Relenza® 5mg prašak za inhalaciju, podeljen
Informacije o izdavanju lekova
Lista RFZO
Režim izdavanja
Ostale informacije
Naziv leka
Sastav
Farmaceutski oblik
Proizvođač
Nosilac odobrenja
Poslednje ažuriranje SmPC-a
Koristite aplikaciju Mediately
Dobijte informacije o lekovima brže.
Više 36k ocene
SmPC - Relenza 5mg
Terapija influence
Lek Relenza je indikovan u terapiji influence tip A i B kod odraslih osoba i dece (≥ 5 godina) koji ispoljavaju simptome tipične za influencu u periodu prisustva influence u populaciji.
Prevencija influence
Lek Relenza je indikovan u post-ekspozicionoj profilaksi influence tipa A i B kod odraslih osoba i dece (≥5 godina) nakon kontakta sa klinički dijagnostikovanim slučajem oboljenja u domaćinstvu (videti odeljak 5.1 za primenu kod dece uzrasta 5 – 11 godina). U izuzetnim okolnostima, primena leka Relenza se može razmatrati za sezonsku profilaksu influence tipa A i B tokom epidemije u društvenoj zajednici (npr. u slučaju neusaglašenosti između cirkulišućih i vakcinalnih sojeva virusa i u slučaju pandemije).
Lek Relenza ne predstavlja zamenu za vakcinaciju protiv influence. Odgovarajuću primenu leka Relenza u cilju prevencije influence je potrebno individualno odrediti, u zavisnosti od okolnosti i populacije koju je potrebno zaštititi.
Prilikom primene antivirotika u terapiji i prevenciji influence, potrebno je uzeti u obzir zvanične preporuke, epidemiološku varijabilnost i uticaj oboljenja u različitim geografskim područjima i različitim populacijama pacijenata.
Lekove koji se primenjuju inhalacionim putem, npr. lekovi u terapiji astme, treba primeniti pre primene leka Relenza (videti odeljak 4.4).
Terapija influence
Terapiju treba započeti što je ranije moguće, unutar 48 sati od pojave simptoma kod odraslih osoba i unutar 36 sati od pojave simptoma kod dece.
Lek Relenza se primenjuje samo putem oralne inhalacije u respiratorni trakt, pomoću priloženog inhalatora (Diskhalera) (Videti odeljak u Uputstvu za lek „KORAK PO KORAK VODIČ ZA UPOTREBU DISKHALERA ZA LEK RELENZA“ za uputstva za pravilnu primenu, uključujući čišćenje uređaja). Za svaku inhalaciju treba iskoristiti jedan blister.
Preporučena doza leka Relenza u terapiji influence kod odraslih osoba i dece uzrasta 5 godina i starije iznosi 2 inhalacije (2 x 5 mg) dva puta dnevno tokom perioda od 5 dana, tako da ukupna dnevna doza uneta inhalacijom iznosi 20 mg.
Prevencija influence
Profilaksa nakon kontakta
Preporučena doza leka Relenza u prevenciji influence nakon bliskog kontakta sa inficiranom osobom je dve inhalacije (2 x 5 mg) jednom dnevno tokom 10 dana. Potrebno je otpočeti sa primenom terapije što je pre moguće i to unutar 36 sati nakon kontakta sa inficiranom osobom.
Sezonska profilaksa
Preporučena doza leka Relenza u prevenciji influence tokom epidemije u društvenoj zajednici je 2 inhalacije (2 x 5 mg) jednom dnevno tokom najviše 28 dana.
Oštećenje funkcije bubrega ili jetre: Nije potrebno prilagođavanje doze (videti odeljak 5.2).
Stariji pacijenti: Nije potrebno prilagođavanje doze (videti odeljak 5.2).
Preosetljivost na aktivnu supstancu ili na bilo koju od pomoćnih supstanci navedenih u odeljaku 6.1. Lek Relenza je kontraindikovan kod pacijenata sa alergijom na proteine mleka.
