REMIFENTANIL/ANFARM PD.CSO.INF 1MG/VIAL
Πληροφορίες συνταγογράφησης
Λίστα ασφαλίσεων
Πληροφορίες έκδοσης
Περιορισμός συνταγογράφησης
Άλλες πληροφορίες
Όνομα φαρμάκου
Σύνθεση
Φαρμακευτική μορφή
Κάτοχος άδειας κυκλοφορίας (MAH)
Χρησιμοποιήστε την εφαρμογή Mediately
Λήψη στοιχείων φαρμάκων πιο γρήγορα.
Πάνω 36k αξιολογήσεις
SmPC - REMIFENTANIL/ANFARM 1MG/VIAL
Το Remifentanil/Anfarm ενδείκνυται ως αναλγητικός παράγοντας για χρήση κατά τη διάρκεια της εισαγωγής και/ή της διατήρησης της γενικής αναισθησίας.
Το Remifentanil/Anfarm ενδείκνυται για την παροχή αναλγησίας σε ασθενείς ηλικίας 18 ετών και άνω με μηχανικό αερισμό σε μονάδες εντατικής θεραπείας.
Το Remifentanil/Anfarm θα πρέπει να χορηγείται μόνο σε χώρο πλήρως εξοπλισμένο για την παρακολούθηση και την υποστήριξη της αναπνευστικής και καρδιαγγειακής λειτουργίας και από άτομα εξειδικευμένα και εκπαιδευμένα στη χρήση αναισθητικών φαρμάκων και την αναγνώριση και αντιμετώπιση των αναμενόμενων ανεπιθύμητων ενεργειών των ισχυρών οπιοειδών, συμπεριλαμβανομένης της αναπνευστικής και καρδιοαγγειακής αναζωογόνησης. Η εκπαίδευση αυτή πρέπει να περιλαμβάνει τη διασωλήνωση και τη διατήρηση της ικανότητας των αεροφόρων οδών και τη μηχανική υποστήριξη της αναπνοής.
Συνεχείς ενδοφλέβιες εγχύσεις του Remifentanil/Anfarm πρέπει να γίνονται με διαβαθμισμένη συσκευή έγχυσης σε ένα ταχείας ροής ενδοφλέβιο καθετήρα ή με ειδική συσκευή έγχυσης. O καθετήρας έγχυσης πρέπει να συνδέεται απευθείας, ή κοντά, στον φλεβικό καθετήρα για να ελαχιστοποιηθεί ο δυνητικά νεκρός χώρος (βλ. παράγραφο 6.6).
Το Remifentanil/Anfarm μπορεί επίσης να χορηγηθεί με έγχυση προκαθορισμένου στόχου [(target - controlled infusion (TCI)] με μία εγκεκριμένη συσκευή έγχυσης που ενσωματώνει το φαρμακοκινητικό μοντέλο Minto με συμμεταβλητές για την ηλικία και την καθαρή μάζα σώματος (LBM) (Anesthesiology 1997; 86: 10-23).
Χρειάζεται προσοχή για να αποφευχθεί απόφραξη ή αποσύνδεση των καθετήρων έγχυσης και να καθαρίζονται καλά οι γραμμές ώστε να απομακρύνονται τα υπολείμματα του Remifentanil/Anfarm μετά τη χρήση (βλ. παράγραφο 4.4).
Το Remifentanil/Anfarm είναι μόνο για ενδοφλέβια χρήση και δεν πρέπει να χορηγείται με επισκληρίδια ή ενδορραχιαία ένεση (βλ. παράγραφο 4.3).
Αραίωση
Το Remifentanil/Anfarm μπορεί να αραιωθεί περαιτέρω μετά την ανασύσταση. Για οδηγίες σχετικά με την αραίωση του φαρμακευτικού προϊόντος πριν από τη χορήγηση, βλ. παράγραφο 6.6.
Για συμβατικώς ελεγχόμενη έγχυση, το Remifentanil/Anfarm μπορεί να αραιωθεί σε συγκεντρώσεις 20 έως 250 μg/ml (50 μg/ml είναι η συνιστώμενη αραίωση για ενήλικες και 20 έως 25 μg/ml για παιδιά ηλικίας ενός έτους και άνω).
Για TCI η συνιστώμενη αραίωση του Remifentanil/Anfarm είναι 20 έως 50 μg/ml. Γενική αναισθησία
Η δοσολογία του Remifentanil/Anfarm πρέπει να εξατομικεύεται ανάλογα με την απόκριση του ασθενούς.
Ενήλικες
Χορήγηση με συμβατικώς ελεγχόμενη έγχυση
| ΕΝΔΕΙΞΗ | ΕΝΔΟΦΛΕΒΙΑ (BOLUS) ΕΝΕΣΗ(μg/kg) | ΣΥΝΕΧΗΣ (ΣΤΑΓΔΗΝ) ΕΓΧΥΣΗ(μg/kg/min) | |
| Αρχική δόση | Εύρος | ||
| Εισαγωγή της αναισθησίας | 1 (Χορηγείται για διάστημα όχι μικρότερο των 30 δευτερολέπτων) | 0,5 έως 1 | - |
| Διατήρηση της αναισθησίας σε ασθενείς των οποίων υποστηρίζεται η αναπνοή. | |||
| 0,5 έως 1 | 0,4 | 0,1 έως 2 | |
| 0,5 έως 1 | 0,25 | 0,05 έως 2 | |
| 0,5 έως 1 | 0,25 | 0,05 έως 2 | |
-
Υποξείδιο Αζώτου (66%)
-
Ισοφλουράνιο (αρχική δόση 0,5 MAC)
-
Προποφόλη (αρχική δόση 100 μg/kg/min)
Ο Πίνακας 1 συνοψίζει τους αρχικούς ρυθμούς ένεσης/έγχυσης και το εύρος των δόσεων: Πίνακας 1. Δοσολογικές οδηγίες για ενήλικες
Όταν το Remifentanil/Anfarm χορηγείται με βραδέως χορηγούμενη ενδοφλέβια (bolus) ένεση θα πρέπει να χορηγείται σε χρόνο όχι μικρότερο από 30 δευτερόλεπτα.
Με τις παραπάνω συνιστώμενες δόσεις, η ρεμιφαιντανύλη μειώνει σημαντικά την ποσότητα του υπνωτικού παράγοντα που απαιτείται για τη διατήρηση της αναισθησίας. Επομένως το ισοφλουράνιο και η προποφόλη πρέπει να χορηγούνται στις παραπάνω συνιστώμενες δόσεις ώστε να αποφεύγεται αύξηση των αιμοδυναμικών επιδράσεων όπως υπόταση και βραδυκαρδία (βλ. παρούσα παράγραφο Συγχορήγηση άλλων φαρμάκων).
Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα για να στοιχειοθετήσουν δοσολογικές συστάσεις σχετικά με την ταυτόχρονη χορήγηση άλλων υπνωτικών εκτός αυτών που αναφέρονται στον Πίνακα 1 με τη ρεμιφαιντανύλη.
Εισαγωγή αναισθησίας: Το Remifentanil/Anfarm θα πρέπει να χορηγείται με τη συνιστώμενη δόση ενός υπνωτικού παράγοντα, όπως προποφόλη, θειοπεντάλη, ή ισοφλουράνιο για την εισαγωγή αναισθησίας. Το Remifentanil/Anfarm είναι δυνατόν να χορηγηθεί με ρυθμό έγχυσης 0,5-1μg/kg/min, με ή χωρίς αρχική βραδεία εφάπαξ (bolus) ένεση 1 μg/kg χορηγουμένου για διάστημα όχι μικρότερο από 30 δευτερόλεπτα. Αν η ενδοτραχειακή διασωλήνωση είναι να γίνει σε χρονικό διάστημα μεγαλύτερο από 8-10 λεπτά μετά την έναρξη της ενδοφλέβιας έγχυσης του Remifentanil/Anfarm, τότε εφάπαξ (bolus) ένεση δεν είναι απαραίτητη.
Διατήρηση της αναισθησίας σε ασθενείς με υποστηριζόμενη αναπνοή: Μετά από ενδοτραχειακή διασωλήνωση, ο ρυθμός έγχυσης του Remifentanil/Anfarm πρέπει να μειώνεται, σύμφωνα με την τεχνική της αναισθησίας, όπως ενδείκνυται στον Πίνακα 1. Λόγω της ταχείας έναρξης και μικρής διάρκειας δράσης του Remifentanil/Anfarm, ο ρυθμός χορήγησης κατά τη διάρκεια της αναισθησίας μπορεί να προσαρμοστεί προς τα πάνω με ποσοστά αύξησης 25% - 100% ή προς τα κάτω με ποσοστά μείωσης 25% - 50%, κάθε 2-5 λεπτά ώστε να φθάσει την επιθυμητή στάθμη ανταπόκρισης του μ-οπιοειδούς. Για ανταπόκριση σε ελαφρά αναισθησία, είναι δυνατόν να χορηγηθούν συμπληρωματικά βραδέως εφάπαξ (bolus) ενέσεις κάθε 2-5 λεπτά.
Ασθενείς υπό αναισθησία με αυτόματη αναπνοή με διασφαλισμένο αεραγωγό (π.χ αναισθησία με λαρυγγική μάσκα): Σε ασθενείς υπό αναισθησία με αυτόματη αναπνοή με διασφαλισμένο αεραγωγό είναι δυνατό να συμβεί αναπνευστική καταστολή. Χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή για να προσαρμοστεί η δόση στις ανάγκες του ασθενή και πιθανό να απαιτηθεί μηχανική υποστήριξη της αναπνοής. Ο συνιστώμενος ρυθμός έναρξης συμπληρωματικής αναλγησίας σε ασθενείς υπό αναισθησία με αυτόματη αναπνοή είναι 0,04 μg/kg/min με ρύθμιση για να επιτευχθεί αποτέλεσμα. Έχει μελετηθεί διακύμανση του ρυθμού έγχυσης από 0,025 έως 0,1 μg/kg/min.
Εφάπαξ ενδοφλέβια ένεση (bolus) δεν συνιστάται σε ασθενείς υπό αναισθησία με αυτόματη αναπνοή.
Το Remifentanil/Anfarm δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται ως αναλγητικό σε διαδικασίες όπου οι ασθενείς διατηρούν τις αισθήσεις τους ή δεν λαμβάνουν κάποια υποστήριξη των αεραγωγών κατά τη διάρκεια της διαδικασίας.
Συγχορήγηση άλλων φαρμάκων: H ρεμιφαιντανύλη μειώνει την ποσότητα ή τις δόσεις των εισπνεόμενων αναισθητικών, υπνωτικών και βενζοδιαζεπινών που απαιτούνται για την αναισθησία (βλ. παράγραφο 4.5).
Οι δόσεις των παρακάτω φαρμάκων που χρησιμοποιούνται στην αναισθησία: ισοφλουράνιο, θειοπεντόνη, προποφόλη και τεμαζεπάμη έχουν μειωθεί μέχρι και 75% όταν χρησιμοποιούνται ταυτόχρονα με τη ρεμιφαιντανύλη.
Οδηγίες για διακοπή/συνέχιση στην άμεση μετεγχειρητική περίοδο: Λόγω της πολύ γρήγορης παρέλευσης της δράσης του Remifentanil/Anfarm δεν παρατηρείται υπολειπόμενη δράση οπιοειδούς 5-10 λεπτά μετά από τη διακοπή χορήγησης. Σε ασθενείς που υποβάλλονται σε χειρουργικές επεμβάσεις και αναμένεται μετεγχειρητικός πόνος, θα πρέπει να χορηγούνται αναλγητικά πριν τη διακοπή του Remifentanil/Anfarm. Πρέπει να αφήνεται επαρκής χρόνος ώστε το μακρύτερης δράσης αναλγητικό να φθάσει το μέγιστο του αποτελέσματος. Η επιλογή του αναλγητικού θα πρέπει να είναι κατάλληλη ως προς τo είδος της χειρουργικής επέμβασης του ασθενούς και το επίπεδο της μετεγχειρητικής φροντίδας.
Στην περίπτωση που πριν το τέλος της επέμβασης δεν έχει εγκατασταθεί μακρότερης δράσης αναλγησία, το Remifentanil/Anfarm μπορεί να χρειασθεί να συνεχιστεί κατά την άμεση μετεγχειρητική περίοδο μέχρις ότου η μακράς διάρκειας αναλγησία φθάσει στο μέγιστο της δράσης της.
Οδηγίες για ασθενείς υπό μηχανικό αερισμό σε μονάδες εντατικής θεραπείας δίδονται στην παρούσα παράγραφο (Χρήση στα πλαίσια εντατικής θεραπείας).
Σε ασθενείς με αυτόματη αναπνοή, ο ρυθμός έγχυσης του Remifentanil/Anfarm πρέπει αρχικά να μειώνεται σε ρυθμό 0,1 μg/kg/min. Ο ρυθμός έγχυσης μπορεί να αυξάνεται ή να μειώνεται όχι περισσότερο από 0,025 μg/kg/min κάθε πέντε λεπτά, για να εξισορροπείται το επίπεδο της αναλγησίας και του αναπνευστικού ρυθμού του ασθενή. Το Remifentanil/Anfarm πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο όταν υπάρχει πλήρως εξοπλισμένο
χειρουργείο για την παρακολούθηση και υποστήριξη της αναπνευστικής και της καρδιαγγειακής λειτουργίας, κάτω από τη στενή επίβλεψη ατόμων ειδικά εκπαιδευμένων στη διαπίστωση και αντιμετώπιση των αναπνευστικών αντιδράσεων των ισχυρών οπιοειδών.
