Leuprorelin Sandoz® 5mg implant u napunjenom injekcionom špricu
Informacije o izdavanju lekova
Lista RFZO
Režim izdavanja
Indikacija za RFZO
RFZO napomena
Interakcije sa
Ograničenje upotrebe
Ostale informacije
Naziv leka
Sastav
Farmaceutski oblik
Proizvođač
Nosilac odobrenja
Poslednje ažuriranje SmPC-a
Koristite aplikaciju Mediately
Dobijte informacije o lekovima brže.
Više 36k ocene
SmPC - Leuprorelin 5mg
-
Palijativna terapija pacijenata sa uznapredovalim hormon-zavisnim karcinomom prostate.
-
Terapija lokalno uznapredovalog hormon-zavisnog karcinoma prostate, tokom i nakon radioterapije.
-
Terapija lokalizovanog, hormon-zavisnog karcinoma prostate kod pacijenata srednjeg i visokog rizika u kombinaciji sa radioterapijom.
Doziranje
Lekar sa iskustvom u terapiji tumora treba da ustanovi indikaciju za primenu leka kao i da sprovodi dugotrajno praćenje pacijenta.
Preporučena doza je pojedinačna doza od 5 mg leka Leuprorelin Sandoz, jednom na svaka 3 meseca. Ako se, u izuzetnim slučajevima, odloži primena leka do 4 nedelje, kod većine pacijenata ne dolazi do promene u terapijskom dejstvu leka (videti odeljak 5.2).
Posebne populacije
Nije potrebno prilagođavanje doze kod pacijenata sa oštećenjem funkcije bubrega ili jetre ili kod starijih osoba.
Pedijatrijska populacija
Lek Leuprorelin Sandoz je kontraindikovan kod dece i adolescenata, videti odeljak 4.3.
Lek Leuprorelin Sandoz se može koristiti kao neoadjuvantna ili adjuvantna terapija u kombinaciji sa radioterapijom kod lokalno uznapredovalog, hormon-osetljivog karcinoma prostate kao i kod lokalizovanog karcinoma prostate kod pacijenata čiji je profil rizika umeren do visokorizičnih pacijenata.
Način primene
Lek Leuprorelin Sandoz treba da pripremaju i primenjuju samo zdravstveni radnici koji su upoznati sa ovim procedurama.
Jedan implant se daje supkutano u prednji trbušni zid. Pre primene injekcije, može se dati lokalni anestetik.
Preporučuje se da se primena antiandrogena započne kao adjuvantna terapija oko 5 dana pre započinjanja primene leka Leuprorelin Sandoz (videti odeljak 4.4).
Preosetljivost na aktivnu supstancu ili na bilo koju od pomoćnih supstanci navedenih u odeljku 6.1 ili na neki drugi analog LHRH.
Potvrđeni hormon-nezavisni karcinom.
Lek Leuprorelin Sandoz je kontraindikovan kod žena i pedijatrijskih pacijenata.
Pacijente sa hipertenzijom treba pažljivo pratiti.
Postoji povećani rizik od depresije (koja može biti teška) kod pacijenata na terapiji agonistima LHRH (agonisti gonadotropin- oslobađajućeg hormona) kao što je lek Leuprorelin Sandoz. Pacijente treba upozoriti na ovaj rizik i lečiti na odgovarajući način ako se simptomi jave.
Zabeležene su alergijske i anafilaktičke reakcije. One uključuju lokalne reakcije na mestu primene injekcije i sistemske simptome.
Nakon stavljanja leuprorelina u promet, primećeni su i prijavljeni slučajevi pojave konvulzija kod pacijenata koji su primali leuprorelin, a koji u anamnezi imaju epilepsiju, konvulzije ili faktore rizika za razvoj konvulzija, kao i kod pacijenata bez navedenih faktora u anamnezi.
Nakon hirurške kastracije, lek Leuprorelin Sandoz ne dovodi do daljeg smanjenja koncentracije testosterona.
Usled kratkotrajnog porasta koncentracije testosterona u serumu na početku terapije, što privremeno može da pojača određene simptome bolesti, pacijente koji su pod rizikom od neuroloških komplikacija, metastaza u kičmi i opstrukcije urinarnog trakta treba konstantno pratiti tokom prvih nedelja terapije, ukoliko je moguće u bolnici.
