KINPARLEV TRANS.PATC 3MG/24h
Πληροφορίες συνταγογράφησης
Λίστα ασφαλίσεων
Πληροφορίες έκδοσης
Περιορισμός συνταγογράφησης
Άλλες πληροφορίες
Όνομα φαρμάκου
Σύνθεση
Φαρμακευτική μορφή
Κάτοχος άδειας κυκλοφορίας (MAH)
Χρησιμοποιήστε την εφαρμογή Mediately
Λήψη στοιχείων φαρμάκων πιο γρήγορα.
Πάνω 36k αξιολογήσεις
SmPC - KINPARLEV 3MG/24h
Σύνδρομο Ανήσυχων Ποδιών
Τα διαδερμικά επιθέματα Kinparlev 1 mg/24 h, 2 mg/24 h και 3 mg/24 h ενδείκνυνται για τη συμπτωματική θεραπεία του μέτριου έως σοβαρού ιδιοπαθούς Συνδρόμου Ανήσυχων Ποδιών (ΣΑΠ) σε ενήλικες.
Νόσος του Parkinson
Τα διαδερμικά επιθέματα Kinparlev 2 mg/24 h, 4 mg/24 h, 6 mg/24 h και 8 mg/24 ενδείκνυνται για τη θεραπεία των σημείων και συμπτωμάτων της ιδιοπαθούς νόσου του Parkinson σε πρώιμο στάδιο ως μονοθεραπεία (δηλ. χωρίς λεβοντόπα) ή σε συνδυασμό με λεβοντόπα, δηλ. κατά την πορεία της νόσου, μέχρι και τα όψιμα στάδια, όταν η επίδραση της λεβοντόπας εξασθενεί ή γίνεται ασταθής και εμφανίζονται διακυμάνσεις της θεραπευτικής επίδρασης (διακυμάνσεις στο τέλος της δόσης ή «on-off» διακυμάνσεις).
Δοσολογία
Οι συστάσεις δοσολογίας γίνονται σε ονομαστική δόση.
Σύνδρομο Ανήσυχων Ποδιών (1 mg/24 h, 2 mg/24 h και 3 mg/24 h διαδερμικά επιθέματα)
Μία εφάπαξ ημερήσια δόση πρέπει να ξεκινά στο 1 mg/24 h. Ανάλογα με την ανταπόκριση του κάθε ασθενή, η δόση μπορεί να αυξηθεί σε εβδομαδιαίες προσαυξήσεις του 1 mg/24 h έως τη μέγιστη δόση των 3 mg/24 h. Η ανάγκη για συνέχιση της θεραπείας πρέπει να επανεξετάζεται κάθε 6 μήνες.
Νόσος του Parkinson (2 mg/24 h, 4 mg/24 h, 6 mg/24 h και 8 mg/24 διαδερμικά επιθέματα)
Δοσολογία σε ασθενείς με νόσο του Parkinson σε πρώιμο στάδιο:
Μία εφάπαξ ημερήσια δόση πρέπει να ξεκινά στα 2 mg/24 h και στη συνέχεια να αυξάνεται σε εβδομαδιαίες προσαυξήσεις των 2 mg/24 h έως την επίτευξη της αποτελεσματικής δόσης μέχρι τη μέγιστη δόση των 8 mg/24 h.
Τα 4 mg/24 h μπορεί να συνιστούν μια αποτελεσματική δόση για ορισμένους ασθενείς. Για τους περισσότερους ασθενείς, μια αποτελεσματική δόση επιτυγχάνεται εντός 3 ή 4 εβδομάδων με δόσεις των 6 mg/24 h ή των 8 mg/24 h, αντίστοιχα.
Η μέγιστη δόση είναι 8 mg/24 h.
Δοσολογία σε ασθενείς με νόσο του Parkinson σε προχωρημένο στάδιο με διακυμάνσεις:
Μία εφάπαξ ημερήσια δόση πρέπει να ξεκινά στα 4 mg/24 h και στη συνέχεια να αυξάνεται σε εβδομαδιαίες προσαυξήσεις των 2 mg/24 h έως την επίτευξη της αποτελεσματικής δόσης μέχρι τη μέγιστη δόση των 16 mg/24 h.
Τα 4 mg/24 h ή τα 6 mg/24 h μπορεί να συνιστούν αποτελεσματικές δόσεις για ορισμένους ασθενείς. Για τους περισσότερους ασθενείς, μια αποτελεσματική δόση επιτυγχάνεται εντός 3 έως 7 εβδομάδων με δόσεις των 8 mg/24 h μέχρι τη μέγιστη δόση των 16 mg/24 h.
Για δόσεις υψηλότερες από 8 mg/24 h, μπορούν να χρησιμοποιηθούν πολλαπλά επιθέματα για την επίτευξη της τελικής δόσης, π.χ. η δόση των 10 mg/24 h μπορεί να επιτευχθεί με τον συνδυασμό ενός επιθέματος 6 mg/24 h και ενός επιθέματος 4 mg/24 h.
Το Kinparlev εφαρμόζεται μία φορά την ημέρα. Το επίθεμα πρέπει να εφαρμόζεται περίπου την ίδια ώρα κάθε ημέρα. Το επίθεμα παραμένει στο δέρμα για 24 ώρες, οπότε και αντικαθίσταται από ένα νέο επίθεμα σε διαφορετικό σημείο εφαρμογής.
Εάν ο ασθενής ξεχάσει να εφαρμόσει το επίθεμα τη συνήθη ώρα της ημέρας ή εάν το επίθεμα αποκολληθεί, πρέπει να εφαρμοστεί ένα άλλο επίθεμα για το υπόλοιπο της ημέρας.
Διακοπή της θεραπείας Σύνδρομο Ανήσυχων Ποδιών
Η θεραπεία με Kinparlev πρέπει να διακόπτεται σταδιακά. Η ημερήσια δόση πρέπει να μειώνεται σταδιακά κατά 1 mg/24 h, με μείωση της δόσης κατά προτίμηση κάθε δεύτερη ημέρα, μέχρι την πλήρη διακοπή της χορήγησης του Kinparlev (βλ. παράγραφο 4.4). Μετά από αυτή τη διαδικασία, δεν έχει παρατηρηθεί υποτροπή (επιδείνωση των συμπτωμάτων πέραν της αρχικής έντασης μετά τη διακοπή της θεραπείας).
Νόσος του Parkinson
Το Kinparlev πρέπει να διακόπτεται σταδιακά. Η ημερήσια δόση πρέπει να μειώνεται σταδιακά κατά 2 mg/24 h, με μείωση της δόσης κατά προτίμηση κάθε δεύτερη ημέρα, μέχρι την πλήρη διακοπή της χορήγησης του Kinparlev (βλ. παράγραφο 4.4).
Ειδικοί πληθυσμοί
Έκπτωση της ηπατικής λειτουργίας
Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με ήπια έως μέτρια έκπτωση της ηπατικής λειτουργίας. Συνιστάται προσοχή κατά τη θεραπεία ασθενών με σοβαρή έκπτωση της ηπατικής λειτουργίας, η οποία μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα χαμηλότερη κάθαρση ροτιγοτίνης. Η ροτιγοτίνη δεν έχει διερευνηθεί σε αυτή την ομάδα ασθενών. Σε περίπτωση επιδείνωσης της έκπτωσης της ηπατικής λειτουργίας μπορεί να απαιτείται μείωση της δόσης.
Νεφρική δυσλειτουργία
Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με ήπια έως σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που χρήζουν αιμοκάθαρσης. Κατά την οξεία επιδείνωση της νεφρικής λειτουργίας μπορεί επίσης να παρατηρηθεί μη αναμενόμενη συσσώρευση των επιπέδων ροτιγοτίνης (βλ. παράγραφο 5.2).
Παιδιατρικός πληθυσμός
Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της ροτιγοτίνης σε παιδιά και εφήβους δεν έχουν ακόμα τεκμηριωθεί. Τα παρόντα διαθέσιμα δεδομένα περιγράφονται στην παράγραφο 5.2 αλλά δεν μπορεί να γίνει σύσταση για τη δοσολογία σε παιδιά με ΣΑΠ.
Δεν υπάρχει σχετική χρήση του Kinparlev στον παιδιατρικό πληθυσμό για τη νόσο του Parkinson. Τρόπος χορήγησης
Το Kinparlev προορίζεται για διαδερμική χρήση.
Το επίθεμα πρέπει να εφαρμόζεται σε καθαρό, στεγνό, άθικτο, υγιές δέρμα στην περιοχή της κοιλιακής χώρας, του μηρού, του ισχίου, των λαγόνων, του ώμου ή του βραχίονα. Η επανεφαρμογή στο ίδιο σημείο εντός 14 ημερών πρέπει να αποφεύγεται. Το Kinparlev δεν πρέπει να τοποθετείται σε δέρμα που είναι ερυθρό, ερεθισμένο ή τραυματισμένο (βλ. παράγραφο 4.4).
Χρήση και χειρισμός
Κάθε επίθεμα είναι συσκευασμένο σε θύλακα και πρέπει να εφαρμόζεται αμέσως μετά το άνοιγμα του θύλακα. Το μισό τμήμα της αποσπώμενης επένδυσης πρέπει να αφαιρείται και η κολλώδης πλευρά πρέπει να τοποθετείται και να πιέζεται σταθερά πάνω στο δέρμα. Στη συνέχεια, το επίθεμα αναδιπλώνεται και αφαιρείται το δεύτερο τμήμα της αποσπώμενης επένδυσης. Δεν θα πρέπει να αγγίζεται η κολλώδης πλευρά του επιθέματος. Το επίθεμα πρέπει να πιέζεται προς τα κάτω σταθερά με την παλάμη του χεριού για περίπου 30 δευτερόλεπτα, έτσι ώστε να κολλήσει καλά.
Το επίθεμα δεν πρέπει να τεμαχίζεται.
Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.
Απεικόνιση μαγνητικού συντονισμού ή καρδιοανάταξη (βλ. παράγραφο 4.4).
