Miglustat G.L. Pharma 100mg kapsula, tvrda
Informacije o izdavanju lekova
Lista RFZO
Režim izdavanja
Interakcije sa
Ograničenje upotrebe
Ostale informacije
Naziv leka
Sastav
Farmaceutski oblik
Proizvođač
Nosilac odobrenja
Poslednje ažuriranje SmPC-a
Koristite aplikaciju Mediately
Dobijte informacije o lekovima brže.
Više 36k ocene
SmPC - Miglustat 100mg
Lek Miglustat G.L. Pharma je indikovan za oralnu terapiju odraslih pacijenata sa blagom do umerenom Gošeovom (Gaucher) bolešću tipa 1. Lek Miglustat G.L. Pharma je indikovan samo za lečenje pacijenata kod kojih enzimska supstituciona terapija nije odgovarajuća (videti odeljke 4.4 i 5.1).
Lek Miglustat G.L. Pharma je indikovan za lečenje progresivnih neuroloških manifestacija kod odraslih i pedijatrijskih pacijenata sa Niman-Pikovom (engl. Niemann-Pick) bolešću tipa C (videti odeljke 4.4 i 5.1).
Terapiju treba da sprovode lekari sa odgovarajućim iskustvom u lečenju Gošeove bolesti ili Niman- Pikove bolesti tipa C.
Doziranje
Doziranje kod pacijenata sa Gošeovom bolešću tipa 1
Odrasli pacijenti
Preporučena početna doza za lečenje odraslih pacijenata sa Gošeovom bolešću tipa 1 je 100 mg tri puta
dnevno.
Kod nekih pacijenata može biti potrebno privremeno smanjenje doze na 100 mg jednom ili dva puta dnevno zbog dijareje.
Pedijatrijska populacija
Efikasnost miglustata kod dece i adolescenata uzrasta od 0 do 17 godina sa Gošeovom bolešću tipa 1 nije ustanovljena. Nema dostupnih podataka.
Doziranje kod Niman-Pikove bolesti tipa C
Odrasli pacijenti
Preporučena doza za lečenje odraslih pacijenata sa Niman-Pikovom bolešću tipa C je 200 mg tri puta dnevno.
Pedijatrijska populacija
Preporučena doza za lečenje adolescenata (12 godina i starijih) sa Niman-Pikovom bolešću tipa C je 200 mg tri puta dnevno.
Doziranje kod pacijenata mlađih od 12 godina je potrebno prilagoditi na osnovu površine tela kao što je prikazano u nastavku:
| Površina tela (m2) | Preporučena doza |
| > 1,25 | 200 mg tri puta dnevno |
| > 0,88 - 1,25 | 200 mg dva puta dnevno |
| > 0,73 - 0,88 | 100 mg tri puta dnevno |
| > 0,47 - 0,73 | 100 mg dva puta dnevno |
| ≤ 0,47 | 100 mg jednom dnevno |
Kod nekih pacijenata može biti potrebno privremeno smanjenje doze zbog dijareje.
Potrebno je redovno procenjivati korist od lečenja lekom Miglustat G.L. Pharma za pacijenta (videti odeljak 4.4).
Postoji ograničeno iskustvo u primeni leka Miglustat G.L. Pharma kod pacijenata sa Niman-Pikovom bolešću tipa C koji su mlađi od 4 godine.
Posebne populacije Stariji pacijenti
Nema dovoljno podataka i iskustava sa primenom miglustata kod pacijenata starijih od 70 godina.
Oštećenje funkcije bubrega
Farmakokinetički podaci ukazuju na povećanu sistemsku izloženost miglustatu kod pacijenata sa oštećenjem funkcije bubrega. Kod pacijenata sa prilagođenim klirensom kreatinina od 50–70 mL/min/1,73 m2, primenu treba početi dozom od 100 mg dva puta dnevno kod pacijenata sa Gošeovom bolešću tipa 1 i dozom od 200 mg dva puta dnevno (prilagođeno prema površini tela kod pacijenata mlađih od 12 godina) kod pacijenata sa Niman-Pikovom bolešću tipa C.
Kod pacijenata sa prilagođenim klirensom kreatinina od 30–50 mL/min/1,73 m2, uzimanje leka treba započeti dozom od 100 mg jednom dnevno kod pacijenata sa Gošeovom bolešću tipa 1 i dozom od 100 mg dva puta dnevno (prilagođeno prema površini tela kod pacijenata mlađih od 12 godina) kod pacijenata sa Niman-Pikovom bolešću tipa C. Primena kod pacijenata sa teškim oštećenjem funkcije bubrega (klirens kreatinina < 30 mL/min/1,73 m2) se ne preporučuje (videti odeljke 4.4 i 5.2).
