TRONDAMET F.C.TAB 4MG/TAB
Πληροφορίες συνταγογράφησης
Λίστα ασφαλίσεων
Πληροφορίες έκδοσης
Περιορισμός συνταγογράφησης
Αλληλεπιδράσεις με
Περιορισμοί χρήσης
Άλλες πληροφορίες
Όνομα φαρμάκου
Σύνθεση
Φαρμακευτική μορφή
Κάτοχος άδειας κυκλοφορίας (MAH)
Τελευταία ενημέρωση SmPC
Χρησιμοποιήστε την εφαρμογή Mediately
Λήψη στοιχείων φαρμάκων πιο γρήγορα.
Πάνω 36k αξιολογήσεις
SmPC - TRONDAMET 4MG/TAB
Ενήλικοι
Διαχείριση ναυτίας και εμέτου που προκαλούνται από την κυτταροτοξική χημειοθεραπεία (CINV) και ακτινοθεραπεία
Πρόληψη και αντιμετώπιση της μετεγχειρητικής ναυτίας και του εμετού (PONV).
Παιδιατρικός πληθυσμός
Διαχείριση ναυτίας και εμέτου που προκαλούνται από χημειοθεραπεία σε παιδιά ηλικίας≥ 6 μηνών Πρόληψη και αντιμετώπιση της μετεγχειρητικής ναυτίας και του εμέτου σε παιδιά ηλικίας ≥ 1 μηνός.
Δοσολογία
Για τα διαφορετικά δοσολογικά σχήματα, κατάλληλες περιεκτικότητες και σκευάσματα είναι διαθέσιμα. Ναυτία και έμετος που προκαλούνται από χημειοθεραπεία και ακτινοθεραπεία
Ενήλικοι
Το εμετογόνο δυναμικό της θεραπείας του καρκίνου ποικίλλει ανάλογα με τα δοσολογικά σχήματα και τους συνδυασμούς που χρησιμοποιούνται στη χημειοθεραπεία και ακτινοθεραπεία. Η οδός χορήγησης και η δοσολογία του Trondamet πρέπει να είναι ευέλικτη και να επιλέγεται όπως αναφέρεται παρακάτω.
Εμετογόνος χημειοθεραπεία και ακτινοθεραπεία
Για ασθενείς που λαμβάνουν εμετογόνο χημειοθεραπεία ή ακτινοθεραπεία, το ondansetron μπορεί να χρησιμοποιηθεί είτε από το στόμα είτε με ενδοφλέβια χορήγηση.
Για τους περισσότερους ασθενείς που λαμβάνουν εμετογόνο χημειοθεραπεία ή ακτινοθεραπεία, το ondansetron αρχικά πρέπει να χορηγείται ενδοφλέβια αμέσως τη θεραπεία, ακολουθούμενο από 8 mg χορηγούμενα από του στόματος κάθε 12 ώρες.
Χορήγηση από το στόμα: 8mg 1-2 ώρες πριν από τη θεραπεία, ακολουθούμενο από 8mg από του στόματος μετά από 12 ώρες.
Για την προφύλαξη από καθυστερημένο ή παρατεταμένο έμετο μετά τις πρώτες 24 ώρες, πρέπει να συνεχίζεται με χορήγηση από το στόμα για 5 το πολύ ημέρες. Η συνιστώμενη από του στόματος δόση είναι 8mg που πρέπει να λαμβάνονται δύο φορές την ημέρα.
Έντονα εμετογόνος χημειοθεραπεία
Για ασθενείς που λαμβάνουν έντονα εμετογόνο χημειοθεραπεία, π.χ. υψηλή-δόση cisplatin, το ondansetron μπορεί να χορηγείται ενδοφλεβίως.
Η συνιστώμενη από του στόματος δόση είναι 24 mg χορηγούμενη με 12 mg dexamethasone sodium phosphate από του στόματος 1 έως 2 ώρες πριν τη θεραπεία.
Για την προφύλαξη από καθυστερημένο ή παρατεταμένο έμετο μετά τις πρώτες 24 ώρες, πρέπει να συνεχίζεται με χορήγηση από το στόμα για 5 το πολύ ημέρες. Η συνιστώμενη από του στόματος δόση είναι 8mg δύο φορές την ημέρα.
Παιδιατρικός πληθυσμός
Ναυτία και έμετος σε παιδιά ηλικίας ≥ 6 μηνών και εφήβους, που προκαλούνται από χημειοθεραπεία
Η δοσολογία της κυτταροτοξικής χημειοθεραπείας μπορεί να υπολογιστεί βάσει της επιφάνειας σώματος (BSA) ή του βάρους – βλέπε κάτωθι.
Η δοσολογία που υπολογίζεται βάσει βάρους έχει ως συνέπεια υψηλότερη συνολική ημερήσια δόση σε σύγκριση με τη δοσολογία, η οποία υπολογίζεται σύμφωνα με την επιφάνεια του σώματος –βλέπε παραγράφους 4.4 και 5.1.
Δεν υπάρχουν στοιχεία από ελεγχόμενες κλινικές δοκιμές αναφορικά με τη χρήση ondansetron για την πρόληψη της επιβραδυμένης ή παρατεταμένης ναυτίας και του εμέτου που προκαλούνται από τη χημειοθεραπεία. Δεν υπάρχουν στοιχεία από ελεγχόμενες κλινικές δοκιμές αναφορικά με τη χρήση ondansetron για τη ναυτία και τον έμετο που προκαλούνται από ακτινοθεραπεία στα παιδιά.
Δοσολογία σύμφωνα με την επιφάνεια σώματος:
Το ondansetron θα πρέπει να χορηγείται αμέσως πριν τη χημειοθεραπεία σε μία μόνο ενδοφλέβια δόση των 5 mg/m2. Η ενδοφλέβια δόση δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τα 8 mg.
Η χορήγηση της από του στόματος δόσης μπορεί να ξεκινήσει δώδεκα ώρες αργότερα και να συνεχιστεί για
έως και 5 ημέρες (βλέπε πίνακα 1 παρακάτω).
Η συνολική ημερήσια δοσολογία δεν επιτρέπεται να υπερβαίνει τη δόση για τους ενήλικες των 32 mg.