Dodatnu primenu odgovarajućeg antiandrogena treba razmotriti u inicijalnoj fazi lečenja, kako bi se ublažile moguće posledice inicijalnog naglog porasta testosterona i pogoršanje kliničkih simptoma.
Uspešnost terapije treba redovno pratiti (a posebno ako postoje dokazi o progresiji bolesti uprkos odgovarajućem lečenju) odgovarajućim kliničkim pregledima (digitalni rektalni pregled prostate, ultrazvuk, skeletna scintigrafija, kompjuterizovana tomografija) i određivanjem koncentracija fosfataza i/ili prostata specifičnog antigena (PSA) i koncentracije testosterona u serumu.
Hipogonadizam koji se javlja kod dugotrajne primene analoga LHRH i/ili orhiektomije može da dovede do osteoporoze sa povećanim rizikom od fraktura. Razvoj osteoporoze je izraženiji nakon orhiektomije, sa povišenim vrednostima kortizola, nego nakon primene analoga LHRH. Kod visokorizičnih pacijenata dodatna primena bisfosfonata može prevenirati demineralizaciju kostiju.
Promene glukozne tolerancije su prijavljene kod nekih pacijenata koji su lečeni analozima LHRH. Pacijenti sa dijabetesom se moraju pažljivo pratiti tokom terapije lekom Leuprorelin Sandoz.
Androgena deprivacija može dovesti do produženja QT intervala.
Kod pacijenata sa istorijom bolesti ili sa faktorima rizika za produženje QT intervala i kod pacijenata koji istovremeno primaju lekove koji mogu da produže QT interval (videti odeljak 4.5), pre započinjanja terapije lekom Leuprorelin Sandoz lekar mora da proceni odnos koristi i rizika, uključujući mogućnost nastanka torsade de pointes.
Primena leka Leuprorelin Sandoz može dovesti do pozitivnih nalaza pri doping kontroli. Primena ovog leka u svrhu dopinga može ugroziti zdravlje.
Nisu sprovedene studije interakcija.
S obzirom da androgena deprivacija može dovesti do produženja QT intervala, potrebno je pažljivo razmotriti istovremenu primenu leka Leuprorelin Sandoz sa lekovima za koje se zna da produžavaju QT interval ili lekovima koji mogu da indukuju torsade de pointes kao što su antiaritmici klase IA (npr. hinidin, dizopiramid) ili klase III (npr. amjodaron, sotalol, dofetilid, ibutilid), metadon, moksifloksacin, antipsihotici itd. (videti odeljak 4.4).
Lek Leuprorelin Sandoz je namenjen samo za primenu kod muškaraca.
Uticaj leka na sposobnost upravljanja vozilima i rukovanjamašinama
Ovaj lek može promeniti reaktivnost u takvom stepenu, čak i kada se primenjuje kako je preporučeno, da dovodi do smanjene sposobnosti upravljanja vozilima i rukovanja mašinama. Ovo se javlja zbog zamora koji se javlja kod nekih pacijenata, posebno na početku terapije, a koji takođe može biti uzrokovan postojećim karcinomom.
Simptomi su još izraženiji ako se konzumira alkohol.
Nismo uspeli da konvertujemo ovo poglavlje Sažetka karakteristika leka (SPC). Proverite PDF dokument.
Inicijalno se normalno javlja kratkotrajni porast koncentracije testosterona u serumu, što može privremeno da dovede do pogoršanja određenih simptoma bolesti (bol u kostima ili jači bol u kostima, opstrukcija urinarnog trakta i posledice, kompresija kičmene moždine, mišićna slabost u nogama, limfatični edem). Ovo pogoršanje simptoma normalno se povlači spontano bez prekida primene leka Leuprorelin Sandoz.
