IMODIUM PLUS® TABLET (2+125)MG/TAB

Το Imodium Plus ενδείκνυται για τη συμπτωματική θεραπεία της οξείας διάρροιας σε ενήλικες και εφήβους άνω των 12 ετών όταν η οξεία διάρροια συνοδεύεται από κοιλιακή δυσφορία λόγω αερίων όπως τυμπανισμός, κράμπες ή μετεωρισμός.

Δοσολογία

Ενήλικες άνω των 18 ετών

Πάρτε αρχικώς 2 δισκία, και ακολούθως ένα δισκίο μετά από κάθε διαρροϊκή κένωση. Δεν πρέπει να λαμβάνονται περισσότερα από 4 δισκία την ημέρα, για χρήση όχι περισσότερο από 2 ημέρες.

Έφηβοι μεταξύ 12 και 18 ετών

Πάρτε αρχικώς ένα δισκίο, και ακολούθως ένα δισκίο μετά από κάθε διαρροϊκή κένωση. Δεν πρέπει να λαμβάνονται περισσότερα από 4 δισκία την ημέρα, για χρήση όχι περισσότερο από 2 ημέρες.

Παιδιατρικός πληθυσμός

Το Imodium Plus αντενδείκνυται σε παιδιά ηλικίας κάτω των 12 ετών (βλέπε παράγραφο 4.3).

Χρήση σε ηλικιωμένους

Δεν χρειάζεται προσαρμογή της δόσης στους ηλικιωμένους.

Χρήση σε νεφρική δυσλειτουργία

Δεν χρειάζεται προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία.

Χρήση σε ηπατική δυσλειτουργία

Παρότι δεν υπάρχουν διαθέσιμα φαρμακοκινητικά δεδομένα σε ασθενείς με ηπατική ανεπάρκεια, το Imodium Plus θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε τέτοιους ασθενείς λόγω του μειωμένου μεταβολισμού πρώτης διόδου (βλέπε παράγραφο 4.4).

Τρόπος χορήγησης

Καταπιείτε τον ενδεδειγμένο αριθμό δισκίων, ολόκληρα μαζί με ένα ποτήρι νερό.

• Παιδιά ηλικίας κάτω των 12 ετών

• Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε οποιοδήποτε άλλο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1

• Ασθενείς με οξεία δυσεντερία, που χαρακτηρίζεται από αίμα στα κόπρανα και υψηλό πυρετό.

• Ασθενείς με οξεία ελκώδη κολίτιδα

• Ασθενείς με ψευδομεμβρανώδη κολίτιδα που σχετίζεται με τη χρήση αντιβιοτικών ευρέως φάσματος

• Ασθενείς με βακτηριακή εντεροκολίτιδα που προκαλείται από διηθητικούς οργανισμούς συμπεριλαμβανομένων των Salmonella, Shigella και Campylobacter

  Το Imodium Plus δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε περιπτώσεις που η αναστολή της περισταλτικότητας πρέπει να αποφεύγεται λόγω του πιθανού κινδύνου εμφάνισης σοβαρών καταστάσεων όπως ειλεός, μεγάκολο και τοξικό μεγάκολο. Η χρήση πρέπει να διακόπτεται αμέσως εάν εμφανιστεί δυσκοιλιότητα, ειλεός ή κοιλιακή διάταση.

Η θεραπεία της διάρροιας με λοπεραμίδη-σιμεθικόνη είναι μόνο συμπτωματική. Σε περιπτώσεις που μπορεί να προσδιοριστεί υποκείμενη αιτιολογία, πρέπει να χορηγείται η συγκεκριμένη θεραπεία, όπου απαιτείται.

Σε ασθενείς με (σοβαρή) διάρροια, μπορεί να εμφανιστεί απώλεια υγρών και ηλεκτρολυτών. Είναι σημαντικό να δοθεί προσοχή στην κατάλληλη αναπλήρωση υγρών και ηλεκτρολυτών.

Εάν δεν παρουσιαστεί κλινική βελτίωση μέσα σε 48 ώρες, η χορήγηση του Imodium Plus πρέπει να διακοπεί και οι ασθενείς πρέπει να συμβουλευθούν τον γιατρό τους.