Πίνακας 1: Δοσολογία βάσει επιφάνειας σώματος για χημειοθεραπεία – Παιδιά ηλικίας ≥ 6 μηνών και έφηβοι
| BSA | Ημέρα 1 α,β | Ημέρες 2-6β |
| < 0.6 m2 | 5 mg/m2 ενδοφλέβια2 mg σιρόπι μετά από 12 ώρες | 2 mg σιρόπι ή δισκίο κάθε 12 ώρες |
| ≥ 0.6 m2 | 5 mg/m2 ενδοφλέβια4 mg σιρόπι ή δισκίο μετά από 12 ώρες | 4 mg σιρόπι ή δισκίο κάθε 12 ώρες |
α Η ενδοφλέβια δόση δεν επιτρέπεται να υπερβαίνει τα 8mg.
β Η συνολική ημερήσια δόση δεν επιτρέπεται να υπερβαίνει τη δόση για ενήλικες των 32 mg
Δοσολογία βάσει σωματικού βάρους:
Η δοσολογία βάσει σωματικού βάρους συνεπάγεται υψηλότερη συνολική ημερήσια δόση σε σύγκριση με τη δοσολογία, η οποία υπολογίζεται βάσει επιφάνειας σώματος (βλέπε παραγράφους 4.4. και 5.1).
To οndansetron θα πρέπει να χορηγείται αμέσως πριν τη χημειοθεραπεία σε μία μονή ενδοφλέβια δόση των
0.15 mg/kg. Η ενδοφλέβια δόση δεν επιτρέπεται να υπερβαίνει τα 8 mg.
Δύο περαιτέρω ενδοφλέβιες δόσεις μπορούν να χορηγηθούν σε διαστήματα 4 ωρών. Η συνολική ημερήσια δόση δεν επιτρέπεται να υπερβαίνει τη δόση για ενήλικες των 32 mg.
Η από του στόματος χορήγηση μπορεί να ξεκινήσει δώδεκα ώρες αργότερα και να συνεχιστεί για έως και 5 ημέρες (βλέπε πίνακα 2 παρακάτω).
Πίνακας 2: Δοσολογία βάσει σωματικού βάρους για χημειοθεραπεία – Παιδιά ηλικίας ≥ 6 μηνών και έφηβοι
| Βάρος | Ημέρα 1 α,β | Ημέρες 2-6β |
| ≤ 10 kg | Έως 3 δόσεις των 0.15 mg/kg ανά 4 ώρες | 2 mg σιρόπι ή δισκίο κάθε 12 ώρες |
| > 10 kg | Έως 3 δόσεις των 0.15 mg/kg ανά 4 ώρες | 4 mg σιρόπι ή δισκίο κάθε 12 ώρες |
α Η ενδοφλέβια δόση δεν επιτρέπεται να υπερβαίνει τα 8mg.
β Η συνολική ημερήσια δόση δεν επιτρέπεται να υπερβαίνει τη δόση για ενήλικες των 32 mg.
Ηλικιωμένοι
Το οndansetron είναι καλά ανεκτό σε ασθενείς άνω των 65 ετών με αποτέλεσμα να μη χρειάζεται να μεταβληθεί η δοσολογία, η συχνότητα της δοσολογίας και η οδός χορήγησης.
Ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια
Δε χρειάζεται να μεταβληθεί η ημερήσια δοσολογία, η συχνότητα της δοσολογίας είτε η οδός χορήγησης.
Ασθενείς με ηπατική ανεπάρκεια
Σε άτομα με μέση ή σοβαρή ανεπάρκεια της ηπατικής λειτουργίας, η κάθαρση του ondansetron μειώνεται σημαντικά και ο χρόνος υποδιπλασιασμού στον ορό του αίματος παρατείνεται σημαντικά. Σ' αυτούς τους ασθενείς η συνολική ημερήσια δόση δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 8mg και για το λόγο αυτό συνιστάται η παρεντερική ή η από του στόματος χορήγηση.
Ασθενείς με πτωχό μεταβολισμό σπαρτείνης/debrisoquine
Σε άτομα που θεωρούνται ότι έχουν πτωχό μεταβολισμό σπαρτεΐνης και δεβρισοκίνης, ο χρόνος ημιζωής
του ondansetron δεν μεταβάλλεται. Συνεπώς, σ' αυτούς τους ασθενείς, επαναλαμβανόμενες δόσεις επιτυγχάνουν στον ορό του αίματος ίδιες στάθμες με τις αντίστοιχες του γενικού πληθυσμού. Δεν χρειάζεται αλλαγή της ημερήσιας δόσης και της συχνότητας της δοσολογίας.
Μετεγχειρητική ναυτία και έμετος
Ενήλικοι
Πρόληψη της μετεγχειρητικής ναυτίας και του εμέτου:
Για την πρόληψη της μετεγχειρητικής ναυτίας και του εμέτου, το ondansetron μπορεί να χορηγηθεί είτε από το στόμα είτε με ενδοφλέβια ένεση.
Χορήγηση από το στόμα:
16 mg μία ώρα πριν την εισαγωγή στην αναισθησία
Εναλλακτικά, 8 mg μία ώρα πριν την εισαγωγή στην αναισθησία ακολουθούμενα από δύο επιπλέον δόσεις των 8 mg σε διάστημα οχτώ ωρών.
Θεραπεία της εγκατασταθείσης μετεγχειρητικής ναυτίας και εμετού
Για τη θεραπεία της εγκατασταθείσης μετεγχειρητικής ναυτίας και εμέτου, συνιστάται χορήγηση με ένεση.
Παιδιατρικός πληθυσμός
Μετεγχειρητική ναυτία και έμετος σε παιδιά ηλικίας ≥ 1 μηνός και εφήβους
Δεν έχουν γίνει μελέτες για τη χρήση του από του στόματος χορηγούμενου ondansetron για την πρόληψη ή τη θεραπεία της μετεγχειρητικής ναυτίας και του εμέτου. Για το σκοπό αυτό συνιστάται βραδεία ενδοφλέβια ένεση.
Δεν υπάρχουν δεδομένα για τη χρήση του ondansetron στη θεραπεία της μετεγχειρητικής ναυτίας και του εμέτου σε παιδιά ηλικίας κάτω των 2 ετών.
Ηλικιωμένοι ασθενείς
Η εμπειρία είναι περιορισμένη στη χρήση του ondansetron για την πρόληψη και τη θεραπεία της μετεγχειρητικής ναυτίας και του εμέτου στους ηλικιωμένους. Εν τούτοις, το ondansetron είναι καλά ανεκτό σε ασθενείς άνω των 65 ετών που λαμβάνουν χημειοθεραπεία.
Ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια
Δεν χρειάζεται να μεταβληθεί η ημερήσια δόση, η συχνότητα της δοσολογίας είτε η οδός χορήγησης.
