PENTASA® 2g granule sa produženim oslobađanjem
Informacije o izdavanju lekova
Lista RFZO
Režim izdavanja
Indikacija za RFZO
Smernice
Ostale informacije
Naziv leka
Sastav
Farmaceutski oblik
Proizvođač
Nosilac odobrenja
Poslednje ažuriranje SmPC-a
Koristite aplikaciju Mediately
Dobijte informacije o lekovima brže.
Više 36k ocene
SmPC - PENTASA 2g
Doziranje
Ulcerozni kolitis
Odrasli pacijenti
Aktivna bolest
Doziranje je individualno, do 4 g mesalazina jednom dnevno ili podeljeno u 2-4 doze.
Terapija održavanja
Doziranje je individualno. Preporučeno doziranje je 2 g mesalazina jednom dnevno.
Pedijatrijska populacija
Bezbednost i efikasnost kod dece mlađe od 6 godina nisu ustanovljene. Postoje samo ograničeni podaci o efikasnosti kod dece (uzrasta 6-18 godina).
Deca od 6 godina i starija:
Aktivna bolest: Doziranje je individualno, počevši od 30-50 mg/kg/dnevno u podeljenim dozama.
Maksimalna doza je: 75 mg/kg/dnevno u podeljenim dozama. Ukupna doza ne sme prelaziti 4 g/dnevno (maksimalna doza za odrasle).
Terapija održavanja: Doziranje je individualno, počevši od 15-30 mg/kg/dnevno u podeljenim dozama.
Ukupna doza ne sme prelaziti 2 g/dnevno (preporučena doza za odrasle).
Opšta preporuka je da se deci telesne mase do 40 kg može dati jedna polovina doze za odrasle, a deci preko 40 kg, normalna doza za odrasle.
Način primene Oralna upotreba
Granule se ne smeju žvakati.
Sadržaj kesice treba isprazniti na jezik i isprati sa malo vode ili sokom od pomorandže. Alternativno, ceo sadržaj kesice se može pomešati sa jogurtom i odmah konzumirati.
Preosetljivost na mesalazin, ili na bilo koju od pomoćnih supstanci navedenih u odeljku 6.1. ili salicilate.
Teško oštećenje funkcije jetre i/ili bubrega.
Kod pacijenata alergičnih na sulfasalazin zbog rizika od alergije na salicilate, preporučuje se oprez pri primeni leka. Prijavljene su ozbiljne kožne neželjene reakcije (eng. Severe Cutaneous Adverse Reactions, SCARs) povezane sa lečenjem mesalazinom, koje uključuju reakcije na lek sa eozinofilijom i sistemskim simptomima (DRESS), Stevens-Johnson sindrom (SJS) i toksičnu epidermalnu nekrolizu (TEN). Ukoliko se pojave akutni simptomi intolerancije kao što su abdominalni spazmi, akutni abdominalni bol, groznica (povišena telesna temperatura) i teška glavobolja, i/ili prva pojava znakova i simptoma ozbiljnih kožnih reakcija, kao što su osip na koži, lezije sluzokože ili bilo koji drugi znaci preosetljivosti, lečenje se mora odmah prekinuti.
Preporučuje se oprez kod pacijenata sa oštećenjem funkcije jetre. Potrebno je pod nadzorom lekara sprovoditi praćenje parametara funkcije jetre poput enzima ALT ili AST pre i u toku terapije mesalazinom.
Kod pacijenata sa oštećenom funkcijom bubrega i kod pacijenata sa hemoragijskom dijatezom ne preporučuje se primena mesalazina. Potrebno je redovno pratiti funkciju bubrega (na primer serumski kreatinin), naročito na početku terapije. Treba uraditi analize urina (kontrolne trakice) pre i u toku terapije lekom, prema proceni nadležnog lekara. Kod pacijenata kod kojih u toku lečenja dođe do poremećaja funkcije bubrega treba posumnjati na mesalazinom izazvanu nefrotoksičnost. Istovremena upotreba drugih poznatih nefrotoksičnih lekova kao što su nesteroidni antiinflamatorni lekovi i azatioprin, može povećati rizik od bubrežnih reakcija.
Preporučuje se oprez kod pacijenata sa aktivnim peptičkim ulkusom.
Pacijenti sa plućnim oboljenjima, posebno sa astmom, treba da budu pažljivo praćeni tokom terapije (videti odeljak 4.8).
Retko, prijavljene su mesalazinom izazvane reakcije preosetljivosti koje zahvataju srce (miokarditis i perikarditis).