Εάν ο ασθενής με νόσο του Parkinson δεν ελέγχεται επαρκώς υπό θεραπεία με ροτιγοτίνη, η μετάβαση σε άλλον αγωνιστή ντοπαμίνης μπορεί να επιφέρει πρόσθετο όφελος (βλ. παράγραφο 5.1).
Και για τις δύο ενδείξεις:
Απεικόνιση μαγνητικού συντονισμού και καρδιοανάταξη
Το στρώμα υποστήριξης του Kinparlev περιέχει αλουμίνιο. Προς αποφυγή δερματικών εγκαυμάτων, το Kinparlev πρέπει να αφαιρείται εάν ο ασθενής πρέπει να υποβληθεί σε απεικόνιση μαγνητικού συντονισμού (MRI) ή καρδιοανάταξη.
Ορθοστατική υπόταση
Οι αγωνιστές ντοπαμίνης είναι γνωστό ότι μειώνουν τη συστηματική ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης με αποτέλεσμα την εμφάνιση υπότασης θέσης/ορθοστατικής υπότασης. Αυτά τα συμβάντα έχουν επίσης παρατηρηθεί κατά τη διάρκεια της θεραπείας με ροτιγοτίνη, αλλά η συχνότητα εμφάνισή τους ήταν παρόμοια με εκείνη που παρατηρήθηκε σε ασθενείς που έλαβαν εικονικό φάρμακο.
Συνιστάται παρακολούθηση της αρτηριακής πίεσης, ειδικά στην αρχή της θεραπείας, λόγω του γενικού κινδύνου ορθοστατικής υπότασης που συνδέεται με τη ντοπαμινεργική θεραπεία.
Συγκοπή
Σε κλινικές μελέτες με ροτιγοτίνη, έχει παρατηρηθεί συγκοπή σε ποσοστό που ήταν παρόμοιο με εκείνο που παρατηρήθηκε σε ασθενείς που έλαβαν εικονικό φάρμακο. Επειδή οι ασθενείς με κλινικά σημαντική καρδιαγγειακή νόσο αποκλείστηκαν από αυτές τις μελέτες, οι ασθενείς με σοβαρή καρδιαγγειακή νόσο πρέπει να ερωτώνται σχετικά με συμπτώματα συγκοπής και προσυγκοπής.
Ξαφνική έναρξη του ύπνου και υπνηλία
Η ροτιγοτίνη έχει συσχετιστεί με υπνηλία και επεισόδια ξαφνικής έναρξης του ύπνου. Έχει αναφερθεί ξαφνική έναρξη του ύπνου κατά τη διάρκεια των καθημερινών δραστηριοτήτων, σε ορισμένες περιπτώσεις χωρίς να γίνονται αντιληπτές οι προειδοποιητικές ενδείξεις. Οι συνταγογράφοι ιατροί πρέπει να αξιολογούν συνεχώς τους ασθενείς για υπνηλία ή νυσταγμό, καθώς οι ασθενείς ενδέχεται να
μην αναγνωρίζουν τα συμπτώματα υπνηλίας ή νυσταγμού μέχρι να ερωτηθούν άμεσα. Πρέπει να εξετάζεται προσεκτικά το ενδεχόμενο μείωσης της δοσολογίας ή διακοπής της θεραπείας.
Διαταραχές ελέγχου των παρορμήσεων και άλλες συναφείς διαταραχές
Οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται τακτικά για εμφάνιση διαταραχών ελέγχου των παρορμήσεων και συναφών διαταραχών, συμπεριλαμβανομένου του συνδρόμου απορρύθμισης της ντοπαμίνης. Οι ασθενείς και οι φροντιστές πρέπει να καθίστανται ενήμεροι ότι συμπτώματα συμπεριφοράς των διαταραχών ελέγχου των παρορμήσεων, που συμπεριλαμβάνουν παθολογική ενασχόληση με τυχερά παίγνια, αυξημένη σεξουαλική επιθυμία, υπερσεξουαλικότητα, ψυχαναγκαστικές δαπάνες ή αγορές, επεισόδιο υπερφαγίας και ψυχαναγκαστική κατανάλωση τροφής, μπορεί να εμφανιστούν σε ασθενείς που υποβάλλονται σε θεραπεία με αγωνιστές της ντοπαμίνης, συμπεριλαμβανομένης της ροτιγοτίνης. Σε ορισμένους ασθενείς, παρατηρήθηκε σύνδρομο απορρύθμισης της ντοπαμίνης κατά τη θεραπεία με ροτιγοτίνη. Εάν εμφανιστούν τέτοια συμπτώματα, πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο μείωσης της δόσης/σταδιακής διακοπής της θεραπείας.
Κακόηθες νευροληπτικό σύνδρομο
Συμπτώματα που υποδηλώνουν κακόηθες νευροληπτικό σύνδρομο έχουν αναφερθεί με την απότομη διακοπή της ντοπαμινεργικής θεραπείας. Συνεπώς, συνιστάται σταδιακή μείωση της θεραπείας (βλ. παράγραφο 4.2).
Σύνδρομο απόσυρσης αγωνιστή ντοπαμίνης
Συμπτώματα που υποδηλώνουν σύνδρομο απόσυρσης αγωνιστή ντομαπίνης (για παράδειγμα, άλγος, κόπωση, κατάθλιψη, εφίδρωση και άγχος) έχουν αναφερθεί με την απότομη διακοπή της ντοπαμινεργικής θεραπείας, συνεπώς, συνιστάται σταδιακή μείωση της θεραπείας (βλ.
παράγραφο 4.2).
Μη φυσιολογική σκέψη και συμπεριφορά
Έχουν αναφερθεί μη φυσιολογική σκέψη και συμπεριφορά και μπορούν να αποτελούνται από ποικίλες εκδηλώσεις που συμπεριλαμβάνουν παρανοϊκό ιδεασμό, παραληρητικές ιδέες, ψευδαισθήσεις, σύγχυση, συμπεριφορά ψυχωσικού τύπου, αποπροσανατολισμό, επιθετική συμπεριφορά, διέγερση και παραλήρημα.
Ινώδεις επιπλοκές
Περιστατικά οπισθοπεριτοναϊκής ίνωσης, πνευμονικών διηθημάτων, πλευριτικής συλλογής, πάχυνσης του υπεζωκότα, περικαρδίτιδας και καρδιακής βαλβιδοπάθειας έχουν αναφερθεί σε ορισμένους ασθενείς που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με ντοπαμινεργικούς παράγοντες προερχόμενους από την ερυσιβώδη όλυρα. Αν και αυτές οι επιπλοκές μπορεί να υποχωρήσουν με τη διακοπή της θεραπείας, δεν συμβαίνει πάντα πλήρης επίλυση.
Παρότι αυτές οι ανεπιθύμητες ενέργειες θεωρείται ότι σχετίζονται με την εργολινική δομή αυτών των ουσιών, δεν είναι γνωστό εάν μπορούν να τις προκαλέσουν και άλλοι, μη προερχόμενοι από την ερυσιβώδη όλυρα, αγωνιστές της ντοπαμίνης.
Νευροληπτικά
Νευροληπτικά χορηγούμενα ως αντιεμετικά δεν πρέπει να δίνονται σε ασθενείς που λαμβάνουν αγωνιστές της ντοπαμίνης (βλ. επίσης παράγραφο 4.5).
Οφθαλμολογική παρακολούθηση
Συνιστάται οφθαλμολογική παρακολούθηση σε τακτά χρονικά διαστήματα ή σε περίπτωση εμφάνισης ανωμαλιών της όρασης.
Εφαρμογή θερμότητας
Εξωτερική θερμότητα (υπερβολικό ηλιακό φως, θερμαντικά επιθέματα και άλλες πηγές θερμότητας όπως σάουνα, ζεστό λουτρό) δεν πρέπει να εφαρμόζεται στην περιοχή του επιθέματος.
Αντιδράσεις στη θέση εφαρμογής
Μπορεί να εμφανιστούν δερματικές αντιδράσεις στη θέση εφαρμογής και είναι συνήθως ήπιες ή μέτριες σε ένταση. Συνιστάται η εκ περιτροπής επιλογή του σημείου εφαρμογής σε ημερήσια βάση (π.χ. από τη δεξιά πλευρά στην αριστερή πλευρά και από το άνω μέρος του σώματος στο κάτω μέρος του σώματος). Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται το ίδιο σημείο εφαρμογής εντός 14 ημερών. Εάν εμφανιστούν αντιδράσεις στη θέση εφαρμογής, οι οποίες διαρκούν περισσότερο από μερικές ημέρες ή είναι επίμονες, εάν παρατηρηθεί αύξηση στη σοβαρότητα ή εάν η δερματική αντίδραση εξαπλωθεί εκτός του σημείου εφαρμογής, πρέπει να διεξαχθεί αξιολόγηση της σχέσης κινδύνου/οφέλους για τον κάθε ασθενή ξεχωριστά.
Εάν εμφανιστεί δερματικό εξάνθημα ή ερεθισμός από το διαδερμικό σύστημα, πρέπει να αποφεύγεται η άμεση έκθεση της περιοχής στο ηλιακό φως μέχρι να επουλωθεί το δέρμα, καθώς η έκθεση θα μπορούσε να οδηγήσει σε μεταβολές στο χρώμα του δέρματος.
Εάν παρατηρηθεί γενικευμένη δερματική αντίδραση (π.χ. αλλεργικό εξάνθημα, συμπεριλαμβανομένων ερυθηματώδους, κηλιδώδους, βλατιδώδους εξανθήματος ή κνησμού) που συνδέεται με τη χρήση του Kinparlev, το Kinparlev πρέπει να διακοπεί.
Περιφερικό οίδημα
Σε κλινικές μελέτες σε ασθενείς με νόσο του Parkinson, τα ειδικά ποσοστά περιφερικού οιδήματος σε διάστημα 6 μηνών παρέμειναν περίπου στο 4 % καθ’ όλη τη διάρκεια της περιόδου παρακολούθησης μέχρι και 36 μήνες. Περιφερικό οίδημα έχει επίσης παρατηρηθεί σε κλινικές δοκιμές που διεξήχθησαν σε ασθενείς με ΣΑΠ.