Ασθενείς με ηπατική ανεπάρκεια
Σε άτομα με μέση ή σοβαρή ανεπάρκεια της ηπατικής λειτουργίας, η κάθαρση του ondansetron μειώνεται σημαντικά και ο χρόνος υποδιπλασιασμού στον ορό του αίματος παρατείνεται σημαντικά. Σ' αυτούς τους ασθενείς η συνολική ημερήσια δόση δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 8mg και για το λόγο αυτό συνίσταται η παρεντερική ή η από του στόματος χορήγηση.
Ασθενείς με πτωχό μεταβολισμό σπαρτείνης/debrisoquine
Σε άτομα που θεωρούνται ότι έχουν πτωχό μεταβολισμό σπαρτείνης και δεβρισοκίνης, ο χρόνος υποδιπλασιασμού του ondansetron δεν μεταβάλλεται. Συνεπώς, σ' αυτούς τους ασθενείς, επαναλαμβανόμενες δόσεις επιτυγχάνουν στον ορό του αίματος ίδιες στάθμες με τις αντίστοιχες του γενικού πληθυσμού. Δεν χρειάζεται αλλαγή της ημερήσιας δόσης και της συχνότητας της δοσολογίας.
Τρόπος χορήγησης
Για από του στόματος χρήση.
Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1. Υπερευαισθησία σε άλλους εκλεκτικούς ανταγωνιστές των 5-ΗΤ3-υποδοχέων (π.χ. granisetron, dolasetron). Ταυτόχρονη χρήση με απομορφίνη (βλέπε Αλληλεπιδράσεις με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα και άλλες μορφές αλληλεπίδρασης).
Αντιδράσεις υπερευαισθησίας έχουν αναφερθεί σε ασθενείς που έχουν παρουσιάσει υπερευαισθησία σε άλλους εκλεκτικούς ανταγωνιστές των 5-ΗΤ3-υποδοχέων. Η αντιμετώπιση αναπνευστικών περιστατικών θα πρέπει να είναι συμπτωματική και οι κλινικοί ιατροί θα πρέπει να επιδεικνύουν ιδιαίτερη προσοχή, καθώς αυτά μπορεί να αποτελούν προδρόμους αντιδράσεων υπερευαισθησίας.
Σπάνια έχουν αναφερθεί παροδικές μεταβολές του ΗΚΓ συμπεριλαμβανομένου παράτασης του διαστήματος QT σε ασθενείς που λαμβάνουν ondansetron. Το ondansetron επιμηκύνει το διάστημα QT με δοσοεξαρτώμενο τρόπο (βλέπε Φαρμακοδυναμικές ιδιότητες). Επιπλέον, έχουν αναφερθεί μετά την κυκλοφορία περιπτώσεις ‘’Torsade de Pointes’’ σε ασθενείς που χρησιμοποιούν ondansetron. Αποφύγετε το ondansetron σε ασθενείς με συγγενές σύνδρομο επιμήκυνσης του διαστήματος QT. Το ondansetron πρέπει να χορηγείται με προσοχή σε ασθενείς που έχουν ή μπορεί να αναπτύξουν επιμήκυνση του διαστήματος QTc. Οι προϋποθέσεις αυτές περιλαμβάνουν ασθενείς με διαταραχές ηλεκτρολυτών, συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, βραδυκαρδία ή ασθενείς που λαμβάνουν άλλα φαρμακευτικά προϊόντα που οδηγούν σε επιμήκυνση του διαστήματος QT ή ηλεκτρολυτικές διαταραχές. Ως εκ τούτου, πρέπει να δίνεται προσοχή σε ασθενείς με διαταραχές καρδιακού ρυθμού ή αγωγιμότητας, σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με παράγοντες κατά της αρρυθμίας ή β-αδρενεργικών αναστολέων και σε ασθενείς με σημαντικές ηλεκτρολυτικές διαταραχές.
Υποκαλιαιμία και υπομαγνησιαιμία πρέπει να διορθωθούν πριν από τη χορήγηση ondansetron.
Υπήρξαν αναφορές μετά την κυκλοφορία του προϊόντος που περιγράφουν ασθενείς με σύνδρομο σεροτονίνης (συμπεριλαμβανομένων της μεταβολής νοητικής κατάστασης, αστάθειας του αυτόνομου νευρικού συστήματος και νευρομυϊκές ανωμαλίες) μετά από την ταυτόχρονη χρήση του ondansetron με άλλα σεροτονινεργικά φαρμακευτικά προϊόντα (περιλαμβανομένων και των εκλεκτικών αναστολέων επαναπρόσληψης σεροτονίνης (SSRI) και τους αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης νοραδρεναλίνης (SNRIs )). Εάν απαιτείται κλινικά η ταυτόχρονη θεραπεία με ondansetron και άλλα σεροτονινεργικά φαρμακευτικά προϊόντα, συνιστάται κατάλληλη παρακολούθηση του ασθενή.
Όπως είναι γνωστό το ondansetron αυξάνει το χρόνο διάβασης στο έντερο, επομένως ασθενείς με σημεία υποξείας εντερικής απόφραξης πρέπει να παρακολουθούνται μετά τη χορήγηση.
Σε ασθενείς που έχουν υποστεί χειρουργική αφαίρεση των αδένων των αμυγδαλών, η πρόληψη της ναυτίας και του εμέτου με ondansetron μπορεί να καλύψει λανθάνουσα αιμορραγία. Ως εκ τούτου, αυτοί οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά μετά την χορήγηση ondansetron.
Επειδή υπάρχει μικρή εμπειρία μέχρι σήμερα για τη χρήση του ondansetron σε καρδιακούς ασθενείς, προσοχή πρέπει να δίνεται σε ασθενείς με αρρυθμίες ή καρδιακές διαταραχές αγωγιμότητας εάν το ondansetron συγχορηγείται μαζί με αναισθητικά, ή σε ασθενείς οι οποίοι λαμβάνουν θεραπεία με αντιαρρυθμικούς παράγοντες ή β-αναστολείς.
Έχουν αναφερθεί περιπτώσεις ισχαιμίας του μυοκαρδίου σε ασθενείς που έλαβαν ονδανσετρόνη. Σε ορισμένους ασθενείς, ιδιαίτερα στην περίπτωση ενδοφλέβιας χορήγησης, εμφανίστηκαν συμπτώματα αμέσως μετά τη χορήγηση της ονδανσετρόνης. Οι ασθενείς πρέπει να ενημερώνονται για τα σημεία και τα συμπτώματα της ισχαιμίας του μυοκαρδίου.