Zbog ograničenog broja lečenih pacijenata sa teškom astmom ili drugim hroničnim bolestima respiratornih organa, sa nestabilnim hroničnim oboljenjima ili imunokompromitovanih pacijenata (videti odeljak 5.1), nije bilo moguće pokazati efikasnost i bezbednost primene leka Relenza u navedenim grupama. Zbog ograničenih podataka, koji ne omogućavaju donošenje konačnih zaključaka, efikasnost leka Relenza u prevenciji influence u domu za negu starih lica nije dokazana. Efikasnost zanamivira kod starijih pacijenata (životnog doba ≥ 65 godina ) takođe nije utvrđena (videti odeljak 5.1).
Postoje veoma retki izveštaji da se kod pacijenata lečenih lekom Relenza javio bronhospazam i/ili pogoršanje respiratorne funkcije koje može biti akutno i/ili ozbiljno. Neki od navedenih pacijenata nisu imali respiratorno oboljenje u istoriji bolesti. Pacijenti kod kojih se jave ovakve reakcije treba da prekinu primenu leka Relenza i odmah potraže savet lekara.
Usled ograničenog iskustva, kod pacijenata sa teškom astmom potrebna je pažljiva procena potencijalnog rizika u odnosu na očekivanu korist, i lek Relenza ne treba primenjivati ukoliko ne postoji mogućnost stalnog lekarskog nadzora i nije dostupna odgovarajuća klinička oprema u slučaju nastanka bronhokonstrikcije. Kod pacijenata sa perzistentnom astmom ili teškom hroničnom opstruktivnom bolešću pluća (HOBP), potrebno je optimalno prilagoditi lečenje osnovne bolesti tokom terapije lekom Relenza.
Ukoliko se proceni da je zanamivir odgovarajuća terapija kod pacijenata sa astmom ili hroničnom opstruktivnom bolešću pluća, pacijenti moraju biti informisani o mogućem riziku od nastanka bronhospazma pri primeni leka Relenza i moraju imati kod sebe brzodelujući bronhodilatator. Pacijente na terapiji održavanja bronhodilatatorima za inhalacionu primenu treba posavetovati da bronhodilatator primene pre leka Relenza (videti odeljak 4.2).
Prašak zanamivira za inhalaciju se ne sme koristiti u pripremi improvizovanog rastvora za primenu putem nebulizacije ili mehaničke ventilacije. Postoje izveštaji o hospitalizovanim pacijentima sa influencom koji su dobili rastvor pripremljen od zanamivira u vidu praška za inhalaciju, primenjenog putem nebulizacije ili mehaničke ventilacije, uključujući i slučaj sa smrtnim ishodom, u kome je prijavljeno da je laktoza prisutna u ovom obliku leka omela pravilno funkcionisanje opreme. Praška za inhalaciju zanamivira se sme primenjivati isključivo pomoću uređaja priloženog uz lek (videti odeljak 4.2).
Ovaj lek sadrži laktozu. Pacijenti sa retkim naslednim oboljenjem intolerancije na galaktozu, nedostatkom laktaze ili glukoznom-galaktoznom malapsorpcijom, ne smeju koristiti ovaj lek.
Lek Relenza nije zamena za vakcinaciju protiv influence i primena ovog leka ne sme da utiče na procenu potrebe za vakcinacijom kod neke osobe. Zaštita od influence traje samo dok se lek Relenza primenjuje. Lek Relenza u lečenju i prevenciji influence treba koristiti samo onda kada pouzdani epidemiološki podaci ukazuju na prisustvo influence u zajednici.
Lek Relenza je efikasan samo protiv bolesti izazvane virusom Influenzae. Ne postoje dokazi o efikasnosti leka Relenza u bilo kojoj bolesti izazvanoj drugim uzročnicima.
Tokom primene leka Relenza kod pacijenata sa influencom, posebno kod dece i adolescenata, prijavljivani su neuropsihijatrijski događaji. Zato, potrebno je pomno pratiti pacijente radi uočavanja promena u ponašanju i pažljivo razmotriti odnos koristi i rizika pri nastavku terapije za svakog pacijenta ponaosob (videti odeljak 4.8).
Mogućnost da primena drugih lekova utiče na zanamivir
Zanamivir se eliminiše putem renalne filtracije. Klinički značajne interakcije sa drugim lekovima su malo verovatne.