Η χρήση ενδοφλέβιων (bolus) ενέσεων Remifentanil/Anfarm για τη θεραπεία του πόνου κατά τη μετεγχειρητική περίοδο δε συνιστάται σε ασθενείς που έχουν αυτόματη αναπνοή.
Χορήγηση με έγχυση προκαθορισμένου στόχου (TCI)
Επαγωγή και διατήρηση της αναισθησίας σε διασωληνωμένους ασθενείς: Η χορήγηση Remifentanil/Anfarm με TCI θα πρέπει να χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με ένα ενδοφλέβιο ή εισπνεόμενο υπνωτικό παράγοντα κατά τη διάρκεια της εισαγωγής και της διατήρησης της αναισθησίας σε διασωληνωμένους ενήλικες ασθενείς (βλ. Πίνακα 1, στην παρούσα παράγραφο Γενική αναισθησία). Σε συνδυασμό με αυτούς τους παράγοντες, επαρκής αναλγησία για την εισαγωγή στην αναισθησία και χειρουργική επέμβαση είναι δυνατόν γενικά να επιτευχθεί με συγκεντρώσεις στόχο της ρεμιφαιντανύλης στο αίμα που κυμαίνονται από 3 έως 8 ng/ml. Η χορήγηση του Remifentanil/Anfarm πρέπει να ρυθμισθεί ανάλογα με την απόκριση κάθε ασθενή. Για ιδιαίτερα απαιτητικές χειρουργικές επεμβάσεις μπορεί να απαιτούνται συγκεντρώσεις στόχος στο αίμα μέχρι 15 ng/ml.
Στις παραπάνω προτεινόμενες δόσεις, η ρεμιφαιντανύλη μειώνει σημαντικά το ποσό του υπνωτικού παράγοντα που απαιτείται για τη διατήρηση της αναισθησίας. Επομένως, το ισοφλουράνιο και η προποφόλη πρέπει να χορηγούνται όπως προτείνεται παραπάνω για να αποφεύγεται αύξηση των αιμοδυναμικών επιδράσεων όπως υπόταση και βραδυκαρδία (βλ. Πίνακα 1 και την παρούσα παράγραφο Συγχορήγηση άλλων φαρμάκων).
Για πληροφορίες ως προς τις συγκεντρώσεις ρεμιφαιντανύλης στο αίμα που επιτεύχθηκαν με συμβατικώς ελεγχόμενη έγχυση βλ. παράγραφο 6.6, Πίνακα 11.
Καθώς δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία, η χορήγηση του Remifentanil/Anfarm με TCI σε αναισθησία με αυτόματη αναπνοή δεν συνιστάται.
Οδηγίες για τη διακοπή/συνέχιση στην άμεση μετεγχειρητική περίοδο: Στο τέλος της χειρουργικής επέμβασης όταν η έγχυση TCI διακόπτεται ή η συγκέντρωση στόχος μειώνεται, η αυτόματη αναπνοή είναι πιθανό να επιστρέφει σε υπολογισμένες συγκεντρώσεις ρεμιφαιντανύλης στην περιοχή από 1 έως 2 ng/ml. Όπως με τη συμβατικώς ελεγχόμενη έγχυση, η μετεγχειρητική αναλγησία θα πρέπει να εγκαθίσταται πριν από το τέλος της επέμβασης με μεγαλύτερης διάρκειας αναλγητικά (βλ. παρούσα παράγραφο Χορήγηση με συμβατικώς ελεγχόμενη έγχυση στην παράγραφο – Οδηγίες για τη διακοπή).
Καθώς δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία, η χορήγηση της ρεμιφαιντανύλης με TCI στην αντιμετώπιση της μετεγχειρητικής αναλγησίας δεν συνιστάται.
Παιδιατρικός πληθυσμός (ηλικίας 1 έως 12 ετών)
Η συγχορήγηση της ρεμιφαιντανύλης με έναν ενδοφλέβιο αναισθητικό παράγοντα για εισαγωγή στην αναισθησία δεν έχει μελετηθεί λεπτομερώς και επομένως δεν συνιστάται.
Η χορήγηση του Remifentanil/Anfarm με TCI δεν έχει μελετηθεί σε παιδιατρικούς ασθενείς και επομένως η χορήγηση του Remifentanil/Anfarm με TCI δεν συνιστάται σε αυτούς τους ασθενείς. Οι ακόλουθες δόσεις του Remifentanil/Anfarm προτείνονται για διατήρηση της αναισθησίας:
Πίνακας 2. Δοσολογικές οδηγίες για παιδιατρικούς ασθενείς (ηλικίας 1 έως 12 ετών)
| ΑΛΛΟΣ ΑΝΑΙΣΘΗΤΙΚΟΣ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ* | ΕΦΑΠΑΞ (BOLUS)ΧΟΡΗΓΗΣΗ | ΣΥΝΕΧΗΣ ΕΓΧΥΣΗ (μg/kg/min) |
| (μg/kg) | Αρχικός ρυθμός | Τυπικός ρυθμός διατήρησης | |
| Αλοθάνιο (αρχική δόση 0,3 MAC) | 1 | 0,25 | 0,05 έως 1,3 |
| Σεβοφλουράνιο (αρχική δόση 0,3 MAC) | 1 | 0,25 | 0,05 έως 0,9 |
| Ισοφλουράνιο (αρχική δόση 0,5 MAC) | 1 | 0,25 | 0,06 έως 0,9 |
* συγχορήγηση με υποξείδιο του αζώτου/oξυγόνου σε αναλογία 2:1
Προκειμένου για εφάπαξ (bolus) ένεση το Remifentanil/Anfarm θα πρέπει να χορηγείται σε διάστημα όχι μικρότερο των 30 δευτερολέπτων. Η χειρουργική επέμβαση δεν θα πρέπει να αρχίζει πριν από την παρέλευση τουλάχιστον 5 λεπτών από την έναρξη της έγχυσης του Remifentanil/Anfarm, εφόσον δεν έχει προηγηθεί δόση εφόδου (bolus). Για αποκλειστική χορήγηση υποξειδίου του αζώτου (70%) με Remifentanil/Anfarm, ο τυπικός ρυθμός διατήρησης πρέπει να είναι μεταξύ 0,4-3 μg/kg/min και παρότι δεν έχει μελετηθεί ειδικά, στοιχεία από ενήλικες υποδεικνύουν ότι η κατάλληλη αρχική δόση είναι 0,4 μg/kg/min. Οι παιδιατρικοί ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται στενά και η δόση οφείλει να προσαρμόζεται ανάλογα με το βάθος της αναισθησίας που απαιτείται για τη συγκεκριμένη επέμβαση.
Συγχορήγηση άλλων φαρμάκων: Στις συνιστώμενες δόσεις που αναφέρθηκαν παραπάνω, ηρεμιφαιντανύλη μειώνει δραστικά την ποσότητα του υπνωτικού παράγοντα που απαιτείται για τη διατήρηση της αναισθησίας. Συνεπώς, το ισοφλουράνιο, το αλοθάνιο και το σεβοφλουράνιο θα πρέπει να χορηγούνται όπως συνίσταται παραπάνω προκειμένου να αποφευχθεί αύξηση των αιμοδυναμικών επιδράσεων όπως υπόταση και βραδυκαρδία. Δεν υπάρχουν δεδομένα για να στοιχειοθετήσουν δοσολογικές συστάσεις σχετικά με ταυτόχρονη χορήγηση άλλων υπνωτικών εκτός αυτών που αναφέρονται στον πίνακα με ρεμιφαιντανύλη (βλ. παρούσα παράγραφο Ενήλικες – Συγχορήγηση άλλων φαρμάκων).
Οδηγίες για την αντιμετώπιση ασθενών κατά τη διάρκεια της άμεσης μετεγχειρητικής περιόδου
Eφαρμογή εναλλακτικής αναλγησίας πριν τη διακοπή του Remifentanil/Anfarm: Λόγω της πολύ γρήγορης αποδρομής του Remifentanil/Anfarm, δεν παρατηρείται υπολειπόμενη δράση μέσα σε 5 έως 10 λεπτά μετά τη διακοπή του. Για εκείνους τους ασθενείς που υποβάλλονται σε χειρουργικές επεμβάσεις όπου αναμένεται μετεγχειρητικός πόνος, θα πρέπει να χορηγούνται αναλγητικά πριν από τη διακοπή του Remifentanil/Anfarm. Πρέπει να παρέχεται επαρκές χρονικό διάστημα μέχρι να επιτευχθεί η μέγιστη δράση του μακρύτερης διάρκειας δράσης αναλγητικού. Η επιλογή του(ων) παράγοντος(ων), της δόσης και του χρόνου της χορήγησης θα πρέπει να γίνει εκ των προτέρων και ανά ασθενή, ώστε να είναι κατάλληλα για τη χειρουργική επέμβαση που θα υποβληθεί ο ασθενής και για το αναμενόμενο επίπεδο της μετεγχειρητικής φροντίδας (βλ. παράγραφο 4.4).
Νεογνά / βρέφη (ηλικίας κάτω του 1 έτους)
Υπάρχει περιορισμένη εμπειρία από κλινικές μελέτες της ρεμιφαιντανύλης σε νεογνά και βρέφη (ηλικίας κάτω του 1 έτους, βλ. παράγραφο 5.1). Τα φαρμακοκινητικά χαρακτηριστικά της ρεμιφαιντανύλης σε νεογνά/βρέφη (ηλικίας κάτω του 1 έτους) είναι συγκρίσιμα με εκείνα των ενηλίκων μετά τη διόρθωση ως προς τις διαφορές στο σωματικό βάρος (βλ. παράγραφο 5.2). Ωστόσο, επειδή δεν υπάρχουν επαρκή κλινικά δεδομένα, η χορήγηση της ρεμιφαιντανύλης δεν συνιστάται σε αυτή την ηλικιακή ομάδα.
Χρήση για Ολική Ενδοφλέβια αναισθησία (TIVA): Υπάρχει περιορισμένη εμπειρία από κλινικές μελέτες με ρεμιφαιντανύλη για TIVA σε βρέφη (βλ. παράγραφο 5.1). Ωστόσο, δεν υπάρχουν επαρκή κλινικά δεδομένα ώστε να γίνουν συστάσεις δοσολογίας.
Αναισθησία για καρδιοχειρουργικές επεμβάσεις
Χορήγηση με Συμβατικώς Ελεγχόμενη Έγχυση
Πίνακας 3. Δοσολογικές οδηγίες για αναισθησία για καρδιοχειρουργικές επεμβάσεις
| ΕΝΔΕΙΞΗ | ΕΦΑΠΑΞ (BOLUS) ΧΟΡΗΓΗΣΗ(μg/kg) | ΣΥΝΕΧΗΣ ΕΓΧΥΣΗ(μg/kg/min) | |
| Αρχικός ρυθμός | Τυπικός ρυθμός έγχυσης | ||
| Διασωλήνωση | Δεν συνιστάται | 1 | - |
| Διατήρηση αναισθησίας | |||
| Ισοφλουράνιο (αρχική δόση 0.4 MAC) | 0,5 έως 1 | 1 | 0,003 έως 4 |
| Προποφόλη (αρχική δόση 50 μg/kg/min) | 0,5 έως 1 | 1 | 0,01 έως 4,3 |
| Παράταση μετεγχειρητικής αναλγησίας, πριν την αποδιασωλήνωση | Δεν συνιστάται | 1 | 0 έως 1 |
Φάση εισαγωγής αναισθησίας: Μετά τη χορήγηση του υπνωτικού για την επίτευξη απώλειας συνείδησης, ο αρχικός ρυθμός έγχυσης του Remifentanil/Anfarm θα πρέπει να είναι 1 μg/kg/min. Δεν συνιστώνται οι εφάπαξ (bolus) χορηγήσεις δόσεων Remifentanil/Anfarm για την εισαγωγή στην αναισθησία στις καρδιοχειρουργικές επεμβάσεις. Η ενδοτραχειακή διασωλήνωση δεν θα πρέπει να επιχειρείται πριν από την παρέλευση τουλάχιστον 5 λεπτών από την έναρξη της έγχυσης.
Φάση διατήρησης αναισθησίας: Μετά την ενδοτραχειακή διασωλήνωση ο ρυθμός έγχυσης του Remifentanil/Anfarm πρέπει να προσαρμοστεί ανάλογα με τις ανάγκες του ασθενή. Συμπληρωματικές βραδέως χορηγούμενες εφάπαξ (bolus) δόσεις μπορεί επίσης να δοθούν, όπως απαιτείται. Σε καρδιοπαθείς υψηλού κινδύνου, όπως οι ασθενείς με ελαττωμένη λειτουργικότητα των κοιλιών ή όσοι υπόκεινται σε εγχείρηση βαλβίδος, η μέγιστη εφάπαξ (bolus) δόση θα πρέπει να είναι 0,5 μg/kg. Οι ίδιες δοσολογικές συστάσεις ισχύουν και για την υποθερμική καρδιοπνευμονική παράκαμψη (βλ. παράγραφο 5.2 - Αναισθησία για καρδιοχειρουργικές επεμβάσεις).
