης.

Ρινοδακρυϊκή απόφραξη μέσω συμπίεσης των δακρυϊκών πόρων μπορεί να μειώσει τη συστηματική απορρόφηση.

Σε περίπτωση ταυτόχρονης αγωγής με άλλα διαλύματα οφθαλμικών σταγόνων, οι ενσταλάξεις πρέπει να απέχουν μεταξύ τους 15 λεπτά.

• Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία λεβοφλοξασίνη ή άλλες κινολόνες, τη δεξαμεθαζόνη ή άλλα στεροειδή ή κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.

• Κερατίτιδα από έρπητα απλό, ανεμευλογιά και άλλες ιογενείς παθήσεις του κερατοειδούς και του επιπεφυκότα.

• Μυκοβακτηριακές λοιμώξεις του οφθαλμού που προκαλούνται από, αλλά δεν περιορίζονται σε, οξεάντοχους βακίλλους όπως Mycobacterium tuberculosis, Mycobacterium leprae ή Mycobacterium avium.

• Μυκητιασικές παθήσεις των οφθαλμικών δομών.

• Πυώδης λοίμωξη του οφθαλμού χωρίς αγωγή

Οφθαλμικές επιδράσεις:

Το Ducressa προορίζεται αποκλειστικά για οφθαλμική χρήση. Το Ducressa δεν πρέπει να ενίεται κάτω από τον επιπεφυκότα. Το διάλυμα δεν πρέπει να εισάγεται απευθείας στον πρόσθιο θάλαμο του οφθαλμού.

Η παρατεταμένη χρήση μπορεί να προκαλέσει αντοχή στα αντιβιοτικά με αποτέλεσμα την υπερβολική ανάπτυξη μη ευαίσθητων μικροοργανισμών, συμπεριλαμβανομένων των μυκήτων. Εάν αναπτυχθεί λοίμωξη, η αγωγή θα πρέπει να διακοπεί και να χρησιμοποιηθεί εναλλακτική θεραπεία. Ανάλογα με αυτό που

υπαγορεύει η κλινική εκτίμηση, ο ασθενής πρέπει να εξετάζεται με τη βοήθεια μεγέθυνσης, όπως βιομικροσκόπηση με σχισμοειδή λυχνία, και εφόσον ενδείκνυται, με χρώση φλουορεσκεΐνης.

Η παρατεταμένη χρήση τοπικών οφθαλμικών κορτικοστεροειδών μπορεί να οδηγήσει σε οφθαλμική υπέρταση/γλαύκωμα, αλλά κάτι τέτοιο είναι απίθανο όταν το Ducressa χρησιμοποιείται για τη συνιστώμενη περίοδο αγωγής (7 ημέρες). Σε κάθε περίπτωση, συνιστάται ο συχνός έλεγχος της ενδοφθάλμιας πίεσης. Ο κίνδυνος επαγόμενης από κορτικοστεροειδές αύξησης της ενδοφθάλμιας πίεσης είναι αυξημένος σε ασθενείς με προδιάθεση (π.χ. διαβήτης).

Οπτικές διαταραχές μπορεί να αναφερθούν με τη συστηματική και τοπική χρήση κορτικοστεροειδών. Εάν κάποιος ασθενής εκδηλώσει συμπτώματα όπως θάμβος οράσεως ή άλλες οπτικές διαταραχές, πρέπει να εξεταστεί το ενδεχόμενο παραπομπής του ασθενούς σε οφθαλμίατρο ώστε να εκτιμηθούν οι πιθανές αιτίες, οι οποίες μπορεί να σχετίζονται με επιπλοκές από χειρουργική επέμβαση για καταρράκτη, εμφάνιση γλαυκώματος ή σπάνιες παθήσεις όπως κεντρική ορώδης χοριοαμφιβληστροειδοπάθεια (ΚΟΧΑ - CSCR), οι οποίες έχουν αναφερθεί μετά από συστηματική και τοπική χρήση κορτικοστεροειδών.