Mogućnost da primena zanamivira utiče na druge lekove
Zanamivir ne inhibira citohrom P450 (CYP) enzime, CYP1A1/2, 2A6, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4. Takođe, zanamivir ne utiče na renalne transportere OAT1, 2, 3 i 4, OCT1 i 2, OCT2-A, OCT3, kao ni na uratni transporter hURAT1.
Prilikom primene zanamivira tokom perioda od 28 dana, nije došlo do slabljenja imunološkog odgovora na vakcinu protiv influence.
Trudnoća
Sistemska izloženost zanamiviru je mala nakon inhalacione primene; međutim, nema podataka o prolasku
zanamivira kroz placentu kod ljudi. Ograničeni su podaci (manje od 300 ishoda trudnoća) o primeni zanamivira kod trudnica. Studije na životinjama ne ukazuju na direktna ili indirektna štetna dejstva u pogledu reproduktivne toksičnosti (videti odeljak 5.3).
Kao preventivna mera, poželjno je izbegavati primenu leka Relenza tokom trudnoće, osim ukoliko je kliničko stanje majke takvo da potencijalna korist za majku značajno prevazilazi potencijalni rizik za fetus.
Dojenje
Sistemska izloženost zanamiviru je mala nakon inhalacione primene; međutim, nema podataka o izlučivanju zanamivira u majčino mleko kod ljudi. Ne može se isključiti rizik za odojče. Mora se doneti odluka da li prekinuti dojenje ili prekinuti/zaustaviti primenu terapije lekom Relenza, uzimajući u obzir koristi dojenja za dete i koristi terapije za majku.
Plodnost
Ispitivanja na životinjama nisu ukazala na klinički značajne uticaje zanamivira na plodnost muškaraca ili žena. (videti odeljak 5.3).
Zanamivir nema ili ima zanemarljiv uticaj na sposobnost upravljanja vozilima i rukovanja mašinama.
Postoje retki izveštaji o pacijentima sa prethodnim respiratornim oboljenjima u istoriji bolesti (astma, HOBP) i veoma retki izveštaji o pacijentima bez respiratornih oboljenja u istoriji bolesti, kod kojih se javio akutni bronhospazam i/ili ozbiljno pogoršanje respiratorne funkcije nakon primene leka Relenza (videti odeljak 4.4).
Neželjene reakcije za koje je procenjeno da su barem moguće povezane sa lečenjem navedene su prema sistemima organa, klasi organa i apsolutnoj učestalosti javljanja. Učestalosti javljanja su definisane kao: veoma često (≥1/10), često (≥1/100 do <1/10), povremeno (≥1/1000 do <1/100), retko (≥1/10000 do
<1/1000), veoma retko (<1/10000), i nepoznato (ne može se proceniti na osnovu dostupnih podataka). Unutar svake grupe učestalosti, neželjena dejstva su prikazana u opadajućem nizu po ozbiljnosti.
Poremećaji imunskog sistema:
Povremeno: reakcije alergijskog tipa uključujući orofaringealni edem Retko: anafilaktičke/anafilaktoidne reakcije, edem lica
Poremećaji nervnog sistema:
Povremeno: reakcije nalik vazovagalnoj su prijavljene kod pacijenata sa simptomima influence, kao na primer groznica i dehidracija, ubrzo nakon inhalacije zanamivira
Respiratorni, torakalni i medijastinalni poremećaji:
Povremeno: bronhospazam, dispneja, stezanje u grlu ili konstrikcija grla
Poremećaji kože i potkožnog tkiva:
Često: osip Povremeno: urtikarija
Retko: teške reakcije kože, uključujući i Erythema multiforme, Stevens-Johnson sindrom i toksičnu epidermalnu nekrolizu
Psihijatrijski i poremećaji nervnog sistema:
Tokom primene leka Relenza kod pacijenata sa influencom prijavljene su konvulzije i psihijatrijski događaji kao što su smanjen stepen svesti, izmenjeno ponašanje, halucinacije i delirijum. Ovi simptomi su se uglavnom javljali kod dece i adolescenata. Konvulzije i psihijatrijski simptomi su takođe prijavljivani kod pacijenata sa influencom koji nisu primenjivali lek Relenza.
