Vesicare 5 mg 5 mg tabletki powlekane
Informacja o przepisywaniu
Refundacja
Informacja o wydawaniu
Ograniczenie recepty
Inne informacje
Nazwa leku
Postać farmaceutyczna
Producent
Posiadacz pozwolenia na dopuszczenie do obrotu (MAH)
Skorzystaj z aplikacji Mediately
Szybciej uzyskaj informacje o leku.
Ponad 36k oceny
ChPL - Vesicare 5 mg
Leczenie objawowe naglącego nietrzymania moczu i(lub) częstomoczu oraz parcia naglącego, które mogą występować u pacjentów z zespołem pęcherza nadreaktywnego.
Dawkowanie
Dorośli, w tym osoby w podeszłym wieku
Zalecana dawka wynosi 5 mg solifenacyny bursztynianu raz na dobę. W razie potrzeby dawkę tę można zwiększyć do 10 mg solifenacyny bursztynianu raz na dobę.
Dzieci i młodzież
Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Vesicare u dzieci i dlatego produktu Vesicare nie należy stosować u dzieci.
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny > 30 ml/min) nie ma konieczności modyfikacji dawkowania leku. W przypadku pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≤ 30 ml/min) należy zachować ostrożność i nie stosować dawki solifenacyny bursztynianu większej niż 5 mg raz na dobę (patrz punkt 5.2).
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby nie ma konieczności modyfikacji dawkowania. W przypadku pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (7 do 9 wg skali Child-Pugh) należy zachować ostrożność i nie podawać dawki większej niż 5 mg raz na dobę (patrz punkt 5.2).
Silne inhibitory cytochromu P450 3A4
Podczas jednoczesnego stosowania ketokonazolu lub terapeutycznych dawek innych, silnych inhibitorów CYP3A4, takich jak rytonawir, nelfawir, itrakonazol, maksymalna dawka Vesicare nie powinna być większa niż 5 mg (patrz punkt 4.5).
Sposób podawania
Tabletki Vesicare należy przyjmować doustnie, połykając w całości i popijając płynem. Lek można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od posiłku.
Solifenacyna jest przeciwwskazana u pacjentów:
-
z zatrzymaniem moczu, ciężkimi zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi (m.in. toksyczne rozdęcie okrężnicy), miastenią lub jaskrą z wąskim kątem przesączania, jak również u pacjentów z dużym ryzykiem wystąpienia tych chorób;
-
z nadwrażliwością na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą
wymienioną w punkcie 6.1;
-
poddawanych hemodializie (patrz punkt 5.2);
-
z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 5.2);
-
z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby, leczonych jednocześnie silnymi inhibitorami CYP3A4, np. ketokonazolem (patrz punkt 4.5).
Przed rozpoczęciem leczenia produktem Vesicare należy uwzględnić inne przyczyny częstomoczu (niewydolność serca, choroby nerek). W razie zakażenia układu moczowego należy rozpocząć odpowiednie leczenie przeciwbakteryjne.
Vesicare należy stosować ostrożnie u pacjentów:
-
z istotnym klinicznie zwężeniem drogi odpływu moczu z pęcherza z ryzykiem zatrzymania
moczu;
-
z zaburzeniami drożności przewodu pokarmowego;
-
z ryzykiem zwolnionej perystaltyki przewodu pokarmowego;
-
z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≤ 30 ml/min; patrz punkt 4.2 i
5.2); u tych pacjentów nie należy stosować dawki większej niż 5 mg;
-
z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (7 do 9 wg skali Child-Pugh; patrz
punkt 4.2 i 5.2); u tych pacjentów nie należy stosować dawki większej niż 5 mg;
-
jednocześnie leczonych silnymi inhibitorami CYP3A4, np. ketokonazolem (patrz punkt 4.2 i 4.5);
-
z przepukliną rozworu przełykowego /refluksem żołądkowo-przełykowym i(lub)
jednocześnie stosujących leki mogące spowodować zapalenie przełyku lub je zaostrzyć (takie
jak bisfosfoniany);
-
z neuropatią autonomicznego układu nerwowego.