Οι ασθενείς με σπάνια κληρονομικά προβλήματα δυσανεξίας στη γαλακτόζη, πλήρη ανεπάρκεια λακτάσης
ή κακή απορρόφηση γλυκόζης-γαλακτόζης δεν πρέπει να πάρουν αυτό το φάρμακο.
Παιδιατρικός πληθυσμός
Οι παιδιατρικοί ασθενείς που λαμβάνουν ondansetron με ηπατοτοξικούς χημειοθεραπευτικούς παράγοντες θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά για τον εντοπισμό διαταραχών της ηπατικής λειτουργίας.
Ναυτία και έμετος που προκαλούνται από χημειοθεραπεία
Κατά τον υπολογισμό της δοσολογίας με βάση τα mg/kg και κατά τη χορήγηση τριών δόσεων σε διαστήματα 4 ωρών, η συνολική ημερήσια δοσολογία είναι υψηλότερη σε σύγκριση με τη χορήγηση μιας μονής δόσης των 5mg/m2 ακολουθούμενη από μία δόση από του στόματος λαμβανόμενη. Η συγκριτική αποτελεσματικότητα των δύο αυτών διαφορετικών δοσολογικών σχημάτων δεν έχει ερευνηθεί στα πλαίσια κλινικών δοκιμών. Η σύγκριση διασταυρούμενων δοκιμών δείχνει παρόμοια αποτελεσματικότητα και για τα δύο σχήματα (βλέπε παράγραφο 5.1).
Δεν υπάρχουν στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι το ondansetron προκαλεί ή αναστέλλει το μεταβολισμό άλλων φαρμάκων που συνήθως χορηγούνται μαζί του. Ειδικές μελέτες έχουν δείξει ότι το ondansetron δεν αλληλεπιδρά με αλκοόλ, τεμαζεπάμη, φρουσεμίδη, αλφεντανίλη, tramadol, μορφίνη, λιδοκαΐνη, προποφόλη και θειοπεντάλη.
Το ondansetron μεταβολίζεται από πολλαπλά ένζυμα του ηπατικού κυτοχρώματος Ρ-450: CYP3A4, CYP2D6 και CYP1A2. Λόγω της πολλαπλότητας των μεταβολικών ενζύμων ικανών να μεταβολίσουν το ondansetron, ενζυμική αναστολή ή μειωμένη δράση ενός ενζύμου (π.χ. γενετική ανεπάρκεια του CYP2D6), συνήθως εξισορροπείται από άλλα ένζυμα οπότε και προκύπτει μικρή ή καθόλου σημαντική αλλαγή συνολικά στην κάθαρση του ondansetron ή στην απαιτούμενη δόση.
Phenytoin, Carbamazepine και Rifampicin
Σε ασθενείς οι οποίοι λαμβάνουν θεραπεία με ισχυρούς ενεργοποιητές του CYΡ3Α4 (π.χ. φαινυτοΐνη, καρβαμαζεπίνη και ριφαμπικίνη), η κάθαρση του από του στόματος ondansetron αυξήθηκε και οι συγκεντρώσεις του στο αίμα μειώθηκαν.
Τramadol
Στοιχεία από μικρές μελέτες έδειξαν ότι το ondansetron ίσως μειώσει την αναλγητική δράση του Tramadol.
Η ταυτόχρονη χρήση του ondansetron με φαρμακευτικά προϊόντα επιμήκυνσης του διαστήματος QT μπορεί να έχουν ως συνέπεια την επιπλέον επιμήκυνση του διαστήματος QT. Η παράλληλη χρήση ondansetron και καρδιοτοξικών φαρμακευτικώνπροϊόντων (π.χ. ανθρακυκλινών (όπως η δοξορουβικίνη, η δαουνορουβικίνη) ή τραστουζουμάμπης)), αντιβιοτικών (όπως η ερυθρομυκίνη ή κετοκοναζόλη), αντιαρρυθμικών (όπως η αμιοδαρόνη) και β-αναστολέων (όπως η ατενολόλη ή τιμολόλη) μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο εμφάνισης αρρυθμιών (βλέπε παράγραφο 4.4).
Υπήρξαν αναφορές μετά την κυκλοφορία του προϊόντος που περιγράφουν ασθενείς με σύνδρομο σεροτονίνης (συμπεριλαμβανομένων αλλαγής της νοητικής κατάστασης, αστάθειας του αυτόνομου νευρικού συστήματος και νευρομυϊκές ανωμαλίες) μετά από την ταυτόχρονη χρήση του ondansetron με άλλα σεροτονινεργικά φαρμακευτικά προϊόντα (συμπεριλαμβανομένων των SSRIs και SNRIs). (Βλ.
Ειδικές προειδοποιήσεις και προφυλάξεις κατά τη χρήση).
Απομορφίνη
Bάσει αναφορών που περιλαμβάνουν μεγάλη πτώση της πίεσης και απώλεια συνείδησης όταν ondansetron χορηγήθηκε με υδροχλωρική απομορφίνη, η ταυτόχρονη χρήση με απομορφίνη αντενδείκνυται.
Γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία
Για τις γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία πρέπει να εξετάζεται η χρήση μεθόδου αντισύλληψης.
Κύηση
Με βάση την εμπειρία από επιδημιολογικές μελέτες σε ανθρώπους, υπάρχουν υποψίες ότι το ondansetron, χορηγούμενο κατά τη διάρκεια του πρώτου τριμήνου της κύησης, μπορεί να προκαλέσει στοματοπροσωπικές δυσπλασίες.
Σε μία μελέτη κοόρτης, στην οποία εξετάστηκαν 1,8 εκατομμύρια κυήσεις, η χρήση του ondansetron κατά το πρώτο τρίμηνο συσχετίστηκε με αυξημένο κίνδυνο σχιστιών στόματος (3 πρόσθετα περιστατικά ανά 10 000 γυναίκες που υποβλήθηκαν σε θεραπεία, προσαρμοσμένος σχετικός κίνδυνος 1,24 (ΔΕ 95%: 1,03-
1,48)).
Οι διαθέσιμες επιδημιολογικές μελέτες σχετικά με τις καρδιακές δυσπλασίες παρήγαγαν αντικρουόμενα συμπεράσματα. Πειραματικές μελέτες ζώων δεν δείχνουν άμεσες ή έμμεσες βλαβερές συνέπειες σε ό,τι αφορά την τοξικότητα στην αναπαραγωγή.