Παρατηρήθηκαν σε ασθενείς με νόσο του Parkinson
Ντοπαμινεργικές ανεπιθύμητες ενέργειες
Η συχνότητα εμφάνισης ορισμένων ντοπαμινεργικών ανεπιθύμητων ενεργειών, όπως ψευδαισθήσεις, δυσκινησία και περιφερικό οίδημα, είναι γενικά υψηλότερη όταν η χορήγηση γίνεται σε συνδυασμό με L-dopa σε ασθενείς με νόσο του Parkinson. Αυτό πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κατά τη συνταγογράφηση της ροτιγοτίνης.
Δυστονικές αντιδράσεις
Δυστονικές αντιδράσεις συμπεριλαμβανομένων δυστονίας, μη φυσιολογικής στάσης σώματος, ραιβόκρανου και πλευροσθότονου (Σύνδρομο Pisa) έχουν αναφερθεί περιστασιακά σε ασθενείς με νόσο του Parkinson μετά την έναρξη ή τη σταδιακή αύξηση της δόσης της ροτιγοτίνης. Παρότι οι δυστονικές αντιδράσεις μπορεί να αποτελούν σύμπτωμα της νόσου του Parkinson, τα συμπτώματα σε ορισμένους από αυτούς τους ασθενείς βελτιώνονται μετά τη μείωση ή τη διακοπή της ροτιγοτίνης.
Εάν εμφανιστεί δυστονική αντίδραση, πρέπει να επανεξεταστεί το σχήμα της ντοπαμινεργικής φαρμακευτικής αγωγής και να εξεταστεί το ενδεχόμενο προσαρμογής της δόσης της ροτιγοτίνης.
Παρατηρήθηκαν σε ασθενείς με Σύνδρομο Ανήσυχων Ποδιών
Ενίσχυση των συμπτωμάτων
Ενίσχυση των συμπτωμάτων μπορεί να εμφανιστεί σε ασθενείς με Σύνδρομο Ανήσυχων Ποδιών. Η ενίσχυση αναφέρεται στην πρωιμότερη έναρξη των συμπτωμάτων το βράδυ (ή ακόμη και το απόγευμα), στην αύξηση της σοβαρότητας των συμπτωμάτων και στην εξάπλωση των συμπτωμάτων σε άλλα μέρη του σώματος. Σε μακροχρόνιες κλινικές μελέτες με ροτιγοτίνη, η πλειονότητα των
επεισοδίων ενίσχυσης των συμπτωμάτων παρατηρήθηκε κατά το πρώτο και το δεύτερο έτος της θεραπείας. Δόσεις υψηλότερες από το εγκεκριμένο εύρος δόσεων για το ΣΑΠ πρέπει να αποφεύγονται, καθώς αυτό μπορεί να οδηγήσει σε υψηλότερα ποσοστά ενίσχυσης των συμπτωμάτων (βλ. παράγραφο 5.1).
Έκδοχα
Το Kinparlev περιέχει μεταδιθειώδες νάτριο E223, το οποίο μπορεί σπανίως να προκαλέσει σοβαρές αντιδράσεις υπερευαισθησίας και βρογχόσπασμο.
Επειδή η ροτιγοτίνη είναι ένας αγωνιστής της ντοπαμίνης, θεωρείται ότι οι ανταγωνιστές της ντοπαμίνης, όπως τα νευροληπτικά (π.χ. φαινοθειαζίνες, βουτυροφαινόνες, θειοξανθένια) ή η μετοκλοπραμίδη, μπορεί να μειώσουν την αποτελεσματικότητα της ροτιγοτίνης και η συγχορήγηση πρέπει να αποφεύγεται. Λόγω των πιθανών αθροιστικών επιδράσεων, συνιστάται προσοχή όταν οι ασθενείς λαμβάνουν ηρεμιστικά φαρμακευτικά προϊόντα ή άλλα κατασταλτικά του ΚΝΣ (κεντρικό νευρικό σύστημα) (π.χ. βενζοδιαζεπίνες, αντιψυχωσικά, αντικαταθλιπτικά) ή αλκοόλ σε συνδυασμό με τη ροτιγοτίνη.
Η συγχορήγηση L-dopa και καρβιντόπας με τη ροτιγοτίνη δεν είχε καμία επίδραση στη φαρμακοκινητική της ροτιγοτίνης και η ροτιγοτίνη δεν είχε καμία επίδραση στη φαρμακοκινητική της L-dopa και της καρβιντόπας.
Η συγχορήγηση δομπεριδόνης με τη ροτιγοτίνη δεν είχε καμία επίδραση στη φαρμακοκινητική της ροτιγοτίνης.
Η συγχορήγηση ομεπραζόλης (αναστολέας του CYP2C19) σε δόσεις 40 mg/ημέρα, δεν είχε καμία επίδραση στη φαρμακοκινητική και τον μεταβολισμό της ροτιγοτίνης σε υγιείς εθελοντές.
Η ροτιγοτίνη μπορεί να ενισχύσει τη ντοπαμινεργική ανεπιθύμητη ενέργεια της L-dopa και μπορεί να προκαλέσει και/ή να επιδεινώσει προϋπάρχουσα δυσκινησία, όπως περιγράφεται για άλλους αγωνιστές της ντοπαμίνης.
Η συγχορήγηση ροτιγοτίνης (3 mg/24 h) δεν επηρέασε τη φαρμακοδυναμική και τη φαρμακοκινητική των από στόματος αντισυλληπτικών (0,03 mg αιθινυλοιστραδιόλης, 0,15 mg λεβονοργεστρέλης).
Αλληλεπιδράσεις με άλλες μορφές ορμονικής αντισύλληψης δεν έχουν διερευνηθεί.
Γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία, αντισύλληψη στις γυναίκες
Γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία πρέπει να χρησιμοποιούν αποτελεσματική αντισύλληψη για την αποφυγή κύησης κατά τη διάρκεια της θεραπείας με ροτιγοτίνη.
Κύηση
Δεν υπάρχουν επαρκή δεδομένα από τη χρήση της ροτιγοτίνης σε έγκυες γυναίκες. Μελέτες σε ζώα δεν κατέδειξαν τερατογόνες επιδράσεις σε αρουραίους και κουνέλια, αλλά παρατηρήθηκε εμβρυοτοξικότητα σε αρουραίους και ποντικούς σε δόσεις τοξικές για τη μητέρα (βλ. παράγραφο 5.3). Ο δυνητικός κίνδυνος για τον άνθρωπο είναι άγνωστoς. Η ροτιγοτίνη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της κύησης.
Θηλασμός
Επειδή η ροτιγοτίνη μειώνει την έκκριση προλακτίνης στον άνθρωπο, αναμένεται αναστολή της γαλουχίας. Μελέτες σε αρουραίους έχουν δείξει ότι η ροτιγοτίνη και/ή ο(οι) μεταβολίτης(ες) της
απεκκρίνονται στο μητρικό γάλα. Ελλείψει δεδομένων για τον άνθρωπο, ο θηλασμός πρέπει να διακόπτεται.
Γονιμότητα
Για πληροφορίες σχετικά με μελέτες γονιμότητας, βλ. παράγραφο 5.3.
ν
Η ροτιγοτίνη μπορεί να έχει σημαντική επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων.
Οι ασθενείς που υποβάλλονται σε θεραπεία με ροτιγοτίνη και παρουσιάζουν υπνηλία και/ή ξαφνικά επεισόδια ύπνου πρέπει να ενημερώνονται να μην οδηγούν ή να μην ασχολούνται με δραστηριότητες (π.χ. χειρισμός μηχανημάτων) όπου η μειωμένη εγρήγορση μπορεί να θέσει τους ίδιους ή άλλους σε κίνδυνο σοβαρού τραυματισμού ή θανάτου, έως ότου να υποχωρήσουν αυτά τα επανεμφανιζόμενα επεισόδια και η υπνηλία (βλ. επίσης παραγράφους 4.4 και 4.5).
Σύνδρομο Ανήσυχων Ποδιών
Περίληψη του προφίλ ασφάλειας
Με βάση την ανάλυση συγκεντρωτικών κλινικών δοκιμών ελεγχόμενων με εικονικό φάρμακο, στις οποίες συμμετείχαν συνολικά 748 ασθενείς που έλαβαν ροτιγοτίνη και 214 ασθενείς που έλαβαν εικονικό φάρμακο, το 65,5 % των ασθενών που έλαβαν ροτιγοτίνη και το 33,2 % των ασθενών που έλαβαν εικονικό φάρμακο ανέφεραν τουλάχιστον μία ανεπιθύμητη ενέργεια.
Στην αρχή της θεραπείας, μπορεί να εμφανιστούν ντοπαμινεργικές ανεπιθύμητες ενέργειες όπως ναυτία και έμετος. Αυτές είναι συνήθως ήπιες ή μέτριες σε ένταση και παροδικές, ακόμα και αν η θεραπεία συνεχιστεί.
Οι ανεπιθύμητες ενέργειες του φαρμάκου (ADRs) που αναφέρθηκαν σε περισσότερο από το 10 % των ασθενών που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με ροτιγοτίνη είναι ναυτία, αντιδράσεις στη θέση εφαρμογής, ασθενικές καταστάσεις και κεφαλαλγία.
Σε δοκιμές με εκ περιτροπής επιλογή των σημείων εφαρμογής, όπως αναφέρεται στις οδηγίες που παρέχονται στην ΠΧΠ και στο φύλλο οδηγιών, το 34,2 % των 748 ασθενών που χρησιμοποίησαν ροτιγοτίνη, παρουσίασε αντιδράσεις στη θέση εφαρμογής. Η πλειονότητα των αντιδράσεων στη θέση εφαρμογής ήταν ήπιας ή μέτριας έντασης, περιορίστηκαν στις περιοχές εφαρμογής και οδήγησαν στη διακοπή της χορήγησης ροτιγοτίνης στο 7,2 % των ατόμων.