Τα τοπικά οφθαλμικά κορτικοστεροειδή μπορεί να επιβραδύνουν την επούλωση τραύματος του κερατοειδούς. Τα τοπικά οφθαλμικά ΜΣΑΦ είναι επίσης γνωστό ότι επιβραδύνουν ή καθυστερούν την επούλωση. Η ταυτόχρονη χρήση τοπικών οφθαλμικών ΜΣΑΦ και στεροειδών μπορεί να αυξήσει την πιθανότητα προβλημάτων της επούλωσης στη συνέχεια.

Στις παθήσεις εκείνες που προκαλούν λέπτυνση του κερατοειδούς ή του σκληρού χιτώνα, είναι γνωστό ότι με τη χρήση τοπικών κορτικοστεροειδών παρατηρούνται διατρήσεις.

Συστηματικές επιδράσεις

Οι φθοριοκινολόνες έχουν συσχετισθεί με αντιδράσεις υπερευαισθησίας, ακόμη και μετά από μία εφάπαξ δόση. Εάν εκδηλωθεί αλλεργική αντίδραση στη λεβοφλοξασίνη, διακόψτε τη φαρμακευτική αγωγή.

Φλεγμονή και ρήξη τενόντων μπορεί να παρατηρηθεί με τη συστηματική θεραπεία με φθοριοκινολόνες, συμπεριλαμβανομένης της λεβοφλοξασίνης, ιδιαιτέρως σε ασθενείς μεγαλύτερης ηλικίας και σε αυτούς που λαμβάνουν ταυτόχρονα αγωγή με κορτικοστεροειδή. Συνεπώς, χρειάζεται προσοχή και η αγωγή με το Ducressa θα πρέπει να διακοπεί με την πρώτη ένδειξη φλεγμονής των τενόντων (βλ. παράγραφο 4.8).

Το σύνδρομο Cushing και/ή η καταστολή των επινεφριδίων που σχετίζεται με τη συστηματική απορρόφηση της οφθαλμικής δεξαμεθαζόνης μπορεί να εμφανιστεί μετά από εντατική ή μακροχρόνια συνεχή θεραπεία σε ασθενείς με προδιάθεση, συμπεριλαμβανομένων παιδιών και ασθενών που έλαβαν αναστολείς του CYP3A4 (συμπεριλαμβανομένων της ριτοναβίρης και της κομπισιστάτης). Σε αυτές τις περιπτώσεις, η θεραπεία πρέπει να διακόπτεται σταδιακά.

Επιδράσεις στο ανοσοποιητικό σύστημα

Η παρατεταμένη χρήση μπορεί επίσης να οδηγήσει (παρατηρείται γενικά εντός 2 εβδομάδων θεραπείας) σε δευτεροπαθείς οφθαλμικές λοιμώξεις (βακτηριακές, ιογενείς ή μυκητιασικές) λόγω της καταστολής της απόκρισης του ξενιστή ή της καθυστέρησης της επούλωσης τους. Επιπλέον, τα τοπικά οφθαλμικά κορτικοστεροειδή μπορεί να προάγουν, να επιδεινώσουν ή να καλύψουν σημεία και συμπτώματα οφθαλμικών λοιμώξεων που προκαλούνται από ευκαιριακούς μικροοργανισμούς. Η εμφάνιση τέτοιων καταστάσεων είναι περιορισμένη στην περίπτωση βραχυχρόνιας αγωγής με κορτικοστεροειδή όπως αυτή που προτείνεται για το Ducressa.

Έκδοχα

Χλωριούχο βενζαλκόνιο:

Το χλωριούχο βενζαλκόνιο έχει αναφερθεί ότι προκαλεί ερεθισμό του οφθαλμού, συμπτώματα ξηροφθαλμίας και μπορεί να επηρεάσει τη δακρυϊκή στιβάδα και την επιφάνεια του κερατοειδούς. Πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με ξηροφθαλμία και σε ασθενείς με πιθανή βλάβη του κερατοειδούς. Σε περίπτωση παρατεταμένης χρήσης, οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται.

Μετά τη χειρουργική επέμβαση για καταρράκτη και για όλη τη διάρκεια της αγωγής με το Ducressa, οι ασθενείς δεν πρέπει να φορούν φακούς επαφής.