Το ondansetron δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια του πρώτου τριμήνου της κύησης. Θηλασμός
Δοκιμασίες έχουν δείξει ότι το ondansetron απεκκρίνεται στο γάλα των ζώων (βλέπε παρ. 5.3). Γι' αυτό
συνιστάται οι μητέρες που λαμβάνουν ondansetron να μη θηλάζουν τα βρέφη τους.
ν
Το ondansetron δεν έχει καμία ή έχει ασήμαντη επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων.
Οι ανεπιθύμητες ενέργειες αναφέρονται παρακάτω ανά οργανικό σύστημα και συχνότητα. Οι συχνότητες με τις οποίες παρουσιάζονται ορίζονται ως: πολύ συχνές (≥ 1/10), συχνές (≥ 1/100 έως < 1/10), όχι συχνές (≥ 1/1.000 έως < 1/100), σπάνιες (≥ 1/10.000 έως < 1/1.000), πολύ σπάνιες (< 1/10.000) και μη γνωστές (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα) συμπεριλαμβανομένων μεμονωμένων περιπτώσεων. Δεδομένα κλινικών μελετών, καθόρισαν γενικά περατώσεις ανεπιθύμητων ενεργειών ως πολύ συχνές, συχνές και όχι συχνές. Περιπτώσεις με placebo λήφθηκαν υπ' όψιν. Περιπτώσεις σπάνιων και πολύ σπάνιων ανεπιθύμητων ενεργειών καθορίστηκαν γενικά μετά την κυκλοφορία του φαρμάκου στην αγορά.
Οι παρακάτω συχνότητες ανεπιθύμητων ενεργειών υπολογίστηκαν με βάση τις συνήθεις συνιστώμενες δόσεις του ondansetron ανάλογα με την ένδειξη και τη δόμηση.
Διαταραχές ανοσοποιητικού συστήματος
Σπάνια: Άμεσες αντιδράσεις υπερευαισθησίας, μερικές φορές σοβαρές, συμπεριλαμβανομένης της αναφυλαξίας.
Διαταραχές νευρικού συστήματος
Πολύ συχνά: πονοκέφαλος.
Όχι συχνά: Σπασμοί, κινητικές διαταραχές (συμπεριλαμβάνονται εξωπυραμιδικές αντιδράσεις όπως βολβοστροφικές κρίσεις, δυστονικές αντιδράσεις και δυσκινησία)1
Σπάνια: Ζάλη κατά τη διάρκεια ταχείας ενδοφλέβιας χορήγησης.
Διαταραχές όρασης
Σπάνια: Παροδικές οπτικές διαταραχές (π.χ. θάμβος οράσεως) κυρίως κατά τη διάρκεια ταχείας
ενδοφλέβιας χορήγησης.
Πολύ σπάνια: Παροδική τύφλωση κυρίως κατά τη διάρκεια ενδοφλέβιας χορήγησης2.
Καρδιαγγειακές διαταραχές
Όχι συχνά: Αρρυθμίες, πόνος στο στήθος με ή χωρίς κατάσπαση του SΤ τμήματος, βραδυκαρδία.
Σπάνιες: Παροδικές μεταβολές στο ηλεκτροκαρδιογράφημα συμπεριλαμβανομένου και της παράτασης του διαστήματος QT (συμπεριλαμβανομένου Torsade de Pointes).
Συχνότητα άγνωστη: ισχαιμία του μυοκαρδίου (βλ. παράγραφο 4.4)
Αγγειακές διαταραχές
Συχνά: Αίσθημα καύσου ή ερυθρότητα.
Όχι συχνά: Υπόταση.
Αναπνευστικές, θωρακικές και διαφραγματικές διαταραχές
Όχι συχνά: Λόξυγγας.
Γαστρεντερικές διαταραχές
Συχνά: Δυσκοιλιότητα.
Ηπατοχολικές διαταραχές
Όχι συχνά: Ασυμπτωματική αύξηση στους ελέγχους της ηπατικής λειτουργίας3.
Γενικές διαταραχές και κατάσταση περιοχής χορήγησης
Συχνά: Τοπικές αντιδράσεις στο σημείο της ενδοφλέβιας χορήγησης.
-
Έχουν παρατηρηθεί χωρίς οριστικά στοιχεία παράτασης των κλινικών συμπτωμάτων.
-
Η πλειοψηφία των περιπτώσεων τύφλωσης που έχουν αναφερθεί, υποχώρησαν μέσα σε 20 λεπτά. Οι περισσότεροι ασθενείς είχαν λάβει χημειοθεραπευτικούς παράγοντες, οι οποίοι περιελάμβαναν την σισπλατίνη. Ορισμένες περιπτώσεις παροδικής τύφλωσης αναφέρθηκαν.
-
Τέτοια περιστατικά συνήθως παρατηρήθηκαν σε ασθενείς που λάμβαναν χημειοθεραπεία με cisplatin.
Παιδιατρικός πληθυσμός
Το προφίλ των ανεπιθύμητων ενεργειών σε παιδιά και εφήβους ήταν συγκρίσιμο με αυτό των ενηλίκων.
Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών
Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους- κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες του τομέα της υγειονομικής περίθαλψης να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του
Εθνικού Οργανισμού Φαρμάκων Μεσογείων 284
15562 Χολαργός, Αθήνα
Τηλ: + 30 21 32040380/337
Φαξ: + 30 21 06549585
Ιστότοπος: http://www.eof.gr.
Συμπτώματα και ενδείξεις
Υπάρχει περιορισμένη εμπειρία με υπερβολική δόση ondansetron. Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, τα συμπτώματα ήταν παρόμοια με εκείνα που έχουν ήδη αναφερθεί σε ασθενείς που ελάμβαναν τις συνιστώμενες δόσεις (βλέπε παράγραφο 4.8). Συμπτώματα τα οποία έχουν αναφερθεί περιλαμβάνουν οπτικές διαταραχές, σοβαρή δυσκοιλιότητα, υπόταση και αγγειονευρωτικό επεισόδιο με παροδικό
κολποκοιλιακό αποκλεισμό δευτέρου βαθμού. Σε όλες τις περιπτώσεις, τα συμπτώματα υποχωρούν εντελώς.
Το ondansetron παρατείνει το διάστημα QT με δοσο-εξαρτώμενο τρόπο. Συνιστάται παρακολούθηση του ΗΚΓ σε περιπτώσεις υπερδοσολογίας.