Prijavljivanje neželjenih reakcija
Prijavljivanje sumnji na neželjene reakcije posle dobijanja dozvole za lek je važno. Time se omogućava kontinuirano praćenje odnosa koristi i rizika leka. Zdravstveni radnici treba da prijave svaku sumnju na neželjene reakcije na ovaj lek Agenciji za lekove i medicinska sredstva Srbije (ALIMS):
Agencija za lekove i medicinska sredstva Srbije Nacionalni centar za farmakovigilancu Vojvode Stepe 458, 11221 Beograd
Republika Srbija
fax: +381 (0)11 39 51 131
website: www.alims.gov.rs
e-mail: nezeljene.reakcije@alims.gov.rs
Simptomi
Prijavljivani klinički znaci i simptomi predoziranja usled inhalacione primene zanamivira su slični onima prijavljivanim sa terapijskim dozama inhalacione primene zanamivira i/ili osnovne bolesti.
Terapija predoziranja
Kako zanamivir ima malu molekulsku masu, malu sposobnost vezivanja za protein i mali volumen distribucije, očekuje se da će biti uklonjen hemodijalizom. Potrebno je klinički indikovati ili preporučiti dalju terapiju predoziranja od strane Nacionalnih centara za kontrolu trovanja.
Farmakološki podaci - Relenza 5mg
Farmakoterapijska grupa: Antivirusni lekovi za sistemsku primenu, inhibitor neuraminidaze
ATC kod: J05AH01
Mehanizam dejstva
Zanamivir je selektivni inhibitor neuraminidaze, enzima koji se nalazi na površini virusa influence. Inhibicija neuraminidaze se u in-vitro uslovima postiže pri veoma malim koncentracijama zanamivira (50% inhibicije pri 0,64 nanoM – 7,9 nanoM protiv sojeva virusa influence tip A i tip B). Virusna neuraminidaza pomaže oslobađanju novoformiranih virusnih čestica iz inficiranih ćelija i može olakšati prolaz virusa kroz sluzokožu do površina epitelne ćelije i tako omogućiti infekciju drugih ćelija. Inhibicija ovog enzima se i u in vitro i u in vivo uslovima odražava u aktivnosti usmerenoj protiv replikacije virusa influence A i influence B, i obuhvata sve poznate podtipove neuraminidaze virusa influence A.
Zanamivir deluje ekstracelularno. Smanjuje širenje virusa influence A i influence B inhibicijom oslobađanja infektivnih viriona influence iz epitelnih ćelija respiratornog trakta. Replikacija virusa influence odvija se u površnom epitelu respiratornog trakta. Efikasnost lokalne primene zanamivira na ovom mestu potvrđena je u kliničkim ispitivanjima.
Rezistencija
Selekcija rezistentnih sojeva prilikom terapije zanamivirom je retka. Smanjena osetljivost na zanamivir je povezana sa mutacijama, koje imaju za rezultat izmene u amino kiselinama u virusnoj neuraminidazi ili virusnom hemaglutininu ili u oba. Supstitucije u neuraminidazi koje daju smanjenu osetljivost na zanamivir su se javile tokom terapije sa zanamivirom u humanim virusima, kao i onih sa zoonotičkim potencijalom: E119D, E119G, I223R, R368G, G370D, N434S (A/H1N1); N294S, T325I (A/H3N2); R150K (B); R292K
(A/H7N9). Supstitucija Q136K (A/H1N1 i A/H3N2) neuraminidaze daje visok stepen rezistencije na zanamivir, ali je ona selektovana prilikom adaptacije na ćelijsku kulturu, a ne tokom terapije.
Nije poznat klinički značaj smanjene osetljivosti kod navedenih virusa, a uticaj specifičnih supstitucija na virusnu osetljivost na zanamivir mogu biti zavisni od soja virusa.