Neželjena dejstva se mogu javiti kao posledica nedostatka polnih hormona. Tabelarni prikaz neželjenih reakcija
Neželjena dejstva su navedena prema klasi sistema organa i MedDRA konvenciji o učestalosti:
veoma često ≥ 1/10
često ≥ 1/100 do < 1/10 povremeno ≥ 1/1000 do < 1/100 retko ≥ 1/10000 do < 1/1000 veoma retko < 1/10000
nepoznato ne može se proceniti na osnovu dostupnih podataka.
| Veoma često | Često | Povremeno | Retko | Veoma retko | Nepoznato | |
| Poremećaji imunskog sistema | generalizovane alergijske reakcije (groznica, svrab, eozinofilija, kožni osip) | anafilaktičke reakcije | ||||
| Poremećaji metabolizma i ishrane | smanjen apetit, pojačan apetit | promene u metaboličkom statusu dijabetesa (povećanje ili smanjenje koncentracija glukoze u krvi) | ||||
| Psihijatrijski poremećaji | promene raspoloženja, depresija, poremećajsna |
| Poremećaji nervnog sistema | glavobolja, parestezija | vertigo, prolazna disgeuzija | Kao i kod drugih lekova iz ove grupe, u vrlo retkim slučajevima je prijavljena apopleksija hipofize nakon inicijalne primene leuprorelin a kod pacijenata sa adenomom hipofize | konvulzije | ||
| Kardiološki poremećaji | produženjeQTintervala (videti odeljke 4.4i 4.5) | |||||
| Vaskularni poremećaji | naleti vrućine | promene u regulaciji krvnog pritiska(hipertenzija ili hipotenzija), tromboza | ||||
| Respiratorni, torakalni i medijastinalni poremećaji | embolija pluća | intersticijal na bolest pluća | ||||
| Gastrointestina lni poremećaji | mučnina/povraća nje | dijareja | ||||
| Poremećaji kože i potkožnog tkiva | suva koža ili sluzokoža, noćno preznojavanje | alopecija | ||||
| Poremećaji mišićno- koštanog sistema i vezivnog tkiva | bol u kostima | bol u zglobovima i/ili leđima, miastenija | demineraliza cija kostiju (videti odeljak 4.4.) |
| Poremećaji bubrega i urinarnog sistema | nokturija, dizurija, polakiurija | urinarna retencija | ||||
| Poremećaji reproduktivnog sistema idojki | smanjenje ili gubitak libida i seksualne potencije, smanjenje veličine testisa | ginekomastija | bol u testisima | |||
| Opšti | pojačano | zamor, periferni | ||||
| poremećaji i | preznojavanje | edem | ||||
| reakcije na mestu primene | , reakcijena mestu primene | |||||
| injekcije, | ||||||
| npr. | ||||||
| crvenilo, | ||||||
| bol, edem, | ||||||
| svrab koji se | ||||||
| obično | ||||||
| povlače čak | ||||||
| i tokom | ||||||
| nastavka | ||||||
| terapije | ||||||
| Ispitivanja | povećanjetelesne mase | gubitak telesnemase, povećanje | ||||
| vrednosti enzima | ||||||
| LDH, | ||||||
| transaminaza | ||||||
| (ALT, AST), | ||||||
| gama-GT i | ||||||
| alkalne | ||||||
| fosfataze, što | ||||||
| takođe može | ||||||
| biti | ||||||
| manifestacija | ||||||
| osnovne | ||||||
| bolesti |
Postoje postmarketinški podaci o intestinalnoj pneumoniji, uglavnom iz Japana. Posebne napomene
Odgovor na terapiju lekom Leuprorelin Sandoz može se pratiti merenjem koncentracija testosterna u serumu, kisele fosfataze i PSA (prostata specifičnog antigena). Na početku terapije dolazi do porasta koncentracije testosterona, ali nakon toga opadaju u periodu od 2 nedelje. Nakon 2-4 nedelje, dostignute koncentracije testosterona su uporedive sa onim vrednostima koje su zabeležene nakon bilateralne orhiektomije i zatim ostaju konstantne tokom celokupnog perioda terapije.
Prolazni porast vrednosti kisele fosfataze se može javiti tokom inicijalne faze lečenja. Obično se nakon nekoliko nedelja ponovo postižu normalne vrednosti ili vrednosti bliske normalnim vrednostima.
U retkim slučajevima je došlo do pojave apscesa nakon injekcije. U jednom slučaju prilikom pojave apscesa nakon injekcije je primećena neadekvatna apsorpcija leuprorelina iz depo formulacije, pa bi u takvim slučajevima trebalo pratiti koncentracije testosterona.