Σε ασθενείς με AIDS που λαμβάνουν το Imodium Plus για τη διάρροια, πρέπει να διακόψουν τη θεραπεία όταν εμφανισθούν πρώιμα σημεία κοιλιακής διάτασης. Υπάρχουν μεμονωμένες αναφορές σοβαρής δυσκοιλιότητας, με αυξημένο κίνδυνο τοξικού μεγακόλου, σε ασθενείς με AIDS που είχαν λοιμώδη κολίτιδα οφειλόμενη σε ιούς και παθογόνα βακτήρια, οι οποίοι έκαναν θεραπεία με υδροχλωρική λοπεραμίδη.

Παρότι δεν υπάρχουν διαθέσιμα φαρμακοκινητικά δεδομένα σε ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία, το Imodium Plus θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε τέτοιους ασθενείς λόγω του μειωμένου μεταβολισμού πρώτης διόδου. Αυτό το φάρμακο πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία, καθώς μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα σχετική υπερδοσολογία που οδηγεί σε τοξικότητα από το κεντρικό νευρικό σύστημα (ΚΝΣ). Το Imodium Plus πρέπει να χρησιμοποιείται υπό ιατρική παρακολούθηση σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία.

Έχουν αναφερθεί καρδιακά επεισόδια, συμπεριλαμβανομένων των περιστατικών επιμήκυνσης του διαστήματος QT και του συμπλέγματος QRS και ταχυκαρδίας δίκην ριπιδίου, τα οποία σχετίζονται με υπερδοσολογία. Ορισμένα επεισόδια είχαν θανατηφόρα έκβαση (βλ. παράγραφο 4.9). Η υπερδοσολογία μπορεί να φέρει στην επιφάνεια προϋπάρχον σύνδρομο Brugada Οι ασθενείς δεν πρέπει να υπερβαίνουν τη συνιστώμενη δόση ή/και τη συνιστώμενη διάρκεια της θεραπείας.

Το Imodium Plus περιέχει βενζυλική αλκοόλη, η οποία μπορεί να προκαλέσει αλλεργικές αντιδράσεις. Το Imodium Plus πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με νεφρική ή ηπατική δυσλειτουργία, ή σε εγκύους ή θηλάζουσες ασθενείς, λόγω του κινδύνου συσσώρευσης και τοξικότητας (μεταβολική οξέωση).

Το φάρμακο αυτό περιέχει λιγότερο από 1 mmol νατρίου (23 mg) ανά δισκίο, είναι αυτό που ονομάζουμε «ελεύθερο νατρίου».

Αυτό το φάρμακο περιέχει λιγότερα από 0,00044 mg αλκοόλης (αιθανόλη) σε κάθε δισκίο. Η μικρή ποσότητα αλκοόλης σε αυτό το φάρμακο δεν θα έχει αξιοσημείωτη δράση.

Αυτό το φάρμακο περιέχει μαλτοδεξτρίνη η οποία περιέχει γλυκόζη. Οι ασθενείς με σπάνια δυσαπορρόφηση γλυκόζης-γαλακτόζης δεν πρέπει να πάρουν αυτό το φάρμακο.

Μη κλινικά δεδομένα έχουν δείξει ότι η λοπεραμίδη είναι ένα υπόστρωμα P-γλυκοπρωτεΐνης. Ταυτόχρονη χορήγηση λοπεραμίδης (εφάπαξ δόση 16mg) με κινιδίνη ή ριτοναβίρη, που είναι και οι δύο αναστολείς της P-γλυκοπρωτεΐνης, είχε ως αποτέλεσμα μια διπλάσια ως τριπλάσια αύξηση της συγκέντρωσης της λοπεραμίδης στο πλάσμα. Η κλινική συσχέτιση αυτής της φαρμακοκινητικής αλληλεπίδρασης με αναστολείς της P-γλυκοπρωτεΐνης, όταν η λοπεραμίδη χορηγείται στις συνιστώμενες δόσεις, είναι άγνωστη.