Unakrsna rezistencija
Zabeležena je unakrsna rezistencija između zanamivira i oseltamivira ili peramivira u testovima inhibicije neuraminidaze. Brojne supstitucije amino kiselina neuraminidaze koje su se javile tokom terapije oseltamivirom ili peramivirom su imale kao rezultat smanjenu osetljivost na zanamivir. Klinički značaj supstitucija povezanih sa smanjenom osetljivošću na zanamivir ili druge inhibitore neuraminidaze je varijabilan i može biti zavistan od soja virusa.
Supstitucija H275Y je najčešća supstitucija u neuraminidazi i povezana je sa smanjenom osetljivošću na peramivir i oseltamivir. Navedena supstitucija nema uticaja na zanamivir; zato, virusi sa supstitucijom H275Y ostaju potpuno osetljivi na zanamivir.
Klinička efikasnost i bezbednost
Terapija influence
Lek Relenza ublažava simptome gripa i skraćuje medijanu dužine trajanja bolesti za 1,5 dan (raspon od 1,0 – 2,5 dana) kod odraslih osoba, kao što je prikazano u navedenoj tabeli u nastavku. Medijana vremena do ublažavanja simptoma influence nije značajno smanjena kod starijih osoba (≥65 godina) i kod dece uzrasta 5-6 godina. Efikasnost leka Relenza je dokazana kod inače zdravih odraslih osoba kada je terapija započeta u prvih 48 sati od pojave simptoma, odnosno kod inače zdrave dece kada je terapija započeta u prvih 36 sati od pojave simptoma. Kod afebrilinih pacijenata (< 37,8°C) nije zabeležena korist od lečenja.
1. Sprovedeno je šest ključnih, randomizovanih, placebo kontrolisanih, multicentričnih studija faze III sa paralelnim grupama (NAIB3001, NAIA3002, NAIB3002, NAI30008, NAI30012 i NAI30009) u kojima je zanamivir primenjen u terapiji osoba inficiranih influencom tipa A i tipa B prirodnim putem. U studiju NAI30008 bili su uključeni isključivo pacijenti oboleli od astme (n=399), hronične opstruktivne bolesti pluća (HOBP) (n=87) ili astme i HOBP (n=32); u studiju NAI30012 isključivo stariji (≥65 godina) pacijenti (n=358) i u studiju NAI30009 (n=471) bili su uključeni pedijatrijski pacijenti, uzrasta od 5 do 12 godina. Ukupna populacija uključena u studiju (Intent to Treat) u navedenih šest studija obuhvatala je 2942 pacijenta, od kojih je 1490 primalo 10 mg zanamivira dva puta na dan oralnom inhalacijom. Primarni parametar praćenja ishoda je bio identičan za svih šest studija faze III, tj. vreme do ublažavanja klinički značajnih znakova i simptoma influence. Za svih šest studija faze III, ublažavanje je definisano kao odsustvo groznice, tj. telesna temperatura <37,8°C, a skor groznice kao „nema” („isto kao normalno/nema” u studiji NAI30012), a glavobolja, mijalgija, kašalj i gušobolja ocenjeni kao „nema” („isto kao normalan/nema” u studiji NAI30012) ili kao „blagi”, tokom 24 sata.
Poređenje medijane vremena (u danima) do ublažavanja simptoma influence: Populacija pozitivna na influencu
| Studija | Placebo | Zanamivir10 mg dva puta dnevno, inhalacionim putem | razlika u danima | (95% CI)p-vrednost |
| NAIB3001 | n = 1606,0 | n = 1614,5 | 1,5 | (0,5; 2,5)0,004 |
| NAIA3002 | n = 2576,0 | n = 3125,0 | 1,0 | (0,0; 1,5)0,078 |
| NAIB3002 | n = 1417,5 | n = 1365,0 | 2,5 | (1,0; 4,0)< 0,001 |
| Kombinovana analiza studija NAIB3001, NAIA3002 i NAIB3002 | n = 5586,5 | n = 6095,0 | 1,5 | (1,0; 2,0)< 0,001 |
| Astma/HOBP studija | ||||
| NAI30008 | n = 1537,0 | n = 1605,5 | 1,5 | (0,5; 3,25)0,009 |
| Studija na starijim osobama | ||||
| NAI30012 | n = 1147,5 | n = 1207,25 | 0,25 | (-2,0 do 3,25)0,609 |
| Studija kod pedijatrijskih pacijenata | ||||
| NAI30009 | n = 1825,0 | n = 1644,0 | 1,0 | (0,5 do 2,0)<0,001 |
U ukupnoj populaciji uključenoj u studije (Intent to Treat), razlika u vremenu do ublaženja simptoma iznosila je 1,0 dan (95% CI: 0,5 do 1,5) u kombinovanoj analizi studija NAIB3001, NAIA3002 i NAIB3002, 1,0 dan (95%
CI: 0 do 2) u studiji NAI30008, 1,0 dan (95%CI: -1,0 do 3,0) u studiji NAI30012 i 0,5 dana (95% CI: 0 do 1,5) u studiji NAI30009. Podaci za decu pod velikim rizikom su ograničeni.