Veoma retko, u toku terapije mesalazinom, prijavljene su pojave teških krvnih diskrazija (videti odeljak 4.5). Preporučuje se sprovođenje analize krvi pod nadzorom lekara kako pre tako i u toku terapije. Lečenje je potrebno prekinuti u slučaju sumnje ili znakova ovih neželjenih reakcija.
Kod primene mesalazina zabeleženi su slučajevi nefrolitijaze, uključujući pojavu kamena sa 100% sadržajem mesalazina. Preporučuje se adekvatan unos tečnosti tokom terapije.
Preporučuje se da se analize urade 14 dana nakon početka terapije, a potom dodatno još 2 do 3 puta, u intervalima od po 4 nedelje. U slučaju da su rezultati normalni, kontrola se može nastaviti na svaka tri meseca. Ukoliko se naknadno pojave simptomi, analize je potrebno odmah uraditi.
Mesalazin može prouzrokovati promenu boje urina u crveno-braon nakon kontakta sa izbeljivačem natrijum hipohloritom (npr. u toaletima koji se čiste natrijum hipohloritom koji se nalazi u nekim izbeljivačima).
Idiopatska intrakranijalna hipertenzija
Idiopatska intrakranijalna hipertenzija (pseudotumor cerebri) prijavljena je kod pacijenata koji su primali mesalazin. Pacijente treba upozoriti na znake i simptome idiopatske intrakranijalne hipertenzije, uključujući tešku ili rekurentnu glavobolju, smetnje vida ili tinitus. Ako dođe do pojave idiopatske intrakranijalne hipertenzije, treba razmotriti prekid terapije mesalazinom.
Nisu sprovedena ispitivanja interakcija. Istovremena upotreba leka Pentasa sa azatioprinom, 6- merkaptopurinom ili tioguaninom pokazala je veću učestalost mijelosupresivnih dejstava, pa se interakcija ne može isključiti, mada mehanizam interakcije nije ustanovljen. Preporučuje se redovno praćenje broja leukocita i u skladu sa tim, prilagođavanje doze tiopurina.
Postoje neki dokazi da mesalazin može smanjiti antikoagulantno dejstvo varfarina.
Lek Pentasa, granule sa produženim oslobađanjem ne treba primenjivati tokom trudnoće i dojenja, osim ako je po mišljenju lekara korist od lečenja majke veća od mogućeg rizika po fetus. Postojeće stanje (inflamatorna bolest creva (IBC)) može povećati rizik vezan za ishod trudnoće.
Trudnoća:
Poznato je da mesalazin prolazi placentarnu barijeru i njegova koncentracija u krvi pupčane vrpce je niža od koncentracije mesalazina u krvi majke. Metabolit acetil-mesalazin je ustanovljen u približno istoj koncentraciji u krvi majke i krvi pupčane vrpce. Studije na životinjama prilikom oralne primene mesalazina nisu pokazale indirektne ili direktne štetne uticaje na trudnoću, embrio-fetalni razvoj, porođaj kao ni postnatalni razvoj. Ne postoje odgovarajuće i dobro kontrolisane studije sa upotrebom leka Pentasa granule sa produženim oslobađanjem kod trudnica. Na osnovu ograničenog broja podataka o upotrebi mesalazina kod ljudi nisu primećene povećane stope kongenitalnih malformacija. Neki podaci ukazuju na povećanu stopu preranog porođaja, mrtvorođenčadi i malu telesnu masu na rođenju; međutim ovi neželjeni ishodi trudnoće takođe su povezani sa aktivnom inflamatornom bolešću creva.
Postoje izveštaji o slučajevima poremećaja krvne slike (leukopenija, trombocitopenija, anemija) kod novorođenčadi čije su majke prethodno lečene Pentasa kesicama.
Zabeležen je jedan slučaj pojave insuficijencije bubrega kod novorođenčeta, nakon dugotrajnog uzimanja velikih doza mesalazina (2-4g, oralno) u toku trudnoće.
Dojenje:
Mesalazin se izlučuje u majčino mleko. Koncentracija mesalazina u mleku je manja od one u krvi majke, dok se metabolit acetil-mesalazin javlja u približno istim ili povećanim koncentracijama. Ne postoje kontrolisane studije o upotrebi leka Pentasa granule sa produženim oslobađanjem u toku dojenja. Iskustvo o korišćenju oralnog oblika mesalazina kod dojilja je ograničeno. Ne mogu se isključiti ni reakcije preosetljivosti u vidu dijareje. Ukoliko se kod novorođenčeta javi dijareja, dojenje treba prekinuti.