Η ταυτόχρονη χορήγηση λοπεραμίδης (εξάπαξ δόση 4 mg) και ιτρακοναζόλης, έναν αναστολέα του CYP3A4 και της P-γλυκοπρωτεΐνης, οδήγησε σε 3 ως 4 φορές αύξηση της συγκέντρωσης της λοπεραμίδης στο πλάσμα. Στην ίδια μελέτη, η γεμφιβροζίλη, αναστολέας του CYP2C8, αύξησε τη λοπεραμίδη κατά το διπλάσιο περίπου. Ο συνδυασμός ιτρακοναζόλης και γεμφιβροζίλης οδήγησε στην αύξηση του μέγιστου επιπέδου λοπεραμίδης στο πλάσμα κατά 4 φορές και στην αύξηση της συνολικής έκθεσης στο πλάσμα κατά 13 φορές. Οι αυξήσεις αυτές δεν συσχετίζονταν με δράσεις στο κεντρικό νευρικό σύστημα (ΚΝΣ), όπως μετρήθηκαν σε ψυχοκινητικές δοκιμές (δηλ. υποκειμενική υπνηλία και Digit Symbol Submistution Test).

H ταυτόχρονη χορήγηση λοπεραμίδης (εφάπαξ δόση 16 mg) και κετοκοναζόλης, αναστολέα του CYP3A4 και της P-γλυκοπρωτεΐνης, οδήγησε σε αύξηση κατά 5 φορές της συγκέντρωσης της λοπεραμίδης στο πλάσμα. Η αύξηση αυτή δεν συσχετιζόταν με αυξημένες φαρμακοδυναμικές επιδράσεις όπως μετρήθηκαν με οφθαλμομετρία.

Ταυτόχρονη θεραπεία με από του στόματος δεσμοπρεσίνη οδήγησε στην αύξηση κατά 3 φορές της συγκέντρωσης της δεσμοπρεσίνης στο πλάσμα, πιθανόν λόγω βραδύτερης γαστρεντερικής κινητικότητας.

Αναμένεται ότι φάρμακα με παρόμοιες φαρμακολογικές ιδιότητες μπορεί να ενισχύσουν τη δράση της λοπεραμίδης και ότι φάρμακα που επιταχύνουν τη γαστρεντερική διέλευση μπορεί να μειώσουν τη δράση της.

Δεδομένου ότι η σιμεθικóνη δεν απορροφάται από την γαστρεντερική οδó, δεν αναμένονται σχετικές αλληλεπιδράσεις μεταξύ σιμεθικóνης και άλλων φαρμάκων.

Παιδιατρικός πληθυσμός

Μελέτες αλληλεπίδρασης έχουν πραγματοποιηθεί μόνο σε ενήλικες.

Κύηση

Η ασφάλεια του φαρμάκου κατά τη διάρκεια της ανθρώπινης εγκυμοσύνης δεν έχει τεκμηριωθεί, αν και από μελέτες σε ζώα δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι η λοπεραμίδη ή η σιμεθικóνη έχουν τερατογόνες ή εμβρυοτοξικές ιδιότητες. Το Imodium Plus δεν πρέπει να χορηγείται κατά τη διάρκεια της

εγκυμοσύνης, ειδικά κατά τη διάρκεια του πρώτου τριμήνου, εκτός εάν αυτό είναι κλινικά αιτιολογημένο.

Θηλασμός

Μικρές ποσότητες λοπεραμίδης μπορεί να εμφανιστούν στο μητρικό γάλα. Για αυτό το λόγο, το Imodium Plus δεν συνιστάται κατά τη διάρκεια του θηλασμού.

Γονιμότητα

Η επίδραση στη ανθρώπινη γονιμότητα δεν έχει αξιολογηθεί.

ν

Το Imodium Plus δεν έχει καμία ή έχει ασήμαντη επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων. Όμως μπορεί να παρουσιασθούν κόπωση, ζάλη και υπνηλία κατά τη διάρκεια θεραπείας διαρροϊκού συνδρόμου με υδροχλωρική λοπεραμίδη. (βλέπε παράγραφο 4.8). Για το λόγο αυτό, εφιστάται προσοχή κατά την οδήγηση ή το χειρισμό μηχανημάτων.