Δεν έχουν πραγματοποιηθεί μελέτες αλληλεπιδράσεων.

Δεδομένου ότι οι μέγιστες συγκεντρώσεις της λεβοφλοξασίνης και της δεξαμεθαζόνης στο πλάσμα μετά την οφθαλμική χορήγηση είναι τουλάχιστον 1.000 φορές χαμηλότερες από αυτές που αναφέρονται μετά τις τυπικές δόσεις από του στόματος, τυχόν αλληλεπιδράσεις με άλλα προϊόντα που προορίζονται για συστηματική χρήση είναι απίθανο να είναι κλινικά σχετικές.

Η ταυτόχρονη χρήση προβενεσίδης, σιμετιδίνης ή κυκλοσπορίνης με τη λεβοφλοξασίνη μετέβαλλε κάποιες φαρμακοκινητικές παραμέτρους της λεβοφλοξασίνης, αλλά όχι σε κλινικά σημαντικό βαθμό.

Η ταυτόχρονη χρήση τοπικών στεροειδών και τοπικών ΜΣΑΦ μπορεί να αυξήσει την πιθανότητα προβλημάτων επούλωσης του κερατοειδούς.

Οι αναστολείς του CYP3A4 (συμπεριλαμβανομένων της ριτοναβίρης και της κομπισιστάτης) μπορεί να μειώσουν την κάθαρση της δεξαμεθαζόνης με αποτέλεσμα αυξημένες επιδράσεις. Ο συνδυασμός πρέπει να αποφεύγεται εκτός εάν το όφελος υπερτερεί του αυξημένου κινδύνου συστηματικών ανεπιθύμητων ενεργειών από τα κορτικοστεροειδή, οπότε σε αυτή την περίπτωση, οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται για συστηματικές επιδράσεις των κορτικοστεροειδών.

Κύηση

Δεν διατίθενται ή είναι περιορισμένα τα δεδομένα σχετικά με τη χρήση της δεξαμεθαζόνης και της λεβοφλοξασίνης σε έγκυες γυναίκες. Τα κορτικοστεροειδή διέρχονται τον πλακούντα. Η παρατεταμένη ή επαναλαμβανόμενη χρήση κορτικοστεροειδών κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης έχει σχετιστεί με αυξημένο κίνδυνο καθυστερημένης ενδομήτριας ανάπτυξης, χαμηλότερο βάρος κατά τη γέννηση και κίνδυνο υψηλής αρτηριακής πίεσης, αγγειακών διαταραχών και αντίστασης στην ινσουλίνη κατά την ενήλικη ζωή. Τα βρέφη που γεννήθηκαν από μητέρες που έλαβαν σημαντικές δόσεις κορτικοστεροειδών κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά για σημεία υπολειτουργίας των επινεφριδίων. Μελέτες με κορτικοστεροειδή σε ζώα έχουν δείξει τοξικότητα κατά την αναπαραγωγή και τερατογόνες επιδράσεις (περιλαμβανομένου του λυκοστόματος, βλ. παράγραφο 5.3).

Δεδομένου ότι μια σχετική συστηματική έκθεση σε κορτικοστεροειδή μετά την οφθαλμική χορήγηση δεν μπορεί να αποκλειστεί, η θεραπεία με το Ducressa δεν συνιστάται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, και ειδικά κατά τη διάρκεια των τριών πρώτων μηνών, πρέπει να λαμβάνεται μόνον μετά από προσεκτική αξιολόγηση οφέλους-κινδύνου.

Θηλασμός

Τα συστηματικά κορτικοστεροειδή και η λεβοφλοξασίνη απεκκρίνονται στο ανθρώπινο γάλα. Δεν διατίθενται δεδομένα που να υποδεικνύουν εάν στο ανθρώπινο μητρικό γάλα μεταφέρονται κάποιες ποσότητες δεξαμεθαζόνης που είναι ικανές να προκαλέσουν κλινικές επιδράσεις στο βρέφος. Τυχόν κίνδυνος για το θηλάζον παιδί δεν μπορεί να αποκλειστεί. Πρέπει να αποφασιστεί εάν θα διακοπεί ο θηλασμός ή θα διακοπεί/αποφευχθεί η θεραπεία με το Ducressa λαμβάνοντας υπόψη το όφελος του θηλασμού για το παιδί και το όφελος της θεραπείας για τη γυναίκα.