U pacjentów, u których występowały czynniki ryzyka, takie jak wcześniej stwierdzony zespół wydłużonego odstępu QT i hipokaliemia, obserwowano wydłużenie odstępu QT oraz Torsade de Pointes.
Bezpieczeństwo i skuteczność leku u pacjentów z nadreaktywnością wypieracza pochodzenia neurogennego nie zostały dotąd ustalone.
Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy- galaktozy.
U niektórych pacjentów przyjmujących bursztynian solifenacyny obserwowano obrzęk naczynioruchowy z obrzękiem dróg oddechowych. Jeżeli u pacjenta wystąpi obrzęk naczynioruchowy, należy przerwać leczenie bursztynianem solifenacyny i wdrożyć
odpowiednie leczenie i (lub) stosowne środki zaradcze.
U niektórych pacjentów leczonych bursztynianem solifenacyny obserwowano występowanie reakcji anafilaktycznej. Jeżeli u pacjenta rozwinie się reakcja anafilaktyczna, należy przerwać leczenie bursztynianem solifenacyny i wdrożyć odpowiednie leczenie i (lub) stosowne środki zaradcze.
Maksymalne działanie produktu Vesicare występuje najwcześniej po 4 tygodniach leczenia.
-
Interakcje farmakologiczne
Jednoczesne stosowanie innych produktów leczniczych o własnościach cholinolitycznych może prowadzić do nasilenia działania terapeutycznego i wystąpienia działań niepożądanych. Po zaprzestaniu podawania produktu Vesicare należy zachować około tygodniową przerwę przed podjęciem leczenia innym lekiem cholinolitycznym. Działanie terapeutyczne solifenacyny może zmniejszać się w wyniku jednoczesnego stosowania agonistów receptorów cholinergicznych.
Solifenacyna może osłabiać działanie produktów leczniczych nasilających perystaltykę
przewodu pokarmowego, takich jak metoklopramid i cyzapryd.
Interakcje farmakokinetyczne
W badaniach in vitro wykazano, że terapeutyczne stężenia solifenacyny nie hamują aktywności CYP1A1/2, 2C9, 2C19, 2D6 lub 3A4, pochodzących z mikrosomów ludzkiej wątroby. Z tego względu jest mało prawdopodobne, aby solifenacyna wpływała na zmianę klirensu leków metabolizowanych przez wymienione enzymy.
Wpływ innych produktów leczniczych na farmakokinetykę solifenacyny
Solifenacyna jest metabolizowana przez CYP3A4. Jednocześnie podawany ketokonazol (200 mg/dobę), silny inhibitor CYP3A4, dwukrotnie zwiększał AUC solifenacyny, zaś ketokonazol w dawce 400 mg/dobę, powodował trzykrotne zwiększenie AUC solifenacyny. Z tego względu podczas podawania ketokonazolu lub innych silnych inhibitorów CYP3A4 (np. rytonawiru, nelfawiru, itrakonazolu) w dawkach terapeutycznych, największa stosowana
jednocześnie dawka Vesicare nie powinna być większa niż 5 mg (patrz punkt 4.2).
Jednoczesne stosowanie solifenacyny i silnych inhibitorów CYP3A4 jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby.
Nie badano wpływu indukcji enzymów na farmakokinetykę solifenacyny i jej metabolitów, jak również wpływu substratów o większym powinowactwie do CYP3A4 na ekspozycję na solifenacynę. Solifenacyna jest metabolizowana przez CYP3A4, zatem możliwe są interakcje farmakokinetyczne solifenacyny z innymi substratami CYP3A4 o większym powinowactwie (np. werapamil, diltiazem) oraz ze związkami o działaniu indukującym CYP3A4 (np. ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina).
Wpływ solifenacyny na farmakokinetykę innych produktów leczniczych
Doustne leki antykoncepcyjne
Podczas stosowania produktu Vesicare nie stwierdzono interakcji farmakokinetycznych solifenacyny ze złożonymi, doustnymi lekami antykoncepcyjnymi (etynyloestradiol/lewonorgestrel).
