Pentasa® 1g supozitorija
Informacije o izdavanju lekova
Lista RFZO
Režim izdavanja
Indikacija za RFZO
Smernice
Ostale informacije
Naziv leka
Sastav
Farmaceutski oblik
Proizvođač
Nosilac odobrenja
Poslednje ažuriranje SmPC-a
Koristite aplikaciju Mediately
Dobijte informacije o lekovima brže.
Više 36k ocene
SmPC - Pentasa 1g
Doziranje
Odrasli:
Akutna terapija: 1 supozitorija dnevno, u trajanju od 2 do 4 nedelje. Terapija održavanja: 1 g mesalazina dnevno
Pedijatrijska populacija
Iskustvo primene kod dece je ograničeno, kao i podaci o efikasnosti ovog leka kod dece.
Stariji pacijenti:
Primenjuje se uobičajena doza za odrasle.
Način primene
Za rektalnu upotrebu.
Neposredno pre primene supozitorija preporučuje se pražnjenje creva.
Supozitoriju uneti što je dublje moguće u debelo crevo (uz korišćenje navlake za prst koja je deo pakovanja). Lek treba zadržati u crevu što je duže moguće kako bi se osiguralo dostizanje terapijske doze, pa se preporučuje primena leka neposredno pre spavanja.
U slučaju da se oboljenje ozbiljno proširilo ili je reakcija na oralnu terapiju spora, paralelno mogu da se koriste supozitorije sa tabletama.
-
Preosetljivost na mesalazin, salicilate ili na bilo koju od pomoćnih supstanci navedenih u odeljku 6.1
-
Ozbiljno oštećenje funkcije jetre ili bubrega
Kod većine pacijenata koji su intolerantni ili preosetljivi na sulfasalazine moguća je primena leka Pentasa bez rizika od sličnih reakcija. Međutim, preporučuje se oprez pri primeni leka kod pacijenata alergičnih na sulfasalazin zbog rizika od alergije na salicilate. Prijavljene su ozbiljne neželjene reakcije na koži (eng.
Severe cutaneous adverse reactions, SCARs) povezane sa terapijom mesalazinom, koje uključuju reakciju na lek sa eozinofilijom i sistemskim simptomima (DRESS), Stevens-Johnson sindrom (SJS) i toksičnu epidermalnu nekrolizu (TEN). Ukoliko se pojave akutni simptomi intolerancije, kao što su abdominalni spazmi, akutni abdominalni bol, groznica (povišena telesna temperatura) i teška glavobolja i/ili prva pojava znakova i simptoma ozbiljnih reakcija na koži, kao što su osip na koži, lezije sluzokože ili bilo koji drugi znaci preosetljivosti, terapija se mora odmah prekinuti.
Potreban je oprez pri primeni mesalazina kod pacijenata sa oštećenom funkcijom jetre. Potrebno je pod nadzorom lekara sprovoditi praćenje parametara funkcije jetre poput enzima ALT ili AST pre i u toku terapije mesalazinom.
Primena mesalazina se ne preporučuje kod pacijenata sa oštećenom funkcijom bubrega. Potrebno je redovno pratiti funkciju bubrega (na primer serumski kreatinin), naročito na početku terapije. Treba uraditi analize urina pre i u toku terapije lekom. Kod pacijenata kod kojih u toku terapije dođe do oštećenja funkcije bubrega treba posumnjati na mesalazinom izazvanu nefrotoksičnost.
Istovremena upotreba drugih poznatih nefrotoksičnih lekova zahteva češće praćenje funkcije bubrega.
Kod primene mesalazina zabeleženi su slučajevi nefrolitijaze, uključujući pojavu kamena sa 100% sadržajem mesalazina. Preporučuje se adekvatan unos tečnosti tokom terapije.
Tokom terapije posebno treba pratiti pacijente sa plućnim oboljenjima, naročito sa astmom.
Retko, prijavljene su mesalazinom izazvane reakcije srčane preosetljivosti (miokarditis i perikarditis).
Veoma retko, u toku terapije mesalazinom, prijavljene su pojave teških krvnih diskrazija. Preporučuje se sprovođenje analize krvi (diferencijalna krvna slika) kako pre tako i u toku terapije.
Istovremena primena mesalazina sa azatioprinom, 6-merkaptopurinom i tioguaninom može povećati rizik od nastanka krvnih diskrazija (videti odeljak 4.5). Ukoliko se kod pacijenata jave ove neželjene reakcije ili se na njih posumnja, treba prekinuti terapiju mesalazinom.
Preporučuje se sprovođenje analiza 14 dana pre započinjanja terapije, i potom još 2 do 3 puta u intervalima od po 4 nedelje. U slučaju da su rezultati normalni, kontrola se može nastaviti na svaka tri meseca. Ukoliko dođe do pojave dodatnih simptoma, ove testove treba uraditi odmah.