Θεραπεία
Δεν υπάρχει ειδικό αντίδοτο για το ondansetron, επομένως, σε περιπτώσεις υπερβολικής λήψης, πρέπει να γίνεται συμπτωματική και υποστηρικτική θεραπεία.
Η χρήση της ιπεκακουάνας στη θεραπεία της υπερδοσολογίας ondansetron δε συνιστάται αφού δεν υπάρχει πιθανότητα απόκρισης των ασθενών λόγω της αντιεμετικής δράσης του ondansetron.
Παιδιατρικός πληθυσμός
Παιδιατρικά περιστατικά που συνάδουν με σύνδρομο σεροτονίνης έχουν αναφερθεί μετά από ακούσιες από στόματος υπερδοσολογήσεις ονδανσετρόνης (υπέρβαση της αναμενόμενης κατάποσης των 4 mg/kg) σε νήπια και παιδιά ηλικίας 12 μηνών έως 2 ετών.
Φαρμακολογικές ιδιότητες - TRONDAMET 4MG/TAB
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αντιεμετικό και για την αντιμετώπιση της ναυτίας. Ανταγωνιστής των υποδοχέων σεροτονίνης (5-ΗΤ3).
Κωδικός ΑΤC: Α04ΑΑ01 Μηχανισμός δράσης
Το ondansetron είναι ένας ισχυρός και εξαιρετικά εκλεκτικός ανταγωνιστής των 5-ΗΤ3 υποδοχέων. Ο ακριβής τρόπος δράσης του στον έλεγχο της ναυτίας και του εμέτου δεν είναι γνωστός.
Οι χημειοθεραπευτικοί παράγοντες και η ακτινοθεραπεία μπορεί να προκαλέσουν απελευθέρωση της ουσίας 5-υδροξυτρυπταμίνης (5ΗΤ) στο λεπτό έντερο δι' ενεργοποιήσεως των απαγωγών ινών του παρασυμπαθητικού δια μέσου των 5-ΗT3 υποδοχέων. Το ondansetron δεσμεύει την έναρξη αυτού του αντανακλαστικού. Ενεργοποίηση των απαγωγών παρασυμπαθητικομιμητικών ινών μπορεί επίσης να προκαλέσει απελευθέρωση της 5ΗΤ στην οπίσθια περιοχή η οποία βρίσκεται στη βάση της τέταρτης κοιλίας του εγκεφάλου, με αποτέλεσμα να προάγει την έμμεση μέσω ενός κεντρικού μηχανισμού. Έτσι η δράση του ondansetron στην αντιμετώπιση της ναυτίας και του εμέτου, που προκαλούνται από κυτταροτοξική χημειοθεραπεία και ακτινοθεραπεία οφείλεται στον ανταγωνισμό των 5ΗΤ3 υποδοχέων στους νευρώνες που βρίσκονται τόσο στο περιφερικό όσο και στο κεντρικό νευρικό σύστημα.
Οι μηχανισμοί δράσης στην μετεγχειρητική ναυτία και έμετο δεν είναι γνωστοί αλλά είναι πιθανό ο τρόπος δράσης να είναι κοινός με την ναυτία και τον έμετο που προκαλούνται από την κυτταροτοξική θεραπεία.
Σε μία φαρμακο-ψυχολογική μελέτη σε εθελοντές, το ondansetron δεν φάνηκε να έχει ηρεμιστική/καταπραϋντική δράση.
Το ondansetron δεν μεταβάλλει τις πυκνότητες της προλακτίνης στο πλάσμα.
Η δράση του ondansetron στον έμετο που προκαλείται από τα οποιοειδή δεν έχει ακόμη τεκμηριωθεί. Κλινικές μελέτες
Παιδιατρικός πληθυσμός
Ναυτία και έμετος που προκαλούνται από χημειοθεραπεία
Η αποτελεσματικότητα του ondansetron στον έλεγχο του εμέτου και της ναυτίας που προκαλούνται από τη χημειοθεραπεία για την αντιμετώπιση του καρκίνου, αξιολογήθηκε σε διπλή τυφλή τυχαιοποιημένη δοκιμή σε 415 ασθενείς ηλικίας 1 έως 18 ετών. Κατά τις ημέρες της χημειοθεραπείας οι ασθενείς λάμβαναν είτε ondansetron των 5 mg/m2 ενδοφλεβίως + ondansetron των 4 mg από το στόμα κατόπιν 8-12 ωρών, είτε ondansetron των 0.45 mg/kg ενδοφλεβίως + εικονικό φάρμακο από το στόμα μετά από 8-12 ώρες. Κατόπιν χημειοθεραπείας χορηγήθηκε και στις δυο ομάδες 4 mg σιρόπι ondansetron δυο φορές ημερησίως για 3 ημέρες. Ο συνολικός έλεγχος του εμέτου κατά τη δυσκολότερη μέρα της χημειοθεραπείας ανερχόταν στο 49% (5 mg/m2 ενδοφλεβίως + ondansetron 4 mg από το στόμα) και σε 41% (0.45 mg/kg ενδοφλεβίως + εικονικό φάρμακο από το στόμα). Κατόπιν χημειοθεραπείας χορηγήθηκε και στις δυο ομάδες 4 mg σιρόπι ondansetron δυο φορές ημερησίως για 3 ημέρες.
Μια διπλή τυφλή τυχαιοποιημένη ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο δοκιμή σε 438 ασθενείς ηλικίας από 1 έως 17 ετών έδειξε πλήρη έλεγχο του εμέτου κατά τη δυσκολότερη ημέρα χημειοθεραπείας σε 73% των ασθενών όταν το ondansetron χορηγήθηκε ενδοφλεβίως σε δοσολογία των 5 mg/m2 παράλληλα με 2–4 mg δεξαμεθαζόνης από το στόμα και σε 71% των ασθενών όταν το ondansetron χορηγήθηκε σε σιρόπι σε δοσολογία των 8 mg + 2-4 mg δεξαμεθαζόνης από το στόμα κατά τις ημέρες χημειοθεραπείας.
Κατόπιν χημειοθεραπείας χορηγήθηκε και στις δυο ομάδες 4 mg σιρόπι ondansetron δύο φορές ημερησίως για 2 ημέρες.