Συγχορήγηση άλλων φαρμάκων: Στις συνιστώμενες δόσεις που αναφέρθηκαν παραπάνω, η ρεμιφαιντανύλη μειώνει δραστικά την ποσότητα του υπνωτικού παράγοντα που απαιτείται για τη διατήρηση της αναισθησίας. Συνεπώς, το ισοφλουράνιο και η προποφόλη θα πρέπει να χορηγούνται όπως συνιστάται παραπάνω προκειμένου να αποφευχθεί αύξηση των αιμοδυναμικών επιδράσεων όπως υπόταση και βραδυκαρδία. Δεν υπάρχουν δεδομένα για να στοιχειοθετήσουν δοσολογικές συστάσεις σχετικά με την ταυτόχρονη χορήγηση άλλων υπνωτικών εκτός αυτών που αναφέρονται στον πίνακα με ρεμιφαιντανύλη (βλ. παρούσα παράγραφο Ενήλικες – Συγχορήγηση άλλων φαρμάκων).
Οδηγίες για την μετεγχειρητική αντιμετώπιση ασθενών
Συνέχιση τηςχορήγησης Remifentanil/Anfarm μετεγχειρητικά για την παροχή αναλγησίας πριν την αποδιασωλήνωση: Συνιστάται η έγχυση του Remifentanil/Anfarm να διατηρείται στον τελικό διεγχειρητικό ρυθμό κατά τη διάρκεια της μεταφοράς των ασθενών στο χώρο μετεγχειρητικής παρακολούθησης. Με την άφιξη των ασθενών σε αυτό το χώρο, το επίπεδο αναλγησίας και καταστολής του ασθενή πρέπει να ελέγχεται στενά και ο ρυθμός έγχυσης του Remifentanil/Anfarm να τροποποιηθεί ώστε να ικανοποιεί τις ιδιαίτερες απαιτήσεις του κάθε ασθενή (βλ. παρούσα παράγραφο Χρήση στο πλαίσιο εντατικής θεραπείας, για περισσότερες πληροφορίες στην αντιμετώπιση ασθενών σε μονάδες εντατικής θεραπείας).
Eφαρμογή εναλλακτικής αναλγησίας πριν τη διακοπή του Remifentanil/Anfarm: Λόγω της πολύ γρήγορης λήξης της δράσης του Remifentanil/Anfarm, δεν παρατηρείται υπολειπόμενη δράση οπιοειδούς μέσα σε 5 έως 10 λεπτά μετά τη διακοπή.
Πριν τη διακοπή του Remifentanil/Anfarm, θα πρέπει να χορηγείται εναλλακτική αναλγησία και καταστολή στους ασθενείς αρκετό χρόνο πριν ώστε να επιτευχθούν οι θεραπευτικές δράσεις αυτών των παραγόντων. Συνιστάται επομένως η επιλογή του(ων) παραγόντος(ων), η δόση και ο χρόνος χορήγησης να σχεδιάζονται πριν από την αποσύνδεση του ασθενούς από τον αναπνευστήρα.
Οδηγίες για τη διακοπή της χορήγησης του Remifentanil/Anfarm: Λόγω της πολύ γρήγορης αποδρομής της δράσης του Remifentanil/Anfarm, έχουν αναφερθεί υπέρταση, ρίγος και άλγη σε καρδιοχειρουργικούς ασθενείς αμέσως μετά τη διακοπή του Remifentanil/Anfarm (βλ. παράγραφο 4.8 Ανεπιθύμητες ενέργειες). Για να ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος εμφάνισης αυτών, πρέπει να χορηγηθεί ικανοποιητική εναλλακτική αναλγησία (όπως περιγράφεται ανωτέρω), πριν τη διακοπή έγχυσης του Remifentanil/Anfarm. Ο ρυθμός έγχυσης πρέπει να μειώνεται κατά 25% ανά διαστήματα τουλάχιστον 10 λεπτών μέχρι να διακοπεί.
Κατά τη διάρκεια της αποσύνδεσης από τον αναπνευστήρα ο ρυθμός έγχυσης του Remifentanil/Anfarm δεν πρέπει να αυξάνεται και η δόση θα πρέπει πάντοτε να προσαρμόζεται σε χαμηλότερο επίπεδο, με συμπληρωματικές δόσεις εναλλακτικών αναλγητικών όπως απαιτείται. Αιμοδυναμικές μεταβολές όπως υπόταση και ταχυκαρδία θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με εναλλακτικούς παράγοντες ανάλογα με τις ενδείξεις. Όταν χορηγούνται άλλα οπιοειδή στα πλαίσια του σχήματος μετάβασης προς εναλλακτική αναλγητική αγωγή, ο ασθενής πρέπει να παρακολουθείται προσεκτικά. Το όφελος από την εξασφάλιση ικανοποιητικής μετεγχειρητικής αναλγησίας πρέπει πάντοτε να αξιολογείται έναντι του πιθανού κινδύνου αναπνευστικής καταστολής με αυτούς τους παράγοντες.
Χορήγηση με έγχυση προκαθορισμένου στόχου (TCI)
Επαγωγή και διατήρηση της αναισθησίας: Η χορήγηση Remifentanil/Anfarm με TCI θα πρέπει να χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με ένα ενδοφλέβιο ή εισπνεόμενο υπνωτικό παράγοντα κατά τη διάρκεια της εισαγωγής και της διατήρησης της αναισθησίας σε διασωληνωμένους ενήλικες ασθενείς (βλ. Πίνακα 3). Σε συνδυασμό με αυτούς τους παράγοντες, επαρκής αναλγησία για καρδιοχειρουργική επέμβαση γενικά επιτυγχάνεται στα υψηλότερα όρια των συγκεντρώσεων στόχου της ρεμιφαιντανύλης στο αίμα που χρησιμοποιούνται στις γενικές χειρουργικές επεμβάσεις. Σε κλινικές μελέτες, μετά τη ρύθμιση της χορήγησης της ρεμιφαιντανύλης ανάλογα με την απόκριση του κάθε ασθενή, έχουν χρησιμοποιηθεί συγκεντρώσεις στο αίμα υψηλές μέχρι 20 ng/ml. Στις παραπάνω προτεινόμενες δόσεις, της ρεμιφαιντανύλης μειώνει σημαντικά το ποσό του υπνωτικού παράγοντα που απαιτείται για τη διατήρηση της αναισθησίας. Επομένως, το ισοφλουράνιο και η προποφόλη θα πρέπει να χορηγούνται όπως προτείνεται παραπάνω για να αποφεύγεται η αύξηση των αιμοδυναμικών επιδράσεων όπως υπόταση και βραδυκαρδία (βλ. Πίνακα 3 και παρούσα παράγραφο Συγχορήγηση άλλων φαρμάκων).
Για πληροφορίες ως προς τις συγκεντρώσεις ρεμιφαιντανύλης στο αίμα που επιτεύχθηκαν με συμβατικώς ελεγχόμενη έγχυση βλ. παράγραφο 6.6, Πίνακα 11.
Οδηγίες για τη διακοπή/συνέχιση στην άμεση μετεγχειρητική περίοδο: Στο τέλος της χειρουργικής επέμβασης όταν η έγχυση TCI διακόπτεται ή η συγκέντρωση στόχος μειώνεται, η αυτόματη αναπνοή είναι πιθανό να επιστρέφει σε υπολογισμένες συγκεντρώσεις ρεμιφαιντανύλης στη περιοχή από 1 έως 2 ng/ml. Όπως με τη συμβατικώς ελεγχόμενη έγχυση, η μετεγχειρητική αναλγησία πρέπει να εγκαθίσταται πριν από το τέλος της επέμβασης με μεγαλύτερης διάρκειας αναλγητικά (βλ. παρούσα παράγραφο Χορήγηση με συμβατικώς ελεγχόμενη έγχυση στη παράγραφο- Οδηγίες για τη διακοπή).
Καθώς δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία, η χορήγηση της ρεμιφαιντανύλης με TCI για την αντιμετώπιση της μετεγχειρητικής αναλγησίας δε συνιστάται.
Παιδιατρικοί ασθενείς (ηλικία 1 έως 12 ετών)
Δεν υπάρχουν επαρκή δεδομένα προκειμένου να γίνει δοσολογική σύσταση για χρήση κατά τη διάρκεια καρδιοχειρουργικής επέμβασης.
Χρήση στα πλαίσια εντατικής θεραπείας
Ενήλικες
Το Remifentanil/Anfarm μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την εξασφάλιση αναλγησίας σε ασθενείς οι οποίοι υποβάλλονται σε μηχανικό αερισμό σε μονάδες εντατικής θεραπείας. Κατασταλτικοί παράγοντες πρέπει να προστίθενται όπου χρειάζεται.
Η ασφάλεια και αποτελεσματικότητα σε ασθενείς οι οποίοι υποβάλλονται σε μηχανικό αερισμό σε μονάδες εντατικής θεραπείας, έχει τεκμηριωθεί από καλά ελεγχόμενες κλινικές μελέτες για διάρκεια έως τρεις ημέρες. (βλ. παρούσα παράγραφο Ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια σε μονάδα εντατικής θεραπείας και παράγραφο 5.2). Επομένως, η χρήση του Remifentanil/Anfarm δεν ενδείκνυται για διάρκεια θεραπείας μεγαλύτερη των 3 ημερών.
Η χρήση του Remifentanil/Anfarm με TCI δεν έχει μελετηθεί σε ασθενείς σε μονάδες εντατικής θεραπείας και επομένως η χορήγηση του Remifentanil/Anfarm με TCI δεν συνιστάται σε αυτούς τους ασθενείς.
Σε ενήλικες, συνιστάται το Remifentanil/Anfarm να αρχίζει με ρυθμό έγχυσης 0,1 μg/kg/min (6 μg/kg/h) έως 0,15μg/kg/min (9μg/kg/h). Ο ρυθμός έγχυσης θα πρέπει να αυξάνεται σταδιακά κατά 0,025 μg/kg/min (1,5 μg/kg/h) προκειμένου να επιτευχθεί το επιθυμητό επίπεδο αναλγησίας. Κάθε αύξηση της δοσολογίας θα πρέπει να γίνεται μετά παρέλευση τουλάχιστον 5 λεπτών από την προηγούμενη. Ο ασθενής θα πρέπει να αξιολογείται τακτικά και ο ρυθμός έγχυσης του Remifentanil/Anfarm να τροποποιείται ανάλογα. Εάν ο ρυθμός έγχυσης φθάσει τα 0,2 μg/kg/min (12 μg/kg/h) και απαιτείται καταστολή, συνιστάται να αρχίζει η χορήγηση του κατάλληλου κατασταλτικού παράγοντα (βλ. παρακάτω). Η δόση του κατασταλτικού παράγοντα θα πρέπει να προσαρμόζεται με γνώμονα το επιθυμητό επίπεδο της καταστολής. Η δόση του Remifentanil/Anfarm μπορεί να αυξηθεί περαιτέρω με κλιμάκωση του ρυθμού έγχυσης κατά 0,025 μg/kg/min (1,5 μg/kg/h) εάν είναι επιθυμητή πληρέστερη αναλγησία.
Ο Πίνακας 4 συνοψίζει τον αρχικό ρυθμό έγχυσης και το τυπικό δοσολογικό εύρος για παροχή αναλγησίας σε μεμονωμένους ασθενείς:
Πίνακας 4. Δοσολογικές οδηγίες για τη χρήση του Remifentanil/Anfarm στα πλαίσια εντατικής θεραπείας
| ΣΥΝΕΧΗΣ ΕΓΧΥΣΗ μg/kg/min (μg/kg/h) | |
| Αρχικός ρυθμός | Εύρος |
| 0,1(6) έως 0,15 (9) | 0,006 (0,38) έως 0,74 (44,6) |
Οι εφάπαξ χορηγήσεις δόσεων (bolus) του Remifentanil/Anfarm στα πλαίσια της εντατικής θεραπείας δεν συνίστανται.
Η χρήση του Remifentanil/Anfarm περιορίζει τις δοσολογικές απαιτήσεις των άλλων κατασταλτικών παραγόντων οι οποίοι χορηγούνται ταυτόχρονα. Οι τυπικές αρχικές δόσεις των κατασταλτικών παραγόντων, εάν απαιτούνται, αναφέρονται στον Πίνακα 5.
Πίνακας 5. Συνιστώμενη αρχική δόση κατασταλτικών παραγόντων, εάν απαιτούνται
| Κατασταλτικός παράγοντας | Εφάπαξ (bolus) (mg/kg) | Έγχυση (mg/kg/h) |
| Προποφόλη | Έως 0,5 | 0,5 |
| Μιδαζολάμη | Έως 0,03 | 0,03 |
Προκειμένου να είναι δυνατή η προσαρμογή της δοσολογίας για κάθε παράγοντα χωριστά, τα αναισθητικά δεν θα πρέπει να παρασκευάζονται ως ένα μείγμα στον ίδιο ασκό έγχυσης.
Πρόσθετη αναλγησία σε διασωληνωμένους ασθενείς οι οποίοι υποβάλλονται σε ιατρικές πράξεις που προκαλούν διέγερση: Μια αύξηση στον υπάρχοντα ρυθμό έγχυσης του Remifentanil/Anfarm ενδέχεται να είναι αναγκαία ώστε να εξασφαλισθεί πληρέστερη αναλγητική κάλυψη των διασωληνωμένων ασθενών οι οποίοι υποβάλλονται σε ενοχλητικές και/ή επώδυνες ιατρικές πράξεις όπως ενδοτραχειακή αναρρόφηση, επίδεση τραυμάτων και φυσικοθεραπεία. Συνιστάται ο ρυθμός έγχυσης του Remifentanil/Anfarm να διατηρείται σε επίπεδο όχι μικρότερο από 0,1 μg/kg/min (6 μg/kg/h) επί 5 λεπτά τουλάχιστον πριν από την έναρξη της παρέμβασης. Περαιτέρω προσαρμογή της δοσολογίας θα πρέπει να γίνεται με αύξηση κατά 25% έως 50% ανά 2 έως 5 λεπτά, με βάση την πρόβλεψη, ή την διαπίστωση, της ανάγκης για πληρέστερη αναλγησία. Ένας μέσος ρυθμός έγχυσης από 0,25 μg/kg/min (15 μg/kg/h), έως το πολύ 0,74 μg/kg/min (45 μg/kg/h), χορηγείται για παροχή πρόσθετης αναλγησίας κατά τη διάρκεια ιατρικών πράξεων που προκαλούν διέγερση.