Warfaryna
Podczas stosowania produktu Vesicare nie stwierdzono zmian farmakokinetyki R-warfaryny i
S-warfaryny ani ich wpływu na czas protrombinowy.
Digoksyna
Stosowanie produktu Vesicare nie wpływało na farmakokinetykę digoksyny.
Ciąża
Nie ma danych klinicznych dotyczących stosowania solifenacyny w czasie ciąży. Badania na
zwierzętach nie wykazały bezpośredniego szkodliwego wpływu na płodność, rozwój
zarodka/płodu lub przebieg porodu (patrz punkt 5.3). Potencjalne zagrożenie dla człowieka
nie jest znane.
Należy zachować ostrożność w przypadku przepisywania produktu kobietom w ciąży.
Karmienie piersią
Nie ma danych dotyczących przenikania solifenacyny do mleka matki. W badaniach wykonywanych na myszach stwierdzono, że solifenacyna i(lub) jej metabolity przenikały do mleka matki, powodując zależne od dawki zaburzenia prawidłowego rozwoju noworodków (patrz punkt 5.3). Z tego względu produktu Vesicare nie należy stosować u karmiących matek.
Ponieważ solifenacyna, podobnie jak inne leki cholinolityczne, może powodować niewyraźne widzenie, zaś rzadziej senność i uczucie zmęczenia (patrz punkt 4.8 Działania niepożądane), produkt może wywierać niekorzystny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
W wyniku farmakologicznego działania solifenacyny, Vesicare może powodować cholinolityczne działania niepożądane, na ogół o niewielkim lub umiarkowanym nasileniu. Częstość występowania cholinolitycznych działań niepożądanych jest zależna od dawki.
Najczęściej zgłaszaną reakcją niepożądaną w czasie przyjmowania produktu Vesicare było uczucie suchości w jamie ustnej. Objaw ten występował u 11% pacjentów przyjmujących
dawkę 5 mg solifenacyny bursztynianu raz na dobę, u 22% pacjentów przyjmujących dawkę 10 mg raz na dobę i u 4% pacjentów otrzymujących placebo. Nasilenie uczucia suchości w jamie ustnej było na ogół niewielkie i jedynie sporadycznie było przyczyną przerwania terapii. Generalnie współpraca pacjentów w zakresie przestrzegania zaleceń była bardzo
dobra (około 99%), i około 90% pacjentów leczonych produktem Vesicare ukończyło badanie obejmujące 12 tygodni leczenia.
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
| Klasyfikacja MedDRA dotycząca układów narządowych | Bardzo często (≥1/10) | Często (≥1/100 do<1/10) | Niezbyt często (≥1/1000do <1/100) | Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) | Bardzo rzadko (<1/10 000) | Nie znana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) |
| Zakażenia i | Zakażenia | |||||
| zarażenia | układu | |||||
| pasożytnicze | moczowego | |||||
| Zapalenie | ||||||
| pęcherza | ||||||
| moczowego |
| Klasyfikacja | Bardzo | Często | Niezbyt | Rzadko | Bardzo | Nie znana |
| MedDRA | często | (≥1/100 do | często | (≥1/10 000 | rzadko | (częstość nie |
| dotycząca | (≥1/10) | <1/10) | (≥1/1000 | do <1/1000) | (<1/10 | może być |
| układów | do <1/100) | 000) | określona na | |||
| narządowych | podstawie | |||||
| dostępnych | ||||||
| danych) | ||||||
| Zaburzenia | Reakcja | |||||
| układu | anafilaktyczna* | |||||
| immunologiczne | ||||||
| go | ||||||
| Zaburzenia metabolizmu i odżywiania | Zmniejszony apetyt* Hiperkaliemia* | |||||
| Zaburzenia psychiczne | Omamy*Splątanie* | Majaczenie* | ||||
| Zaburzenia układu nerwowego | Senność Zaburzenia smaku | Zawrotygłowy*Ból głowy* | ||||
| Zaburzenia oka | Niewyraźnewidzenie | Zespół suchego oka | Jaskra* | |||
| Zaburzenia | Torsade de | |||||
| serca | Pointes* | |||||