Ποσοστό διακοπής:
Το ποσοστό διακοπής μελετήθηκε σε 3 κλινικές δοκιμές διάρκειας έως 3 ετών. Το ποσοστό των ασθενών που διέκοψε τη θεραπεία ήταν 25–38 % κατά το πρώτο έτος, 10 % το δεύτερο έτος και 11 % το τρίτο έτος. Πρέπει να διενεργείται περιοδική αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας, μαζί με εκτίμηση της ασφάλειας, συμπεριλαμβανομένης της ενίσχυσης των συμπτωμάτων.
Κατάλογος ανεπιθύμητων ενεργειών σε μορφή πίνακα
Ο ακόλουθος πίνακας καλύπτει τις ανεπιθύμητες ενέργειες του φαρμάκου από τις προαναφερθείσες συγκεντρωτικές μελέτες σε ασθενείς με Σύνδρομο Ανήσυχων Ποδιών και από την εμπειρία μετά την κυκλοφορία. Εντός των κατηγοριών/οργανικών συστημάτων, οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρατίθενται υπό επικεφαλίδες συχνότητας (αριθμός ασθενών που αναμένεται να εμφανίσουν την αντίδραση) χρησιμοποιώντας τις ακόλουθες κατηγορίες: πολύ συχνές (≥ 1/10), συχνές (≥ 1/100 έως < 1/10), όχι συχνές (≥ 1/1.000 έως < 1/100), σπάνιες (≥ 1/10.000 έως < 1/1.000), πολύ σπάνιες (< 1/10.000), μη γνωστής συχνότητας (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα). Εντός κάθε
κατηγορίας συχνότητας, οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρουσιάζονται κατά σειρά φθίνουσα σοβαρότητας.
| Κατηγορία/ οργανικό σύστημα σύμφωνα με τοMedDRA | Πολύ συχνές | Συχνές | Όχι συχνές | Σπάνιες | Μη γνωστής συχνότητας |
| Διαταραχές του | Υπερευαισθησία, η | ||||
| ανοσοποιητικού | οποία μπορεί να | ||||
| συστήματος | περιλαμβάνει | ||||
| αγγειοοίδημα, | |||||
| οίδημα γλώσσας και | |||||
| οίδημα χειλέων | |||||
| Ψυχιατρικές | Προσβολές | Ιδεοψυχαναγκα | Επιθετική | Σύνδρομο | |
| διαταραχές | ύπνου/ξαφνική | -στική | συμπεριφορά/ | απορρύθμισης | |
| έναρξη του ύπνου, | διαταραχή, | επιθετικότηταβ, | της ντοπαμίνηςγ, | ||
| διαταραχές | διέγερσηδ | αποπροσανατο- | διαταραχές της | ||
| σεξουαλικής | λισμόςδ | αντίληψηςε, | |||
| επιθυμίαςα (συμπ. | (συμπ. | ||||
| υπερσεξουαλικότη- | ψευδαίσθησης, | ||||
| τας, αυξημένης | οπτικής | ||||
| σεξουαλικής | ψευδαίσθησης, | ||||
| επιθυμίας), | ακουστικής | ||||
| αϋπνία, διαταραχή | ψευδαίσθησης, | ||||
| του ύπνου, μη | παραίσθησης), | ||||
| φυσιολογικά όνειρα, | εφιάλτηςε, | ||||
| διαταραχές ελέγχου | παράνοιαε, | ||||
| των παρορμήσεωνα,δ | συγχυτική | ||||
| (συμπ. παθολογικής | κατάστασηε, | ||||
| ενασχόλησης με | ψυχωσική | ||||
| τυχερά παίγνια, | διαταραχήε, | ||||
| στερεοτυπίας/στερε- | παραληρητική | ||||
| οτυπικής | ιδέαε, | ||||
| συμπεριφοράς, | παραλήρημαε | ||||
| επεισοδίου | |||||
| υπερφαγίας/διαταρα | |||||
| -χής στη λήψη | |||||
| τροφήςβ, | |||||
| ψυχαναγκαστικών | |||||
| αγορώνγ) | |||||
| Διαταραχές του | Κεφαλαλγία | Υπνηλία | Ζάληε, | ||
| νευρικού | διαταραχές της | ||||
| συστήματος | συνείδησης ΔΑΤε | ||||
| (συμπ. συγκοπής, | |||||
| βαγοτονικής | |||||
| συγκοπής, | |||||
| απώλειας | |||||
| συνείδησης), | |||||
| δυσκινησίαε, | |||||
| ορθοστατική | |||||
| ζάληε, λήθαργοςε, | |||||
| ακούσιος μυικός | |||||
| σπασμόςε | |||||
| Διαταραχές του | Όραση θαμπήε, | ||||
| οφθαλμού | ελάττωση της | ||||
| όρασηςε, | |||||
| φωτοψίαε |
| Κατηγορία/ οργανικό σύστημα σύμφωνα με το MedDRA | Πολύ συχνές | Συχνές | Όχι συχνές | Σπάνιες | Μη γνωστής συχνότητας |
| Διαταραχές τουωτός και του λαβυρίνθου | Ίλιγγοςε | ||||
| Καρδιακές διαταραχές | Αίσθημα παλμώνε, κολπική μαρμαρυγήε, υπερκοιλιακήταχυκαρδίαε | ||||
| Αγγειακές διαταραχές | Υπέρταση | Ορθοστατική υπόταση | Υπότασηε | ||
| Αναπνευστικές, θωρακικές διαταραχές και διαταραχέςμεσοθωρακίου | Λόξυγγαςε | ||||
| Γαστρεντερικές διαταραχές | Ναυτία | Έμετος, δυσπεψία | Δυσκοιλιότηταε, ξηρό στόμαε,κοιλιακό άλγοςε, διάρροιαγ | ||
| Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού | Κνησμός | Ερύθημαε, υπεριδρωσίαε, γενικευμένος κνησμόςε, ερεθισμός δέρματοςε, δερματίτιδα εξ επαφήςε,γενικευμένο εξάνθημαε | |||
| Διαταραχές του αναπαραγωγικούσυστήματος και του μαστού | Στυτική δυσλειτουργίαε |
| Κατηγορία/ οργανικό σύστημα σύμφωνα με το MedDRA | Πολύ συχνές | Συχνές | Όχι συχνές | Σπάνιες | Μη γνωστής συχνότητας |
| Γενικές διαταραχές και καταστάσεις στη θέση χορήγησης | Αντιδράσεις στη θέση εφαρμογής και ενστάλαξηςα (συμπ. ερυθήματος, κνησμού, ερεθισμού, εξανθήματος, δερματίτιδας, φυσαλίδων, άλγους, εκζέματος, φλεγμονής, διόγκωσης, αποχρωματι-σμού, βλατίδων, αποφολίδωσης, κνίδωσης, υπερευαισθη-σίας), ασθενικές καταστάσειςα (συμπ. κόπωσης, εξασθένισης, αισθήματοςκακουχίας) | Ευερεθιστότητα, περιφερικό οίδημα | |||
| Διερευνήσεις | Μειωμένο σωματικό βάροςε, αυξημένα ηπατικά ένζυμαε (συμπ. AST, ALT, GGT),αυξημένο σωματικό βάροςε, αυξημένος καρδιακός ρυθμόςε,αυξημένη CPKδ,ε | ||||
| Κακώσεις, δηλητηριάσεις και επιπλοκές θεραπευτικών χειρισμών | Πτώσηε | ||||
| Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος καιτου συνδετικού ιστού | Ραβδομυόλυσηγ |
α Όρος Υψηλού Επιπέδου
β Παρατηρήθηκε σε μελέτες ανοικτού σχεδιασμού
γ Παρατηρήθηκε μετά την κυκλοφορία
δ Παρατηρήθηκε στα συγκεντρωτικά δεδομένα του 2011 από διπλά-τυφλές, ελεγχόμενες με εικονικό
φάρμακο μελέτες
ε Παρατηρήθηκε σε μελέτες που διεξήχθησαν σε ασθενείς με νόσο του Parkinson Νόσος του Parkinson
Περίληψη του προφίλ ασφάλειας
Με βάση την ανάλυση συγκεντρωτικών κλινικών δοκιμών ελεγχόμενων με εικονικό φάρμακο, στις οποίες συμμετείχαν συνολικά 1.307 ασθενείς που έλαβαν ροτιγοτίνη και 607 ασθενείς που έλαβαν εικονικό φάρμακο, το 72,5 % των ασθενών που έλαβαν ροτιγοτίνη και το 58,0 % των ασθενών που έλαβαν εικονικό φάρμακο ανέφεραν τουλάχιστον μία ανεπιθύμητη ενέργεια.
Στην αρχή της θεραπείας, μπορεί να εμφανιστούν ντοπαμινεργικές ανεπιθύμητες ενέργειες όπως ναυτία και έμετος. Αυτές είναι συνήθως ήπιες ή μέτριες σε ένταση και παροδικές, ακόμα και αν η θεραπεία συνεχιστεί.
Οι ανεπιθύμητες ενέργειες του φαρμάκου (ADRs) που αναφέρθηκαν σε περισσότερο από το 10 % των ασθενών που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με διαδερμικό επίθεμα ροτιγοτίνης είναι ναυτία, έμετος, αντιδράσεις στη θέση εφαρμογής, υπνηλία, ζάλη, και κεφαλαλγία.
Σε δοκιμές με εκ περιτροπής επιλογή των σημείων εφαρμογής, όπως αναφέρεται στις οδηγίες που παρέχονται στην ΠΧΠ και στο φύλλο οδηγιών, το 35,7 % των 830 ασθενών που χρησιμοποίησαν διαδερμικό επίθεμα ροτιγοτίνης, παρουσίασε αντιδράσεις στη θέση εφαρμογής. Η πλειονότητα των αντιδράσεων στη θέση εφαρμογής ήταν ήπιας ή μέτριας έντασης, περιορίστηκαν στις περιοχές εφαρμογής και οδήγησαν στη διακοπή της θεραπείας με ροτιγοτίνη μόνο στο 4,3 % όλων των ατόμων που έλαβαν ροτιγοτίνη.