Plodnost:
Pretklinički podaci za mesalazin ne pokazuju uticaj na mušku i žensku plodnost.
Pentasa granule sa produženim oslobađanjem nemaju ili imaju zanemarljiv uticaj na sposobnost upravljanja vozilom i/ili rukovanja mašinama.
Sažetak bezbednosnog profila
Najčešće neželjene reakcije uočene u kliničkim ispitivanjima su dijareja, mučnina, abdominalni bol, glavobolja, povraćanje i kožni osip. Povremeno se mogu javiti reakcije preosetljivosti i groznica (povišena telesna temperatura) izazvana lekom, zatim ozbiljne kožne neželjene reakcije (SCARs), uključujući reakcije na lek sa eozinofilijom i sistemskim simptomima (DRESS), Stevens-Johnson sindrom (SJS) i toksičnu epidermalnu nekrolizu (TEN), povezane sa lečenjem mesalazinom (pogledati odeljak 4.4).
U tabeli su navedena neželjena dejstva po učestalosti pojave, na osnovu podataka iz kliničkih studija kao i postmarketinških iskustava.
| Klasa sistema organa po MedDRA klasifikaciji | Često≥1/100 do < 1/10 | Retko≥1/10000 do < 1/1000 | Veoma retko< 1/10000 | Nepoznato (ne može se proceniti na osnovu dostupnihpodataka) |
| Poremećaji krvi i | poremećaji krvi | |||
| limfnog sistema | (anemija, | |||
| aplastična anemija, | ||||
| agranulocitoza, | ||||
| neutropenija, | ||||
| leukopenija | ||||
| (uključujući | ||||
| granulocitopeniju), | ||||
| pancitopenija, | ||||
| trombocitopenija i | ||||
| eozinofilija (kao | ||||
| deo | ||||
| alergijske reakcije) | ||||
| Poremećaji | Reakcije |
| imunskog sistema | preosetljivosti uključujući anafilaktičkureakciju | |||
| Poremećaji nervnog sistema | glavobolja | vrtoglavica | periferna neuropatija, idiopatska intrakranijalna hipertenzija (videtiodeljak 4.4) | |
| Kardiološki poremećaji | miokarditis*, perikarditis* | perikardijalni izliv | ||
| Respiratorni, torakalnii medijastinalni poremećaji | alergijski alveolitis, alergijske i fibrozne reakcije na plućima (dispneja, kašalj, bronhospazam, plućna eozionofilija, intersticijalna bolest pluća, infiltracijapluća, pneumonitis) | |||
| Gastrointestinal niporemećaji | dijareja,bol u abdomenu, mučnina, povraćanje,flatulencija | akutni pankreatitis*, povećana vrednost amilaze(u krvi i/ili urinu) | pankolitis | |
| Hepatobilijarni poremećaji | povišeni enzimi jetre, parametri holestaze i bilirubin, hepatotoksičnost (uključujući hepatitis*, holestatski hepatitis, cirozu i insuficijencijujetre) | |||
| Poremećaji kože i potkožnog tkiva | osip (uključujući urtikariju, eritematozni osip) | fotosenzitivnost** | alopecija (reverzibilna), Quincke edem, alergijski dermatitis, multiformni eritem | Stevens-Johnson sindrom (SJS), toksična epidermalna nekroliza (TEN), reakcije na lek sa eozinofilijom i sistemskim simptomima(DRESS) |
| Poremećajimišićno- | mijalgija, artralgija,reakcije nalik na |
| koštanog sistema ivezivnog tkiva | lupus eritematozus | |||
| Poremećaji bubrega i urinarnog sistema | oštećenje funkcije bubrega (uključujući akutni i hronični intersticijalni nefritis*, nefrotski sindrom, akutnu/hroničnu renalnu insuficijenciju).Promena boje urina*** | nefrolitijaza*** | ||
| Poremećaji reproduktivnogsistema i dojki | oligospermija (reverzibilna) | |||
| Opšti poremećaji i reakcije namestu primene | groznica (povišenatelesna temperatura) izazvana lekom |
(*) Mehanizam mesalazinom-indukovanog mio- i perikarditisa, pankreatitisa, nefritisa i hepatitisa je nepoznat, ali je moguće da je alergijskog porekla.
(**) Fotosenzitivnost: Ozbiljnije neželjene reakcije su prijavljene kod pacijenata sa predhodno postojećim oboljenjima kože kao što su atopijski dermatitis i atopijski ekcem.