Mesalazin može prouzrokovati promenu boje urina u crveno-braon nakon kontakta sa izbeljivačem natrijum hipohloritom (npr. u toaletima koji se čiste natrijum hipohloritom koji se nalazi u nekim izbeljivačima).
Istovremena upotreba leka Pentasa sa azatioprinom, 6-merkaptopurinom ili tioguaninom je u nekoliko studija pokazala veću učestalost mijelosupresivnih efekata. Mehanizam interakcije međutim nije ustanovljen.
Preporučuje se redovno praćenje leukocita i u skladu sa tim, prilagođavanje doze tiopurina. Postoje slabi dokazi da mesalazin može smanjiti antikoagulantni efekat varfarina.
Tokom trudnoće i dojenja mesalazin treba koristiti oprezno i to samo ako je po mišljenju lekara korist od terapije majke veća od mogućeg rizika po fetus. Bolest sama po sebi (inflamatorna bolest creva (IBD)) može povećati rizik od neželjenog ishoda trudnoće.
Trudnoća
Poznato je da mesalazin prolazi placentarnu barijeru i njegova koncentracija u krvi pupčane vrpce je manja od koncentracije mesalazina u krvi majke. Metabolit acetil-mesalazin je nađen u istoj koncentraciji u krvi majke i krvi pupčane vrpce.
Studije na životinjama prilikom oralne primene mesalazina nisu pokazale indirektne ili direktne štetne efekte na trudnoću, embrio-fetalni razvoj, porođaj kao ni postnatalni razvoj.
Ne postoje odgovarajuće i dobro kontrolisane studije sa upotrebom leka Pentasa kod trudnica. Ograničene publikovane studije na ljudima sa mesalazinom ne pokazuju povećanje ukupne stope kongenitalnih malformacija. Neki podaci pokazuju povećanu stopu prevremenih porođaja, mrtvorođene dece i malu telesnu masu na rođenju, međutim ovi neželjeni ishodi trudnoće su takođe povezani sa akutnom inflamatornom bolesti creva.
Postoje izveštaji o slučajevima poremećaja krvne slike (pancitopenija, leukopenija, trombocitopenija, anemija) kod novorođenčadi majki prethodno lečenih mesalazinom.
Zabeležen je jedan slučaj pojave bubrežne insuficijencije kod novorođenčeta majke nakon dugotrajnog uzimanja velikih doza mesalazina (2-4g, oralno) u toku trudnoće.
Dojenje
Mesalazin se izlučuje u majčino mleko. Koncentracija mesalazina u mleku je manja od one u krvi majke, dok se metabolit acetil-mesalazin javlja u jednakim ili većim koncentracijama. Ne postoje kontrolisane studije o upotrebi mesalazina u toku dojenja. Iskustvo o korišćenju oralnog oblika mesalazina kod dojilja je ograničeno. Ne mogu se isključiti ni reakcije preosetljivosti kao što je dijareja kod deteta. Ukoliko se kod novorođenčeta javi dijareja, dojenje treba prekinuti.
Plodnost
Studije na životinjama sa primenom mesalazina ne pokazuju uticaj na mušku i žensku plodnost. Nakon primene mesalazina, prijavljena je pojava oligospermije (reverzibilna), videti odeljak 4.8.
Malo je verovatno da terapija lekom Pentasa utiče na sposobnosti upravljanja motornim vozilom i/ili rukovanja mašinama.
Sažetak bezbednosonog profila
Najčešće neželjene reakcije uočene u kliničkim ispitivanjima su dijareja, mučnina, abdominalni bol, glavobolja, povraćanje i osip na koži. Povremeno se mogu javiti reakcije preosetljivosti i groznica (povišena telesna temperatura) izazvana lekom, zatim ozbiljne neželjene reakcije na koži (SCARs), uključujući reakcije na lek sa eozinofilijom i sistemskim simptomima (DRESS), Stevens-Johnson sindrom (SJS) i toksičnu epidermalnu nekrolizu (TEN), povezane sa terapijom mesalazinom (pogledati odeljak 4.4).
Nakon rektalne primene mogu se javiti lokalne reakcije kao što su svrab, neprijatan osećaj u predelu rektuma kao i neodložan nagon za defekacijom.