Oštećenje funkcije jetre
Primena miglustata nije procenjivana kod pacijenata sa oštećenjem funkcije jetre.
Način primene Oralna upotreba
Lek Miglustat G.L. Pharma se može uzeti sa hranom ili bez nje.
Preosetljivost na aktivnu supstancu ili na bilo koju od pomoćnih supstanci navedenih u odeljku 6.1.
Tremor
Približno 37% pacijenata u kliničkim ispitivanjima kod Gošeove bolesti tipa 1 i 58% pacijenata u kliničkim ispitivanjima kod Niman-Pikove bolesti tipa C je prijavilo pojavu tremora tokom terapije. Kod Gošeove bolesti tipa 1, ti tremori su opisani kao preterani fiziološki tremor šaka. Tremor obično počinje tokom prvog meseca lečenja a u mnogim slučajevima se povlači unutar vremena 1 do 3 meseca od primene terapije. Smanjenje doze može smanjiti tremor, obično za nekoliko dana, ali ponekad može biti potrebno prekinuti lečenje.
Gastrointestinalni poremećaji
Kod više od 80% pacijenata primećeni su gastrointestinalni poremećaji, uglavnom dijareja, bilo na početku lečenja ili povremeno tokom lečenja (videti odeljak 4.8).
Mehanizam poremećaja je najverovatnije inhibicija intestinalnih disaharidaza kao što je saharaza- izomaltaza u gastrointestinalnom traktu, što dovodi do smanjene resorpcije disaharida iz hrane.
U kliničkoj praksi je primećeno da gastrointestinalni događaji indukovani miglustatom reaguju na individualno modifikovanje ishrane (na primer smanjeno uzimanje saharoze, laktoze i drugih ugljenih hidrata), uzimanje miglustata između obroka, i/ili na lekove protiv dijareje kao što je loperamid.
Kod nekih pacijenata može biti potrebno privremeno smanjenje doze. Pacijente sa hroničnom dijarejom ili drugim perzistirajućim gastrointestinalnim događajima koji ne reaguju na navedene intervencije treba pregledati u skladu sa kliničkom praksom. Miglustat nije procenjivan kod pacijenata sa značajnom gastrointestinalnom bolešću u anamnezi, uključujući i inflamatornu bolest creva.
Delovanje na spermatogenezu
Pacijenti muškog pola treba da primenjuju pouzdane metode kontracepcije sve dok su na terapiji miglustatom.
Ispitivanja na pacovima su pokazala da miglustat nepovoljno deluje na spermatogenezu i parametre kojima se definiše semena tečnost, kao i da smanjuje plodnost (videti odeljke 4.6 i 5.3). Dok dodatne informacije ne budu dostupne, pre pokušaja začeća deteta, pacijenti muškog pola treba da prekinu terapiju miglustatom i da primenjuju pouzdane metode kontracepcije sledeća 3 meseca.
Posebne populacije
Zbog ograničenog iskustva, kod pacijenata sa oštećenjem funkcije bubrega ili jetre, miglustat treba uzimati sa oprezom.
Postoji bliska povezanost između funkcije bubrega i klirensa miglustata, a izloženost miglustatu je znatno povećana kod pacijenata sa teškim oštećenjem funkcije bubrega (videti odeljak 5.2). Trenutno nema dovoljno kliničkog iskustva sa takvim pacijentima za davanje preporuka pri doziranju. Primena miglustata kod pacijenata sa teškim oštećenjem funkcije bubrega (klirens kreatinina < 30 mL/min/1,73 m2) se ne preporučuje.
Gošeova bolest tipa 1
Iako nije bilo neposrednih poređenja sa enzimskom supstitucionom terapijom (engl. Enzyme Replacement Therapy, ERT) u lečenju pacijenata sa Gošeovom bolešću tipa 1 koji ranije nisu bili lečeni, nema dokaza da miglustat ima prednost u pogledu efikasnosti i bezbednosti u odnosu na ERT (engl.standard of care) za pacijente kod kojih je potrebno lečenje Gošeove bolesti tipa 1(videti odeljak 5.1). Efikasnost i bezbednost miglustata nije posebno procenjivana kod pacijenata sa teškom Gošeovom bolešću.