U kombinovanoj analizi pacijenata sa influencom B (n=163) od kojih je 79 lečenih zanamivirom, uočena je korist od primene terapije od 2,0 dana (95% CI: 0,50 do 3,50).
U zbirnoj analizi 3 studije faze III kod influenca pozitivnih, pretežno zdravih odraslih osoba, incidenca komplikacija iznosila je 152/558 (27%) u placebo grupi i 119/609 (20%) u grupi koja je primala zanamivir (relativni rizik zanamivir: placebo 0,73; 95% CI: 0,59 do 0,90; p=0,004). U studiji NAI30008 koja je uključivala pacijente sa astmom i HOBP, incidenca komplikacija iznosila je 56/153 (37%) kod influenca-pozitivnih ispitanika koji su primali placebo i 52/160 (33%) kod influenca pozitivnih ispitanika koji su primali zanamivir (relativni rizik zanamivir: placebo 0,89; 95%CI: 0,65 do 1,21; p=0,520). U studiji NAI30012 koja je uključivala starije pacijente, incidenca komplikacija iznosila je 46/114 (40%) kod influenca pozitivnih ispitanika koji su primali placebo i 39/120 (33%) kod influenca pozitivnih ispitanika koji su primali zanamivir (relativni rizik za zanamivir: placebo 0,80; 95%CI: 0,57 do 1,13; p=0,256). U studiji kod pedijatrijske populacije NAI30009, incidenca komplikacija iznosila je 41/182 (23%) kod influenca pozitivnih ispitanika koji su primali placebo i 26/164 (16%) kod influenca pozitivnih ispitanika koji su primali zanamivir (relativni rizik zanamivir: placebo 0,70; 95%CI: 0,45 do 1,10; p=0,151).
U placebo kontrolisanoj studiji kod pacijenata sa predominantno blagom/umerenom astmom i/ili HOBP, nije bilo klinički značajne razlike u vrednostima forsiranog ekspiratornog volumena u prvoj sekundi (FEV1) i
maksimalnog ekspiratornog protoka (engl. peak expiratory flow rate, PEFR) između zanamivir i placebo grupe merenih tokom lečenja ili po završetku lečenja.
Prevencija influence
Efikasnost leka Relenza u prevenciji influence nastale prirodnim putem je dokazana u dve studije profilaktičke primene nakon kontakta sa inficiranom osobom u domaćinstvu i dve studije sezonske profilakse tokom izbijanja influence u društvenoj zajednici. Primarni parametar praćenja efikasnosti u navedenim studijama je bila incidenca simptomatske, laboratorijski potvrđene influence, definisane kao prisustvo dva ili više dalje navedenih simptoma: oralna temperatura 37,8˚C ili groznica, kašalj, glavobolja, bol u grlu i mijalgija; i laboratorijska potvrda influence kulturom, PCR metodom ili serokonverzijom (definisanom kao četvorostruko povećanje titra konvalescentnih antitela u odnosu na početne vrednosti).