U tabeli su navedena neželjena dejstva po učestalosti pojave, na osnovu podataka iz kliničkih studija kao i post-marketinških iskustava.
| Klasa organa po MedDRA klasifikaciji | Često≥1/100 do <1/10 | Retko≥1/10000 do<1/1000 | Veoma retko≤1/10000 | Nepoznato (ne može se proceniti na osnovu dostupnihpodataka) |
| Poremećaji krvi i limfnog sistema | Poremećaji na nivou krvi, kao što su: anemija,aplastična anemija, leukopenija (uključujući granulocitopeniju, agranulocitozu), neutropenija, trombocitopenija, pancitopenija, eozinofilija (kao deo alergijske reakcije) | |||
| Poremećaji imunskog sistema | Reakcije preosetljivostiuključujuć i anafilaktičku reakciju. | |||
| Poremećaji nervnog sistema | Glavobolja | Vrtoglavica | Periferna neuropatija | |
| Kardiološki poremećaji | Miokarditis*, perikarditis* | |||
| Respiratorni, torakalni i medijastinalni poremećaji | Alergijske i fibrozne reakcije na plućima (uključujući dispneju, kašalj, bronhospazam, alergijski alveolitis plućnu eozionofiliju, infiltraciju pluća,intersticijalnubolest pluća, pneumonitis) | |||
| Gastrointestinalni poremećaji | Dijareja, abdominalni bol, mučnina, povraćanje flatulencija | Povišena vrednost amilaze u krvi, akutni pankreatitis* | Pankolitis | |
| Hepatobilijarni poremećaji | Povišene transaminaze i parametri holestaze (npr. alkalna fosfataza, gama- glutamiltrasferaza i bilirubin) hepatotoksičnost (uključujući hepatitis*,holestatski hepatitis, |
| cirozu i insuficijenciju jetre) | ||||
| Poremećaji kože i potkožnog tkiva | Osip (uključujući urtikariju, eritematozni osip) | Fotosenzitivnost** | Alopecija (reverzibilna), alergijski dermatitis, multiformni eritem | Stevens- Johnson sindrom (SJS), toksična epidermalna nekroliza (TEN),reakcija na lek sa eozinofilijom i sistemskim simptomima(DRESS) |
| Poremećaji mišićno- koštanog sistema i vezivnog tkiva | Mijalgija, artralgija, sindrom nalik na lupus eritematozus (sistemskilupus erimatozus) | |||
| Poremećajibubrega i urinarnog sistema | Poremećaj funkcije bubrega (uključujući akutni ihronični intersticijalni nefritis*,nefrotski sindrom, renalnu insuficijenciju), | Nefrolitijaza***promena boje urina*** | ||
| Poremećajireproduktivnog sistema i dojki | Oligospermija (prolazna) | |||
| Opšti poremećaji i reakcije na mestu primene | Nelagoda u predelu anusa i iritacija na mestu primene, analni pruritus, rektalnitenesmus | Groznica izazvana lekom |
() Mehanizam mesalazinom-indukovanog mio- i perikarditisa, pankreatitisa, nefritisa i hepatitisa je nepoznat, ali je moguće da je alergijskog porekla.
Važno je naglasiti da neki od pomenutih poremećaja mogu biti uzrokovani i samom zapaljenskom bolešću creva.
(**) Fotosenzitivnost: Ozbiljne reakcije su zabeležene kod pacijenata sa postojećim oboljenjima kože kao što su atopijski dermatitis i atopijski ekcem.
(***) Pogledati odeljak 4.4 za dodatne informacije Prijavljivanje neželjenih reakcija
Prijavljivanje sumnji na neželjene reakcije posle dobijanja dozvole za lek je važno. Time se omogućava kontinuirano praćenje odnosa koristi i rizika leka. Zdravstveni radnici treba da prijave svaku sumnju na neželjene reakcije na ovaj lek Agenciji za lekove i medicinska sredstva Srbije (ALIMS):
Agencija za lekove i medicinska sredstva Srbije Nacionalni centar za farmakovigilancu Vojvode Stepe 458, 11221 Beograd
Republika Srbija
fax: +381 (0)11 39 51 131
website: www.alims.gov.rs
e-mail: nezeljene.reakcije@alims.gov.rs
Akutna izloženost životinja:
Pojedinačne oralne doze mesalazina do 5 g/kg kod svinja ili pojedinačne intravenski date doze mesalazina od 920 mg/kg kod pacova nisu bile letalne.
Izloženost ljudi:
Postoji ograničeno iskustvo sa predoziranjem lekom Pentasa, koje ne ukazuje na nefrotoksičnost ili hepatotoksičnost. Pošto je Pentasa amino salicilat, mogu se pojaviti simptomi toksičnosti salicilata, kao što su poremećaj acido-bazne ravnoteže, hiperventilacija, edem pluća, povraćanje, dehidratacija i hipoglikemija. Simptomi predoziranja salicilatima su dobro opisani u literaturi.
Postoje podaci o pacijentima koji su uzimali doze od 8 g tokom jednog meseca bez ikakvih neželjenih dejstava.
Ne postoji specifični antidot i sprovodi se simptomatska terapija kod predoziranja. Terapija u bolnici uključuje pažljivo praćenje funkcije bubrega.