| Wydłużenie | ||||||
| odstępu QT w | ||||||
| elektrokardiogra- | ||||||
| mie* | ||||||
| Migotanie | ||||||
| przedsionków* | ||||||
| Kołatanie serca* | ||||||
| Tachykardia* | ||||||
| Zaburzenia | Suchość w | Dysfonia* | ||||
| układu | jamie | |||||
| oddechowego, | nosowej | |||||
| klatki piersiowej | ||||||
| i śródpiersia |
| Klasyfikacja | Bardzo | Często | Niezbyt | Rzadko | Bardzo | Nie znana |
| MedDRA | często | (≥1/100 do | często | (≥1/10 000 | rzadko | (częstość nie |
| dotycząca | (≥1/10) | <1/10) | (≥1/1000 | do <1/1000) | (<1/10 | może być |
| układów | do <1/100) | 000) | określona na | |||
| narządowych | podstawie | |||||
| dostępnych | ||||||
| danych) | ||||||
| Zaburzenia | Suchość | Zaparcia | Refluks | Niedrożność | Niedrożność | |
| żołądka i jelit | w jamie | Nudności | żołądkowo- | okrężnicy | jelita* | |
| ustnej | Niestrawność | przełykowy | Zaklinowa- | Dyskomfort w | ||
| Ból brzucha | Suchość w | nie stolca | jamie brzusznej* | |||
| gardle | Wymioty* | |||||
| Zaburzenia | Zaburzenia | |||||
| wątroby i dróg | czynności | |||||
| żółciowych | wątroby* | |||||
| Nieprawidłowe | ||||||
| wyniki testów | ||||||
| czynności | ||||||
| wątroby* | ||||||
| Zaburzenia | Suchość | Świąd* | Rumień | Złuszczające | ||
| skóry i tkanki | skóry | Wysypka* | wieloposta | zapalenie skóry* | ||
| podskórnej | ciowy* | |||||
| Pokrzywka | ||||||
| * | ||||||
| Obrzęk | ||||||
| naczynioru | ||||||
| chowy* | ||||||
| Zaburzenia | Osłabienie | |||||
| mięśniowo- | mięśni* | |||||
| szkieletowe i | ||||||
| tkanki łącznej | ||||||
| Zaburzenia | Trudności | Zatrzymanie | Zaburzenia | |||
| nerek i dróg | w | moczu | czynności nerek* | |||
| moczowych | oddawaniu | |||||
| moczu |
| Klasyfikacja MedDRA dotycząca układów narządowych | Bardzo często (≥1/10) | Często (≥1/100 do<1/10) | Niezbyt często (≥1/1000do <1/100) | Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) | Bardzo rzadko (<1/10 000) | Nie znana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) |
| Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania | Zmęczenie Obrzęki obwodowe |
* obserwowane po wprowadzeniu do obrotu
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C
PL-02 222 Warszawa
Tel.: +48 22 49 21 301
Faks: +48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Objawy
Przedawkowanie solifenacyny bursztynianu może teoretycznie powodować ciężkie działania cholinolityczne. Największą dawką solifenacyny bursztynianiu przypadkowo podaną temu samemu pacjentowi było 280 mg w ciągu 5 godzin, co spowodowało wystąpienie zmian stanu psychicznego, niewymagających hospitalizacji pacjenta.
Leczenie
W przypadku przedawkowania solifenacyny bursztynianu należy zastosować leczenie węglem aktywowanym. Płukanie żołądka jest skuteczne, jeśli zostanie wykonane w ciągu 1 godziny, lecz nie należy prowokować wymiotów.
Podobnie jak w przypadku innych leków cholinolitycznych objawy można leczyć w następujący sposób:
-
ciężkie, ośrodkowe objawy cholinolityczne, takie jak omamy lub nadmierne pobudzenie: zastosować fizostygminę lub karbachol;
-
drgawki lub nadmierne pobudzenie: zastosować benzodiazepiny;
-
niewydolność oddechowa: zastosować sztuczną wentylację;
-
tachykardia: zastosować leki blokujące receptory beta-adrenergiczne;
-
zatrzymanie moczu: zastosować cewnikowanie pęcherza;
-
rozszerzenie źrenic: zastosować pilokarpinę w kroplach i(lub) umieścić pacjenta w ciemnym
pomieszczeniu.