Εγκατάσταση εναλλακτικής αναλγητικής αγωγής πριν από την διακοπή του Remifentanil/Anfarm: Λόγω της πολύ γρήγορης παρέλευσης τηςδράσης του Remifentanil/Anfarm, δεν υπάρχει υπολειμματική δράση οπιοειδούς 5 έως 10 λεπτά μετά τη διακοπή ανεξάρτητα από τη διάρκεια της έγχυσης που προηγήθηκε. Μετά από χορήγηση του Remifentanil/Anfarm, η πιθανότητα ανοχής, υπεραλγησίας και σχετικών αιμοδυναμικών μεταβολών πρέπει να λαμβάνεται υπόψη όταν χρησιμοποιείται σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας (βλ. παράγραφο 4.4). Επομένως, πριν από τη διακοπή του Remifentanil/Anfarm, στους ασθενείς θα πρέπει να χορηγούνται εναλλακτικά αναλγητικά και κατασταλτικοί παράγοντες για την πρόληψη υπεραλγησίας και συναφών αιμοδυναμικών μεταβολών. Αυτοί οι παράγοντες πρέπει να χορηγούνται επί αρκετό χρονικό διάστημα ώστε να καταστεί εμφανής η θεραπευτική δράση των παραγόντων αυτών. Το εύρος επιλογών για αναλγησία περιλαμβάνει φάρμακα παρατεταμένης δράσης χορηγούμενα από το στόμα, ενδοφλέβια, ή τοπικά αναλγητικά ελεγχόμενα από το νοσοκόμο ή τον ασθενή. Αυτές οι τεχνικές πρέπει πάντα να προσαρμόζονται στις προσωπικές ανάγκες του ασθενή καθώς μειώνεται η έγχυση του Remifentanil/Anfarm. Συνιστάται ο σχεδιασμός της επιλογής του(ων) παραγόντος(ων), της δόσης και του χρόνου χορήγησης να έχει ολοκληρωθεί πριν από την απόφαση διακοπής του Remifentanil/Anfarm.
Υπάρχει δυνητικός κίνδυνος ανάπτυξης ανοχής με την πάροδο του χρόνου κατά τη διάρκεια παρατεταμένης χορήγησης μ-οπιοειδών διεγερτών.
Οδηγίες για την αποσωλήνωση και τη διακοπή του Remifentanil/Anfarm: Προκειμένου να διασφαλισθεί η ομαλή ανάνηψη από την επίδραση του Remifentanil/Anfarm, η μείωση του ρυθμού έγχυσης θα πρέπει να αρχίζει σταδιακά σε βήματα του 0.1 μg/kg/min (6 μg/kg/h) έως και μία ώρα πριν από την αποσωλήνωση.
Μετά την αποσωλήνωση, ο ρυθμός έγχυσης θα πρέπει να μειώνεται κατά 25% ανά 10 λεπτά και όχι ταχύτερα, έως την πλήρη διακοπή της χορήγησης. Στη φάση απομάκρυνσης από τον αναπνευστήρα δεν επιτρέπεται αύξηση της δοσολογίας του Remifentanil/Anfarm και η δόση θα πρέπει πάντοτε να προσαρμόζεται σε χαμηλότερο επίπεδο, με χρήση, όπως κρίνεται αναγκαίο, εναλλακτικών αναλγητικών.
Μετά τη διακοπή του Remifentanil/Anfarm, η ενδοφλέβια οδός θα πρέπει να καθαρίζεται ή να αφαιρείται προκειμένου να αποφευχθεί η περαιτέρω χορήγηση του φαρμάκου από λανθασμένο χειρισμό.
Όταν χορηγούνται άλλα οπιοειδή στα πλαίσια του σχήματος μετάβασης προς εναλλακτική αναλγητική αγωγή, ο ασθενής θα πρέπει να παρακολουθείται προσεκτικά. Το όφελος από την εξασφάλιση επαρκούς αναλγησίας θα πρέπει πάντοτε να αξιολογείται έναντι του πιθανού κινδύνου αναπνευστικής καταστολής.
Παιδιά υπό εντατική θεραπεία
Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα για τη χρήση σε παιδιατρικούς ασθενείς.
Ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία υπό εντατική θεραπεία
Δεν απαιτούνται προσαρμογές των συνιστώμενων δοσολογιών σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία, ακόμη και για όσους υποβάλλονται σε θεραπεία νεφρικής υποκατάστασης, παρ' όλα αυτά ο ρυθμός κάθαρσης του καρβοξυλικού μεταβολίτη είναι ελαττωμένος σε άτομα με νεφρική δυσλειτουργία (βλ. παράγραφο 5.2).
Ειδικές κατηγορίες ασθενών
Ηλικιωμένοι (άνω των 65 ετών)
Γενική Αναισθησία: Η αρχική δόση έναρξης της ρεμιφαιντανύλης όταν χορηγείται σε ασθενείς άνω των 65 ετών θα πρέπει να είναι η μισή της συνιστώμενης δόσης των ενηλίκων και στη συνέχεια θα πρέπει να ρυθμίζεται ανάλογα με τις ανάγκες του κάθε ασθενούς δεδομένου ότι σε αυτούς τους ασθενείς παρατηρήθηκε αυξημένη ευαισθησία λόγω των φαρμακολογικών επιδράσεων της ρεμιφαιντανύλης. Η ρύθμιση της δοσολογίας πρέπει να γίνεται σε όλες τις φάσεις της αναισθησίας συμπεριλαμβανομένης της εισαγωγής, της διατήρησης και της άμεσης μετεγχειρητικής αναλγησίας.
Λόγω της αυξημένης ευαισθησίας των ηλικιωμένων ασθενών στη ρεμιφαιντανύλη, όταν χορηγείται Remifentanil/Anfarm με TCI σε αυτό τον πληθυσμό η αρχική συγκέντρωση πρέπει να είναι 1,5 έως 4 ng/ml με ακόλουθη ρύθμιση ανάλογα με την απόκριση.
Καρδιοαναισθησιολογία: Δεν απαιτείται μείωση της αρχικής δόσης (βλ. παρούσα παράγραφο Αναισθησία για καρδιοχειρουργικές επεμβάσεις).
Μονάδες Εντατικής Θεραπείας: Δεν απαιτείται μείωση της αρχικής δόσης (βλ. παρούσα παράγραφο Χρήση στα πλαίσια εντατικής θεραπείας).
Παχύσαρκοι ασθενείς
Για συμβατικώς ελεγχόμενη έγχυση σε παχύσαρκους ασθενείς συνιστάται η μείωση της δοσολογίας του Remifentanil/Anfarm σύμφωνα με το ιδανικό βάρος σώματος δεδομένου ότι η κάθαρση και ο όγκος κατανομής της ρεμιφαιντανύλης συσχετίζεται καλύτερα με το ιδανικό βάρος σώματος παρά με το πραγματικό.
Με τον υπολογισμό του καθαρού βάρους σώματος (LBM) που χρησιμοποιείται στο μοντέλο Minto, το LBM είναι πιθανό να υπολείπεται σε γυναίκες ασθενείς με δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ) μεγαλύτερο από 35 kg/m² και σε άρρενες ασθενείς με ΔΜΣ μεγαλύτερο από 40 kg/m². Για να αποφεύγεται η υποδοσολογία σε αυτούς τους ασθενείς, η χορήγηση της ρεμιφαιντανύλης με TCI πρέπει να ρυθμίζεται προσεκτικά σε σχέση με την απόκριση του κάθε ασθενούς.
Νεφρική δυσλειτουργία
Με βάση τα υπάρχοντα στοιχεία, η προσαρμογή της δοσολογίας σε ασθενείς με έκπτωση της νεφρικής λειτουργίας, συμπεριλαμβανομένων των ασθενών στις μονάδες εντατικής θεραπείας, δεν είναι αναγκαία.
Έκπτωση της ηπατικής λειτουργίας
Από μελέτες που έχουν γίνει σε περιορισμένο αριθμό ασθενών με μειωμένη ηπατική λειτουργία, δεν αιτιολογούνται ειδικές οδηγίες δοσολογίας. Εν τούτοις, ασθενείς με σοβαρή έκπτωση της ηπατικής λειτουργίας είναι δυνατόν να είναι περισσότερο ευαίσθητοι στις κατασταλτικές επιδράσεις της ρεμιφαιντανύλης στο αναπνευστικό σύστημα (βλ. παράγραφο 4.4). Οι ασθενείς αυτοί θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά και η δόση της ρεμιφαιντανύλης θα πρέπει να ρυθμίζεται ανάλογα με τις ανάγκες του ασθενούς.
Νευροχειρουργική
Η περιορισμένη κλινική εμπειρία σε ασθενείς που υποβάλλονται σε νευροχειρουργικές επεμβάσεις έχει δείξει ότι δεν χρειάζονται ειδικές οδηγίες δοσολογίας.
ΑSA III/IV ασθενείς
Γενική Αναισθησία: Επειδή αναμένεται οι αιμοδυναμικές επιδράσεις των ισχυρών οπιοειδών να είναι πιο εμφανείς σε ασθενείς ASA III/IV, χρειάζεται προσοχή στη χορήγηση του Remifentanil/Anfarm σε αυτήν την ομάδα. Συνιστάται μείωση της αρχικής δοσολογίας και ρύθμιση στη συνέχεια ώστε να υπάρχει αποτελεσματικότητα. Σε παιδιατρικούς ασθενείς, δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία για να γίνουν συστάσεις δοσολογίας.
Για TCI, πρέπει να χρησιμοποιείται χαμηλότερος αρχικός στόχος 1,5 έως 4 ng/ml σε ASA III ή IV ασθενείς και ακολούθως να ρυθμίζεται ανάλογα με την απόκριση.
Καρδιοαναισθησιολογία: Δεν απαιτείται μείωση της αρχικής δοσολογίας (βλ. παρούσα παράγραφο Αναισθησία για καρδιοχειρουργικές επεμβάσεις).
Δεδομένου ότι στη σύνθεση του προϊόντος περιέχεται γλυκίνη, το Remifentanil/Anfarm αντενδείκνυται για επισκληρίδια και ενδορραχιαία χρήση (βλ. παράγραφο 5.3).
Το Remifentanil/Anfarm αντενδείκνυται σε ασθενείς με υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή άλλα ανάλογα της φαιντανύλης ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.
Το Remifentanil/Anfarm αντενδείκνυται να χρησιμοποιείται μόνο του για την πρόκληση αναισθησίας.
Το Remifentanil/Anfarm θα πρέπει να χορηγείται μόνο σε χώρο πλήρως εξοπλισμένο για την παρακολούθηση και την υποστήριξη της αναπνευστικής και της καρδιαγγειακής λειτουργίας και από άτομα ειδικά εκπαιδευμένα στη χρήση των αναισθητικών φαρμάκων και στην αναγνώριση και αντιμετώπιση των αναμενόμενων ανεπιθύμητων ενεργειών των ισχυρών οπιοειδών, συμπεριλαμβανομένης της αποκατάστασης στο φυσιολογικό της αναπνευστικής και καρδιακής λειτουργίας. Η εκπαίδευση αυτή πρέπει να περιλαμβάνει την εγκατάσταση και τη διατήρηση της βατότητας των αεροφόρων οδών. Η χρήση του Remifentanil/Anfarm σε ασθενείς οι οποίοι υποβάλλονται σε μηχανικό αερισμό σε μονάδες εντατικής θεραπείας δε συνιστάται για διάρκεια θεραπείας μεγαλύτερης από 3 ημέρες.
Ασθενείς με γνωστή υπερευαισθησία σε οπιοειδή διαφορετικής κατηγορίας ενδέχεται να παρουσιάσουν αντίδραση υπερευαισθησίας μετά τη χορήγηση του Remifentanil/Anfarm. Χρειάζεται προσοχή πριν τη χρήση του Remifentanil/Anfarm σε αυτούς τους ασθενείς (βλ. παράγραφο 4.3).