Prijavljivanje neželjenih reakcija
Prijavljivanje sumnji na neželjene reakcije posle dobijanja dozvole za lek je važno. Time se omogućava kontinuirano praćenje odnosa koristi i rizika leka. Zdravstveni radnici treba da prijave svaku sumnju na neželjene reakcije na ovaj lek Agenciji za lekove i medicinska sredstva Srbije (ALIMS):
Agencija za lekove i medicinska sredstva Srbije Nacionalni centar za farmakovigilancu Vojvode Stepe 458, 11221 Beograd
Republika Srbija
fax: +381 (0)11 39 51 131
website: www.alims.gov.rs
e-mail: nezeljene.reakcije@alims.gov.rs
Do danas nisu zabeleženi simptomi intoksikacije.
Čak i kada se primene doze do 20 mg leuprorelin-acetata na dan, tokom 2 godine, što je bio slučaj u prvim kliničkim studijama, nisu se pojavila druga ili nova neželjena dejstva koja bi se razlikovala od onih koja su zabeležena pri primeni dnevne doze od 1 mg ili doze od 11,25 mg jednom u 3 meseca.
Farmakološki podaci - Leuprorelin 5mg
Farmakoterapijska grupa: Endokrinološka terapija; hormoni i srodni lekovi; analozi hormona koji oslobađaju gonadotropin
ATC šifra: L02AE02
Leuprorelin-acetat, aktivna supstanca leka Leuprorelin Sandoz, je sintetski analog prirodnog luteinizirajućeg oslobađajućeg hormona (engl. luteinizing-hormone-releasing hormone, LHRH) hipotalamusa, koji kontroliše oslobađanje gonadotropnih hormona LH (luteinizirajućeg hormona) i FSH (folikulostimulirajućeg hormona) iz prednjeg režnja hipofize. Ovi hormoni zauzvrat stimulišu sintezu gonadalnih steroida.
Nasuprot prirodnom LHRH, koji se oslobađa iz hipotalamusa na pulsativan način, leuprorelin-acetat poznat i kao LHRH agonista, kontinuirano blokira LHRH receptore u hipofizi tokom dugotrajne terapijske primene, uzrokujući njihovu desenzitizaciju (engl. down regulation) nakon početne kratkotrajne stimulacije. Kao rezultat, dolazi do reverzibilne pituitarne supresije otpuštanja gonadotropina nakon čega sledi smanjenje koncentracije testosterona.
Koncentracija testosterona se smanjuje što posledično utiče na rast karcinomatoznog tkiva prostate, koje je inače normalno stimulisano dihidrotestosteronom, koji nastaje smanjenjem testosterona u ćelijama prostate.
Kontinuiranom primenom leuprorelin-acetata smanjuje se broj i/ili osetljivost (tzv. „down regulation”) receptora hipofize, što posledično dovodi do smanjenja koncentracija LH, FSH i DHT; pri tome se vrednost testosterona smanjuje do kastracijskih vrednosti.
Antiandrogeno dejstvo, kao i dejstvo inhibicije rasta karcinoma prostate potvrđeni su i u ispitivanjima sprovedenim na životinjama.
Prema rezultatima pretkliničkih i kliničkih ispitivanja, primena leuprorelin-acetata jednom mesečno dovodi do inhibicije oslobađanja gonadotropina nakon početne stimulacije.
Kod muškaraca, supkutana primena leuprorelin-acetata uzrokuje početni porast vrednosti LH (luteinizirajućeg hormona) i FSH (folikulostimulirajućeg hormona) što dovodi do prolaznog porasta koncentracija testosterona i dihidrotestosterona.
Kako je u izolovanim slučajevima zabeleženo kratkotrajno pogoršanje kliničkih simptoma bolesti tokom prve 3 nedelje lečenja, potrebno je razmotriti opravdanost adjuvantne primene antiandrogena kod muškaraca sa karcinomom prostate.
Nasuprot tome, dugotrajna primena leuprorelin-acetata dovodi do smanjenja koncentracija LH i FSH kod svih pacijenata; postignute su koncentracije androgena kod muškaraca slične vrednostima nakon bilateralne orhiektomije. Ove promene se obično javljaju 2 - 3 nedelje nakon početka terapije i održavaju se tokom celog perioda lečenja. Zbog toga, hormonsku osetljivost karcinoma prostate i mogući terapijski efekat orhiektomije, moguće je proceniti primenom leuprorelin-acetata. Ako je potrebno, zahvat orhiektomije se može zameniti primenom leuprorelin-acetata na svakih meseca dana. Prema sadašnjim saznanjima, kontinuiranom primenom leuprorelin-acetata, duže od 5 godina, moguće je održavati vrednosti testosterona u kastracijskim vrednostima.