Η ασφάλεια της λοπεραμίδης - σιμεθικόνης αξιολογήθηκε σε 2040 ασθενείς οι οποίοι συμμετείχαν σε πέντε κλινικές δοκιμές. Όλες οι δοκιμές έγιναν σε ασθενείς με οξεία διάρροια συνοδευόμενη από κοιλιακή δυσφορία λόγω αερίων και με τη χρήση μασώμενου δισκίου λοπεραμίδης - σιμεθικόνης. Σε τέσσερις δοκιμές έγινε σύγκριση λοπεραμίδης - σιμεθικόνης με λοπεραμίδη, σιμεθικόνης με εικονικό φάρμακο και σε μια δοκιμή έγινε σύγκριση δύο φαρμακοτεχνικών μορφών λοπεραμίδης - σιμεθικόνης με εικονικό φάρμακο.

Οι πιο συχνά αναφερόμενες (δηλ. ≥1% συχνότητα εμφάνισης) ανεπιθύμητες ενέργειες σε κλινικές δοκιμές ήταν (ως % συχνότητα εμφάνισης): δυσγευσία (2,6%) και ναυτία (1,6%).

Η ασφάλεια της υδροχλωρικής λοπεραμίδης αξιολογήθηκε σε 2755 ασθενείς ηλικίας ≥ 12 ετών που συμμετείχαν σε 26 ελεγχόμενες και μη ελεγχόμενες κλινικές δοκιμές για τη χρήση της υδροχλωρικής λοπεραμίδης για τη θεραπεία της οξείας διάρροιας. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες (>1%) που αναφέρθηκαν σε αυτές τις κλινικές δοκιμές ήταν δυσκοιλιότητα (2,7%), μετεωρισμός (1,7%), πονοκέφαλος (1,2%), και ναυτία (1,1%).

Η ασφάλεια της υδροχλωρικής λοπεραμίδης αξιολογήθηκε επίσης σε 321 ασθενείς που συμμετείχαν σε 5 ελεγχόμενες και μη ελεγχόμενες κλινικές δοκιμές για τη χρήση της υδροχλωρικής λοπεραμίδης για τη θεραπεία της χρόνιας διάρροιας. Οι πιο συχνά αναφερόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες (>1%) σε αυτές τις κλινικές δοκιμές ήταν μετεωρισμός (2,8%), δυσκοιλιότητα (2,2%), ζάλη (1,2%), και ναυτία (1,2%)

Παιδιατρικός πληθυσμός

Η ασφάλεια της υδροχλωρικής λοπεραμίδης αξιολογήθηκε σε 607 ασθενείς ηλικίας 10 ημερών έως 13 ετών που συμμετείχαν σε 13 ελεγχόμενες και μη ελεγχόμενες κλινικές δοκιμές για τη χρήση της υδροχλωρικής λοπεραμίδης για τη θεραπεία της οξείας διάρροιας. Η μόνη ανεπιθύμητη ενέργεια που αναφέρθηκε σε ποσοστά ≥ 1% από ασθενείς που έκαναν χρήση υδροχλωρικής λοπεραμίδης ήταν ο έμετος.

Ο Πίνακας 1 εμφανίζει τις ανεπιθύμητες ενέργειες που έχουν αναφερθεί με τη χρήση λοπεραμίδης - σιμεθινόνης είτε από κλινική δοκιμή είτε από εμπειρία μετά την κυκλοφορία. Εμφανίζονται επίσης πρόσθετες ανεπιθύμητες ενέργειες που έχουν αναφερθεί για τη χρήση της υδροχλωρικής λοπεραμίδης (ένα από τα συστατικά του συνδυασμού λοπεραμίδης - σιμεθικόνης).

Οι κατηγορίες συχνότητας βασίζονται σε δεδομένα κλινικών μελετών με λοπεραμίδη - σιμεθικόνη και υδροχλωρική λοπεραμίδη και χρησιμοποιούν την ακόλουθη σύμβαση: πολύ συχνές (≥1/10), συχνές (≥1/100 έως <1/10), όχι συχνές (≥1/1.000 έως <1/100), σπάνιες (≥1/10.000 έως <1/1.000) και πολύ σπάνιες (<1/10.000).