Ταχεία λήξη δράσης/Μετάβαση σε εναλλακτική αναλγησία
Λόγω της ταχύτατης αποδρομής της δράσης του Remifentanil/Anfarm, δεν παρατηρείται υπολειπόμενη δράση οπιοειδούς μέσα σε 5 έως 10 λεπτά μετά τη διακοπή του Remifentanil/Anfarm. Σε αυτούς τους ασθενείς που υποβάλλονται σε χειρουργικές επεμβάσεις όπου αναμένεται μετεγχειρητικός πόνος, θα πρέπει να χορηγούνται αναλγητικά πριν τη διακοπή του Remifentanil/Anfarm. Η πιθανότητα ανοχής, υπεραλγησίας και σχετικών αιμοδυναμικών μεταβολών πρέπει να λαμβάνεται υπόψη όταν χρησιμοποιείται σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας (βλ. παράγραφο 4.2). Πριν από τη διακοπή του Remifentanil/Anfarm, οι ασθενείς πρέπει να λαμβάνουν εναλλακτικά αναλγητικά και κατασταλτικούς παράγοντες. Πρέπει να αφήνεται επαρκής χρόνος ώστε να επιτευχθεί το καλύτερο θεραπευτικό αποτέλεσμα με ένα μακράς δράσης αναλγητικό. Η επιλογή του(ων) παραγόντος(ων), της δόσης και του χρόνου χορήγησης θα πρέπει να προγραμματίζεται από πριν και να ρυθμίζεται ανάλογα με το είδος της επέμβασης του ασθενή και το επίπεδο της μετεγχειρητικής παρακολούθησης. Όταν άλλα οπιοειδή χορηγούνται στα πλαίσια του σχήματος μετάβασης προς εναλλακτική αναλγητική αγωγή, το όφελος από την εξασφάλιση επαρκούς μετεγχειρητικής αναλγησίας πρέπει πάντα να αξιολογείται έναντι του πιθανού κινδύνου αναπνευστικής καταστολής με αυτούς τους παράγοντες.
Κίνδυνος από ταυτόχρονη χρήση κατασταλτικών φαρμάκων όπως οι βενζοδιαζεπίνες ή συναφή φάρμακα Η ταυτόχρονη χρήση του Remifentanil/Anfarm και κατασταλτικών φαρμάκων όπως οι βενζοδιαζεπίνες ή συναφή φάρμακα μπορεί να οδηγήσει σε καταστολή, αναπνευστική καταστολή, κώμα και θάνατο. Λόγω αυτών των κινδύνων, η ταυτόχρονη συνταγογράφηση με τα κατασταλτικά αυτά φάρμακα θα πρέπει να
περιορίζεται σε ασθενείς για τους οποίους δεν είναι δυνατές εναλλακτικές θεραπευτικές επιλογές. Εάν ληφθεί η απόφαση να συνταγογραφηθεί το Remifentanil/Anfarm ταυτόχρονα με κατασταλτικά φάρμακα, θα πρέπει να χρησιμοποιείται η χαμηλότερη αποτελεσματική δόση και η διάρκεια της θεραπείας να είναι όσο το δυνατόν πιο σύντομη.
Οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά για σημεία και συμπτώματα αναπνευστικής καταστολής και καταστολής του ΚΝΣ. Από την άποψη αυτή, συνιστάται ένθερμα να ενημερώνονται οι ασθενείς και οι φροντιστές τους ώστε να είναι ενήμεροι για αυτά τα συμπτώματα (βλ. παράγραφο 4.5).
Διακοπή της θεραπείας και στερητικό σύνδρομο
Η επαναλαμβανόμενη χορήγηση σε σύντομα χρονικά διαστήματα για παρατεταμένες περιόδους μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την ανάπτυξη στερητικού συνδρόμου μετά από τη διακοπή της θεραπείας. Σπανίως έχουν αναφερθεί συμπτώματα μετά την απότομη διακοπή της ρεμιφαιντανύλης περιλαμβανομένης ταχυκαρδίας, υπέρτασης και διέγερσης, ιδιαίτερα μετά από παρατεταμένη χορήγηση για περισσότερο από 3 ημέρες. Στις περιπτώσεις που αναφέρθηκαν, η επαναχορήγηση και η σταδιακή μείωση της έγχυσης είχε ευεργετικά αποτελέσματα. Η χρήση της ρεμιφαιντανύλης σε ασθενείς με μηχανικό αερισμό σε μονάδες εντατικής θεραπείας δεν συνιστάται για διάστημα μεγαλύτερο των 3 ημερών.
Μυϊκή ακαμψία - πρόληψη και αντιμετώπιση
Με τις συνιστώμενες δόσεις μπορεί να εμφανισθεί μυϊκή ακαμψία. Όπως και με άλλα οπιοειδή, η συχνότητα της μυϊκής ακαμψίας σχετίζεται με τη δοσολογία και το ρυθμό χορήγησης. Επομένως, θα πρέπει να χρησιμοποιούνται βραδέως χορηγούμενες bolus ενέσεις σε χρόνο όχι μικρότερο των 30 δευτερολέπτων.
Μυϊκή ακαμψία που προκαλείται από τη ρεμιφαιντανύλη θα πρέπει να θεραπεύεται στο πλαίσιο της κλινικής κατάστασης του ασθενή με κατάλληλα υποστηρικτικά μέσα. Αν κατά τη διάρκεια της εισαγωγής της αναισθησίας προκύψει υπερβολική μυϊκή ακαμψία θα πρέπει να αντιμετωπισθεί με τη χορήγηση νευρομυϊκού αποκλειστή και / ή επιπροσθέτων υπνωτικών παραγόντων.
Μυϊκή ακαμψία που διαπιστώνεται κατά τη διάρκεια χρήσης της ρεμιφαιντανύλης σαν αναλγητικό μπορεί να αντιμετωπιστεί με τη διακοπή ή τη μείωση του ρυθμού της χορήγησης της ρεμιφαιντανύλης. Λύση της μυϊκής ακαμψίας μετά τη διακοπή έγχυσης ρεμιφαιντανύλης επέρχεται σε λίγα λεπτά της ώρας. Εναλλακτικά μπορεί να χορηγηθεί ένας ανταγωνιστής των οπιοειδών, αυτό όμως είναι δυνατόν να αντιστρέψει ή να μειώσει την αναλγητική δράση της ρεμιφαιντανύλης.
Αναπνευστική καταστολή - πρόληψη και αντιμετώπιση
Όπως με όλα τα ισχυρά οπιοειδή, η έντονη αναλγησία συνοδεύεται από έκδηλη αναπνευστική καταστολή. Επομένως, η ρεμιφαιντανύλη θα πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο σε χώρους όπου υπάρχει δυνατότητα για τη διάγνωση και την αντιμετώπιση της αναπνευστικής καταστολής. Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δίνεται σε ασθενείς με αναπνευστική δυσλειτουργία. Η εμφάνιση αναπνευστικής καταστολής θα πρέπει να αντιμετωπίζεται κατάλληλα, συμπεριλαμβανομένης της μείωσης του ρυθμού έγχυσης κατά 50%, ή της προσωρινής διακοπής της έγχυσης. Σε αντίθεση με άλλα ανάλογα της φαιντανύλης, η ρεμιφαιντανύλη δεν έχει δείξει να προκαλεί υποτροπιάζοντα επεισόδια αναπνευστικής καταστολής ακόμη και μετά από παρατεταμένη χορήγηση. Εν τούτοις, δεδομένου ότι πολλοί παράγοντες μπορεί να επηρεάζουν τη μετεγχειρητική ανάνηψη είναι σημαντικό να επιβεβαιώνεται ότι έχει επιτευχθεί η πλήρης αποκατάσταση και επαρκής αυτόματη αναπνοή του ασθενούς πριν αποχωρήσει από το χώρο ανάρρωσης.
Καρδιαγγειακές επιδράσεις
Ο κίνδυνος καρδιαγγειακών επιδράσεων όπως υπόταση και βραδυκαρδία, οι οποίες σπάνια μπορεί να οδηγήσουν σε ασυστολία/καρδιακή ανακοπή (βλ. παραγράφους 4.5 και 4.8) είναι δυνατόν να μειωθούν ελαττώνοντας το ρυθμό έγχυσης του Remifentanil/Anfarm ή τη δόση των αναισθητικών που χορηγούνται ταυτόχρονα ή χρησιμοποιώντας ενδοφλέβια υγρά, αγγειοσυσπαστικούς ή αντιχολινεργικούς παράγοντες ανάλογα με τις ανάγκες.
Ασθενείς εξασθενημένοι, με ελαττωμένο όγκο αίματος, υπόταση και ηλικιωμένοι μπορεί να είναι περισσότερο ευαίσθητοι στις καρδιαγγειακές επιδράσεις της ρεμιφαιντανύλης.
Εξ’ αμελείας χορήγηση
Η ποσότητα του Remifentanil/Anfarm που παραμένει στο νεκρό χώρο του καθετήρα και/ή της κάννουλας, μπορεί να είναι αρκετή ώστε να προκαλέσει καταστολή του αναπνευστικού, άπνοια και/ή μυϊκή ακαμψία όταν μέσω αυτού χορηγηθούν ενδοφλέβια υγρά ή άλλα φάρμακα. Αυτό μπορεί να αποφευχθεί με χορήγηση του
Remifentanil/Anfarm με καθετήρα ταχείας ενδοφλέβιας ροής ή μέσω ειδικού ενδοφλέβιου καθετήρα ο οποίος απομακρύνεται όταν διακόπτεται η χορήγηση του Remifentanil/Anfarm..
Νεογνά/βρέφη
Υπάρχουν διαθέσιμα περιορισμένα δεδομένα για τη χρήση σε νεογνά/βρέφη ηλικίας κάτω του 1 έτους (βλ. παραγράφους 4.2 Νεογνά/βρέφη (ηλικίας κάτω του 1 έτους) και 5.1).
Ανεκτικότητα και διαταραχή χρήσης οπιοειδών (κατάχρηση και εξάρτηση)
Με την επανειλημμένη χορήγηση οπιοειδών μπορεί να αναπτυχθεί ανεκτικότητα, σωματική και ψυχολογική εξάρτηση και διαταραχή χρήσης οπιοειδών (ΔΧΟ). Η κατάχρηση ή η εκούσια κακή χρήση οπιοειδών ενδέχεται να καταλήξει σε υπερδοσολογία ή/και στον θάνατο. Ο κίνδυνος εκδήλωσης ΔΧΟ είναι αυξημένος για ασθενείς με προσωπικό ή οικογενειακό ιστορικό (γονείς ή αδέρφια) διαταραχής χρήσης ουσιών (συμπεριλαμβανομένης της διαταραχής χρήσης οινοπνεύματος), τρέχοντες χρήστες προϊόντων καπνού ή ασθενείς με προσωπικό ιστορικό άλλων διαταραχών ψυχικής υγείας (π.χ. μείζονα καταθλιπτική διαταραχή, άγχος και διαταραχές της προσωπικότητας).
Το Remifentanil/Anfarm περιέχει νάτριο
Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει λιγότερο από 1 mmol νατρίου (23 mg) ανά φιαλίδιο, δηλαδή είναι ουσιαστικά «ελεύθερο νατρίου».
Η ρεμιφαιντανύλη δε μεταβολίζεται από το ένζυμο χολινεστεράση πλάσματος, επομένως, δεν αναμένονται αλληλεπιδράσεις με φάρμακα τα οποία μεταβολίζονται από αυτό το ένζυμο.
Όπως με άλλα οπιοειδή, η ρεμιφαιντανύλη, είτε χορηγείται με συμβατικώς ελεγχόμενη έγχυση είτε με TCI, μειώνει τις δόσεις των εισπνεόμενων και των ενδοφλέβιων αναισθητικών και των βενζοδιαζεπινών που απαιτούνται στην αναισθησία (βλ. παράγραφο 4.2). Αν οι δόσεις των συγχορηγούμενων κατασταλτικών φαρμάκων του ΚΝΣ δεν μειωθούν, οι ασθενείς μπορεί να παρουσιάσουν αυξημένη συχνότητα ανεπιθύμητων ενεργειών που σχετίζονται με αυτούς τους παράγοντες.
Κατασταλτικά φάρμακα όπως οι βενζοδιαζεπίνες ή συναφή φάρμακα: Η ταυτόχρονη χρήση οπιοειδών με κατασταλτικά φάρμακα όπως οι βενζοδιαζεπίνες ή συναφή φάρμακα αυξάνει τον κίνδυνο καταστολής, αναπνευστικής καταστολής, κώματος και θανάτου λόγω προσθετικής κατασταλτικής επίδρασης στο ΚΝΣ. Η δόση και η διάρκεια της ταυτόχρονης χρήσης θα πρέπει να είναι περιορισμένες (βλ. παράγραφο 4.4). Η ταυτόχρονη χρήση οπιοειδών και γκαμπαπεντινοειδών (γκαπαπεντίνης και πρεγκαμπαλίνης) αυξάνει τον κίνδυνο υπερδοσολογίας οπιοειδών, αναπνευστικής καταστολής και θανάτου.
Η συγχορήγηση της ρεμιφαιντανύλης με έναν σεροτονεργικό παράγοντα, όπως εκλεκτικούς αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης (SSRI), αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης και νορεπινεφρίνης (SNRI) ή αναστολείς της μονoαμινοξειδάσης (MAOI) μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο συνδρόμου σεροτονίνης, μιας δυνητικά απειλητικής για τη ζωή πάθησης. Σε περίπτωση ταυτόχρονης χρήσης MAOI πρέπει να δίνεται προσοχή. Οι μη αναστρέψιμοι MAOI θα πρέπει να διακόπτονται τουλάχιστον 2 εβδομάδες πριν από τη χρήση ρεμιφαιντανύλης.
Οι καρδιαγγειακές δράσεις της ρεμιφαιντανύλης (υπόταση και βραδυκαρδία – βλ. παραγράφους 4.4 και 4.8), μπορεί να επιταθούν σε ασθενείς που λαμβάνουν συγχρόνως φάρμακα που καταστέλλουν τη συσπαστικότητα του μυοκαρδίου, όπως β-αποκλειστές και αποκλειστές διαύλων ασβεστίου.
Μετά τη χορήγηση ρεμιφαιντανύλης, συνιστάται η αποφυγή κατανάλωσης αλκοολούχων ποτών.
Κύηση
Δεν υπάρχουν αρκετές και καλά ελεγχόμενες μελέτες σε εγκύους γυναίκες. Το Remifentanil/Anfarm θα πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της κύησης μόνο αν το αναμενόμενο όφελος δικαιολογεί τον ενδεχόμενο κίνδυνο για το έμβρυο.
Θηλασμός
Δεν είναι γνωστό αν η ρεμιφαιντανύλη απεκκρίνεται στο ανθρώπινο γάλα. Εν τούτοις, δεδομένου ότι τα ανάλογα της φαιντανύλης απεκκρίνονται στο ανθρώπινο γάλα και ουσίες σχετιζόμενες με τη ρεμιφαιντανύλη βρέθηκαν στο γάλα ποντικών μετά από τη χορήγησή του, οι θηλάζουσες μητέρες θα πρέπει να συμβουλεύονται να διακόπτουν το θηλασμό για 24 ώρες μετά τη χορήγηση της ρεμιφαιντανύλης.
Τοκετός
Δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία που να συνιστούν τη χρήση της ρεμιφαιντανύλης κατά τη διάρκεια του τοκετού και της καισαρικής επέμβασης. Είναι γνωστό ότι η ρεμιφαιντανύλη διαπερνά τον φραγμό του πλακούντα και τα ανάλογα φαιντανύλης μπορεί να προκαλέσουν αναπνευστική καταστολή στο νεογνό. Σε περίπτωση που παρόλα αυτά χορηγηθεί ρεμιφαιντανύλη, η ασθενής και το νεογνό πρέπει να παρακολουθούνται για σημεία υπερβολικής καταστολής ή αναπνευστικής καταστολής (βλ. παράγραφο 4.4).
ν
Μετά από αναισθησία με ρεμιφαιντανύλη ο ασθενής δεν πρέπει να οδηγεί ή να χειρίζεται μηχανές. Ο γιατρός θα αποφασίσει πότε θα πρέπει να επαναληφθούν αυτές οι δραστηριότητες. Συνιστάται όταν ο ασθενής επιστρέφει σπίτι του να συνοδεύεται.
Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες που συνδέονται με τη ρεμιφαιντανύλη είναι άμεσες προεκτάσεις των φαρμακολογικών δράσεων των μ-οπιοειδών διεγερτών. Αυτές οι ανεπιθύμητες ενέργειες υποχωρούν μέσα σε λίγα λεπτά από τη διακοπή ή τη μείωση του ρυθμού χορήγησης της ρεμιφαιντανύλης. Οι παρακάτω συχνότητες ορίζονται ως πολύ συχνές (≥1/10), συχνές (≥1/100 έως <1/10), όχι συχνές (≥1/1.000 έως <1/100), σπάνιες (≥1/10.000 έως <1/1.000), πολύ σπάνιες (<1/10.000) και μη γνωστές (δεν μπορούν να εκτιμηθούν από τα διαθέσιμα δεδομένα).
| Kατηγορία/οργανικό σύστημα | Συχνότητα | Ανεπιθύμητες ενέργειες |
| Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος | Σπάνιες | Αλλεργικές αντιδράσεις περιλαμβανομένης της αναφυλαξίας έχουν αναφερθεί σε ασθενείς που λαμβάνουν ρεμιφαιντανύλη σε συνδυασμό με έναν ή περισσότερους παράγοντες αναισθησίας |
| Μη γνωστές | Αναφυλακτικό σοκ | |
| Ψυχιατρικές διαταραχές | Μη γνωστές | Φαρμακευτική εξάρτηση, στερητικό σύνδρομο |
| Διαταραχές του νευρικού συστήματος | Πολύ συχνές | Μυϊκή δυσκαμψία |
| Σπάνιες | Καταστολή (κατά την διάρκεια ανάνηψης από γενική αναισθησία) | |
| Μη γνωστές | Σπασμοί |
| Καρδιακές διαταραχές | Συχνές | Βραδυκαρδία |
| Σπάνιες | Ασυστολία/καρδιακή ανακοπή, των οποίων συνήθως προηγείται βραδυκαρδία, έχουν αναφερθεί σε ασθενείς που λαμβάνουν ρεμιφαιντανύλη σε συνδυασμό με άλλους παράγοντες αναισθησίας | |
| Μη γνωστές | Κολποκοιλιακός αποκλεισμός, αρρυθμία | |
| Αγγειακές διαταραχές | Πολύ συχνές | Υπόταση |
| Συχνές | Μετεγχειρητική υπέρταση | |
| Αναπνευστικές, θωρακικές διαταραχές και διαταραχές μεσοθωρακίου | Συχνές | Οξεία αναπνευστική καταστολή, άπνοια, βήχας |
| Όχι συχνές | Υποξία | |
| Γαστρεντερικές διαταραχές | Πολύ συχνές | Ναυτία, έμετος |
| Όχι συχνές | Δυσκοιλιότητα | |
| Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού | Συχνές | Κνησμός |
| Γενικές διαταραχές και καταστάσεις στη θέσηχορήγησης | Συχνές | Μετεγχειρητικά ρίγη |
| Όχι συχνές | Μετεγχειρητικά άλγη | |
| Μη γνωστές | Φαρμακευτική ανοχή |
Διακοπή της θεραπείας
Όχι συχνά έχουν αναφερθεί συμπτώματα μετά την απότομη διακοπή της ρεμιφαιντανύλης, περιλαμβανομένης ταχυκαρδίας, υπέρτασης και διέγερσης, ιδιαίτερα μετά από παρατεταμένη χορήγηση για περισσότερο από 3 ημέρες (βλ. παράγραφο 4.4).
Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών
Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους/κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς:
Ελλάδα
Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων Μεσογείων 284
GR-15562 Χολαργός, Αθήνα Τηλ: + 30 21 32040337
Ιστότοπος: http://www.eof.gr
http://www.kitrinikarta.gr
Όπως με όλα τα ισχυρά οπιοειδή αναλγητικά, η υπερδοσολογία μπορεί να εκδηλωθεί με επέκταση των αναμενόμενων φαρμακολογικών επιδράσεων της ρεμιφαιντανύλης. Δεδομένου ότι το Remifentanil/Anfarm έχει πολύ μικρή διάρκεια δράσης, το ενδεχόμενο βλαβερών επιδράσεων λόγω υπερδοσολογίας περιορίζεται στο σύντομο χρονικό διάστημα αμέσως μετά τη χορήγηση του φαρμάκου.
Η ανταπόκριση στη διακοπή του φαρμάκου είναι ταχεία, με επαναφορά στη φυσιολογική κατάσταση εντός δέκα λεπτών.
Σε περίπτωση υπερδοσολογίας ή υποψίας υπερδοσολογίας, κάνετε τις ακόλουθες ενέργειες: διακοπή χορήγησης του Remifentanil/Anfarm, διατήρηση ανοικτών αεραγωγών οδών, εφαρμογή υποστηρικτικής ή ελεγχόμενης αναπνοής με οξυγόνο και ικανοποιητική συντήρηση της καρδιαγγειακής λειτουργίας. Αν η μείωση της αναπνευστικής λειτουργίας συνδυάζεται με μυϊκή ακαμψία, μπορεί να χρειασθεί χορήγηση νευρομυϊκού αποκλειστή για να διευκολύνει την υποστηρικτική ή ελεγχόμενη αναπνευστική λειτουργία. Ενδοφλέβια διαλύματα και αγγειοσυσπαστικά για τη θεραπεία υπότασης και άλλα υποστηρικτικά μέσα είναι δυνατόν να χορηγηθούν.
Ενδοφλέβια χορήγηση ενός ανταγωνιστή των οπιοειδών όπως η ναλοξόνη είναι δυνατόν να χορηγηθεί σαν ειδικό αντίδοτο για να ρυθμίσει σοβαρή αναπνευστική καταστολή και μυϊκή ακαμψία. Η διάρκεια της αναπνευστικής καταστολής μετά την υπερδοσολογία με Remifentanil/Anfarm είναι απίθανο να υπερβεί τη διάρκεια δράσης του ανταγωνιστή των οπιοειδών.
Φαρμακολογικές ιδιότητες - REMIFENTANIL/ANFARM 1MG/VIAL
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Οπιοειδή αναισθητικά, Κωδικός ATC: N01A H06 Μηχανισμός δράσης
Η ρεμιφαιντανύλη είναι ένας εκλεκτικός μ-οπιοειδής διεγέρτης με ταχεία έναρξη και πολύ βραχεία διάρκεια
δράσης. Η μ-οπιοειδής δράση της ρεμιφαιντανύλης ανταγωνίζεται από τους ανταγωνιστές ναρκωτικών, όπως η ναλοξόνη.
Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις
Προσδιορισμοί ισταμίνης σε ασθενείς και υγιείς εθελοντές δεν έχουν δείξει άνοδο στις στάθμες της ισταμίνης μετά από χορήγηση της ρεμιφαιντανύλης σε bolus δόσεις έως 30 μg/kg.
Νεογνά/βρέφη (ηλικίας κάτω του 1 έτους):
Σε μία τυχαιοποιημένη (αναλογία 2:1, ρεμιφαιντανύλη:αλοθάνιο), ανοιχτή, παραλλήλων ομάδων, πολυκεντρική μελέτη σε 60 μικρά βρέφη και νεογνά ηλικίας ≤8 εβδομάδων (μέση ηλικία 5,5 εβδομάδες) με φυσική κατάσταση ASA I-II τα οποία υποβλήθηκαν σε πυλωρομυοτομή, η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια της ρεμιφαιντανύλης (χορηγούμενης ως αρχική συνεχής έγχυση 0,4 μg/kg/min με συμπληρωματικές δόσεις ή μεταβολές στο ρυθμό έγχυσης ανάλογα με τις ανάγκες) συγκρίθηκε με του αλοθανίου (χορηγούμενου σε 0,4% με συμπληρωματικές αυξήσεις ανάλογα με τις ανάγκες). Η συντήρηση της αναισθησίας επιτεύχθηκε με επιπρόσθετη χορήγηση 70% υποξειδίου του αζώτου (N2Ο) συν 30% οξυγόνου. Οι χρόνοι ανάνηψης υπερείχαν στην ομάδα της ρεμιφαιντανύλη συγκριτικά με την ομάδα του αλοθανίου (μη στατιστικά σημαντική διαφορά).
Χρήση σε Ολική Ενδοφλέβια αναισθησία (TIVA) – παιδιά ηλικίας 6 μηνών έως 16 ετών
Η TIVA με ρεμιφαιντανύλη στην παιδιατρική χειρουργική συγκρίθηκε με την εισπνεόμενη αναισθησία σε τρεις τυχαιοποιημένες, ανοιχτές μελέτες. Τα αποτελέσματα συνοψίζονται στον παρακάτω πίνακα.
| Χειρουργική επέμβαση | Ηλικία (y), (N) | Συνθήκη μελέτης (συντήρηση) | Αποσωλήνωση (min)(μέση (SD)) |
| Επεμβάσεις κάτω κοιλίας/ουρολογικές | 0,5-16(120) | TIVA: προποφόλη (5 -10 mg/kg/h) +ρεμιφαιντανύλη (0,125 – 1,0 μg/kg/min) | 11,8 (4,2) |
| Εισπνεόμενη αναισθησία: σεβοφλουράνιο (1,0 – 1,5 MAC) και ρεμιφαιντανύλη (0,125– 1,0 μg/kg/min) | 15,0 (5,6)(p<0,05) | ||
| ΩΡΛ-επεμβάσεις | 4-11(50) | TIVA: προποφόλη (3 mg/kg/h) + ρεμιφαιντανύλη (0,5 μg/kg/min) | 11 (3,7) |
| Εισπνεόμενη αναισθησία: μίγμα δεσφλουράνιο (1,3 MAC) και N2O | 9,4 (2,9)Μη στατιστικά σημαντική διαφορά | ||
| Γενική χειρουργική ή ΩΡΛ επεμβάσεις | 2-12(153) | TIVA: ρεμιφαιντανύλη (0,2 – 0,5 μg/kg/min)+ προποφόλη (100 -200 μg/kg/min) | Συγκρίσιμοι χρόνοι αποσωλήνωσης (βάσει περιορισμένων δεδομένων) |
| Εισπνεόμενη αναισθησία: μίγμα σεβοφλoυράνιου (1 – 1,5 MAC) + N2O |
Σε μία μελέτη χειρουργικών επεμβάσεων κάτω κοιλίας/ουρολογικών επεμβάσεων που συνέκρινε ρεμιφαιντανύλη/προποφόλη με ρεμιφαιντανύλη/σεβοφλουράνιο, υπόταση εμφανίσθηκε με σημαντικά μεγαλύτερη συχνότητα με ρεμιφαιντανύλη/σεβοφλουράνιο, και βραδυκαρδία εμφανίσθηκε με σημαντικά μεγαλύτερη συχνότητα με ρεμιφαιντανύλη/προποφόλη. Σε μία μελέτη ΩΡΛ επεμβάσεων που συνέκρινε ρεμιφαιντανύλη /προποφόλη με δεσφλουράνιο/υποξείδιο του αζώτου, παρατηρήθηκε σημαντικά υψηλότερη καρδιακή συχνότητα στα άτομα που έλαβαν δεσφλουράνιο/υποξείδιο του αζώτου συγκριτικά με ρεμιφαιντανύλη/προποφόλη καθώς και με τις αρχικές τιμές.