Κατάλογος ανεπιθύμητων ενεργειών σε μορφή πίνακα
Ο ακόλουθος πίνακας καλύπτει τις ανεπιθύμητες ενέργειες του φαρμάκου από τις προαναφερθείσες συγκεντρωτικές μελέτες σε ασθενείς με νόσο του Parkinson και από την εμπειρία μετά την κυκλοφορία. Εντός των κατηγοριών/οργανικών συστημάτων, οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρατίθενται υπό επικεφαλίδες συχνότητας (αριθμός ασθενών που αναμένεται να εμφανίσουν την αντίδραση) χρησιμοποιώντας τις ακόλουθες κατηγορίες: πολύ συχνές (≥ 1/10), συχνές (≥ 1/100 έως < 1/10), όχι συχνές (≥ 1/1.000 έως < 1/100), σπάνιες (≥ 1/10.000 έως < 1/1.000), πολύ σπάνιες (< 1/10.000), μη γνωστής συχνότητας (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα). Εντός κάθε κατηγορίας συχνότητας, οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρουσιάζονται κατά σειρά φθίνουσα σοβαρότητας.
| Κατηγορία/ οργανικό σύστημασύμφωνα με το MedDRA | Πολύ συχνές | Συχνές | Όχι συχνές | Σπάνιες | Μη γνωστής συχνότητας |
| Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος | Υπερευαισθησία, η οποία μπορεί να περιλαμβάνει αγγειοοίδημα, οίδημα γλώσσας και οίδημαχειλέων | ||||
| Ψυχιατρικές διαταραχές | Διαταραχές της αντίληψηςα, (συμπ. ψευδαίσθησης, οπτικής ψευδαίσθησης, ακουστικήςψευδαίσθησης, | Προσβολές ύπνου/ξαφνική έναρξη του ύπνου, παράνοια, διαταραχές σεξουαλικήςεπιθυμίαςα (συμπ. | Ψυχωσική διαταραχή, ιδεοψυχανα-γκαστική διαταραχή, επιθετικήσυμπεριφορά/ | Σύνδρομο απορρύθμισης της ντοπαμίνηςγ |
| Κατηγορία/ οργανικό σύστημα σύμφωνα με το MedDRA | Πολύ συχνές | Συχνές | Όχι συχνές | Σπάνιες | Μη γνωστής συχνότητας |
| παραίσθησης), αϋπνία, διαταραχή του ύπνου, εφιάλτης, μη φυσιολογικά όνειρα, διαταραχές ελέγχου των παρορμήσεωνα,δ (συμπ. παθολογικής ενασχόλησης με τυχερά παίγνια, στερεοτυπίας/στερε-οτυπικής συμπεριφοράς, επεισοδίου υπερφαγίας/διαταρα-χής στη λήψη τροφήςβ,ψυχαναγκαστικών αγορώνγ) | υπερσεξουαλικό-τητας, αυξημένης σεξουαλικής επιθυμίας), συγχυτική κατάσταση, αποπροσανατο-λισμόςδ, διέγερσηδ | επιθετικότηταβ, παραληρητική ιδέαδ, παραλήρημαδ | |||
| Διαταραχές του νευρικού συστήματος | Υπνηλία, ζάλη, κεφαλαλγία | Διαταραχές της συνείδησης ΔΑΤα (συμπ. συγκοπής, βαγοτονικής συγκοπής, απώλειας συνείδησης), δυσκινησία, ορθοστατική ζάλη,λήθαργος | Ακούσιος μυικός σπασμός | Σύνδρομο πτώσης κεφαλήςγ,ε | |
| Διαταραχές του οφθαλμού | Όραση θαμπή, ελάττωση της όρασης, φωτοψία | ||||
| Διαταραχές τουωτός και του λαβυρίνθου | Ίλιγγος | ||||
| Καρδιακές διαταραχές | Αίσθημα παλμών | Κολπική μαρμαρυγή | Υπερκοιλιακή ταχυκαρδία | ||
| Αγγειακές διαταραχές | Ορθοστατική υπόταση,υπέρταση | Υπόταση | |||
| Αναπνευστικές, θωρακικές διαταραχές και διαταραχές μεσοθωρακίου | Λόξυγγας | ||||
| Γαστρεντερικές διαταραχές | Ναυτία, έμετος | Δυσκοιλιότητα,ξηρό στόμα, δυσπεψία | Κοιλιακό άλγος | Διάρροιαγ | |
| Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού | Ερύθημα, υπεριδρωσία, κνησμός | Γενικευμένος κνησμός, ερεθισμός δέρματος,δερματίτιδα εξ | Γενικευμένο εξάνθημα |
| Κατηγορία/ οργανικό σύστημα σύμφωνα με το MedDRA | Πολύ συχνές | Συχνές | Όχι συχνές | Σπάνιες | Μη γνωστής συχνότητας |
| επαφής | |||||
| Διαταραχές του αναπαραγωγικούσυστήματος και του μαστού | Στυτική δυσλειτουργία | ||||
| Γενικές διαταραχές και καταστάσεις στη θέση χορήγησης | Αντιδράσεις στη θέση εφαρμογής και ενστάλαξηςα (συμπ. ερυθήματος, κνησμού, ερεθισμού, εξανθήματος, δερματίτιδας, φυσαλίδων, άλγους, εκζέματος, φλεγμονής, διόγκωσης, αποχρωματι-σμού, βλατίδων, αποφολίδωσης, κνίδωσης,υπερευαισθη-σίας) | Περιφερικό οίδημα, ασθενικές καταστάσειςα (συμπ. κόπωσης, εξασθένισης, αισθήματος κακουχίας) | Ευερεθιστότητα | ||
| Διερευνήσεις | Μειωμένο σωματικό βάρος | Αυξημένα ηπατικά ένζυμα (συμπ. AST, ALT, GGT),αυξημένο σωματικό βάρος, αυξημένος καρδιακός ρυθμός, αυξημένη CPKδ | |||
| Κακώσεις, δηλητηριάσεις και επιπλοκές θεραπευτικώνχειρισμών | Πτώση | ||||
| Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού | Ραβδομυόλυσηγ |
α Όρος Υψηλού Επιπέδου
β Παρατηρήθηκε σε μελέτες ανοικτού σχεδιασμού
γ Παρατηρήθηκε μετά την κυκλοφορία
δ Παρατηρήθηκε στα συγκεντρωτικά δεδομένα του 2011 από διπλά-τυφλές, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες
ε Παρατηρήθηκε μόνο σε ασθενείς με νόσο του Parkinson
Και για τις δύο ενδείξεις
Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων ενεργειών
Ξαφνική έναρξη του ύπνου και υπνηλία
Η ροτιγοτίνη έχει συσχετιστεί με υπνηλία, συμπεριλαμβανομένης της υπερβολικής υπνηλίας κατά τη διάρκεια της ημέρας και των επεισοδίων ξαφνικής έναρξης του ύπνου. Σε μεμονωμένα περιστατικά,
«ξαφνική έναρξη του ύπνου» συνέβη κατά την οδήγηση και είχε ως αποτέλεσμα τροχαία ατυχήματα (βλ. επίσης παραγράφους 4.4 και 4.7).
Διαταραχές ελέγχου των παρορμήσεων
Παθολογική ενασχόληση με τυχερά παίγνια, αυξημένη σεξουαλική επιθυμία, υπερσεξουαλικότητα, ψυχαναγκαστικές δαπάνες ή αγορές, επεισόδιο υπερφαγίας και ψυχαναγκαστική κατανάλωση τροφής, μπορεί να εμφανιστούν σε ασθενείς που υποβάλλονται σε θεραπεία με αγωνιστές της ντοπαμίνης, συμπεριλαμβανομένης της ροτιγοτίνης. (βλ. παράγραφο 4.4).
Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών
Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του Εθνικού Οργανισμού Φαρμάκων, Μεσογείων 284, GR-15562 Χολαργός, Αθήνα, Τηλ: + 30 213 2040337, Ιστότοπος: http://www.eof.gr, http://www.kitrinikarta.gr.
Συμπτώματα
Οι πιο πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι εκείνες που σχετίζονται με το φαρμακοδυναμικό προφίλ ενός αγωνιστή της ντοπαμίνης, συμπεριλαμβανομένων ναυτίας, εμέτου, υπότασης, ακούσιων κινήσεων, ψευδαισθήσεων, σύγχυσης, ακούσιων μυικών σπασμών και άλλων σημείων κεντρικής ντοπαμινεργικής διέγερσης.
Αντιμετώπιση
Δεν υπάρχει γνωστό αντίδοτο για την υπερδοσολογία των αγωνιστών ντοπαμίνης. Σε περίπτωση πιθανολογούμενης υπερδοσολογίας, πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο αφαίρεσης του(των) επιθέματος(ων), διότι μετά την αφαίρεση του(των) επιθέματος(ων) σταματά η παροχή της δραστικής ουσίας και η συγκέντρωση της ροτιγοτίνης στο πλάσμα μειώνεται ταχέως. Ο ασθενής πρέπει να παρακολουθείται στενά, συμπεριλαμβανομένων της καρδιακής συχνότητας, του καρδιακού ρυθμού και της αρτηριακής πίεσης.
Η αντιμετώπιση της υπερδοσολογίας μπορεί να απαιτεί γενικά υποστηρικτικά μέτρα για τη διατήρηση των ζωτικών λειτουργιών. Η αιμοκάθαρση δεν αναμένεται να είναι επωφελής καθώς η ροτιγοτίνη δεν αποβάλλεται με την αιμοκάθαρση.
Εάν είναι απαραίτητο να διακοπεί η ροτιγοτίνη, αυτό πρέπει να γίνει σταδιακά προκειμένου να προληφθεί η εμφάνιση του κακοήθους νευροληπτικού συνδρόμου.
Φαρμακολογικές ιδιότητες - KINPARLEV 3MG/24h
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αντιπαρκινσονικά φάρμακα, αγωνιστές της ντοπαμίνης, κωδικός ATC: N04BC09
Η ροτιγοτίνη είναι ένας μη εργολινικός αγωνιστής της ντοπαμίνης για τη θεραπεία των σημείων και συμπτωμάτων της νόσου του Parkinson και του Συνδρόμου Ανήσυχων Ποδιών.