Η αποτελεσματικότητα του ondansetron σε 75 παιδιά ηλικίας από 6 έως 48 μηνών ερευνήθηκε στα πλαίσια μιας ανοιχτής, μη συγκριτικής, μονής μελέτης. Όλα τα παιδιά έλαβαν τρεις δόσεις ondansetron των 0.15 mg/kg ενδοφλεβίως, οι οποίες χορηγήθηκαν 30 λεπτά πριν από την έναρξη της χημειοθεραπείας και στη συνέχεια τέσσερις και οκτώ ώρες μετά την πρώτη δόση. Ο απόλυτος έλεγχος του εμέτου επιτεύχθηκε στο 56% των ασθενών.
Μια άλλη ανοιχτή, μη συγκριτική, μονή μελέτη ερεύνησε την αποτελεσματικότητα μιας ενδοφλέβιας δόσης ondansetron των 0.15 mg/kg ακολουθούμενη από δύο δόσεις ondansetron των 4 mg από του στόματος για παιδιά ηλικίας < 12 ετών και 8 mg για παιδιά ≥ 12 ετών (συνολικός αριθμός παιδιών n= 28). Ο απόλυτος έλεγχος του εμέτου επιτεύχθηκε σε 42% των ασθενών.
Πρόληψη ναυτίας και εμέτου κατόπιν χειρουργικής επέμβασης
Η αποτελεσματικότητα μιας μονής δόσης ondansetron για την πρόληψη της ναυτίας και του εμέτου κατόπιν χειρουργικής επέμβασης ερευνήθηκε στα πλαίσια μιας τυχαιοποιημένης, διπλής τυφλής ελεγχόμενης με εικονικό φάρμακο μελέτης σε 670 παιδιά ηλικίας από 1 έως 24 μηνών (ηλικία κατόπιν σύλληψης ≥ 44 εβδομάδων, βάρος ≥ 3 kg). Τα συμπεριλαμβανόμενα επρόκειτο να υποβληθούν προαιρετικά σε χειρουργική επέμβαση υπό ολική αναισθησία και διέθεταν επίπεδο φυσικής κατάστασης βάσει ASA ≤ III. Μια μεμονωμένη δόση ondansetron των 0.1 mg/kg χορηγήθηκε εντός πέντε λεπτών κατόπιν χορήγησης της αναισθησίας. Η αναλογία των ατόμων, τα οποία εκδήλωσαν τουλάχιστον ένα επεισόδιο εμέτου κατά την 24ωρη περίοδο παρακολούθησης (ITT) ήταν μεγαλύτερο στους ασθενείς που έλαβαν εικονικό φάρμακο σε σύγκριση με εκείνους που έλαβαν ondansetron (28% έναντι 11%, p <0.0001).
Απορρόφηση
Ακολουθώντας την χορήγηση από το στόμα, το ondansetron απορροφάται εντελώς από το γαστρεντερικό σύστημα και υπόκειται στον πρώτο μεταβολισμό (η βιοδιαθεσιμότητα είναι γύρω στο 60%). Οι ανώτερες συγκεντρώσεις των περίπου 30 ng/ml επιτυγχάνονται περίπου 1.5 ώρες μετά την χορήγηση των 8mg. Για δόσεις άνω των 8mg η αύξηση του ondansetron στην συστηματική έκθεση με τη δόση είναι μεγαλύτερη από την συγκρινόμενη, αυτό μπορεί να αντικατοπτρίσει μερική μείωση στον μεταβολισμό σε μερικές εκ του στόματος δόσεις. Η βιοδιαθεσιμότητα μετά την από του στόματος χορήγηση, αναβαθμίζεται ελαφρά με την παρουσία φαγητού αλλά παραμένει ανεπηρέαστο από τα αντιόξινα. Μελέτες σε υγιείς ενήλικους
εθελοντές έχουν δείξει μερική αλλά κλινικά ασήμαντη αύξηση σχετιζόμενη με την ηλικία και στην βιοδιαθεσιμότητα στις δόσεις που λαμβάνονται εκ του στόματος (65%), αλλά και στην μέση ζωή (5 ώρες) του ondansetron. Οι διαφορές στα γένη φάνηκαν στην διάθεση του ondansetron, με τα θηλυκά να έχουν μεγαλύτερο δείκτη και διάρκεια στην απορρόφηση ακολουθώντας μια στοματική χορήγηση και μειωμένη συστηματική εκκαθάριση και όγκο διανομής (ρυθμισμένο για βάρος).
Κατανομή
Η διάθεση του ondansetron ακολουθώντας στοματική, ενδομυϊκή (ΙΜ) και ενδοφλέβια (IV) δόση, είναι όμοια με μια τερματική ζωή περίπου τριών ωρών και σταθερό όγκο διανομής περίπου 140L. Ισοδύναμη συστηματική έκθεση επιτυγχάνεται μετά την ΙΜ και IV χορήγηση του ondansetron.
Βιομετασχηματισμός και αποβολή
Η πρόσδεση του ondansetron στις πρωτεΐνες είναι 70-76%. Ο απευθείας επηρεασμός της συγκέντρωσης του πλάσματος και ο αντί-εμετικός επηρεασμός δεν έχουν ακόμα διαπιστωθεί. Το ondansetron, εκκαθαρίζεται κυρίως από τον οργανισμό με τον ηπατικό μεταβολισμό μέσω πολλαπλών ενζυματικών διαδρομών. Λιγότερο από το 5% της απορροφημένης δόσης εκκρίνεται ατόφιο από τα ούρα. Η απουσία του ενζύμου CYP2D6 δεν επηρεάζει τις φαρμακοκινητικές ιδιότητες του ondansetron. Οι φαρμακοκινητικές ιδιότητες του ondansetron παραμένουν αμετάβλητες κατά τη διάρκεια των επαναλαμβανόμενων δόσεων.
Ειδικοί πληθυσμοί
Παιδιατρικός πληθυσμός
Παιδιά και έφηβοι (ηλικίας από 1 μηνός έως 17 ετών)
Σε παιδιατρικούς ασθενείς ηλικίας από 1 έως 4 μηνών (n=19) που υποβλήθηκαν σε χειρουργική επέμβαση, η κάθαρση, κανονικοποιημένη σύμφωνα με το βάρος, ήταν κατά περίπου 30% πιο αργή απ’ ότι σε ασθενείς ηλικίας από 5 έως 24 μηνών (n=22) αλλά συγκρίσιμη με εκείνη στους ασθενείς ηλικίας από 3 έως 12 ετών. Ο χρόνος υποδιπλασιασμού στον πληθυσμό ασθενών ηλικίας από 1 έως 4 μηνών ήταν κατά μέσο όρο 6.7 ώρες σε σύγκριση με 2.9 ώρες για τους ασθενείς από 5 έως 24 μηνών και από 3 έως 12 ετών. Οι διαφορές στις φαρμακοκινητικές παραμέτρους στον πληθυσμό ασθενών ηλικίας από 1 έως 4 μηνών μπορεί να δικαιολογηθεί εν μέρει λόγω του υψηλότερου ποσοστού συνολικού νερού σώματος στα νεογνά και στα βρέφη και του μεγαλύτερου όγκου διασποράς υδατοδιαλυτών φαρμακευτικών προϊόντων όπως το ondansetron.