Profilaksa nakon kontakta
U okviru dve studije procenjivana je profilaksa nakon kontakta sa prvom obolelom osobom u domaćinstvu. Unutar perioda od 1,5 dana od pojave simptoma kod prvog obolelog člana, svi članovi domaćinstva (uključujući sve članove porodice uzrasta ≥ 5 godina) su bili randomizovani za primenu leka Relenza 10 mg ili placeba, uz primenu inhalacionim putem jednom dnevno tokom perioda od 10 dana. Samo u prvoj studiji, svaki prvi oboleli član u domaćinstvu bio je randomizovan za istu terapiju (lek Relenza ili placebo) kao i ostali članovi domaćinstva. U navedenoj studiji, procenat domaćinstava sa najmanje jednim novim slučajem simptomatske influenze bio je smanjen sa 19% (32 od 168 domaćinstva) u placebo grupi na 4% (7 od 169 domaćinstva) sa lekom Relenza (79% zaštitne efikasnosti; 95% CI: 57% do 89%, p<0,001). U drugoj studiji, prvi slučajevi oboljevanja u porodici nisu lečeni i učestalost simptomatske influence bila je smanjena sa 19% (46 od 242 domaćinstva) sa placebom do 4% (10 od 245 domaćinstava) sa lekom Relenza (81% zaštitne efikasnosti; 95% CI: 64% do 90%, p<0,001). Rezultati istraživanja su bili slični u podgrupama sa influencom tipa A ili B. U navedenim studijama, u koje je bilo uključeno ukupno 2128 osoba koje su došle u kontakt sa obolelom osobom, 553 dece je bilo uzrasta 5 do 11 godina, od kojih je 123 dece bilo uzrasta 5 do 6 godina. Incidenca simptomatske laboratorijski potvrđene influence u grupi dece uzrasta 5 do 6 godina (placebo vs. zanamivir) iznosila je 4/33 (12%) prema 1/28 (4%) u prvoj studiji i 4/26 (15%) prema 1/36 (3%) u drugoj studiji, što je u skladu sa rezultatima u starijim grupama. Budući da ove studije nisu imale snagu da utvrde protektivnu efikasnost u individualnim starosnim kategorijama, nije izvršena formalna analiza podgrupa.
Sezonska profilaksa
U dve studije sezonske profilakse procenjivana je primena leka Relenza 10 mg u odnosu na placebo inhalacionim putem, jednom dnevno tokom 28 dana, u vreme epidemije influence u društvenoj zajednici. U prvoj studiji, u koju su bile uključene nevakcinisane, inače zdrave odrasle osobe životnog doba ≥ 18 godina , incidenca simptomatske influence je bila smanjena sa 6,1% (34 od 554) sa placebom na 2,0% (11 od 553) sa lekom Relenza (67% zaštitne efikasnosti; 95% CI: 39% do 83%, p<0,001). Druga studija uključivala je ispitanike zajednice životnog doba ≥ 12 godina pod velikim rizikom od nastanka komplikacija influence, od kojih je 67% ispitanika primilo vakcinu u sezoni tokom koje je sprovođena studija. Veliki rizik podrazumevao je ispitanike životnog doba ≥ 65 godina odnosno ispitanike sa hroničnim poremećajem plućnog ili kardiovaskularnog sistema ili diabetes mellitus-om. U navedenoj studiji, incidenca simptomatske influence bila je smanjena sa 1,4% (23 od 1685) sa placebom na 0,2% (4 od 1678) sa lekom Relenza (83% zaštitne efikasnosti;
95% CI: 56% do 93%, p<0,001).
Zbog ograničenih podataka, koji ne omogućavaju donošenje konačnih zaključaka, nije utvrđena efikasnost primene leka Relenza u prevenciji influence u domovima za negu starih lica.
Resorpcija:
Farmakokinetičke studije kod ljudi su pokazale da je ukupna oralna bioraspoloživost leka mala (srednja vrednost 2% , a min i max 1% odnosno 5%)). Slične studije oralno inhaliranog zanamivira pokazuju da približno 4-17% doze biva sistemski resorbovano, sa maksimalnim koncentracijama u serumu dostignutim nakon 1 – 2 sata. Slaba resorpcija leka rezultuje malim sistemskim koncentracijama, tako da nema značajne sistemske izloženosti zanamiviru posle oralne inhalacije. Ne postoje podaci o promeni kinetike nakon primene ponovljenih doza putem oralne inhalacije.