Μηχανισμός δράσης
Η ροτιγοτίνη θεωρείται ότι ασκεί ευεργετική επίδραση στη νόσο του Parkinson μέσω της ενεργοποίησης των υποδοχέων D3, D2 και D1 του συστήματος κερκοφόρου πυρήνα-κελύφους του φακοειδούς πυρήνα στον εγκέφαλο.
Ο ακριβής μηχανισμός δράσης της ροτιγοτίνης ως θεραπεία του ΣΑΠ δεν είναι γνωστός. Θεωρείται ότι η ροτιγοτίνη ενδεχομένως να ασκεί τη δράση της κυρίως μέσω των υποδοχέων της ντοπαμίνης.
Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις
Όσον αφορά τη λειτουργική δραστηριότητα στους διάφορους υποτύπους υποδοχέων και την κατανομή τους στον εγκέφαλο, η ροτιγοτίνη είναι ένας αγωνιστής των υποδοχέων D2 και D3 που δρα επίσης και στους υποδοχείς D1, D4 και D5. Όσον αφορά τους μη ντοπαμινεργικούς υποδοχείς, η ροτιγοτίνη επέδειξε ανταγωνιστική δράση στον υποδοχέα άλφα2Β και αγωνιστική δράση στον υποδοχέα 5ΗΤ1Α, αλλά καμία δραστηριότητα στον υποδοχέα 5ΗΤ2Β.
Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια
Κλινικές μελέτες στο Σύνδρομο Ανήσυχων Ποδιών
Η αποτελεσματικότητα της ροτιγοτίνης αξιολογήθηκε σε 5 ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο δοκιμές με περισσότερους από 1.400 ασθενείς με ιδιοπαθές Σύνδρομο Ανήσυχων Ποδιών (ΣΑΠ). Η αποτελεσματικότητα αποδείχθηκε σε ελεγχόμενες δοκιμές σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε θεραπεία για διάστημα έως 29 εβδομάδων. Η αποτελεσματικότητα διατηρήθηκε για μια περίοδο 6 μηνών.
Οι μεταβολές από την αρχική τιμή στη Διεθνή Κλίμακα Αξιολόγησης του Συνδρόμου Ανήσυχων Ποδιών (IRLS) και στο μέρος 1 της CGI (σοβαρότητα της νόσου) ήταν οι πρωτεύουσες παράμετροι αποτελεσματικότητας. Και για τα δύο πρωτεύοντα καταληκτικά σημεία παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές για τις δόσεις των 1 mg/24 h, 2 mg/24 h και 3 mg/24 h σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο. Μετά από 6 μήνες θεραπείας συντήρησης σε ασθενείς με μέτριο έως σοβαρό ΣΑΠ, η αρχική βαθμολογία IRLS βελτιώθηκε από 30,7 σε 20,7 για το εικονικό φάρμακο και από 30,2 σε 13,8 για τη ροτιγοτίνη. Η προσαρμοσμένη μέση διαφορά ήταν -6,5 βαθμοί [CI 95 % -8,7, -4,4,
p < 0,0001). Τα ποσοστά ανταπόκρισης στη CGI-I (σημαντική βελτίωση, πολύ σημαντική βελτίωση) ήταν 43,0 % και 67,5 % για το εικονικό φάρμακο και για τη ροτιγοτίνη αντίστοιχα (διαφορά 24,5 % CI 95 %: 14,2 %, 34,8 %, p < 0,0001).
Σε μια ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο δοκιμή διάρκειας 7 εβδομάδων, διερευνήθηκαν οι πολυ-υπνογραφικές παράμετροι. Η ροτιγοτίνη μείωσε σημαντικά τον δείκτη περιοδικής κίνησης των άκρων (PLMI) από 50,9 σε 7,7 έναντι 37,4 σε 32,7 για το εικονικό φάρμακο (p < 0,0001).
Ενίσχυση των συμπτωμάτων
Σε δύο διπλά-τυφλές, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες διάρκειας 6 μηνών, παρατηρήθηκε κλινικά σημαντική ενίσχυση των συμπτωμάτων στο 1,5 % των ασθενών που έλαβαν ροτιγοτίνη έναντι 0,5 % των ασθενών που έλαβαν εικονικό φάρμακο. Σε δύο ανοικτού σχεδιασμού μελέτες παρακολούθησης διάρκειας 12 μηνών, το ποσοστό της κλινικά σημαντικής ενίσχυσης των συμπτωμάτων ήταν 2,9 %. Κανένας από αυτούς τους ασθενείς δεν διέκοψε τη θεραπεία λόγω της ενίσχυσης των συμπτωμάτων. Σε μια 5ετή μελέτη θεραπείας ανοικτού σχεδιασμού παρατηρήθηκε ενίσχυση των συμπτωμάτων στο 11,9 % των ασθενών που έλαβαν θεραπεία με τις εγκεκριμένες δοσολογίες για το ΣΑΠ (1–3 mg/24 ώρες) και στο 5,1 % θεωρήθηκε κλινικά σημαντική. Στη μελέτη αυτή, η πλειονότητα των επεισοδίων ενίσχυσης των συμπτωμάτων εμφανίστηκε στο πρώτο και
δεύτερο έτος της θεραπείας. Επιπλέον, στη μελέτη αυτή χρησιμοποιήθηκε επίσης και μια υψηλότερη δόση των 4 mg/24 h, που είναι μη εγκεκριμένη για το ΣΑΠ και οδήγησε σε υψηλότερα ποσοστά ενίσχυσης των συμπτωμάτων.
Κλινικές μελέτες στη νόσο του Parkinson
Η αποτελεσματικότητα της ροτιγοτίνης στη θεραπεία των σημείων και συμπτωμάτων της ιδιοπαθούς νόσου του Parkinson αξιολογήθηκε σε ένα πολυεθνικό πρόγραμμα ανάπτυξης φαρμάκων που αποτελείτο από τέσσερις βασικές, παράλληλες, τυχαιοποιημένες, διπλά-τυφλές, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες και τρεις μελέτες που διερεύνησαν συγκεκριμένες πτυχές της νόσου του Parkinson.
Δύο βασικές δοκιμές (SP512 Μέρος Ι και SP513 Μέρος Ι) που διερεύνησαν την αποτελεσματικότητα της ροτιγοτίνης στη θεραπεία των σημείων και συμπτωμάτων της ιδιοπαθούς νόσου του Parkinson, διεξήχθησαν σε ασθενείς οι οποίοι δεν λάμβαναν ταυτόχρονη θεραπεία με αγωνιστές της ντοπαμίνης και είτε δεν είχαν λάβει ποτέ L-dopa είτε η προηγούμενη θεραπεία με L-dopa ήταν ≤ 6 μήνες. Η πρωτεύουσα αξιολόγηση της έκβασης ήταν η βαθμολογία για τη συνιστώσα των Δραστηριοτήτων της Καθημερινής Ζωής (ADL) (Μέρος II) συν τη συνιστώσα της Κινητικής Εξέτασης (Μέρος III) της Ενιαίας Κλίμακας Αξιολόγησης της Νόσου του Parkinson (UPDRS). Η αποτελεσματικότητα προσδιορίστηκε από την ανταπόκριση του ατόμου στη θεραπεία όσον αφορά τη βελτίωση της ανταπόκρισης και των απόλυτων σημείων στις βαθμολογίες ADL και Κινητικής Εξέτασης σε συνδυασμό (UPDRS μέρος ΙΙ+ΙΙΙ).
Στη διπλά-τυφλή μελέτη SP512 Μέρος Ι, 177 ασθενείς έλαβαν ροτιγοτίνη και 96 ασθενείς έλαβαν εικονικό φάρμακο . Οι ασθενείς τιτλοποιήθηκαν στη βέλτιστη για αυτούς δόση ροτιγοτίνης ή εικονικού φαρμάκου σε εβδομαδιαίες προσαυξήσεις των 2 mg/24 h, ξεκινώντας από τα 2 mg/24 h έως τη μέγιστη δόση των 6 mg/24 h. Οι ασθενείς σε κάθε ομάδα θεραπείας παρέμειναν στη βέλτιστη δόση τους για 6 μήνες.
Στο τέλος της θεραπείας συντήρησης, στο 91 % των ατόμων στο σκέλος της ροτιγοτίνης, η βέλτιστη δόση ήταν η μέγιστη επιτρεπόμενη δόση, δηλ. 6 mg/24 h. Βελτίωση της τάξης του 20 % παρατηρήθηκε στο 48 % των ατόμων που έλαβαν ροτιγοτίνη και στο 19 % των ατόμων που έλαβαν εικονικό φάρμακο (Διαφορά 29 %, CI95 % 18 %, 39 %, p < 0,0001). Με τη ροτιγοτίνη, η μέση βελτίωση στη βαθμολογία UPDRS (Μέρη II+III) ήταν -3,98 βαθμοί (αρχική τιμή 29,9 βαθμοί), ενώ στο σκέλος που έλαβε εικονικό φάρμακο παρατηρήθηκε επιδείνωση 1,31 βαθμών (αρχική τιμή
30,0 βαθμοί). Η διαφορά των 5,28 βαθμών ήταν στατιστικά σημαντική (p < 0,0001).
Στη διπλά-τυφλή μελέτη SP513 Μέρος Ι, 213 ασθενείς έλαβαν ροτιγοτίνη, 227 ασθενείς έλαβαν ροπινιρόλη και 117 ασθενείς έλαβαν εικονικό φάρμακο. Οι ασθενείς τιτλοποιήθηκαν στη βέλτιστη για αυτούς δόση ροτιγοτίνης σε εβδομαδιαίες προσαυξήσεις των 2 mg/24 h ξεκινώντας από τα 2 mg/24 h έως τη μέγιστη δόση των 8 mg/24 h για χρονικό διάστημα 4 εβδομάδων. Στην ομάδα της ροπινιρόλης, οι ασθενείς τιτλοποιήθηκαν στη βέλτιστη για αυτούς δόση έως τη μέγιστη δόση των 24 mg/ημέρα για χρονικό διάστημα 13 εβδομάδων. Οι ασθενείς σε κάθε ομάδα θεραπείας παρέμειναν για 6 μήνες.