Preporučuje se redovno praćenje koncentracije vitamina B12 zbog velike prevalencije deficijencije vitamina B12 kod pacijenata sa Gošeovom bolešću tipa 1.
Kod pacijenata koji su lečeni miglustatom zabeleženi su slučajevi periferne neuropatije sa ili bez istovremeno prisutnim stanjima kao što su deficijencija vitamina B12 i monoklonska gamopatija. Izgleda da je periferna neuropatija češća kod pacijenata sa Gošeovom bolešću tipa 1 u poređenju sa opštom populacijom. Sve pacijente treba neurološki proceniti na početku i kasnije ponoviti neurološku procenu.
Kod pacijenata sa Gošeovom bolešću tipa 1 preporučuje se praćenje broja trombocita. Kod pacijenata sa Gošeovom bolešću tipa 1 koji su sa ERT prešli na miglustat, primećena su blaga smanjenja broja trombocita, a koja nisu povezana sa krvarenjem.
Niman-Pikova bolest tipa C
Korist od lečenja miglustatom kod neuroloških manifestacija kod pacijenata sa Niman-Pikovom bolešću tipa C treba redovno procenjivati, npr. svakih 6 meseci; nastavak lečenja treba ponovo proceniti nakon najmanje 1 godine lečenja miglustatom.
Kod nekih pacijenata sa Niman-Pikovom bolešću tipa C lečenih miglustatom, primećena su blaga smanjenja broja trombocita, a koja nisu povezana sa krvarenjem. Kod pacijenata uključenih u kliničko ispitivanje, 40%-50% je imalo početni broj trombocita ispod donje granice normalnih vrednosti. Kod tih pacijenata se preporučuje praćenje broja trombocita.
Pedijatrijska populacija
Kod nekih pedijatrijskih pacijenata sa Niman-Pikovom bolešću tipa C zabeleženo je smanjenje rasta u ranoj fazi lečenja miglustatom, kada početno smanjeno dobijanje na telesnoj masi može biti praćeno smanjenjem rasta ili ono može uslediti kasnije. Tokom lečenja lekom Miglustat G.L. Pharma treba pratiti rast pedijatrijskih pacijenata i adolescenata; odnos koristi i rizika treba ponovo individualno procenjivati za nastavak lečenja.
Ovaj lek sadrži natrijum
Ovaj lek sadrži manje od 1 mmol (23 mg) natrijuma po kapsuli, tj. suštinski je “bez natrijuma”.
Ograničeni podaci ukazuju na to da istovremena primena miglustata i enzimske supstitucije sa imiglucerazom kod pacijenata sa Gošeovom bolešću tipa 1 može za posledicu imati smanjenu izloženost miglustatu (približno smanjenje vrednosti Cmax od 22% i vrednosti PIK od 14% zabeleženo je u maloj studiji sa paralelnim grupama). Ta studija takođe ukazuje na to da miglustat nema nikakvo ili ima ograničeno dejstvo na farmakokinetiku imigluceraze.
Trudnoća
Nema odgovarajućih podataka o primeni miglustata kod trudnica. Studije na životinjama pokazale su maternalnu i embrio-fetalnu toksičnost, uključujući i smanjeno embrio-fetalno preživljavanje (videti
odeljak 5.3). Potencijalni rizik za ljude nije poznat. Miglustat prolazi kroz placentu i ne sme se uzimati tokom trudnoće.
Dojenje
Nije poznato da li se miglustat izlučuje u majčino mleko. Lek Miglustat se ne sme uzimati tokom dojenja.
Plodnost
Studije sprovedene na pacovima su pokazale da miglustat nepovoljno utiče na parametre koji određuju semenu tečnost (mobilnost i morfologiju) i time smanjuje plodnost (videti odeljke 4.4 i 5.3). Dok dodatne informacije ne budu dostupne, pacijentima muškog pola se savetuje da pre formiranja porodice i pokušaja začeća prekinu sa uzimanjem miglustata i da primenjuju pouzdane metode kontracepcije sledeća 3 meseca.
Kontraceptivne mere zaštite treba da koriste i žene u reproduktivnom periodu. Pacijenti muškog pola treba da primenjuju pouzdane metode kontracepcije dok uzimaju miglustat (videti odeljke 4.4 i 5.3).
Miglustat zanemarljivo utiče na sposobnost upravljanja vozilima i rukovanja mašinama. Vrtoglavica je zabeležena kao često neželjeno dejstvo, pa pacijenti kod kojih se javi vrtoglavica ne treba da upravljaju vozilima ili da rukuju mašinama.
Sažetak bezbednosnog profila
Najčešće neželjene reakcije prijavljene u kliničkim studijama sa miglustatom bile su dijareja, flatulencija, bol u abdomenu, gubitak telesne mase i tremor (videti odeljak 4.4). Najčešća ozbiljna neželjena reakcija prijavljena tokom uzimanja miglustata u kliničkim studijama bila je periferna neuropatija (videti odeljak 4.4).
U 11 kliničkih ispitivanja sa različitim indikacijama 247 pacijenata je lečeno miglustatom dozama od 50 - 200 mg tri puta dnevno u prosečnom trajanju od 2,1 godine. Od tih pacijenata, 132 su imala Gošeovu bolest tipa 1 a 40 je imalo Niman-Pikovu bolest tipa C. Neželjene reakcije su uglavnom bile blage do umerene i javljale su se sa sličnom učestalošću kod svih ispitivanih indikacija i režima doziranja.
Tabelarni prikaz neželjenih dejstava
Neželjena dejstva u kliničkim ispitivanjima i iz spontanih prijava pacijenata koja su se javljala kod
>1% pacijenata, navedena su u tabeli u nastavku, prema klasifikaciji organskih sistema i učestalosti:
Veoma često: ≥ 1/10 Često: ≥ 1/100 do < 1/10
Povremeno: ≥ 1/1000 do < 1/100 Retko: ≥ 1/10 000 do < 1/1000 Veoma retko: < 1/10 000)
Nepoznata učestalost : ne može se proceniti na osnovu dostupnih podataka
Unutar svake kategorije učestalosti, neželjena dejstva su prikazana u opadajućem nizu prema ozbiljnosti.
| Klasa sistema organa | Neželjeni događaj | Učestalost |
| Poremećaji krvi i limfnogsistema | Trombocitopenija | Često |
| Poremećaji metabolizma i | Smanjenje telesne mase | Veoma često |
| ishrane | Smanjen apetit | |
| Psihijatrijski poremećaji | DepresijaNesanica Smanjen libido | Često |
| Poremećaji nervnog sistema | Tremor | Veoma često |
| Periferna neuropatija AtaksijaAmnezija Parestezija Hipoestezija GlavoboljaVrtoglavica | Često | |
| Gastrointestinalni poremećaji | Dijareja FlatulencijaBol u abdomenu | Veoma često |
| Mučnina Povraćanje Abdominalnadistenzija/nelagodnost KonstipacijaDispepsija | Često | |
| Poremećaji mišićno-koštanogsistema i vezivnog tkiva | Mišićni spazmiSlabost u mišićima | Često |
| Opšti poremećaji i reakcije na mestu primene | Umor AstenijaJeza Malaksalost | Često |
| Ispitivanja | Abnormalni nalazi ispitivanjaprovodljivosti nerava | Često |
Opis odabranih neželjenih dejstava
Kod 55 % pacijenata prijavljen je gubitak telesne mase. Najveća prevalenca zabeležena je između 6 i 12 meseci.
Miglustat je ispitivan u indikacijama gde su određeni događaji, kao što su neurološki i neurofiziološki simptomi/znakovi, kognitivna disfunkcija i trombocitopenija zabeleženi kao neželjene reakcije, ali su mogli biti i posledica postojećih bolesti.
Prijavljivanje neželjenih reakcija
Prijavljivanje sumnji na neželjene reakcije posle dobijanja dozvole za lek je važno. Time se omogućava kontinuirano praćenje odnosa koristi i rizika leka. Zdravstveni radnici treba da prijave svaku sumnju na neželjene reakcije na ovaj lek Agenciji za lekove i medicinska sredstva Srbije (ALIMS):
Agencija za lekove i medicinska sredstva Srbije Nacionalni centar za farmakovigilancu Vojvode Stepe 458, 11221 Beograd
Republika Srbija
fax: +381 (0)11 39 51 131
website: www.alims.gov.rs
e-mail: nezeljene.reakcije@alims.gov.rs
Simptomi
Nisu uočeni akutni simptomi predoziranja. Miglustat je u kliničkim ispitivanjima kod HIV pozitivnih pacijenata primenjivan u dozama do 3000 mg/dan tokom najviše šest meseci. Primećeni su neželjeni događaji koji uključuju granulocitopeniju, vrtoglavicu i paresteziju. Leukopenija i neutropenija su takođe zabeležene u sličnoj grupi pacijenata koji su primali dozu od 800 mg/dan ili veću.