(***) Pogledati odeljak 4.4 za dodatne informacije
Važno je naglasiti da neki od pomenutih poremećaja mogu biti uzrokovani i samom inflamatornom bolešću creva.
Prijavljivanje neželjenih reakcija
Prijavljivanje sumnji na neželjene reakcije posle dobijanja dozvole za lek je važno. Time se omogućava kontinuirano praćenje odnosa koristi i rizika leka. Zdravstveni radnici treba da prijave svaku sumnju na neželjene reakcije na ovaj lek Agenciji za lekove i medicinska sredstva Srbije (ALIMS):
Agencija za lekove i medicinska sredstva Srbije Nacionalni centar za farmakovigilancu Vojvode Stepe 458, 11221 Beograd
Republika Srbija
fax: +381 (0)11 39 51 131
website: www.alims.gov.rs
e-mail: nezeljene.reakcije@alims.gov.rs
Akutna izloženost životinja: Pojedinačne intravenski date doze mesalazina od 920 mg/kg kod pacova i pojedinačne oralne doze mesalazina do 5 g/kg kod svinja nisu bile letalne.
Izloženost ljudi:
Postoji ograničeno kliničko iskustvo sa predoziranjem lekom Pentasa kesice koje ne ukazuje na nefrotoksičnost ili hepatotoksičnost. Pošto je lek Pentasa amino salicilat, mogu se pojaviti simptomi toksičnosti salicilatoa. Simptomi predoziranja salicilatom dobro su opisani u literaturi.
Postoje podaci o pacijentima koji su uzimali doze od 8 g tokom jednog meseca bez ikakvih neželjenih dejstava.
Ne postoji specifični antidot i terapija je simptomatska i suportivna. Lečenje u bolnici obuhvata pažljivo praćenje funkcije bubrega.
Farmakološki podaci - PENTASA 2g
Farmakoterapijska grupa: Antidijaroici, intestinalni antiinflamatorni/antiinfektivni lekovi; aminosalicilna kiselina i slični preparati
ATC šifra: A07EC02
Mesalazin je aktivna komponenta sulfasalazina koji se već godinama koristi u lečenju ulceroznog kolitisa i Kronove bolesti.
Čini se da se terapijska vrednost mesalazina zasniva na njegovom lokalnom delovanju na inflamirano tkivo creva, a ne na sistemskom delovanju. Postoje podaci koji ukazuju na to da je težina inflamacije kolona kod pacijenata sa ulceroznim kolitisom koji su lečeni mesalazinom u obrnutoj korelaciji sa koncentracijom mesalazina u sluzokoži.
Kod pacijenata sa inflamatornom bolešću creva dolazi do povećane migracije leukocita, abnormalne produkcije citokina, povećane produkcije metabolita arahidonske kiseline, (posebno leukotriena B4) i povećanog stvaranja slobodnih radikala u inflamiranom tkivu creva. Mehanizam dejstva mesalazina
nije u potpunosti razja š njen, mada su uključeni mehanizmi poput aktivacije gama receptora aktiviranih
proliferatorom peroksizoma (engl. peroxisome proliferator-activated receptors γ , PPAR- γ ) i inhibicija
nuklearnog faktora-kapa B (NF-κB) u crevnoj sluzokoži. Mesalazin ima in vitro i in vivo farmakološ ke efekte koji inhibiraju hemotaksu leukocita, smanjuju produkciju citokina i leukotriena i uklanjaju slobodne radikale. Do sada nije poznato da li bilo koji od ovih mehanizama ima glavnu ulogu u
kliničkoj efikasnosti mesalazina.
Rizik od kolorektalnog karcinoma je blago povećan kod ulceroznog kolitisa. Uočeni efekti mesalazina u eksperimentalnim modelima i uzorcima biopsije pacijenata podržavaju ulogu mesalazina u prevenciji kolorektalnog karcinoma povezanog sa kolitisom, sa nishodnom regulacijom i inflamatorno zavisnih i inflamatorno nezavisnih signalnih puteva koji su uključeni u razvoj kolorektalnog karcinoma povezanog sa kolitisom. Međutim, podaci iz meta analiza, uključujući referentnu i nereferentnu populaciju, pokazuju nekonzistentne kliničke podatke u odnosu na korist mesalazina kod karcinogenog rizika povezanog sa ulceroznim kolitisom.
Opšte karakteristike aktivne supstance
Dispozicija i lokalna raspoloživost:
Terapijsko dejstvo mesalazina najverovatnije zavisi od lokalnog kontakta leka sa obolelom površinom crevne sluzokože.