Στο τέλος της θεραπείας συντήρησης, στο 92 % των ατόμων στο σκέλος της ροτιγοτίνης, η βέλτιστη δόση ήταν η μέγιστη επιτρεπόμενη δόση, δηλ. 8 mg/24 h. Βελτίωση της τάξης του 20 % παρατηρήθηκε στο 52 % των ατόμων που έλαβαν ροτιγοτίνη, στο 68 % των ατόμων που έλαβαν ροπινιρόλη και στο 30 % των ατόμων που έλαβαν εικονικό φάρμακο (Διαφορά ροτιγοτίνης έναντι εικονικού φαρμάκου 21,7 %, CI95 % 11,1 %, 32,4 %, διαφορά ροπινιρόλης έναντι εικονικού φαρμάκου 38,4 %, CI95 % 28,1 %, 48,6 %, διαφορά ροπινιρόλης έναντι ροτιγοτίνης 16,6 %, CI95 % 7,6 %, 25,7 %). Η μέση βελτίωση στη βαθμολογία UPDRS (Μέρη II+III) ήταν 6,83 βαθμοί (αρχική τιμή 33,2 βαθμοί) στο σκέλος της ροτιγοτίνης, 10,78 βαθμοί στο σκέλος της ροπινιρόλης (αρχική τιμή 32,2 βαθμοί) και 2,33 βαθμοί στο σκέλος του εικονικού φαρμάκου (αρχική τιμή 31,3 βαθμοί). Όλες οι διαφορές μεταξύ των ενεργών θεραπειών και του εικονικού φαρμάκου ήταν στατιστικά σημαντικές. Η μελέτη αυτή δεν κατάφερε να αποδείξει τη μη κατωτερότητα της ροτιγοτίνης σε σχέση με τη ροπινιρόλη.
Σε μια επακόλουθη ανοικτού σχεδιασμού (SP824), πολυκεντρική, πολυεθνική μελέτη, μελετήθηκαν η ανοχή στη μετάβαση κατά τη διάρκεια της ημέρας από ροπινιρόλη, πραμιπεξόλη ή καμπεργολίνη σε
διαδερμικό επίθεμα ροτιγοτίνης και η επίδρασή της στα συμπτώματα σε άτομα με ιδιοπαθή νόσο του Parkinson. 116 ασθενείς μετέβησαν από την προηγούμενη από στόματος θεραπεία σε δόση έως και 8 mg/24 h ροτιγοτίνης, μεταξύ των οποίων υπήρχαν 47 που είχαν υποβληθεί σε θεραπεία με ροπινιρόλη έως 9 mg/ημέρα, 47 που είχαν υποβληθεί σε θεραπεία με πραμιπεξόλη έως 2 mg/ημέρα και 22 που είχαν υποβληθεί σε θεραπεία με καμπεργολίνη έως 3 mg/ημέρα. Η μετάβαση στη ροτιγοτίνη ήταν εφικτή, με μια μικρή προσαρμογή της δόσης (διάμεσος 2 mg/24 h) να είναι απαραίτητη μόνο σε 2 ασθενείς που μετέβησαν από ροπινιρόλη, σε 5 ασθενείς από πραμιπεξόλη και σε 4 ασθενείς από καμπεργολίνη.
Παρατηρήθηκαν βελτιώσεις στις βαθμολογίες UPDRS Μέρη I-IV. Το προφίλ ασφάλειας παρέμεινε αμετάβλητο σε σχέση με εκείνο που παρατηρήθηκε σε προηγούμενες μελέτες.
Σε μια τυχαιοποιημένη, ανοικτού σχεδιασμού μελέτη (SP825) σε ασθενείς με νόσο του Parkinson σε πρώιμο στάδιο, 25 ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν σε θεραπεία με ροτιγοτίνη και 26 σε θεραπεία με ροπινιρόλη. Και στα δύο σκέλη, η θεραπεία τιτλοποιήθηκε έως τη βέλτιστη ή τη μέγιστη δόση των 8 mg/24 h ή 9 mg/ημέρα, αντίστοιχα. Και οι δύο θεραπείες κατέδειξαν βελτιώσεις στην πρωινή
κινητική λειτουργία και στον ύπνο. Τα κινητικά συμπτώματα (UPDRS Μέρος III) βελτιώθηκαν κατά 6,3 ± 1,3 βαθμούς στους ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με ροτιγοτίνη και κατά 5,9 ± 1,3 βαθμούς στην ομάδα της ροπινιρόλης μετά από 4 εβδομάδες συντήρησης. Ο ύπνος (PDSS) βελτιώθηκε κατά 4,1 ± 13,8 βαθμούς για τους ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με ροτιγοτίνη και κατά
2,5 ± 13,5 βαθμούς για τους ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με ροπινιρόλη. Το προφίλ ασφάλειας ήταν συγκρίσιμο, με εξαίρεση τις αντιδράσεις στο σημείο εφαρμογής.
Στις μελέτες SP824 και SP825 που διεξήχθησαν μετά την αρχική συγκριτική δοκιμή, η ροτιγοτίνη και η ροπινιρόλη σε ισοδύναμες δόσεις κατέδειξαν συγκρίσιμη αποτελεσματικότητα.
Δύο επιπρόσθετες βασικές δοκιμές (SP650DB και SP515) διεξήχθησαν σε ασθενείς που λάμβαναν ταυτόχρονη θεραπεία με λεβοντόπα. Η πρωτεύουσα αξιολόγηση της έκβασης ήταν η μείωση του χρόνου «off» (ώρες). Η αποτελεσματικότητα προσδιορίστηκε από την ανταπόκριση του ατόμου στη θεραπεία όσον αφορά την ανταπόκριση και την απόλυτη βελτίωση στον χρόνο «off».
Στη διπλά-τυφλή μελέτη SP650DB, 113 ασθενείς έλαβαν ροτιγοτίνη έως τη μέγιστη δόση των
8 mg/24 h, 109 ασθενείς έλαβαν ροτιγοτίνη έως τη μέγιστη δόση των 12 mg/24 h και 119 ασθενείς έλαβαν εικονικό φάρμακο. Οι ασθενείς τιτλοποιήθηκαν στη βέλτιστη για αυτούς δόση ροτιγοτίνης ή εικονικού φαρμάκου σε εβδομαδιαίες προσαυξήσεις των 2 mg/24 h ξεκινώντας από τα 4 mg/24 h. Οι ασθενείς σε κάθε ομάδα θεραπείας παρέμειναν στη βέλτιστη δόση τους για 6 μήνες. Στο τέλος της θεραπείας συντήρησης, παρατηρήθηκε βελτίωση τουλάχιστον κατά 30 % στο 57 % και στο 55 % των ατόμων που έλαβαν ροτιγοτίνη 8 mg/24 h και 12 mg/24 h, αντίστοιχα, και στο 34 % των ατόμων που έλαβαν εικονικό φάρμακο (Διαφορές 22 % και 21 %, αντίστοιχα, CI95 % 10 %, 35 % και 8 %, 33 %, αντίστοιχα, p < 0,001 και για τις δύο ομάδες ροτιγοτίνης). Με τη ροτιγοτίνη, η μέση μείωση στον χρόνο «off» ήταν 2,7 και 2,1 ώρες, αντίστοιχα, ενώ στο σκέλος που έλαβε εικονικό φάρμακο, παρατηρήθηκε μείωση 0,9 ωρών. Οι διαφορές ήταν στατιστικά σημαντικές (p < 0,001 και p = 0,003, αντίστοιχα).
Στη διπλά-τυφλή μελέτη SP515, 201 ασθενείς έλαβαν ροτιγοτίνη, 200 έλαβαν πραμιπεξόλη και 100 ασθενείς έλαβαν εικονικό φάρμακο. Οι ασθενείς τιτλοποιήθηκαν στη βέλτιστη για αυτούς δόση ροτιγοτίνης σε εβδομαδιαίες προσαυξήσεις των 2 mg/24 h ξεκινώντας από τα 4 mg/24 h έως τη μέγιστη δόση των 16 mg/24 h. Στην ομάδα της πραμιπεξόλης, οι ασθενείς έλαβαν 0,375 mg την πρώτη εβδομάδα, 0,75 mg τη δεύτερη εβδομάδα και τιτλοποιήθηκαν περαιτέρω σε εβδομαδιαίες προσαυξήσεις των 0,75 mg έως τη βέλτιστη για αυτούς δόση, μέχρι τη μέγιστη δόση των
4,5 mg/ημέρα.
Οι ασθενείς σε κάθε ομάδα θεραπείας παρέμειναν για 4 μήνες.
Στο τέλος της θεραπείας συντήρησης, παρατηρήθηκε βελτίωση τουλάχιστον κατά 30 % στο 60 % των ατόμων που έλαβαν ροτιγοτίνη, στο 67 % των ατόμων που έλαβαν πραμιπεξόλη και στο 35 % των ατόμων που έλαβαν εικονικό φάρμακο (Διαφορά ροτιγοτίνης έναντι εικονικού φαρμάκου 25 %,
CI95 % 13 %, 36 %, διαφορά πραμιπεξόλης έναντι εικονικού φαρμάκου 32 %, CI95 % 21 %, 43 %, διαφορά πραμιπεξόλης έναντι ροτιγοτίνης 7 %, CI95 % -2 %, 17 %). Η μέση μείωση στον χρόνο
«off» ήταν 2,5 ώρες στο σκέλος της ροτιγοτίνης, 2,8 ώρες στο σκέλος της πραμιπεξόλης και 0,9 ώρες
στο σκέλος του εικονικού φαρμάκου. Όλες οι διαφορές μεταξύ των ενεργών θεραπειών και του εικονικού φαρμάκου ήταν στατιστικά σημαντικές.