Podobnie jak w przypadku przedawkowania innych leków antymuskarynowych, należy zwrócić szczególną uwagę na pacjentów z ryzykiem wydłużenia odstępu QT (np. hipokaliemia, bradykardia, jednoczesne podawanie leków mogących wydłużać odstęp QT) oraz pacjentów z istotnymi, współistniejącymi chorobami serca (np. niedokrwienie mięśnia sercowego, zaburzenia rytmu, zastoinowa niewydolność serca).
Właściwości farmakologiczne - Vesicare 5 mg
Grupa farmakoterapeutyczna: Leki działające rozkurczowo na drogi moczowe
kod ATC: G04B D08.
Mechanizm działania
Solifenacyna jest kompetycyjnym, wybiórczym antagonistą receptora cholinergicznego. Pęcherz moczowy jest unerwiony przez przywspółczulne włókna nerwowe cholinergiczne. Acetylocholina powoduje skurcz mięśni gładkich wypieracza działając poprzez receptory muskarynowe, z których największą rolę odgrywa podtyp M3. Wyniki badań farmakologicznych prowadzonych w warunkach in vitro i in vivo wskazują, że solifenacyna jest kompetycyjnym inhibitorem podtypu M3 receptora muskarynowego. Stwierdzono
ponadto, że solifenacyna jest wybiórczym antagonistą receptorów muskarynowych, ponieważ wykazuje małe powinowactwo w stosunku do innych badanych receptorów i kanałów jonowych lub nie wykazuje go wcale.
Właściwości farmakodynamiczne
Leczenie produktem Vesicare w dawkach 5 mg i 10 mg na dobę było przedmiotem kilku
randomizowanych, kontrolowanych badań klinicznych, prowadzonych na zasadzie podwójnie ślepej próby u mężczyzn i kobiet z pęcherzem nadreaktywnym.
Jak przedstawiono w poniższej tabeli, zarówno dawka 5 mg jak i dawka 10 mg produktu Vesicare powodowała statystycznie istotną poprawę w odniesieniu do pierwotnych i
drugorzędowych punktów końcowych, w porównaniu z placebo. Skuteczność leczenia stwierdzano po upływie tygodnia od jego rozpoczęcia i działanie to stabilizowało się w okresie 12 tygodni. W długoterminowym badaniu otwartym wykazano, że skuteczność produktu utrzymuje się przez co najmniej 12 miesięcy. Wśród chorych, u których przed leczeniem stwierdzono nietrzymanie moczu, po 12 tygodniach leczenia nietrzymanie moczu
całkowicie ustąpiło u około 50% pacjentów, zaś u 35% leczonych częstość oddawania moczu zmniejszyła się do mniej niż 8 mikcji na dobę. Leczenie objawów pęcherza nadreaktywnego wpływało też korzystnie na liczne parametry jakości życia, takie jak ogólne poczucie zdrowia, wpływ nietrzymania moczu na jakość życia, ograniczenia pełnionej roli, ograniczenia natury fizycznej, ograniczenia społeczne, emocje, ciężkość objawów, nasilenie objawów i jakość snu i(lub) napęd.