Distribucija
Zanamivir se ne vezuje za proteine (<10%). Volumen distribucije zanamivira kod odraslih je približno 16L, što približno odgovara volumenu ekstracelularne vode. Posle oralne inhalacije, zanamivir se distribuira u visokim koncentracijama po celom respiratornom traktu, donoseći tako lek na mesto infekcije.
Biotransformacija
Zanamivir se u nepromenjenom obliku izlučuje putem bubrega i ne podleže metabolizmu.
Eliminacija
Poluvreme eliminacije zanamivira iz seruma nakon primene putem oralne inhalacije kreće se u rasponu od 2,6 do 5,05 sati. Izlučuje se u potpunosti putem renalne filtracije. Ukupni klirens kreće se u rasponu od 2,5 do 10,9 L/h, aproksimirano kao urinarni klirens. Renalna eliminacija je potpuna za 24 sata.
Pacijenti sa oštećenjem funkcije bubrega: približno 4-17 % inhalirane doze zanamivira biva resorbovano. U grupi ispitanika sa teškim oštećenjem funkcije bubrega koji su učestvovali u ispitivanju pojedinačne intravenski primenjene doze zanamivira, uzorkovanje je vršeno nakon doze od 2 mg, odnosno ekspozicije 2 do 4 puta veće dozi od one koja se očekuje posle inhalacije. Primenom normalnog režima doziranja, 10 mg dva puta dnevno, predviđa se da će petog dana sistemska izloženost biti 40 puta manja od one koju su podnosili zdravi ispitanici nakon ponovljene i.v. primene. Uzimajući u obzir značaj održavanja lokalnih koncentracija, malu sistemsku izloženost i prethodno podnošenje znatno veće izloženosti, ne savetuje se prilagođavanje doze.
Pacijenti sa oštećenjem funkcije jetre: Zanamivir se ne metaboliše, zato nije potrebno prilagođavanje doze kod pacijenata sa oštećenjem funkcije jetre.
Stariji pacijenti: Pri primeni terapijskih dnevnih doza od 20 mg na dan, bioraspoloživost zanamivira je mala (4-17%) i zato nema značajne sistemske izloženosti. Malo je verovatno da promene farmakokinetike koje mogu da se jave sa starenjem imaju bilo kakve kliničke posledice, i modifikovanje doziranja se ne preporučuje.
Pedijatrijski pacijenti: U otvorenoj studiji pojedinačne doze ispitivana je farmakokinetika zanamivira kod 16 pedijatrijskih pacijenata uzrasta od 6 do 12 godina, primenom suvog praška (10 mg) inhalacione formulacije (inhalator Diskhaler). Sistemska izloženost je bila slična onoj kod primene 10 mg inhalacionog praška kod odraslih, ali je varijabilnost bila velika u svim uzrasnim grupama, a izraženija kod najmlađe dece. Pet pacijenata bilo je isključeno usled nedetektabilnih serumskih koncentracija u bilo kom trenutku vremena ili 1,5 sati nakon primene doze, što je ukazivalo na neodgovarajuću primenu leka.
Farmaceutski podaci - Relenza 5mg
Unutrašnje pakovanje su okrugli diskovi od Al/PVC/Al/OPA folije (Rotadisk), sa 4 ravnomerno raspoređena blistera u jednom disku. Za primenu doza leka (jednu dozu čini sadržaj dva blistera) iz diskova od folije, koristi se plastični inhalator koji se aktivira udahom (Diskhaler).
Spoljašnje pakovanje je složiva kartonska kutija u kojoj se nalazi 5 diskova (Rotadisk) , inhalator (Diskhaler) i Uputstvo za lek.
(i druga uputstva za rukovanje lekom)
U inhalator (Diskhaler) postavlja se disk od aluminijumske folije koji sadrži pojedinačne doze praška za inhalaciju u blisterima. Prilikom primene inhalatora, blisteri sa praškom za inhalaciju se probuše, a prašak se
dubokim udahom inhalira u respiratorni trakt kroz nastavak za usta. Detaljno uputstvo za primenu priloženo je u svakom pakovanju.
Neupotrebljeni lek se uništava u skladu sa važećim propisima.