Μια περαιτέρω πολυεθνική διπλά-τυφλή μελέτη (SP889) διεξήχθη σε 287 ασθενείς με πρώιμο ή προχωρημένο στάδιο της νόσου του Parkinson, οι οποίοι είχαν μη ικανοποιητικό έλεγχο των κινητικών συμπτωμάτων νωρίς το πρωί. Το 81,5 % αυτών των ασθενών λάμβανε ταυτόχρονη θεραπεία με λεβοντόπα. 190 ασθενείς έλαβαν ροτιγοτίνη και 97 εικονικό φάρμακο. Οι ασθενείς τιτλοποιήθηκαν στη βέλτιστη για αυτούς δόση ροτιγοτίνης ή εικονικού φαρμάκου σε εβδομαδιαίες προσαυξήσεις των 2 mg/24 h, ξεκινώντας από τα 2 mg/24 h έως τη μέγιστη δόση των 16 mg/24 h για 8 εβδομάδες και ακολούθησε περίοδος συντήρησης 4 εβδομάδων. Η κινητική λειτουργία νωρίς το πρωί, που αξιολογήθηκε με βάση το μέρος ΙΙΙ της UPDRS, και οι διαταραχές του νυκτερινού ύπνου, που μετρήθηκαν με την τροποποιημένη Κλίμακα Ύπνου της Νόσου του Parkinson (PDSS-2) ήταν οι συν-πρωτεύουσες μετρήσεις έκβασης. Στο τέλος της θεραπείας συντήρησης, η μέση βαθμολογία του μέρους ΙΙΙ της UPDRS είχε βελτιωθεί κατά 7,0 βαθμούς στους ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με ροτιγοτίνη (αρχική τιμή 29,6) και κατά 3,9 βαθμούς στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου (αρχική τιμή 32,0). Οι βελτιώσεις στη μέση συνολική βαθμολογία PDSS-2 ήταν 5,9 (ροτιγοτίνη, αρχική τιμή 19,3) και 1,9 βαθμοί (εικονικό φάρμακο, αρχική τιμή 20,5). Οι διαφορές στη θεραπεία για τις συν-πρωτεύουσες μεταβλητές ήταν στατιστικά σημαντικές (p = 0,0002 και p < 0,0001).
Απορρόφηση
Μετά την εφαρμογή, η ροτιγοτίνη απελευθερώνεται συνεχώς από το διαδερμικό επίθεμα και απορροφάται μέσω του δέρματος. Οι συγκεντρώσεις σε σταθεροποιημένη κατάσταση επιτυγχάνονται μετά από μία έως δύο ημέρες εφαρμογής του επιθέματος και διατηρούνται σε σταθερό επίπεδο με εφαρμογή μία φορά ημερησίως, κατά την οποία ο ασθενής φέρει το επίθεμα για 24 ώρες. Οι συγκεντρώσεις της ροτιγοτίνης στο πλάσμα αυξάνονται αναλογικά με τη δόση σε ένα εύρος δόσεων από 1 mg/24 h έως 24 mg/24 h.
Περίπου το 45 % της δραστικής ουσίας που περιέχεται στο επίθεμα απελευθερώνεται στο δέρμα σε 24 ώρες. Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα μετά τη διαδερμική εφαρμογή είναι περίπου 37 %.
Η εκ περιτροπής επιλογή του σημείου εφαρμογής του επιθέματος μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα διαφορές από ημέρα σε ημέρα στα επίπεδα στο πλάσμα. Οι διαφορές στη βιοδιαθεσιμότητα της ροτιγοτίνης κυμάνθηκαν από 2 % (βραχίονας έναντι λαγόνων) έως 46 % (ώμος έναντι μηρού). Ωστόσο, δεν υπάρχει ένδειξη σχετικής επίδρασης στην κλινική έκβαση.
Κατανομή
Η in vitro δέσμευση της ροτιγοτίνης στις πρωτεΐνες του πλάσματος είναι περίπου 92 %. Ο φαινόμενος όγκος κατανομής στον άνθρωπο είναι περίπου 84 l/kg.
Βιομετασχηματισμός
Η ροτιγοτίνη μεταβολίζεται σε μεγάλο βαθμό. Η ροτιγοτίνη μεταβολίζεται μέσω N-απαλκυλίωσης καθώς και μέσω άμεσης και δευτερογενούς σύζευξης. Τα in vitro αποτελέσματα δείχνουν ότι διαφορετικές ισομορφές CYP είναι ικανές να καταλύουν τη N-απαλκυλίωση της ροτιγοτίνης. Οι κύριοι μεταβολίτες είναι θειικά και γλυκουρονιδικά συζεύγματα της μητρικής ουσίας καθώς και N-απαλκυλιωμένοι μεταβολίτες, οι οποίοι είναι βιολογικά ανενεργοί.
Οι πληροφορίες σχετικά με τους μεταβολίτες είναι ελλιπείς. Αποβολή
Περίπου το 71 % της δόσης ροτιγοτίνης απεκκρίνεται στα ούρα και ένα μικρότερο μέρος περίπου το 23 % απεκκρίνεται στα κόπρανα.
Η κάθαρση της ροτιγοτίνης μετά από τη διαδερμική χορήγηση είναι περίπου 10 l/min και η συνολική ημίσεια ζωή αποβολής της είναι 5 έως 7 ώρες. Το φαρμακοκινητικό προφίλ δείχνει μια διφασική αποβολή με αρχική ημίσεια ζωή περίπου 2 έως 3 ώρες.
Επειδή το επίθεμα χορηγείται διαδερμικά, δεν αναμένεται καμία επίδραση από την τροφή και τις γαστρεντερικές παθήσεις.
Ειδικές ομάδες ασθενών
Επειδή η θεραπεία με το Kinparlev ξεκινά με χαμηλή δόση και τιτλοποιείται σταδιακά σύμφωνα με την κλινική ανοχή για την επίτευξη του βέλτιστου θεραπευτικού αποτελέσματος, δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης ανάλογα με το φύλο, το σωματικό βάρος ή την ηλικία.
Έκπτωση της ηπατικής λειτουργίας και νεφρική δυσλειτουργία
Σε άτομα με μέτρια έκπτωση της ηπατικής λειτουργίας ή ήπια έως σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία, δεν παρατηρήθηκαν σχετικές αυξήσεις στα επίπεδα της ροτιγοτίνης στο πλάσμα. Η ροτιγοτίνη δεν διερευνήθηκε σε ασθενείς με σοβαρή έκπτωση της ηπατικής λειτουργίας.
Τα επίπεδα των συζευγμάτων ροτιγοτίνης και των απαλκυλιωμένων μεταβολιτών της στο πλάσμα αυξάνονται με τη μειωμένη νεφρική λειτουργία. Ωστόσο, η συμβολή αυτών των μεταβολιτών στα κλινικά αποτελέσματα δεν είναι πιθανή.
Παιδιατρικός πληθυσμός
Περιορισμένα φαρμακοκινητικά δεδομένα που ελήφθησαν σε έφηβους ασθενείς με ΣΑΠ (13–17 ετών, n = 24), μετά από θεραπεία με πολλαπλές δόσεις 0,5 έως 3 mg/24 h κατέδειξαν ότι η συστηματική έκθεση στη ροτιγοτίνη ήταν παρόμοια με εκείνη που παρατηρήθηκε σε ενήλικες. Τα δεδομένα αποτελεσματικότητας/ασφάλειας είναι ανεπαρκή για να τεκμηριωθεί μια συσχέτιση μεταξύ έκθεσης και απόκρισης (βλ. επίσης τις πληροφορίες για τον παιδιατρικό πληθυσμό στην παράγραφο 4.2).
Φαρμακευτικές πληροφορίες - KINPARLEV 3MG/24h
Αυτοκόλλητο στρώμα μήτρας Ποβιδόνη Κ-30
DL-άλφα-τοκοφερόλη Νάτριο μεταδιθειώδες (Ε223) Ασκορβυλεστέρας παλμιτικός
Συμπολυμερές ακρυλικών εστέρων (Ακρυλικός εστέρας-βινυλεστέρας οξικός)
Κόλλα σιλικόνης (Αμινοσυμβατή PSA, από διασταυρωμένο πολυμερές τριμεθυλοσιλυλιωμένης διμεθικονόλης/τριμεθυλσιλοξυσιλικόνης)
Στρώμα υποστήριξης
Μεμβράνη μπεζ χρώματος από αλουμινιωμένο πολυεστέρα
Αποσπώμενη επένδυση
Διαφανής μεμβράνη από πολυεστέρα με επίστρωση φθοροπολυμερούς
Το φαρμακευτικό αυτό προϊόν δεν απαιτεί ιδιαίτερες συνθήκες φύλαξης.
Διαστρωματωμένος θύλακας που αποτελείται από πολυαιθυλένιο χαμηλής πυκνότητας, φύλλο αλουμινίου, τερεφθαλικό πολυαιθυλένιο και χαρτί. Οι θύλακες συσκευάζονται στη συνέχεια σε κουτί.
Το κουτί περιέχει 7, 14, 28, 30 ή 84 (πολυσυσκευασία που περιέχει 3 συσκευασίες των 28) διαδερμικά επιθέματα, ξεχωριστά σφραγισμένα σε θύλακες.
Μπορεί να μην κυκλοφορούν όλες οι συσκευασίες.
Μετά τη χρήση, το επίθεμα εξακολουθεί να περιέχει δραστική ουσία. Μετά την αφαίρεση, το χρησιμοποιημένο επίθεμα πρέπει να διπλώνεται στη μέση, με την κολλώδη πλευρά προς τα μέσα, έτσι ώστε το στρώμα μήτρας να μην είναι εκτεθειμένο, να τοποθετείται στον αρχικό θύλακα και στη
συνέχεια να απορρίπτεται. Όλα τα χρησιμοποιημένα ή αχρησιμοποίητα επιθέματα πρέπει να απορρίπτονται σύμφωνα με τις κατά τόπους ισχύουσες σχετικές διατάξεις ή να επιστρέφονται στο φαρμακείο.