Γονιμότητα

Τα συστηματικώς χορηγούμενα κορτικοστεροειδή μπορεί να μειώσουν την ανδρική και τη γυναικεία γονιμότητα επηρεάζοντας την έκκριση των ορμονών από τον υποθάλαμο και την υπόφυση, καθώς και τη γαμετογένεση στους όρχεις και τις ωοθήκες. Δεν είναι γνωστό εάν η δεξαμεθαζόνη επηρεάζει την ανθρώπινη γονιμότητα μετά από οφθαλμική χρήση.

Η λεβοφλοξασίνη δεν προκάλεσε καμία διαταραχή της γονιμότητας σε αρουραίους σε εκθέσεις που υπερβαίνουν σημαντικά τη μέγιστη έκθεση στον άνθρωπο μετά από οφθαλμική χορήγηση.

ν

Όπως και με οποιεσδήποτε οφθαλμικές σταγόνες, παροδικό θάμβος οράσεως ή άλλες οπτικές διαταραχές μπορεί να επηρεάσουν την ικανότητα οδήγησης ή χειρισμού μηχανημάτων. Εάν εμφανιστεί θάμβος οράσεως, ο ασθενής πρέπει να περιμένει έως ότου καθαρίσει η όρασή του προτού οδηγήσει ή χειριστεί μηχανήματα.

Σύνοψη της εικόνας ασφάλειας

Σε κλινικές μελέτες, 438 ασθενείς έλαβαν θεραπεία με το Ducressa. Δεν εμφανίστηκαν σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες. Οι συχνότερα αναφερόμενες μη σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι ο ερεθισμός του οφθαλμού, η οφθαλμική υπέρταση και η κεφαλαλγία.

Κατάλογος ανεπιθύμητων ενεργειών σε μορφή πίνακα

Οι ακόλουθες ανεπιθύμητες ενέργειες έχουν αναφερθεί με το Ducressa κατά τη διάρκεια κλινικών δοκιμών στις οποίες εντάχθηκαν ασθενείς μετά από χειρουργική επέμβαση για καταρράκτη (εντός κάθε ομαδοποίησης συχνότητας, οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρουσιάζονται με φθίνουσα σειρά συχνότητας).

Η συχνότητα των πιθανών ανεπιθύμητων ενεργειών που παρατίθενται στη συνέχεια ορίζεται με τη χρήση της ακόλουθης σύμβασης:

Ducressa (Συνδυασμός λεβοφλοξασίνης/δεξαμεθαζόνης)

Ανεπιθύμητες ενέργειες που έχουν παρατηρηθεί με οποιαδήποτε από τις οφθαλμικές δραστικές ουσίες (λεβοφλοξασίνη ή δεξαμεθαζόνη), και μπορεί ενδεχομένως να εμφανιστούν και με το Ducressa παρατίθενται στη συνέχεια:

Λεβοφλοξασίνη

Δεξαμεθαζόνη

Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων ενεργειών

Αύξηση της ενδοφθάλμιας πίεσης

Μπορεί να εμφανιστούν αύξηση της ενδοφθάλμιας πίεσης (ΕΟΠ) και γλαύκωμα. Η παρατεταμένη χρήση της αγωγής με κορτικοστεροειδή μπορεί να οδηγήσει σε οφθαλμική υπέρταση/γλαύκωμα (ειδικά σε ασθενείς με προηγούμενη επαγόμενη από κορτικοστεροειδή υψηλή ΕΟΠ ή με προϋπάρχουσα υψηλή ΕΟΠ ή γλαύκωμα). Τα παιδιά και οι ηλικιωμένοι ασθενείς μπορεί να είναι ιδιαιτέρως ευαίσθητοι σε επαγόμενη από κορτικοστεροειδή αύξηση της ΕΟΠ (βλ. παράγραφο 4.4). Οι διαβητικοί είναι επίσης πιο επιρρεπείς στην ανάπτυξη υποκαψικού καταρράκτη μετά από παρατεταμένη τοπική χορήγηση στεροειδών.