Klinička efikasnost
U multicentričnoj, randomizovanoj studiji faze III sa leuprorelin-acetatom, procenjivano je 263 pacijenta sa lokalno uznapredovalim karcinomom prostate stadijuma T3-T4 ili pT3, N0, M0.
133 pacijenta su primila kombinaciju radioterapije i terapije androgene deprivacije, a 130 pacijenata je primilo samo terapiju androgene deprivacije sa leuprorelin-acetatom tokom 3 godine.
Na osnovu Feniks (engl. Phoenix) kriterijuma Američkog udruženja za radiološku i onkološku terapiju (engl. American Society for Therapeutic Radiology and Oncology, ASTRO) (preživljavanje bez progresije bolesti duže od 5 godina bilo je 60,9% (64,7%) u kombinovanoj terapiji u poređenju sa 8,5% (15,4%) u grupi koja je primala samo hormonsku terapiju (p = 0,0001; [p = 0,0005]).
Prema ASTRO – kriterijumima, rizik od progresije bio je 3,8 puta veći u grupi koja je primala samo hormonsku terapiju (95% CI [2,17; 6,49]).
Prema kliničkim ili biohemijskim pokazateljima medijana preživljavanja bez progresije bolesti prema ASTRO kriterijumima bila je 641 dan (95% CI [626; 812]) u grupi koja je primala samo hormonsku terapiju nasuprot 2804 dana (95% CI [2090; –]; p < 0,0001) u grupi koja je primala kombinovanu terapiju.
Nije bilo statistički značajnih razlika u pogledu lokoregionalne progresije (HR 3,6 [95% CI {1,9; 6,8}; p < 0,0001]), metastatske progresije (p < 0,018) i preživljavanja bez metastaza (p = 0,018) u grupi koja je primala kombinovanu terapiju u odnosu na onu koja je primala samo terapiju androgene deprivacije.
U ovom ispitivanju se jasno vidi da je kombinacija terapije androgene deprivacije sa radioterapijom duže od 3 godine superiorna u poređenju sa terapijom androgene deprivacije primenjene samostalno.
Sledeća ispitivanja pokazala su da je kombinovana terapija analozima LHRH takođe superiornija u odnosu na samostalno primenjenu radioterapiju kod pacijenata sa lokalno uznapredovalim karcinomom prostate.
U randomizovanom RTOG 85-31 ispitivanju (engl. Radiation Therapy Oncology Group - Radioterapijska onkološka grupa) 977 pacijenata sa lokalno uznapredovalim karcinomom prostate stadijuma T1-T3 sa metastazama u limfnim čvorovima, bilo je uključeno i širenje van prostate odnosno širenje karcinoma prostate u semene kesice.
488 pacijenata primilo je kombinovanu radioterapiju sa dugotrajnom terapijom androgene deprivacije sa goserelinom, dok je 489 pacijenata primilo samo radioterapiju.
Rezultati jasno pokazuju da je kombinovana terapija superiorna u odnosu na samostalno primenjenu radioterapiju.
Preživljavanje bez progresije bolesti tokom 10 godina iznosilo je 37% u odnosu na 23% (p < 0,001); preživljavanje bez progresije bolesti sa vrednošću PSA < 1,5 nanogram/mL bilo je 31% u odnosu na 9%, lokalna rekurenca javila se kod 23% u odnosu na 38% (p < 0,0001) i progresija sa metastazama javila se kod 24% nasuprot 39% (p < 0,0001).
Ukupno preživljavanje bilo je 49% u odnosu na 39% (p = 0,002), a smrtnost specifična za bolest bila je 16% u odnosu na 22% (p = 0,0052).
Superiornost kombinacije radioterapije sa terapijom deprivacije androgena sa LHRH analozima u odnosu na samostalno primenjenu radioterapiju kod pacijenata sa lokalizovanim karcinomom prostate sa umerenim
profilom rizika pokazana je u sledećem kliničkom ispitivanju.