Lečenje
U slučaju predoziranja preporučuje se opšta medicinska nega.
Farmakološki podaci - Miglustat 100mg
Farmakoterapijska grupa: Drugi lekovi za bolesti gastrointestinalnog trakta i metabolizma, različiti lekovi za gastrointestinalni trakt i metabolizam
ATC šifra: A16AX06 Gošeova bolest tipa 1
Gošeova bolest je nasledni metabolički poremećaj izazvan nemogućnošću razgradnje glukozilceramida, što za posledicu ima deponovanje te materije u lizozomima i raširenu patologiju. Miglustat je inhibitor glukozilceramid sintaze, enzima odgovornog za prvi korak u sintezi većine glikolipida. U in vitro studijama, miglustat inhibira glukozilceramid sintazu sa IC50 koji iznosi 20-37 mikromola. Osim toga, inhibitorno dejstvo na nelizozomalne glikozilceramidaze eksperimentalno je dokazano in vitro. Inhibitorno dejstvo na glukozilceramid sintazu predstavlja osnov za terapijsku redukciju supstrata kod Gošeove bolesti.
Pivotalna studija u kojoj je ispitivan miglustat bila je sprovedena kod pacijenata koji nisu mogli ili nisu želeli da primaju ERT. Razlozi za neprimanje ERT uključivali su opterećenje zbog intravenskih infuzija i poteškoće sa venskim pristupom. Dvadeset osam pacijenata sa blagom do umerenom Gošeovom bolešću tipa 1 uključeno je u ovu 12-mesečnu nekomparativnu studiju, a 22 pacijenta su završila studiju.
U 12. mesecu srednja vrednost smanjenja volumena jetre bila je 12,1%, a srednja vrednost smanjenja volumena slezine bila je 19,0%. Zabeležena je srednja vrednost povećanja koncentracije hemoglobina od 0,26 g/dL i srednja vrednost povećanja broja trombocita od 8,29 × 109/L. Osamnaest pacijenata je tada nastavilo da uzima miglustat prema protokolu neobaveznog produženog lečenja. Klinička korist ocenjena je kod 13 pacijenata nakon 24 i 36 meseci. Nakon 3 godine neprekidne primene terapije miglustatom, srednja vrednost smanjenja volumena jetre je bila 17,5%, a srednja vrednost smanjenja slezine je bila 29,6%. Srednja vrednost povećanja broja trombocita je bila 22,2 × 109/L, a srednja vrednost povećanja koncentracije hemoglobina je bila 0,95 g/dL.
U drugoj otvorenoj, kontrolisanoj studiji 36 pacijenata koji su najmanje 2 godine bili na terapiji ERT su randomizovani u tri terapijske grupe: nastavak terapije imiglucerazom, imiglucerazom u kombinaciji sa miglustatom, ili prelazak na miglustat. Ova studija je sprovedena u 6-mesečnom randomizovanom komparativnom periodu nakon čega je sledio produžetak od 18 meseci u kojem su svi pacijenti uzimali monoterapiju miglustatom. U prvih 6 meseci kod pacijenata koji su prešli na miglustat, volumeni organa jetre i slezine i vrednosti hemoglobina bili su nepromenjeni. Kod nekih pacijenata je došlo do smanjenja broja trombocita i do povećanja aktivnosti hitotrioidaze što ukazuje na to da monoterapija miglustatom možda neće kod svih pacijenata podjednako držati bolest pod kontrolom. Dvadest devet pacijenata nastavilo je sa uzimanjem terapije u periodu nastavka terapije.
U poređenju sa merenjima sprovedenim nakon 6 meseci, kontrola bolesti bila je nepromenjena nakon 18 i 24 meseca monoterapije miglustatom (20 odnosno 6 pacijenata). Nijedan pacijent nije pokazao brzo pogoršanje Gošeove bolesti tipa 1 nakon prelaska na monoterapiju miglustatom.
U dve gore navedene studije primenjena je ukupna dnevna doza miglustata od 300 mg podeljena u tri pojedinačne doze. Dodatna studija monoterapije sprovedena je na 18 pacijenata pri ukupnoj dnevnoj dozi od 150 mg, a rezultati ukazuju na smanjenu efikasnost u poređenju sa ukupnom dnevnom dozom od 300 mg.
Otvorena, nekomparativna studija u trajanju od 2 godine uključila je 42 pacijenta sa Gošeovom bolešću tipa 1, koji su najmanje 3 godine primali ERT, a koji su zadovoljavali kriterijum za stabilnu bolest od najmanje 2 godine. Pacijenti su prešli na monoterapiju miglustatom u dozi od 100 mg tri puta dnevno. Volumen jetre (primarni parametar efikasnosti) bio je nepromenjen od početka do kraja terapije. Šest pacijenata je terapiju miglustatom prekinulo ranije zbog mogućeg pogoršanja bolesti, kako je definisano u studiji. Trinaest pacijenata je terapiju prekinulo zbog nekog neželjenog događaja. Između početka i kraja studije uočena je mala srednja vrednost smanjenja vrednosti hemoglobina [– 0,95 g/dL (95% CI: –1,38, –0,53)] i broja trombocita [-44,1 × 109/L (95% CI: –57,6, –30,7)].
Dvadeset jedan pacijent je završio terapiju miglustatom u trajanju od 24 meseca. Među njima je 18 pacijenata bilo sa početnim volumenom jetre i slezine, vrednostima hemoglobina i brojem trombocita unutar utvrđenih terapijskih ciljeva, a 16 pacijenata je ostalo unutar svih tih terapijskih ciljeva u 24. mesecu.
Manifestacije Gošeove bolesti tipa 1 na kostima ocenjivane su u 3 otvorene kliničke studije kod pacijenata lečenih miglustatom u dozi od 100 mg tri puta dnevno u trajanju do 2 godine (n = 72). U objedinjenoj analizi nekontrolisanih podataka Z-vrednosti za mineralnu gustinu kostiju lumbalnog dela kičme i vrata femura su se povećale za više od 0,1 jedinice od početka kod 27 (57%) i 28 (65%) pacijenata sa longitudinalnim merenjima gustine kostiju. Tokom trajanja terapije nije bilo koštanih kriza, avaskularnih nekroza niti fraktura.
Niman-Pikova bolest tipa C
Niman-Pikova bolest tipa C je veoma redak, uvek progresivan i na kraju smrtonosan neurodegenerativni poremećaj koji karakteriše poremećen intracelularni transport lipida. Neurološke manifestacije se smatraju posledicom abnormalnog nakupljanja glikosfingolipida u neuronima i glijalnim ćelijama.
Podaci koji podržavaju bezbednost i efikasnost miglustata u Niman-Pikovoj bolesti tipa C potiču iz prospektivnog otvorenog kliničkog ispitivanja i retrospektivne analize. U kliničko ispitivanje je bilo uključeno 29 odraslih i mlađih pacijenata u 12-mesečnom kontrolisanom periodu, nakon čega je sledio period produženog lečenja u prosečnom ukupnom trajanju od 3,9 godina do 5,6 godina. Osim toga, 12 pedijatrijskih pacijenata je bilo uključeno u nekontrolisano podispitivanje u ukupnom prosečnom trajanju od 3,1 godine do 4,4 godine. Od 41 pacijenta uključenog u ispitivanje 14 pacijenata je bilo na terapiji miglustatom duže od 3 godine. Analiza je uključivala seriju slučajeva od 66 pacijenata koji su bili na terapiji miglustatom izvan kliničkog ispitivanja sa srednjom vrednošću trajanja od 1,5 godine. Oba seta podataka uključuju pedijatrijske, adolescentne i odrasle pacijente čija se starost kretala od 1 do 43 godine. Uobičajena doza miglustata kod odraslih pacijenata je bila 200 mg tri puta dnevno, a kod pedijatrijskih pacijenata je bila prilagođena prema površini tela.
Ukupni podaci ukazuju da terapija miglustatom može smanjiti progresiju klinički relevantnih neuroloških simptoma kod pacijenata sa Niman-Pikovom bolešću tipa C.
Korist od sprovođenja terapije miglustatom kod neuroloških manifestacija pacijentima sa Niman- Pikovom bolešću tipa C treba redovno kontrolisati, npr. svakih 6 meseci; a tokom nastavaka terapije
treba ponovo proceniti stanje nakon najmanje 1 godine tokom terapije miglustatom (videti odeljak 4.4).
Farmakokinetički parametri miglustata ocenjivani su kod zdravih ispitanika, kod malog broja pacijenata sa Gošeovom bolešću tipa 1, Fabrijevom bolešću, kod pacijenata zaraženih HIV-om, i kod odraslih, adolescenata i dece sa Niman-Pikeovom bolešću tipa C ili Gošeovom bolešću tipa 3.
Kinetika miglustata je linearno zavisna od doze, a nezavisna od vremena. Kod zdravih ispitanika miglustat se brzo resorbovao. Maksimalne koncentracije u plazmi dostignute su u roku od oko 2 sata nakon primene doze. Nije utvrđena apsolutna bioraspoloživost. Istovremeno uzimanje hrane smanjuje brzinu resorpcije (vrednost Cmax je smanjena za 36% a tmax je odložen za 2 sata), ali nema statistički značajnog uticaja na obim resorpcije miglustata (vrednost PIK smanjena za 14%).
Prividni volumen distribucije miglustata je 83 L. Miglustat se ne vezuje za proteine plazme. Miglustat se uglavnom eliminiše izlučivanjem putem bubrega, pri čemu je u urinu pronađeno 70-80% doze neizmenjene aktivne supstance. Prividan oralni klirens (CL/F) je 230 ± 39 mL/min. Prosečno poluvreme eliminacije je 6-7 sati.
Nakon uzimanja pojedinačne dnevne doze od 100 mg 14C-miglustata od strane zdravih ispitanika, 83% radioaktivno obeleženog leka izlučeno je putem urina, a 12% putem fecesa. U urinu i fecesu uočeno je nekoliko metabolita. Najprisutniji metabolit u urinu bio je miglustat glukuronid koji je činio 5% doze. Terminalno poluvreme eliminacije radioaktivnosti u plazmi bilo je 150 sati, što ukazuje na prisustvo jednog ili više metabolita sa veoma dugim poluvremenom eliminacije. Metabolit koji je za to odgovoran nije određen, ali se može akumulirati i dostići koncentracije koje prevazilaze one u miglustatu pri stanju dinamičke ravnoteže.
Farmakokinetika miglustata slična je kod odraslih pacijenata sa Gošeovom bolešću tipa 1 i Niman- Pikovom bolešću tipa C kada se uporedi sa zdravim ispitanicima.
Pedijatrijska populacija
Farmakokinetički podaci dobijeni su od pedijatrijskih pacijenata sa Gošeovom bolešću tipa 3 uzrasta od 3 do 15 godina i pacijenata sa Niman-Pikovom bolešću tipa C uzrasta od 5 do 16 godina. Kod dece doziranje od 200 mg tri puta dnevno prilagođeno površini tela, dalo je vrednosti Cmax i PIKτ koje su približno dvostruke u odnosu na one dobijene nakon uzimanja doze od 100 mg tri puta dnevno kod pacijenata sa Gošeovom bolešću tipa 1, što je u skladu sa farmakokinetikom miglustata koja je linearno zavisna od doze. U stanju dinamičke ravnoteže, koncentracija miglustata u cerebrospinalnom likvoru kod šest pacijenata sa Gošeovom bolešću tipa 3 bila je 31,4 – 67,2% koncentracije u plazmi.
Ograničeni podaci za pacijente sa Fabrijevom bolešću i oštećenjem funkcije bubrega pokazuju da CL/F opada sa slabljenjem funkcije bubrega. Iako je broj ispitanika sa blagim i umerenim oštećenjem funkcije bubrega bio veoma mali, podaci ukazuju na približno smanjenje CL/F od 40% kod blagog, odnosno 60% kod umerenog oštećenja funkcije bubrega (videti odeljak 4.2). Podaci kod teškog oštećenja funkcije bubrega ograničeni su na dva pacijenta sa klirensom kreatinina u opsegu od 18 – 29 mL/min i ne mogu se ekstrapolirati ispod tog opsega. Ti podaci ukazuju na smanjenje CL/F za najmanje 70% kod pacijenata sa teškim oštećenjem funkcije bubrega.
U okviru dostupnih podataka, nisu zabeleženi značajni odnosi ili trendovi između farmakokinetičkih parametara miglustata i demografskih varijabli (starost, indeks telesne mase, pol ili rasa).
Nema dostupnih farmakokinetičkih podataka za pacijente sa oštećenjem funkcije jetre ili za starije pacijente (> 70 godina).