Ανεπιθύμητες ενέργειες μετά από ιατρική πράξη

Κατά τη διάρκεια κλινικών δοκιμών έχουν αναφερθεί οφθαλμικές διαταραχές (π.χ. οίδημα του κερατοειδούς, ερεθισμός του οφθαλμού, μη φυσιολογική αίσθηση στον οφθαλμό, αυξημένη δακρύρροια, ασθενωπία, διαταραχή του κερατοειδούς, ξηροφθαλμία, άλγος του οφθαλμού, δυσφορία του οφθαλμού, ραγοειδίτιδα, θάμβος οράσεως, λάμπον βλέμμα, επιπεφυκίτιδα) και ναυτία. Αυτές οι αντιδράσεις είναι συνήθως ήπιες και παροδικές και εκτιμάται ότι σχετίζονται με τη χειρουργική επέμβαση για καταρράκτη.

Πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες που αφορούν τον κερατοειδή

Στις παθήσεις που προκαλούν λέπτυνση του κερατοειδούς, η τοπική χρήση στεροειδών μπορεί να οδηγήσει σε διάτρηση του κερατοειδούς σε κάποιες περιπτώσεις (βλ. παράγραφο 4.4).

Περιπτώσεις ασβέστωσης του κερατοειδούς έχουν αναφερθεί πολύ σπάνια σε συνδυασμό με τη χρήση οφθαλμικών σταγόνων που περιέχουν φωσφορικά σε κάποιους ασθενείς με κερατοειδείς που έχουν υποστεί σημαντικές βλάβες.

Πρόσθετες ανεπιθύμητες ενέργειες που έχουν παρατηρηθεί με παρατεταμένη χρήση της δραστικής ουσίας λεβοφλοξασίνης και μπορεί ενδεχομένως να εμφανιστούν και με το Ducressa.

Σε ασθενείς που λαμβάνουν φθοριοκινολόνες με συστηματική χορήγηση έχουν αναφερθεί ρήξεις τενόντων του ώμου, του χεριού, του Αχίλλειου τένοντα ή άλλων τενόντων, που χρειάστηκαν χειρουργική αποκατάσταση ή κατέληξαν σε παρατεταμένη αναπηρία. Μελέτες και η εμπειρία μετά την κυκλοφορία στην αγορά των συστηματικώς χορηγούμενων κινολονών υποδεικνύουν ότι ο κίνδυνος τέτοιων ρήξεων μπορεί να είναι αυξημένος σε ασθενείς που λαμβάνουν κορτικοστεροειδή, ιδιαιτέρως σε γηριατρικούς ασθενείς και σε τένοντες που υφίστανται μεγάλες καταπονήσεις, περιλαμβανομένου του Αχίλλειου τένοντα (βλ. παράγραφο 4.4).

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών

Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους- κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς:

Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων, Μεσογείων 284, GR-15562 Χολαργός, Αθήνα Τηλ: + 30 21 32040380/337, Φαξ: + 30 21 06549585, Ιστότοπος: http://www.eof.gr

Η συνολική ποσότητα της λεβοφλοξασίνης και 21-φωσφορικής δεξαμεθαζόνης στη φιάλη του Ducressa είναι πολύ μικρή για να προκαλέσει τοξικές επιδράσεις μετά από τυχαία λήψη.

Σε περίπτωση τοπικής υπερδοσολογίας, η αγωγή πρέπει να διακοπεί. Σε περίπτωση παρατεταμένου ερεθισμού, ο οφθαλμός (ή οι οφθαλμοί) πρέπει να εκπλυθούν με αποστειρωμένο νερό.

Δεν είναι γνωστή η συμπτωματολογία μετά από τυχαία κατάποση. Ο ιατρός μπορεί να εξετάσει το ενδεχόμενο πλύσης στομάχου ή πρόκλησης εμέτου.