Farmakološki podaci - Pentasa 1g
Farmakoterapijska grupa: Intestinalni antiinflamatorni lekovi - Aminosalicilna kiselina i slični preparati
ATC šifra: A07EC02
Mesalazin je aktivni sastojak sulfasalazina koji se već godinama koristi u terapiji ulceroznog kolitisa.
Na osnovu kliničkih rezultata čini se da se terapijska vrednost mesalazina kako posle oralne, tako i posle rektalne primene zasniva na njegovom lokalnom delovanju na inflamatorno tkivo creva, a ne na sistemskom delovanju. Postoje podaci koji ukazuju da je težina inflamacije kolona kod pacijenata sa ulceroznim kolitisom koji su lečeni mesalazinom, u obrnutoj korelaciji sa koncentracijom mesalazina u sluzokoži.
Kod pacijenata sa inflamatornom bolešću creva dolazi do povećane migracije leukocita, abnormalne produkcije citokina, povećane produkcije metabolita arahidonske kiseline (posebno leukotriena B4) i povećanog stvaranja slobodnih radikala u inflamatornom tkivu creva.
Mehanizam dejstva mesalazina nije u potpunosti razjašnjen, mada su uključeni mehanizmi poput aktivacije gama receptora aktiviranih proliferatorom peroksizoma (engl. Peroxisome proliferator-activated receptors γ, PPAR-γ) i inhibicija nuklearnog faktora-kapa B (NF-κB) u crevnoj sluzokoži. Mesalazin ima in vitro i in vivo farmakološki efekat koji inhibira hemotaksu leukocita, smanjuje produkciju citokina i leukotriena i uklanja slobodne radikale.
Do sada nije poznato da li bilo koji od ovih mehanizama ima glavnu ulogu u kliničkoj efikasnosti mesalazina.
Opšte karakteristike aktivne supstance
Dispozicija i lokalna raspoloživost:
Terapijsko dejstvo mesalazina najverovatnije zavisi od lokalnog kontakta leka sa obolelom površinom sluzokože creva.
Lekovi Pentasa supozitorije i Pentasa rektalna suspenzija su dizajnirani tako da se obezbede visoke koncentracije mesalazina u distalnim delovima creva i niska sistemska resorpcija. Supozitorije pokrivaju rektum, dok se pokazalo da rektalna suspenzija dospeva do i pokriva silazni kolon.
Resorpcija:
Resorpcija nakon rektalne primene je mala, i zavisi od doze, formulacije i obima širenja. Na osnovu analize urina zdravih dobrovoljaca u uslovima stanja ravnoteže uz dnevnu dozu od 2 g (1g x2), približno 10% doze se resorbuje nakon primene supozitorija, dok se oko 15-20% resorbuje nakon primene rektalne suspenzije.
Distribucija:
Mesalazin i acetilmesalazin ne prolaze krvno-moždanu barijeru. Vezivanje mesalazina za proteine iznosi oko 50%, a za acetilmesalazina oko 80%.
Metabolizam:
Mesalazin se metaboliše i presistemski u crevnoj sluzokoži i sistemski u jetri u N-acetil-mesalazin (acetilmesalazin), pretežno preko NAT-1. U acetilaciji delimično učestvuju i bakterije u debelom crevu. Čini se da acetilacija ne zavisi od acetilacijskog fenotipa pacijenta. Metabolički odnos acetilmesalazina i meslazina u plazmi nakon oralne primene je u opsegu od 3,5 (nakon dnevne doze od 500 mg x 3) do 1,3 (nakon dnevne doze od 2g x 3), što ukazuje na dozno zavisnu acetilaciju koja može biti podložna zasićenju.
Eliminacija:
Poluvreme eliminacije čistog mesalazina je oko 40 minuta, a acetil-mesalazina je oko 70 minuta.
Mesalazin i acetilmesalazin se ekskretuju urinom i fecesom. Urinom se ekskretuje uglavnom acetilmesalazin.
Karakteristike kod pacijenta:
Patofiziološke promene kao što su dijareja i povećana aktivnost creva koje se javljaju tokom akutne faze inflamatorne bolesti creva, imaju samo mali uticaj na raspoloživost mesalazina u crevnoj sluzokoži nakon oralne primene. Kod pacijenata sa ubrzanim tranzitom kroz creva, uočena je ekskrecija urinom 20-25% dnevne doze. Isto tako, uočeno je i odgovarajuće povećanje ekskrecije fecesom.
Farmaceutski podaci - Pentasa 1g
Unutrašnje pakovanje je A1/A1 blister. Spoljašnje pakovanje je složiva kartonska kutija u kojoj se nalazi 4 blistera sa po 7 supozitorija (ukupno 28 supozitorija), plastična kutija sa 28 štitnika za prste i Uputstvo za lek.