Πίνακας 1: Ανεπιθύμητες ενέργειες του φαρμάκου

1. Η ένταξη αυτού του όρου βασίζεται σε αναφορές μετά την κυκλοφορία της υδροχλωρικής λοπεραμίδης. Καθώς η διαδικασία για τον προσδιορισμό των ανεπιθύμητων ενεργειών μετά την κυκλοφορία δεν διαφοροποιούσε τις χρόνιες και τις οξείες ενδείξεις ή αυτές των ενηλίκων και των παιδιών, η συχνότητα εκτιμάται από όλες τις κλινικές δοκιμές με συνδυασμούς υδροχλωρικής λοπεραμίδης, συμπεριλαμβανομένων των δοκιμών σε παιδιά

   ≤ 12 ετών (N=3683).

2. Η ένταξη αυτού του όρου βασίζεται σε ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρθηκαν σε κλινικές δοκιμές με υδροχλωρική λοπεραμίδη . Η κατηγορία συχνοτήτων προσδιορίζεται με βάση τις κλινικές δοκιμές με υδροχλωρική λοπεραμίδη στην οξεία διάρροια (N = 2755).

3. Η ένταξη αυτού του όρου βασίζεται στην εμπειρία μετά την κυκλοφορία του προϊόντος με την λοπεραμίδη -

   σιμεθικóνη. Η κατηγορία συχνότητας εκχωρήθηκε βάσει κλινικών μελετών με λοπεραμίδη - σιμετικóνη σε οξεία διάρροια (N = 618). Η ζάλη και η κοιλιακή διάταση εντοπίστηκαν επίσης ως ανεπιθύμητες ενέργειες κλινικής δοκιμής με υδροχλωρική λοπεραμίδη.

4. Βλέπε παράγραφο 4.4.

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών

Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες ως εξής (βλ. λεπτομέρειες παρακάτω).

Ελλάδα

Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων Μεσογείων 284

GR-15562 Χολαργός, Αθήνα Τηλ: + 30 213 2040380/337

Φαξ: + 30 210 6549585

Ιστότοπος: http://www.eof.gr

Κύπρος

Φαρμακευτικές Υπηρεσίες Υπουργείο Υγείας

CY-1475 Λευκωσία Φαξ: + 357 22608649

Ιστότοπος: www.moh.gov.cy/phs

Συμπτώματα

Σε περίπτωση υπερδοσολογίας (συμπεριλαμβανομένης και της σχετικής υπερδοσολογίας λόγω ηπατικής δυσλειτουργίας), μπορεί να εμφανισθεί καταστολή του ΚΝΣ (λήθαργος, δυσχέρεια συντονισμού, υπνηλία, μύση, μυϊκή υπερτονία, αναπνευστική καταστολή), ξηροστομία, κοιλιακή δυσφορία, ναυτία και έμετος, δυσκοιλιότητα, κατακράτηση ούρων και παραλυτικός ειλεός.

Σε άτομα που κατανάλωσαν υπερβολική δόση λοπεραμίδης, παρατηρήθηκαν καρδιακά συμβάντα όπως επιμήκυνση του διαστήματος QT και του συμπλέγματος QRS, ταχυκαρδία δίκην ριπιδίου, άλλες σοβαρές κοιλιακές αρρυθμίες, καρδιακή ανακοπή και συγκοπή (βλ. παράγραφο 4.4). Υπήρξαν ακόμη και αναφορές θανατηφόρων περιστατικών. Η υπερδοσολογία μπορεί να φέρει στην επιφάνεια προϋπάρχον σύνδρομο Brugada

Θεραπεία

Αν εμφανισθούν συμπτώματα υπερδοσολογίας, μπορεί να χορηγηθεί ναλοξόνη σαν αντίδοτο Επειδή η διάρκεια δράσης της λοπεραμίδης είναι μεγαλύτερη της ναλοξόνης (1-3 ώρες), μπορεί να ενδείκνυται επαναλαμβανόμενη θεραπεία με ναλοξόνη. Συνεπώς, ο ασθενής πρέπει να παρακολουθείται στενά, για τουλάχιστον 48 ώρες, σε περίπτωση εμφάνισης καταστολής του ΚΝΣ.

Παιδιατρικός πληθυσμός

Τα παιδιά μπορεί να είναι πιο ευαίσθητα σε επιδράσεις του ΚΝΣ σε σχέση με τους ενήλικες.