Lek Pentasa, granule sa produženim oslobađanjem sastoje se od mikrogranula mesalazina obloženih etilcelulozom. Obložene mikrogranule ulaze u duodenum u okviru jednog sata od primene, nezavisno
od istovremenog uzimanja hrane. Mesalazin se kontinuirano oslobađa iz obloženih mikrogranula kroz gastrointestinalni trakt pri bilo kojim enteralnim pH uslovima.
Resorpcija:
Bioraspoloživost leka Pentasa nakon oralne primene može se proceniti na približno 30% na osnovu analize urina zdravih dobrovoljaca. Maksimalne koncentracije u plazmi postižu se 1-6 sati nakon primene. Doziranje mesalazina jednom dnevno (1 x 4 g/dan) i doziranje dva puta dnevno (2 x 2 g/dan),
daju uporedivu sistemsku izloženost (PIK) tokom 24 sata, što ukazuje na kontinuirano oslobađanje
mesalazina iz formulacije tokom perioda lečenja. Stanje ravnoteže postiže se nakon 5 dana lečenja oralnom primenom leka.
Jedna doza Stanje ravnoteže| Cmax(nanograma/mL) | PIK 0-24(h·nanograma/mL) | Cmax(nanograma/mL) | PIK 0-24(h·nanograma/mL) | |
| Mesalazin2 g dva puta dnevno | 5103,51 | 36456 | 6803,70 | 57519 |
| 4 g jednom dnevno | 8561,36 | 35657 | 9742,51 | 50742 |
Molekularna masa mesalazina: 153,13 g/moL; acetil-mesalazina: 195,17 g/moL.
Prolazak kroz digestivni trakt i oslobađanje mesalazina posle oralne primene ne zavisi od istovremenog uzimanja hrane, dok se sistemska resorpcija može povećati.
Distribucija:
Mesalazin i acetil-mesalazin ne prolaze krvnomoždanu barijeru. Vezivanje mesalazina za proteine plazme iznosi približno 50%, a acetil-mesalazina približno 80%.
Biotransformacija:
Mesalazin se metaboliše presistemski u crevnoj sluzokoži i sistemski u jetri u N-acetil-mesalazin (acetilmesalazin), pretežno preko NAT-1.
U acetilaciji delimično učestvuju i bakterije u debelom crevu. Čini se da acetilacija ne zavisi od acetilatorskog fenotipa pacijenta. Metabolički odnos acetil-mesalazina i mesalazina u plazmi nakon oralne primene je u opsegu od 3,5 (nakon dnevne doze od 500 mg x 3) do 1,3 (nakon dnevne doze od
2 g x 3), što ukazuje na dozno zavisnu acetilaciju koja može biti podložna zasićenju.
Eliminacija:
Zbog kontinuiranog oslobađanja mesalazina duž gastrointestinalnog trakta, poluvreme eliminacije se ne može odrediti nakon oralne primene.
Međutim, kada formulacija nije više prisutna u gastrointestinalnom traktu, eliminacija će pratiti poluvreme eliminacije iz plazme neobloženog mesalazina primenjenog oralnim ili intravenskim putem, što iznosi približno 40 minuta, a za acetil-mesalazin približno 70 minuta.
Karakteristike kod pacijenta
Patofiziološke promene kao što su dijareja i povećana kiselost u crevima, koje se opažaju tokom aktivne
faze inflamatorne bolesti creva, imaju samo mali uticaj na dopremanje mesalazina do crevne
sluzokože nakon oralne primene. Kod pacijenata sa ubrzanim tranzitom kroz creva uočena je ekskrecija urinom 20 – 25% dnevne doze. Isto tako, uočeno je i odgovarajuće povećanje ekskrecije fecesom.
Farmaceutski podaci - PENTASA 2g
Čuvati u originalnom pakovanju radi zaštite od svetlosti.
Za uslove čuvanja nakon prvog otvaranja leka, videti odeljak 6.3.
PENTASA, granule sa produženim oslobađanjem, 60 x (2 g):
Unutrašnje pakovanje leka je kesica od Poliester/Aluminijum/LD polietilen filma koja sadrži 2 g mesalazina.
Spoljašnje pakovanje leka je složiva kartonska kutija u kojoj se nalazi 60 kesica i Uputstvo za lek.
PENTASA, granule sa produženim oslobađanjem, 30 x (4 g):
Unutrašnje pakovanje je kesica od Poliester/Aluminijum/LD polietilen filma koja sadrži 4 g mesalazina.
Spoljašnje pakovanje leka je složiva kartonska kutija u kojoj se nalazi 30 kesica i Uputstvo za lek.