Wyniki (zsumowane) czterech kontrolowanych badań III. fazy, w których leczenie trwało 12
tygodni
| Placebo | Vesicare5 mg raz nadobę | Vesicare10 mg raz nadobę | Tolterodyna 2 mg dwarazy na dobę | |
| Liczba mikcji/dobę | ||||
| Średnia wartość wyjściowa | 11,9 | 12,1 | 11,9 | 12,1 |
| Średnie zmniejszenie | ||||
| względem wartości | ||||
| wyjściowej | 1,4 | 2,3 | 2,7 | 1,9 |
| % zmiany względem | ||||
| wartości wyjściowej | (12%) | (19%) | (23%) | (16%) |
| n | 1138 | 552 | 1158 | 250 |
| wartość p* | <0,001 | <0,001 | 0,004 | |
| Liczba incydentów parcia naglącego/dobę | ||||
| Średnia wartość wyjściowa | 6,3 | 5,9 | 6,2 | 5,4 |
| Średnie zmniejszenie | ||||
| względem wartości | ||||
| wyjściowej | 2,0 | 2,9 | 3,4 | 2,1 |
| % zmiany względem | ||||
| wartości wyjściowej | (32%) | (49%) | (55%) | (39%) |
| n | 1124 | 548 | 1151 | 250 |
| wartość p* | <0,001 | <0,001 | 0,031 | |
| Liczba incydentów nietrzymania moczu/dobę | ||||
| Średnia wartość wyjściowa | 2,9 | 2,6 | 2,9 | 2,3 |
| Średnie zmniejszenie | ||||
| względem wartości | ||||
| wyjściowej | 1,1 | 1,5 | 1,8 | 1,1 |
| % zmiany względem | ||||
| wartości wyjściowej | (38%) | (58%) | (62%) | (48%) |
| n | 781 | 314 | 778 | 157 |
| wartość p* | <0,001 | <0,001 | 0,009 | |
| Liczba incydentów nykturii/dobę | ||||
| Średnia wartość wyjściowa | 1,8 | 2,0 | 1,8 | 1,9 |
| Średnie zmniejszenie | ||||
| względem wartości | ||||
| wyjściowej | 0,4 | 0,6 | 0,6 | 0,5 |
| % zmiany względem | ||||
| wartości wyjściowej | (22%) | (30%) | (33%) | (26%) |
| n | 1005 | 494 | 1035 | 232 |
| wartość p* | 0,025 | <0,001 | 0,199 | |
| Objętość moczu/jedną mikcję | ||||
| Średnia wartość wyjściowa | 166 ml | 146 ml | 163 ml | 147 ml |
| Średnie zmniejszenie względem wartości | ||||
| wyjściowej | 9 ml | 32 ml | 43 ml | 24 ml |
| % zmiany względem wartości wyjściowej nwartość p* | (5%)1135 | (21%)552<0,001 | (26%)1156<0,001 | (16%)250<0,001 |
| Liczba podpasek/dobę | ||||
| Średnia wartość wyjściowa | 3,0 | 2,8 | 2,7 | 2,7 |
| Średnie zmniejszenie | ||||
| względem wartości | ||||
| wyjściowej | 0,8 | 1,3 | 1,3 | 1,0 |
| % zmiany względem | ||||
| wartości wyjściowej | (27%) | (46%) | (48%) | (37%) |
| n | 238 | 236 | 242 | 250 |
| wartość p* | <0,001 | <0,001 | 0,010 | |
Uwaga: W 4 kluczowych badaniach klinicznych stosowano Vesicare 10 mg i placebo. W 2 spośród tych 4 badań stosowano również Vesicare 5 mg, zaś w jednym z nich podawano także tolterodynę w dawce 2 mg dwa razy na dobę.
Nie wszystkie parametry i nie wszystkie badane grupy były oceniane w każdym z badań. Z tego względu podana liczba pacjentów może różnić się w odniesieniu do poszczególnych parametrów i leczonych grup.
* Wartość p w porównaniu do placebo
Wchłanianie
Maksymalne stężenie solifenacyny w osoczu (Cmax) po przyjęciu tabletek produktu Vesicare występuje po 3 do 8 godzinach. Czas tmax jest niezależny od dawki. Wartość Cmax i pole pod krzywą (AUC) zwiększają się proporcjonalnie do dawki w zakresie od 5 mg do 40 mg.
Całkowita dostępność biologiczna wynosi w przybliżeniu 90%. Przyjmowanie posiłków nie wpływa na wartości Cmax i AUC solifenacyny.
Dystrybucja
Pozorna objętość dystrybucji solifenacyny po podaniu dożylnym wynosi około 600 l. Solifenacyna w znacznym stopniu (około 98%) wiąże się z białkami osocza, przede wszystkim z kwaśną α1-glikoproteiną.
