Η αμλοδιπίνη ενδείκνυται σαν φάρμακο πρώτης εκλογής για τη θεραπεία της υπέρτασης και μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν μονοθεραπεία για τον έλεγχο της αρτηριακής υπέρτασης στην πλειονότητα των ασθενών. Οι ασθενείς που δεν ρυθμίζονται επαρκώς με ένα αντιυπερτασικό φάρμακο, μπορεί να βελτιωθούν με την προσθήκη της αμλοδιπίνης στη θεραπεία, η οποία έχει χρησιμοποιηθεί σε συνδυασμό με θειαζιδικά διουρητικά, β-αναστολείς ή αναστολείς των μετατρεπτικών ενζύμων της αγγειοτενσίνης.

Η αμλοδιπίνη ενδείκνυται σαν φάρμακο πρώτης εκλογής για τη θεραπεία της ισχαιμίας του μυοκαρδίου, που οφείλεται σε αποφρακτικές βλάβες των στεφανιαίων αρτηριών (σταθερή στηθάγχη). Η αμλοδιπίνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν μονοθεραπεία ή σε συνδυασμό με άλλα αντιστηθαγχικά φάρμακα σε ασθενείς με στηθάγχη, η οποία είναι ανθεκτική στα νιτρώδη ή σε επαρκής δόσεις β-αναστολέων.

και τρόπος χρήσης

Τόσο για την υπέρταση όσο και για τη στηθάγχη η συνήθης αρχική δόση της αμλοδιπίνης είναι 5 mg άπαξ ημερησίως, η οποία μπορεί να αυξηθεί μέχρι τη μέγιστη δόση, των 10 mg, ανάλογα με την ανταπόκριση κάθε ασθενούς.

Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης της αμλοδιπίνης επί ταυτόχρονης χορήγησης θειαζιδικών διουρητικών, β-αναστολέων και αναστολέων των μετατρεπτικών ενζύμων

της αγγειοτενσίνης

Χρήση στα παιδιά

Δεν υπάρχει πείρα όσον αφορά τη χρήση της αμλοδιπίνης στα παιδιά.

Η αμλοδιπίνη, αντενδείκνυται σε ασθενείς με γνωστή υπερευαισθησία στις διυδροπυριδίνες.

Χρήση επί ασθενών με διαταραχή της ηπατικής λειτουργίας

Όπως με όλους τους ανταγωνιστές του ασβεστίου η ημιπερίοδος της αμλοδιπίνης παρατείνεται σε ασθενείς με ηπατοπάθεια, η δε συνιστώμενη δοσολογία στους ασθενείς αυτούς δεν έχει ακόμη καθοριστεί. Επομένως, στις περιπτώσεις αυτές απαιτείται προσοχή κατά τη χορήγηση του φαρμάκου.

Χρήση επί νεφρικής ανεπάρκειας

Η αμλοδιπίνη μεταβολίζεται ευρέως σε αδρανείς μεταβολίτες, ενώ ποσοστό 10% του φαρμάκου αποβάλλεται αναλλοίωτο δια των ούρων. Μεταβολές των πυκνοτήτων της αμλοδιπίνης στο πλάσμα δεν συσχετίζονται προς το βαθμό νεφρικής ανεπάρκειας. Η αμλοδιπίνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί στους ασθενείς αυτούς στις συνήθεις δόσεις. Η αμλοδιπίνη δεν αιμοδιυλίζεται.

Χρήση επί ηλικιωμένων

Ο χρόνος επιτεύξεως κορυφαίων πυκνοτήτων της αμλοδιπίνης στο πλάσμα είναι παρόμοιος επί ηλικιωμένων και νεώτερων ασθενών. Η κάθαρση της αμλοδιπίνης τείνει να μειωθεί με αποτέλεσμα την αύξηση της περιοχής υπό την καμπύλη πυκνοτήτων και της ημιπεριόδου αποβολής του φαρμάκου επί ηλικιωμένων ασθενών (1.2). Η αμλοδιπίνη χρησιμοποιούμενη σε παρόμοιες δόσεις επί ηλικιωμένων ή νεωτέρων ασθενών είναι εξ ίσου καλώς ανεκτή (1.3). Ως εκ τούτου, συνιστάται το σύνηθες δοσολογικό σχήμα για τους ασθενείς αυτούς.