Randomizovano kliničko ispitivanje faze III RTOG 94-08 sprovedeno je kod pacijenata sa lokalizovanim karcinomom prostate stadijuma T1b, T1c, T2a ili T2b i PSA vrednošću ≤ 10 nanogram/mL.
Podgrupa pacijenata sa umerenim profilom rizika definisana Gleason-skorom 6 u kombinaciji sa PSA- vrednošću u rasponu od > 10 nanogram/mL do 20 nanogram/mL ili stadijumom T2b uključivala je 524 pacijenta u grupi koja je primala kratkotrajnu terapiju deprivacije androgena tokom 4 meseca (2 meseca pre i 2 meseca u kombinaciji sa radioterapijom) i 544 pacijenta u grupi koja je primala samo radioterapiju.
U podgrupi sa umerenim profilom rizika, grupa koja je primila kombinaciju radioterapije i terapije deprivacije androgena sa goserelinom ili leuprorelin-acetatom bila je superiornija u odnosu na grupu koja je primala samo radioterapiju.
Ukupno preživljavanje nakon 10 godina bilo je 61% u odnosu na 54% (hazard ratio 1,23, 95% CI [1,02-
1,49; p = 0,03]). Smrtnost specifična za bolest bila je 3% u odnosu na 10% (hazard ratio 2,49, 95% CI [1,50-
4,11; p = 0,004]), a biohemijska progresija je bila 28% u odnosu na 45% (hazard ratio 1,79, 95% CI [1,45-
2,21; p < 0,001]).
Primena kod pacijenata sa lokalizovanim karcinomom prostate sa visokim profilom rizika zasniva se na objavljenim kliničkim ispitivanjima za radioterapiju u kombinaciji sa agonistima LHRH uključujući leuporelin-acetat.
Podaci iz kliničkih ispitivanja su objavljeni za pet kliničkih ispitivanja koja jasno pokazuju prednost kombinacije radioterapije sa agonistima LHRH ((EORTC 22863, RTOG 85-31, RTOG 92-02, RTOG 8610 i D’Amico et al.,JAMA 2004). Jasna diferencijacija studijske populacije između indikacija lokalno uznapredovalog karcinoma prostate i lokalizovanog karcinoma prostate sa profilom visokog rizika nije bila moguća.
Klinički podaci pokazuju da treba dati prednost radioterapiji nakon koje se tokom 3 godine primenjuje terapija deprivacije androgena u odnosu na radioterapiju nakon koje se tokom 6 meseci primenjuje terapija deprivacije androgena.
Klinički vodiči preporučuju trajanje terapije androgene deprivacije tokom 2-3 godine kod pacijenata sa stadijumom T3 do T4.
Kod pacijenata sa metastatskim karcinomom prostate rezistentnim na kastraciju, pokazana je korist od dodatnih lekova kao što su inhibitori sinteze androgena (npr. abirateron-acetat), antiandrogena (npr. enzalutamid), taksana (npr. docetaksel ili paklitaksel) ili lekova za radioterapiju (npr. radijum-223) uz LHRH agoniste kao što je leuprorelin-acetat.
Nakon injekcije leka Leprorelin Sandoz biorazgradivog implanta, aktivna supstanca leuprorelin-acetat se kontuirano oslobađa iz polimera polilaktatne kiseline tokom perioda do 182 dana (26 nedelja). Polimer se resorbuje na isti način kao i hirurški konac.
U periodu od 2 sata, nakon supkutane pojednačne primene leka Leuprorelin Sandoz izmerene su maksimalne koncentracije leuprorelina u serumu od 5216 pikograma/mL (5,2 nanogram/mL).
PIK tokom 3-mesečne terapije lekom Leuprorelin Sandoz bio je 32,4 nanogram/mL*d. Merljive koncentracije u serumu su prisutne do 182 dana (26 nedelja) nakon primene.
Volumen distribucije leuprorelina je 36 L kod muškaraca; ukupni klirens je 139,6 mL/min.
Kod pacijenata sa oštećenom funkcijom bubrega ili jetre, koncentracije leuprorelina su bile u opsegu koncentracija zabeleženih kod pacijenata sa zdravim bubrezima ili jetrom. Kod pojedinih pacijenata sa hroničnom bubrežnom insuficijencijom, bile su izmerene veće koncentracije leurorelina u serumu. Međutim, čini se da ovo zapažanje nema klinički značaja.