Απορρόφηση
Οι συγκεντρώσεις αίματος σε ρεμιφαιντανύλη είναι ανάλογες με τη χορηγούμενη δόση για όλο το δοσολογικό εύρος. Σε κάθε 0.1μg/kg/min αύξηση του ρυθμού έγχυσης, η συγκέντρωση στο αίμα της ρεμιφαιντανύλης αυξάνεται κατά 2.5ng/ml. Η ρεμιφαιντανύλη δεσμεύεται περίπου 70% με τις πρωτεΐνες του πλάσματος.
Βιομετασχηματισμός
Η ρεμιφαιντανύλη είναι ένα οπιοειδές που μεταβολίζεται από την εστεράση και που είναι ευαίσθητο στο μεταβολισμό από μη εξειδικευμένες εστεράσες του αίματος και των ιστών. Ο μεταβολισμός της ρεμιφαιντανύλης έχει σαν αποτέλεσμα τον σχηματισμό του μεταβολίτη του καρβοξυλικού οξέος, το οποίο στους σκύλους είναι το 1/4600 της δράσης της ρεμιφαιντανύλης. Μελέτες στον άνθρωπο δείχνουν ότι όλη η φαρμακολογική δραστηριότητα σχετίζεται με τη μητρική ένωση. Επομένως, η δραστικότητα αυτού του μεταβολίτη δεν έχει καμία κλινική συνέπεια. Η ημιπερίοδος ζωής του μεταβολίτη σε υγιείς ενήλικες είναι 2 ώρες. Σε ασθενείς με φυσιολογική νεφρική λειτουργία, ο χρόνος για την αποβολή του 95% του κύριου μεταβολίτη της ρεμιφαιντανύλης από τους νεφρούς είναι περίπου 7 έως 10 ώρες. Η ρεμιφαιντανύλη δεν είναι υπόστρωμα της χολινεστεράσης πλάσματος.
Αποβολή
Μετά από χορήγηση των συνιστώμενων δόσεων ρεμιφαιντανύλης, ο πραγματικός χρόνος υποδιπλασιασμού κυμαίνεται από 3 έως 10 λεπτά. Η μέση κάθαρση της ρεμιφαιντανύλης σε νέους υγιείς ενήλικες είναι 40 ml/min/kg, ο κύριος όγκος κατανομής είναι 100 ml/kg και ο όγκος κατανομής σε σταθεροποιημένη κατάσταση είναι 350 ml/kg.
Μεταφορά μέσω του πλακούντα και του γάλακτος
Μελέτες διαβάσεως του πλακούντα σε αρουραίους και κουνέλια έδειξαν ότι τα έμβρυα εκτίθενται στη ρεμιφαιντανύλη ή/και στους μεταβολίτες κατά τη διάρκεια της αύξησης και της ανάπτυξης. Σχετικές ουσίες με τη ρεμιφαιντανύλη μεταφέρονται στο γάλα των αρουραίων που θηλάζουν. Σε μία κλινική μελέτη με ανθρώπους, η συγκέντρωση της ρεμιφαιντανύλης στο εμβρυϊκό αίμα ήταν περίπου το 50% σε σύγκριση με το μητρικό αίμα. Η αρτηριοφλεβική αναλογία της συγκέντρωσης της ρεμιφαιντανύλης στο έμβρυο ήταν περίπου 30%, πράγμα που υποδηλώνει μεταβολισμό της ρεμιφαιντανύλης στο νεογνό.
Kαρδιοαναισθησιολογία
Η κάθαρση της ρεμιφαιντανύλης μειώνεται κατά περίπου 20% κατά τη διάρκεια υποθερμικής (28ºC) καρδιοπνευμονικής παράκαμψης. Η πτώση της θερμοκρασίας του σώματος μειώνει την κάθαρση κατά 3% ανά βαθμό Κελσίου.
Νεφρική δυσλειτουργία
H ταχεία ανάνηψη από την καταστολή και αναλγησία με ρεμιφαιντανύλη δεν επηρεάζεται από τη νεφρική λειτουργία.
Η φαρμακοκινητική της ρεμιφαιντανύλης δεν μεταβάλλεται σημαντικά σε ασθενείς με διαφόρους βαθμούς νεφρικής δυσλειτουργίας ακόμη και μετά από χορήγηση έως και 3 ημέρες στη μονάδα εντατικής θεραπείας.
Ο ρυθμός κάθαρσης του καρβοξυλικού μεταβολίτη είναι ελαττωμένος σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία. Σε ασθενείς με μέτρια/σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία οι οποίοι υποβάλλονται σε εντατική θεραπεία, η συγκέντρωση του καρβοξυλικού μεταβολίτη μπορεί να υπερβεί 250 φορές το όριο ρεμιφαιντανύλης σε σταθερή κατάσταση σε ορισμένους ασθενείς. Τα διαθέσιμα κλινικά δεδομένα υποδεικνύουν ότι η άθροιση του μεταβολίτη δεν συνεπάγεται κλινικώς ουσιώδη δράση μ-οπιοειδών ακόμη και μετά από εγχύσεις ρεμιφαιντανύλης για διάστημα έως και 3 ημερών σε αυτούς τους ασθενείς. Δεν υπάρχουν επαρκή διαθέσιμα δεδομένα σχετικά με το προφίλ ασφάλειας και φαρμακοκινητικής του μεταβολίτη μετά από εγχύσεις του Remifentanil/Anfarm διάρκειας μεγαλύτερης των 3 ημερών.
Δεν υπάρχουν ενδείξεις για απομάκρυνση της ρεμιφαιντανύλης κατά τη θεραπεία νεφρικής υποκατάστασης. Ο καρβοξυλικός μεταβολίτης απομακρύνεται κατά τη διάρκεια της αιμοδιάλυσης κατά τουλάχιστον 30%.
Έκπτωση της ηπατικής λειτουργίας
Η φαρμακοκινητική της ρεμιφαιντανύλης δεν μεταβάλλεται σε ασθενείς με σοβαρή έκπτωση της ηπατικής λειτουργίας οι οποίοι αναμένουν μεταμόσχευση ήπατος, ή κατά τη διάρκεια μεταμόσχευσης του ήπατος. Ασθενείς με σοβαρή έκπτωση της ηπατικής λειτουργίας μπορεί να είναι ελαφρά περισσότερο ευαίσθητοι στις κατασταλτικές επιδράσεις της ρεμιφαιντανύλης στο αναπνευστικό σύστημα. Οι ασθενείς αυτοί πρέπει να ελέγχονται προσεκτικά και η δοσολογία της ρεμιφαιντανύλης πρέπει να ρυθμίζεται ανάλογα με τις ατομικές ανάγκες.
Παιδιατρικοί ασθενείς
Η μέση κάθαρση και ο σταθερός όγκος κατανομής της ρεμιφαιντανύλης είναι αυξημένα στις μικρές ηλικίες και μειώνονται στους νεαρούς υγιείς ενήλικες από την ηλικία των 17 ετών. Η ημιπερίοδος ζωής της ρεμιφαιντανύλης στα νεογνά δεν είναι σημαντικά διαφορετική από αυτή των νεαρών υγιών ενηλίκων. Μεταβολές στην αναλγητική δράση μετά τις μεταβολές στο ρυθμό έγχυσης της ρεμιφαιντανύλης πρέπει να είναι άμεσες και παρόμοιες με αυτές που παρατηρούνται στους νεαρούς υγιείς ενήλικες.
Η φαρμακοκινητική του μεταβολίτη του καρβοξυλικού οξέος σε παιδιά 2 έως 17 ετών είναι παρόμοια με αυτή των ενηλίκων μετά τη διόρθωση της διαφοράς του σωματικού βάρους.
Ηλικιωμένοι
Η κάθαρση της ρεμιφαιντανύλης είναι ελαφρά μειωμένη σε ηλικιωμένους ασθενείς (> 65 ετών) σε σύγκριση με νέους στην ηλικία ασθενείς. Η φαρμακοδυναμική δράση της ρεμιφαιντανύλης αυξάνεται με την αύξηση της ηλικίας. Ηλικιωμένοι ασθενείς έχουν ρεμιφαιντανύλη EC50 για σχηματισμό δέλτα κυμάτων στο ηλεκτροεγκεφαλογράφημα που είναι κατά 50% χαμηλότερος σε σχέση με νεαρούς ασθενείς, επομένως, η
αρχική δόση της ρεμιφαιντανύλης πρέπει να μειωθεί κατά 50% στους ηλικιωμένους ασθενείς και στη συνέχεια να ρυθμισθεί προσεκτικά σύμφωνα με τις ανάγκες του ασθενούς.
Φαρμακευτικές πληροφορίες - REMIFENTANIL/ANFARM 1MG/VIAL
Γλυκίνη
Υδροχλωρικό οξύ (για τη ρύθμιση του pH)
Υδροξείδιο του νατρίου (μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη ρύθμιση του pH εάν χρειάζεται)
Το Remifentanil/Anfarm θα πρέπει να ανασυσταθεί και να αραιωθεί μόνο με τα συνιστώμενα διαλύματα έγχυσης (βλ. παράγραφο 6.6).
Δεν πρέπει να ανασυστάται, να αραιώνεται ή να αναμειγνύεται με Lactated Ringer's ενέσιμο διάλυμα ή Lactated Ringer's και 5% ενέσιμο διάλυμα γλυκόζης.
Το Remifentanil/Anfarm δεν πρέπει να αναμειγνύεται με προποφόλη στον ίδιο ασκό έγχυσης πριν από τη χορήγηση.
Δεν συνιστάται η χορήγηση Remifentanil/Anfarm στην ίδια ενδοφλέβια παροχή αίματος/ορού/πλάσματος, καθώς μη εξειδικευμένες εστεράσες των προϊόντων αίματος μπορεί να οδηγήσουν στην υδρόλυση της ρεμιφαιντανύλης στον ανενεργό του μεταβολίτη.
Το Remifentanil/Anfarm δεν πρέπει να αναμειγνύεται με άλλους θεραπευτικούς παράγοντες πριν από τη χορήγηση.
Μη ανοιγμένα φιαλίδια:
2 χρόνια
Ανασυσταμένο διάλυμα:
Η χημική και φυσική σταθερότητα κατά τη χρήση για το ανασυσταμένο διάλυμα έχει αποδειχθεί για 24 ώρες σε 25ºC. Από μικροβιολογικής άποψης, το προϊόν πρέπει να χρησιμοποιείται αμέσως. Εάν δεν χρησιμοποιηθεί αμέσως, οι χρόνοι φύλαξης κατά τη χρήση και οι συνθήκες πριν από τη χρήση αποτελούν ευθύνη του χρήστη και κανονικά δεν πρέπει να υπερβαίνουν τις 24 ώρες στους 2 έως 8ºC, εκτός εάν η ανασύσταση έχει πραγματοποιηθεί κάτω από ελεγχόμενες και τεκμηριωμένα άσηπτες συνθήκες.
Αραιωμένο διάλυμα:
Όλα τα αραιωμένα διαλύματα του Remifentanil/Anfarm για ένεση/έγχυση πρέπει να χρησιμοποιούνται αμέσως. Κάθε αχρησιμοποίητο αραιωμένο διάλυμα πρέπει να απορρίπτεται.
Μη φυλάσσετε σε θερμοκρασία μεγαλύτερη των 25°C.
Για τις συνθήκες διατήρησης μετά την ανασύσταση και την αραίωση του φαρμακευτικού προϊόντος, βλ. παράγραφο 6.3.
Το Remifentanil/Anfarm κόνις για παρασκευή πυκνού σκευάσματος για ενέσιμο διάλυμα/διάλυμα προς έγχυση διατίθεται σε γυάλινο φιαλίδιο από διαυγές γυαλί Τύπου Ι, που συμμορφώνεται με την Ευρωπαϊκή Φαρμακοποιία, σφραγισμένο με ελαστομερές πώμα από βρωμοβουτύλιο και αποσπώμενο σφράγισμα από αλουμίνιο.
Η λυόφιλη κόνις του 1 mg συσκευάζεται σε φιαλίδια 2R σφραγισμένα με ελαστομερές πώμα από βρωμοβουτύλιο και καπάκι από αλουμίνιο με γκρι πλαστικό αποσπώμενο σφράγισμα, σε κουτιά του 1 ή των 5 φιαλιδίων.
Η λυόφιλη κόνις των 2 mg συσκευάζεται σε φιαλίδια 2R σφραγισμένα με ελαστομερές πώμα από βρωμοβουτύλιο και καπάκι από αλουμίνιο με ανοιχτό μπλε πλαστικό αποσπώμενο σφράγισμα, σε κουτιά του 1 ή των 5 φιαλιδίων.
Η λυόφιλη κόνις των 5 mg συσκευάζεται σε φιαλίδια 8R σφραγισμένα με ελαστομερές πώμα από βρωμοβουτύλιο και καπάκι από αλουμίνιο με σκούρο μπλε πλαστικό αποσπώμενο σφράγισμα, σε κουτιά του 1 ή των 5 φιαλιδίων.
Μπορεί να μην κυκλοφορούν όλες οι συσκευασίες.
και άλλος χειρισμός
Το Remifentanil/Anfarm πρέπει να ετοιμάζεται για ενδοφλέβια χρήση προσθέτοντας, όπως πρέπει 1, 2, ή 5 ml διαλύτη ώστε να παραχθεί ανασυσταθέν διάλυμα με συγκέντρωση 1mg/ml ρεμιφαιντανύλης. Το ανασυσταθέν διάλυμα είναι διαυγές, άχρωμο και πρακτικά ελεύθερο άλλων υλικών/σωματιδίων. Μετά την ανασύσταση, ελέγξτε οπτικά το προϊόν (όπου η συσκευασία το επιτρέπει) για προσμίξεις (σωματίδια), αποχρωματισμό ή φθορά του περιέκτη. Απορρίψτε κάθε διάλυμα όπου παρατηρούνται τέτοια ελαττώματα. Το ανασυσταθέν προϊόν προορίζεται για μία μόνο χρήση. Κάθε αχρησιμοποίητο φαρμακευτικό προϊόν ή υπόλειμμα πρέπει να απορρίπτεται σύμφωνα με τις κατά τόπους ισχύουσες σχετικές διατάξεις.