Η αμλοδιπίνη έχει χορηγηθεί με ασφάλεια σε συνδυασμό με θειαζιδικά διουρητικά, β- αναστολείς, αναστολείς των μετατρεπτικών ενζύμων της αγγειοτενσίνης, νιτρώδη μακράς διάρκειας δράσης, υπογλωσσίως χρησιμοποιούμενα σκευάσματα νιτρογλυκερίνης, μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα, αντιβιοτικά και υπογλυκαιμικά από του στόματος φάρμακα.

Μελέτες υποδεικνύουν ότι η ταυτόχρονη χορήγηση αμλοδιπίνης και digoxin δεν μεταβάλλουν τις πυκνότητες της digoxin στο πλάσμα, ή την κάθαρση της digoxin επί υγιών εθελοντών καθώς και ότι η ταυτόχρονη χορήγηση αμλοδιπίνης και cimetidine δεν μεταβάλλουν τις φαρμακοκινητικές ιδιότητες της αμλοδιπίνης.

Μελέτες in vitro με ανθρώπινο πλάσμα, υποδεικνύουν ότι η αμλοδιπίνη δεν επηρεάζει τη δέσμευση υπό των πρωτεϊνών του πλάσματος των δοκιμασθέντων φαρμάκων (digoxin, phynytoin, warfarin ή indomethacin).

Σε υγιείς άρρενες εθελοντές η ταυτόχρονη χορήγηση αμλοδιπίνης δεν μεταβάλλει σημαντικά την επίδραση της warfarin στο χρόνο προθρομβίνης.

Δεν έχει καθοριστεί η ασφαλής χρήση της αμλοδιπίνης στην κύηση και τη γαλουχία στον άνθρωπο. Η αμλοδιπίνη δεν παρουσιάζει τοξικότητα σε μελέτες αναπαραγωγής στα πειραματόζωα, εκτός από το ότι παρατείνει την κύηση και τη διάρκεια του τοκετού επί αρουραίων σε δόσεις 50 φορές μεγαλύτερες της μέγιστης συνιστώμενης δόσης επί του ανθρώπου.

Κατά συνέπεια, η χρήση την κύηση επιτρέπεται μόνο εφ' όσον δεν υπάρχει ασφαλέστερη εναλλακτική θεραπεία και όταν η νόσος αυτή καθ' αυτή ενέχει μεγαλύτερη κίνδυνο για τη μητέρα και το παιδί.

Δεν εφαρμόζεται.

Η αμλοδιπίνη γίνεται καλώς ανεκτή από τους ασθενείς. Σε ελεγχόμενες κλινικές μελέτες με placebo που αφορούσαν ασθενείς με υπέρταση ή στηθάγχη, οι συνηθέστερα παρατηρούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν η κεφαλαλγία, το οίδημα, ο κάματος, η υπνηλία, η ναυτία, η επιγαστραλγία, η υπεραιμία του προσώπου, το αίσθημα παλμών και η ζάλη. Με μικρότερη συχνότητα παρατηρήθηκαν στην καθ' ημέρα πράξη ανεπιθύμητες ενέργειες που περιλαμβάνουν τον κνησμό, το

εξάνθημα, τη δύσπνοια, την εξασθένηση, τις μυϊκές κράμπες, τη δυσπεψία, την υπερπλασία των ούλων και σπάνια το πολύμορφο ερύθημα.

Όπως και με τους άλλους αναστολείς των διαύλων του ασβεστίου τα ακόλουθα ανεπιθύμητα συμβάντα έχουν σπανίως αναφερθεί, τα οποία δεν μπορούν να διακριθούν από τις εκδηλώσεις της φυσικής εξέλιξης της υποκείμενης νόσου: έμφραγμα του μυοκαρδίου, αρρυθμία (που περιλαμβάνει την κοιλιακή ταχυκαρδία και την κολπική μαρμαρυγή) και προκάρδιο άλγος.

Δεν παρατηρήθηκαν κλινικώς σημαντικές εργαστηριακές διαταραχές που να σχετίζονται με τη χρήση της αμλοδιπίνης.