Σε παιδιατρικούς ασθενείς ηλικίας από 3 έως 12 ετών που υποβλήθηκαν προαιρετικά σε χειρουργική επέμβαση υπό ολική αναισθησία, οι απόλυτες τιμές τόσο για την κάθαρση όσο και για τον όγκο διασποράς του ondansetron μειώθηκαν σε σύγκριση με τις τιμές σε ενήλικους ασθενείς. Και οι δύο παράμετροι αυξήθηκαν γραμμικά σε σχέση με τα κιλά και στην ηλικία των 12 ετών οι τιμές προσέγγισαν εκείνες των νεαρών ενηλίκων. Όταν ομαλοποιήθηκαν η κάθαρση και ο όγκος διασποράς από το σωματικό βάρος, οι τιμές των παραμέτρων αυτών υπήρξαν παρόμοιες μεταξύ των διαφορετικών ηλικιακών ομάδων πληθυσμού. Η χρήση δοσολογίας σύμφωνα με το σωματικό βάρος αντισταθμίζει τις μεταβολές που σχετίζονται με την ηλικία και δρα αποτελεσματικά όσον αφορά την ομαλοποίηση της συστηματικής έκθεσης σε παιδιατρικούς ασθενείς.
Μετά από ενδοφλέβια χορήγηση ondansetron, έγινε πληθυσμιακή ανάλυση των φαρμακοκινητικών αποτελεσμάτων σε 74 παιδιατρικούς καρκινοπαθείς ασθενείς ηλικίας από 6 έως 48 μηνών και σε 41 ασθενείς χειρουργείου ηλικίας από 1 έως 24 μηνών. Με βάση τις φαρμακοκινητικές παραμέτρους του πληθυσμού ασθενών ηλικίας από 1 μηνός έως 48 μηνών, η χορηγούμενη δόση με βάση το βάρος των ενηλίκων (0,15 mg / kg ενδοφλεβίως κάθε 4 ώρες για 3 δόσεις) θα οδηγούσε σε συστηματική έκθεση (AUC) συγκρίσιμη με αυτή που παρατηρήθηκε σε παιδιατρικούς χειρουργικούς ασθενείς (ηλικίας από 5 έως 24 μηνών), σε παιδιατρικούς ασθενείς με καρκίνο (ηλικίας από 4 έως 18 ετών) και σε χειρουργικούς ασθενείς (ηλικίας από 3 έως 12 ετών), σε παρόμοιες δόσεις, όπως φαίνεται στον πίνακα 3. Αυτή η έκθεση (AUC) είναι σύμφωνη με τη σχέση έκθεσης-αποτελεσματικότητας που περιγράφηκε προηγουμένως σε παιδιατρικούς ασθενείς με καρκίνο, η οποία έδειξε ποσοστό ανταπόκρισης από 50% έως 90%, με τιμές
AUC που κυμαίνονται από 170 έως 250 ng.h/ml.
Πίνακας 3. Φαρμακοκινητική σε Παιδιατρικούς ασθενείς ηλικίας από 1 μηνός έως 18 ετών
| Μελέτη | Πληθυσμός ασθενών (Ενδοφλέβια δόση) | Ηλικία | N | AUC(ng.h/L) | CL(L/h/kg) | Vdn(L/kg) | T1/2(h) |
| Τετραγωνική ρίζα | Μέση τιμή | ||||||
| S3A403191 | Χειρουργικοί ασθενείς(0.1 ή 0.2mg/kg) | Από 1 έως 4 μηνών | 19 | 360 | 0.401 | 3.5 | 6.7 |
| S3A403192 | Χειρουργικοί ασθενείς(0.1 ή 0.2mg/kg) | Από 5 έως 24 μηνών | 22 | 236 | 0.581 | 2.3 | 2.9 |
| S3A40320 & S3A40319 Pop PK 2,3 | Καρκινοπαθείς/ χειρουργικοί ασθενείς(0.15mg/kg q4h/ 0.1 ή 0.2mg/kg) | Από 1 έως 48 μηνών | 115 | 257 | 0.582 | 3.65 | 4.9 |
| S3KG024 | Χειρουργικοί ασθενείς(2 mg ή 4 mg) | Από 3 έως 12 ετών | 21 | 240 | 0.439 | 1.65 | 2.9 |
| S3A-150 | Καρκινοπαθείς (0.15 mg/kg q 4h) | Από 4 έως 18 ετών | 21 | 247 | 0.599 | 1.9 | 2.8 |
1Ondansetron εφάπαξ ενδοφλέβια δόση: 0,1 ή 0,2 mg/kg
2PK πληθυσμού ασθενών: 64% ασθενών με καρκίνο και το 36% των ασθενών χειρουργείου.
3Πληθυσμιακές εκτιμήσεις έδειξαν: AUC με βάση δόση 0,15 mg/kg.
4Εφάπαξ ενδοφλέβια δόση ondansetron: 2 mg (από 3 έως 7 ετών) ή 4 mg (από 8 έως 12 ετών)
Ασθενείς με ηπατική ανεπάρκεια
Μετά την από του στόματος, ενδοφλέβια ή ενδομυϊκή χορήγηση σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια, η συστηματική κάθαρση του ondansetron είναι εμφανώς μειωμένη με επεκταμένη απελευθέρωση μέσης ζωής (15-32 ώρες) και με στοματική βιοδιαθεσιμότητα που πλησιάζει το 100% λόγω του μειωμένου προ-συστηματικού μεταβολισμού.
Φαρμακευτικές πληροφορίες - TRONDAMET 4MG/TAB
Πυρήνας δισκίου:
Cellulose, microcrystalline Lactose monohydrate
Starch, pregelatinised (maize) Magnesium stearate
Επικάλυψη:
Hypromellose Hydroxypropyl cellulose Propylene glycol (E1520) Sorbitane monoleate Sorbic acid (E200) Vanillin
Titanium dioxide (E171) Quinoline yellow (E 104).