Το Remifentanil/Anfarm δεν πρέπει να χορηγείται με συμβατικώς ελεγχόμενη έγχυση χωρίς περαιτέρω διάλυση σε συγκεντρώσεις 20-250 μg/ml (50 μg/ml είναι η συνιστώμενη αραίωση για ενήλικες και 20 έως 25μg/ml για παιδιά ηλικίας ενός έτους και άνω).
Το Remifentanil/Anfarm δεν πρέπει να χορηγείται με TCI χωρίς περαιτέρω αραίωση (20 έως 50 μg/ml είναι η συνιστώμενη αραίωση για το TCI).
Η αραίωση εξαρτάται από τις τεχνικές δυνατότητες του συστήματος έγχυσης και τις αναμενόμενες απαιτήσεις του ασθενούς.
Ένα από τα παρακάτω αναφερόμενα ενδοφλέβια υγρά θα πρέπει να χρησιμοποιείται για αραίωση: Ύδωρ για ενέσιμα
Ενέσιμο διάλυμα γλυκόζης 5%
Γλυκόζη 5% και ενέσιμο διάλυμα χλωριούχου νατρίου 0.9% Ενέσιμο διάλυμα χλωριούχου νατρίου 0.9%
Ενέσιμο διάλυμα χλωριούχου νατρίου 0.45%
Μετά την αραίωση, ελέγξτε οπτικά το προϊόν ώστε να σιγουρευτείτε ότι είναι διαυγές, άχρωμο, πρακτικά χωρίς προσμίξεις (σωματίδια) και ότι η συσκευασία δεν έχει φθορές. Κάθε διάλυμα στο οποίο παρατηρούνται τέτοια ελαττώματα πρέπει να απορρίπτεται.
Οι Πίνακες 6 έως 11 δίνουν οδηγίες για τους ρυθμούς έγχυσης του Remifentanil/Anfarm για συμβατικώς ελεγχόμενη έγχυση:
Πίνακας 6. Ρυθμοί Έγχυσης (ml/kg/h) του Remifentanil/Anfarm κόνις για παρασκευή πυκνού σκευάσματος για ενέσιμο διάλυμα/διάλυμα προς έγχυση
| Ρυθμός Χορήγησης του Φαρμάκου (μg/kg/min) | Ρυθμός Χορήγησης της Έγχυσης (ml/kg/h) για Συγκεντρώσεις Διαλύματος | |||
| 20 μg/ml1 mg/50 ml | 25 μg/ml1 mg/40 ml | 50 μg/ml1 mg/20 ml | 250 μg/ml10 mg/40 ml | |
| 0,0125 | 0,038 | 0,03 | 0,015 | Δεν συνίσταται |
| 0,025 | 0,075 | 0,06 | 0,03 | Δεν συνίσταται |
| 0,05 | 0,15 | 0,12 | 0,06 | 0,012 |
| 0,075 | 0,23 | 0,18 | 0,09 | 0,018 |
| 0,1 | 0,3 | 0,24 | 0,12 | 0,024 |
| 0,15 | 0,45 | 0,36 | 0,18 | 0,036 |
| 0,2 | 0,6 | 0,48 | 0,24 | 0,048 |
| 0,25 | 0,75 | 0,6 | 0,3 | 0,06 |
| 0,5 | 1,5 | 1,2 | 0,6 | 0,12 |
| 0,75 | 2,25 | 1,8 | 0,9 | 0,18 |
| 1,0 | 3,0 | 2,4 | 1,2 | 0,24 |
| 1,25 | 3,75 | 3,0 | 1,5 | 0,3 |
| 1,5 | 4,5 | 3,6 | 1,8 | 0,36 |
| 1,75 | 5,25 | 4,2 | 2,1 | 0,42 |
| 2,0 | 6,0 | 4,8 | 2,4 | 0,48 |
Πίνακας 7. Ρυθμοί Έγχυσης (ml/h) σε Διάλυμα 20 μg/ml του Remifentanil/Anfarm κόνις για παρασκευή πυκνού σκευάσματος για ενέσιμο διάλυμα/διάλυμα προς έγχυση
| Ρυθμός Έγχυσης (μg/kg/min) | Βάρος Σώματος Ασθενούς (kg) | ||||||
| 5 | 10 | 20 | 30 | 40 | 50 | 60 | |
| 0,0125 | 0,188 | 0,375 | 0,75 | 1,125 | 1,5 | 1,875 | 2,25 |
| 0,025 | 0,375 | 0,75 | 1,5 | 2,25 | 3,0 | 3,75 | 4,5 |
| 0,05 | 0,75 | 1,5 | 3,0 | 4,5 | 6,0 | 7,5 | 9,0 |
| 0,075 | 1,125 | 2,25 | 4,5 | 6,75 | 9,0 | 11,25 | 13,5 |
| Ρυθμός Έγχυσης (μg/kg/min) | Βάρος Σώματος Ασθενούς (kg) | ||||||
| 5 | 10 | 20 | 30 | 40 | 50 | 60 | |
| 0,1 | 1,5 | 3,0 | 6,0 | 9,0 | 12,0 | 15,0 | 18,0 |
| 0,15 | 2,25 | 4,5 | 9,0 | 13,5 | 18,0 | 22,5 | 27,0 |
| 0,2 | 3,0 | 6,0 | 12,0 | 18,0 | 24,0 | 30,0 | 36,0 |
| 0,25 | 3,75 | 7,5 | 15,0 | 22,5 | 30,0 | 37,5 | 45,0 |
| 0,3 | 4,5 | 9,0 | 18,0 | 27,0 | 36,0 | 45,0 | 54,0 |
| 0,35 | 5,25 | 10,5 | 21,0 | 31,5 | 42,0 | 52,5 | 63,0 |
| 0,4 | 6,0 | 12,0 | 24,0 | 36,0 | 48,0 | 60,0 | 72,0 |
Πίνακας 8. Ρυθμοί έγχυσης (ml/h) σε Διάλυμα 25 μg/ml του Remifentanil/Anfarm κόνις για παρασκευή πυκνού σκευάσματος για ενέσιμο διάλυμα/διάλυμα προς έγχυση
| Ρυθμός Έγχυσης (μg/kg/min) | Βάρος Σώματος Ασθενούς (kg) | |||||||||
| 10 | 20 | 30 | 40 | 50 | 60 | 70 | 80 | 90 | 100 | |
| 0,0125 | 0,3 | 0,6 | 0,9 | 1,2 | 1,5 | 1,8 | 2,1 | 2,4 | 2,7 | 3,0 |
| 0,025 | 0,6 | 1,2 | 1,8 | 2,4 | 3,0 | 3,6 | 4,2 | 4,8 | 5,4 | 6,0 |
| 0,05 | 1,2 | 2,4 | 3,6 | 4,8 | 6,0 | 7,2 | 8,4 | 9,6 | 10,8 | 12,0 |
| 0,075 | 1,8 | 3,6 | 5,4 | 7,2 | 9,0 | 10,8 | 12,6 | 14,4 | 16,2 | 18,0 |
| 0,1 | 2,4 | 4,8 | 7,2 | 9,6 | 12,0 | 14,4 | 16,8 | 19,2 | 21,6 | 24,0 |
| 0,15 | 3,6 | 7,2 | 10,8 | 14,4 | 18,0 | 21,6 | 25,2 | 28,8 | 32,4 | 36,0 |
| 0,2 | 4,8 | 9,6 | 14,4 | 19,2 | 24,0 | 28,8 | 33,6 | 38,4 | 43,2 | 48,0 |
Πίνακας 9. Ρυθμοί Έγχυσης (ml/h) σε Διάλυμα 50μg/ml του Remifentanil/Anfarm κόνις για παρασκευή πυκνού σκευάσματος για ενέσιμο διάλυμα/διάλυμα προς έγχυση
| Ρυθμός Έγχυσης (μg/kg/min) | Βάρος Σώματος Ασθενούς (kg) | |||||||
| 30 | 40 | 50 | 60 | 70 | 80 | 90 | 100 | |
| 0,025 | 0,9 | 1,2 | 1,5 | 1,8 | 2,1 | 2,4 | 2,7 | 3,0 |
| 0,05 | 1,8 | 2,4 | 3,0 | 3,6 | 4,2 | 4,8 | 5,4 | 6,0 |
| 0,075 | 2,7 | 3,6 | 4,5 | 5,4 | 6,3 | 7,2 | 8,1 | 9,0 |
| 0,1 | 3,6 | 4,8 | 6,0 | 7,2 | 8,4 | 9,6 | 10,8 | 12,0 |
| 0,15 | 5,4 | 7,2 | 9,0 | 10,8 | 12,6 | 14,4 | 16,2 | 18,0 |
| 0,2 | 7,2 | 9,6 | 12,0 | 14,4 | 16,8 | 19,2 | 21,6 | 24,0 |
| 0,25 | 9,0 | 12,0 | 15,0 | 18,0 | 21,0 | 24,0 | 27,0 | 30,0 |
| 0,5 | 18,0 | 24,0 | 30,0 | 36,0 | 42,0 | 48,0 | 54,0 | 60,0 |
| 0,75 | 27,0 | 36,0 | 45,0 | 54,0 | 63,0 | 72,0 | 81,0 | 90,0 |
| 1,0 | 36,0 | 48,0 | 60,0 | 72,0 | 84,0 | 96,0 | 108,0 | 120,0 |
| 1,25 | 45,0 | 60,0 | 75,0 | 90,0 | 105,0 | 120,0 | 135,0 | 150,0 |
| 1,5 | 54,0 | 72,0 | 90,0 | 108,0 | 126,0 | 144,0 | 162,0 | 180,0 |
| 1,75 | 63,0 | 84,0 | 105,0 | 126,0 | 147,0 | 168,0 | 189,0 | 210,0 |
| 2,0 | 72,0 | 96,0 | 120,0 | 144,0 | 168,0 | 192,0 | 216,0 | 240,0 |
Πίνακας 10. Ρυθμοί έγχυσης (ml/ώρα) σε Διάλυμα 250 μg/ml του Remifentanil/Anfarm κόνις για παρασκευή πυκνού σκευάσματος για ενέσιμο διάλυμα/διάλυμα προς έγχυση
| Ρυθμός έγχυσης (μg/kg/min) | Βάρος Σώματος Ασθενούς (kg) | |||||||
| 30 | 40 | 50 | 60 | 70 | 80 | 90 | 100 | |
| 0,1 | 0,72 | 0,96 | 1,2 | 1,44 | 1,68 | 1,92 | 2,16 | 2,4 |
| 0,15 | 1,08 | 1,44 | 1,8 | 2,16 | 2,52 | 2,88 | 3,24 | 3,6 |
| 0,2 | 1,44 | 1,92 | 2,4 | 2,88 | 3,36 | 3,84 | 4,32 | 4,8 |
| 0,25 | 1,8 | 2,4 | 3,0 | 3,6 | 4,2 | 4,8 | 5,4 | 6,0 |
| 0,5 | 3,6 | 4,8 | 6,0 | 7,2 | 8,4 | 9,6 | 10,8 | 12,0 |
| 0,75 | 5,4 | 7,2 | 9,0 | 10,8 | 12,6 | 14,4 | 16,2 | 18,0 |
| 1,0 | 7,2 | 9,6 | 12,0 | 14,4 | 16,8 | 19,2 | 21,6 | 24,0 |
| 1,25 | 9,0 | 12,0 | 15,0 | 18,0 | 21,0 | 24,0 | 27,0 | 30,0 |
| 1,5 | 10,8 | 14,4 | 18,0 | 21,6 | 25,2 | 28,8 | 32,4 | 36,0 |
| 1,75 | 12,6 | 16,8 | 21,0 | 25,2 | 29,4 | 33,6 | 37,8 | 42,0 |
| 2,0 | 14,4 | 19,2 | 24,0 | 28,8 | 33,6 | 38,4 | 43,2 | 48,0 |
Ο Πίνακας 11 παρέχει την ισοδύναμη συγκέντρωση ρεμιφαιντανύλης στο αίμα χρησιμοποιώντας την μέθοδο TCI για διάφορους ρυθμούς συμβατικώς ελεγχόμενης έγχυσης σε σταθεροποιημένη κατάσταση:
Πίνακας 11. Συγκεντρώσεις ρεμιφαιντανύλης στο αίμα (ng/ml) που υπολογίζονται χρησιμοποιώντας το φαρμακοκινητικό μοντέλο Μinto (1997) σε ένα άνδρα ασθενή 70 kg, 170 cm, 40 ετών για διάφορους ρυθμούς συμβατικώς ελεγχόμενης έγχυσης (μg/kg/min) σε σταθεροποιημένη κατάσταση.
| Ρυθμοί έγχυσης Remifentanil/Anfarm (μg/kg/min) | Συγκέντρωση ρεμιφαιντανύλης στο αίμα (ng/ml) |
| 0,05 | 1,3 |
| 0,1 | 2,6 |
| 0,25 | 6,3 |
| 0,4 | 10,4 |
| 0,5 | 12,6 |
| 1,0 | 25,2 |
| 2,0 | 50,5 |