Metabolizm
Solifenacyna w większości jest metabolizowana w wątrobie, przede wszystkim przez układ cytochromu P450 3A4 (CYP3A4). Istnieją również alternatywne szlaki metaboliczne, które mogą uczestniczyć w przemianach solifenacyny. Klirens układowy solifenacyny wynosi około 9,5 l na godzinę, a okres półtrwania w fazie końcowej wynosi 45 – 68 godzin. Po podaniu doustnym leku wyodrębniono w osoczu jeden metabolit czynny farmakologicznie
(4R-hydroksysolifenacyna) i trzy metabolity nieczynne farmakologicznie (N-glukuronid, N- tlenek i 4R-hydroksy-N-tlenek solifenacyny).
Eliminacja
Po 26 dobach od podania pojedynczej dawki 10 mg solifenacyny znakowanej radioizotopem
14C, około 70% aktywności promieniotwórczej wykryto w moczu, zaś 23% w kale. Około
11% aktywności promieniotwórczej w moczu pochodziło z substancji czynnej w postaci niezmienionej; około 18% pochodziło z N-tlenku, 9% z 4R-hydroksy-N-tlenku i 8% z 4R- hydroksy metabolitu (czynny metabolit).
Liniowość lub nieliniowość
W zakresie dawek terapeutycznych farmakokinetyka solifenacyny jest liniowo zależna od
dawki.
Inne szczególne populacje
Osoby w podeszłym wieku
Dostosowanie dawki leku w zależności od wieku pacjenta nie jest konieczne. Wyniki badań prowadzonych u osób w podeszłym wieku wykazały, że ekspozycja na solifenacynę (wyrażona jako AUC) po podaniu solifenacyny bursztynianu (5 mg i 10 mg raz na dobę) była podobna u zdrowych osób w podeszłym wieku (65 – 80 lat) i u zdrowych osób młodych (w wieku poniżej 55 lat). Średnia szybkość wchłaniania wyrażona jako tmax była nieco mniejsza u osób w podeszłym wieku, zaś okres półtrwania w fazie końcowej był w tej grupie pacjentów o około 20% dłuższy. Te umiarkowane różnice nie były istotne klinicznie.
Nie oceniano farmakokinetyki solifenacyny u dzieci i młodzieży.
Płeć
Farmakokinetyka solifenacyny nie jest zależna od płci.
Rasa
Farmakokinetyka solifenacyny nie jest zależna od rasy.
Zaburzenia czynności nerek
Wartości AUC i Cmax solifenacyny u pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek nie różniły się istotnie od tych, które stwierdzano u zdrowych ochotników. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≤ 30 ml/min) ekspozycja na solifenacynę była istotnie większa niż w grupie kontrolnej, co wyrażało się zwiększeniem Cmax o około 30%, AUC o ponad 100% oraz t1/2 o ponad 60%. Wykazano istotną statystycznie zależność pomiędzy klirensem kreatyniny i klirensem solifenacyny.
Nie oceniano farmakokinetyki solifenacyny u pacjentów poddawanych hemodializie.
Zaburzenia czynności wątroby
U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (7 do 9 wg skali Child-
Pugh) wartość Cmax nie ulegała zmianie, AUC zwiększała się o 60%, zaś t1/2 wydłużał się
dwukrotnie. Nie oceniano farmakokinetyki solifenacyny u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby.
Dane farmaceutyczne - Vesicare 5 mg
Rdzeń tabletki:
Skrobia kukurydziana Laktoza jednowodna Hypromeloza Magnezu stearynian
Otoczka tabletki:
Makrogol 8000 Talk Hypromeloza
Tytanu dwutlenek (E171)
Żelaza tlenek żółty (E172)
3 lata.
Po pierwszym otwarciu butelki, tabletki można przechowywać przez 6 miesięcy. Należy szczelnie zamykać butelkę.
Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego.
Opakowanie
Tabletki pakowane w blistry PVC/Al lub w butelki HDPE z polipropylenową (PP) zakrętką.
Wielkości opakowań produktu w opakowaniach zawierających blistry:
3, 5, 10, 20, 30, 50, 60, 90, 100 lub 200 tabletek (nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie).
Wielkość opakowania produktu w butelce:
100 tabletek (nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie).