Aromasin® 25mg obložena tableta
Informacije o izdavanju lekova
Lista RFZO
Režim izdavanja
Smernice
Ostale informacije
Naziv leka
Sastav
Farmaceutski oblik
Proizvođač
Nosilac odobrenja
Poslednje ažuriranje SmPC-a
Koristite aplikaciju Mediately
Dobijte informacije o lekovima brže.
Više 36k ocene
SmPC - Aromasin 25mg
Lek Aromasin je indikovan kod žena u postmenopauzi za pomoćnu (adjuvantnu) terapiju invazivnog ranog karcinoma dojke sa pozitivnim nalazom estrogenih receptora, posle završetka inicijalne pomoćne (adjuvantne) terapije tamoksifenom u toku 2-3 godine.
Lek Aromasin je indikovan za lečenje uznapredovalog karcinoma dojke kod žena kod kojih je menopauza nastupila prirodnim putem ili je bila indukovana, i kod kojih je bolest napredovala posle primene antiestrogene terapije. Efikasnost nije zabeležena kod pacijentkinja sa negativnim nalazom estrogenih receptora.
Doziranje
Odrasle i starije pacijentkinje
Preporučena doza leka Aromasin je jedna tableta od 25 mg, koja se primenjuje jednom dnevno, najbolje posle obroka.
Kod pacijentkinja sa ranim karcinomom dojke terapiju lekom Aromasin bi trebalo nastaviti do završetka petogodišnje primene kombinovane sekvencijalne pomoćne hormonske terapije (tamoksifen, a zatim Aromasin) ili ranije u slučaju da dođe do pojave relapsa tumora.
Kod pacijentkinja sa uznapredovalim karcinomom dojke, lečenje lekom Aromasin bi trebalo nastaviti do pojave evidentnog napredovanja tumorskog procesa.
Nije potrebno prilagođavanje doze kod pacijentkinja sa oslabljenom funkcijom jetre ili bubrega (videti odeljak 5.2).
Pedijatrijska populacija
Ne preporučuje se primena kod dece.
Lek Aromasin je kontraindikovan kod pacijentkinja sa preosetljivošću na aktivnu supstancu ili na bilo koju od pomoćnih supstanci navedenih u odeljku 6.1, zatim kod žena u premenopauzi, kod žena u trudnoći ili u periodu laktacije.
Lek Aromasin ne treba primenjivati kod žena sa postojećim endokrinim statusom premenopauze. Stoga, kada god je to neophodno, postojanje menopauze treba potvrditi određivanjem koncentracija LH, FSH i estradiola.
Lek Aromasin treba primenjivati sa oprezom kod pacijentkinja sa oštećenjem funkcije jetre ili bubrega.
Lek Aromasin sadrži saharozu. Pacijenti sa retkim naslednim oboljenjem intolerancije na fruktozu, glukozno-galaktoznom malapsorpcijom ili nedostatkom saharaze-izomaltaze ne smeju koristiti ovaj lek.
Lek Aromasin sadrži metilparahidroksibenzoat, koji može izazvati alergijske reakcije, čak i odložene.
S obzirom na to da je Aromasin lek koji snažno snižava estrogen, uočeni su smanjenje gustine koštanog tkiva (engl. bone mineral density – BMD) i povećan rizik od preloma kostiju nakon primene leka (videti odeljak 5.1). Prilikom započinjanja adjuvantne terapije lekom Aromasin, neophodno je da se kod žena sa osteoporozom, kao i kod žena sa rizikom od osteoporoze, izvrši procena gustine koštanog tkiva (BMD) na osnovu važećih kliničkih vodiča i prakse. Procena mineralne gustine koštanog tkiva kod pacijentkinja sa uznapredovalom bolešću treba da se vrši individualno prema svakoj pacijentkinji ponaosob (engl. on a case- by-case basis). Iako ne postoje adekvatni podaci koji pokazuju efekte leka Aromasin na smanjenje mineralne gustine kostiju posle njegove primene, pacijentkinje koje se leče ovim lekom treba pažljivo pratiti, a terapiju ili profilaksu osteoporoze treba započeti kod pacijentkinja pod rizikom.
Zbog velike prevalencije teške deficijencije vitamina D kod žena koje imaju karcinom dojke u ranoj fazi, treba razmotriti rutinsku procenu nivoa 25-hidroksi-vitamina D pre početka lečenja inhibitorom aromataze. Žene koje imaju deficijenciju vitamina D treba da uzimaju ovaj vitamin.
Ovaj lek sadrži manje od 1 mmol (23 mg) natrijuma po tableti, odnosno u suštini je bez natrijuma.
Rezultati ispitivanja u in vitro uslovima su pokazali da se lek metaboliše aktivnošću citohroma P450 CYP 3A4 i aldoketoreduktaza (videti odeljak 5.2) i da ne inhibira nijedan od glavnih CYP izoenzima. U kliničkom farmakokinetičkom ispitivanju, specifična inhibicija CYP 3A4 ketokonazolom nije imala značajne efekte na farmakokinetiku eksemestana.
U ispitivanju interakcije rifampicina, snažnog induktora CYP450 primenjenog u dozi od 600 mg dnevno, i eksemestana primenjenog u jednokratnoj dozi od 25 mg, PIK eksemestana je bio redukovan za 54%, a Cmax za 41%. Iako klinički značaj ove interakcije nije ispitivan, istovremena primena lekova, kao što su rifampicin, antikonvulzivi (npr. fenitoin i karbamazepin) i biljni preparati koji sadrže kantarion (Hypericum perforatum), a koji su svi poznati induktori CYP3A4, može redukovati efikasnost leka Aromasin.
Lek Aromasin bi trebalo sa oprezom kombinovati sa lekovima koji se metabolišu preko CYP3A4 i koji imaju malu terapijsku širinu. Ne postoje klinička iskustva u vezi sa istovremenom primenom leka Aromasin i drugih antitumorskih lekova.
Lek Aromasin ne bi trebalo istovremeno primenjivati sa lekovima koji sadrže estrogen, s obzirom na to da takvi lekovi smanjuju njegovo farmakološko dejstvo.
Trudnoća
Nema kliničkih podataka o izloženosti leku Aromasin u trudnoći. U ispitivanjima na životinjama je zabeležena reproduktivna toksičnost (videti odeljak 5.3). Stoga je lek Aromasin kontraindikovan kod žena u trudnoći.
Dojenje
Nije poznato da li se eksemestan izlučuje u mleko dojilja. Lek Aromasin se ne sme primenjivati kod žena u periodu laktacije.
Žene u perimenopauzi ili u reproduktivnom periodu
Potrebno je da lekar razgovara sa ženama koje mogu ostati trudne, uključujući žene koje su u perimenopauzi ili koje su od skoro u postmenopauzi, o potrebi za sprovođenjem adekvatne kontracepcije, sve dok se u potpunosti ne utvrdi njihov postmenopauzni status (videti odeljke 4.3 i 4.4).
Eksemestan ima umeran uticaj na sposobnost upravljanja vozilima i rukovanja mašinama.
Pospanost, somnolencija, astenija i vrtoglavica su zabeleženi posle primene eksemestana. Pacijentkinje treba obavestiti da ukoliko se pojave navedeni efekti, fizičke i/ili mentalne sposobnosti neophodne za upravljanje mašinama ili motornim vozilom mogu biti smanjene.
Rezultati sprovedenih kliničkih studija su pokazali da se lek Aromasin generalno dobro podnosi pri standardnoj dozi od 25 mg dnevno i da su neželjeni efekti obično blagi do umereni.
Kod pacijentkinja sa ranim karcinomom dojke, koje su kao adjuvantnu terapiju inicijalno primale tamoksifen, a zatim lek Aromasin, stopa obustavljanja primene leka usled pojave neželjenih dejstava iznosila je 7,4%. Najčešće su prijavljena sledeća neželjena dejstva: naleti vrućine (22%), artralgija (18%) i zamor (16%).
U ukupnoj populaciji pacijentkinja sa uznapredovalim karcinomom dojke stopa obustavljanja primene leka usled pojave neželjenih dejstava iznosila je 2,8%. Najčešće su prijavljena sledeća neželjena dejstva: naleti vrućine (14%) i mučnina (12%).
Najveći broj neželjenih dejstava se može dovesti u vezu sa uobičajenim farmakološkim posledicama smanjenja koncentracije estrogena (npr. naleti vrućine).
Prijavljena neželjena dejstva iz kliničkih studija i postmarketinškog iskustva su u daljem tekstu klasifikovana u odnosu na klasu sistema organa i učestalost.
Neželjena dejstva su u odnosu na učestalost definisana kao: veoma česta (≥1/10); česta (≥1/100 do <1/10); povremena (≥1/1000 do <1/100); retka (≥1/10000 do <1/1000); veoma retka (<1/10000); nije poznata (ne može se proceniti na osnovu dostupnih podataka).
Poremećaji krvi i limfnog sistema:
Veoma česta Leukopenija **
Česta Trombocitopenija **
Nepoznata učestalost Smanjen broj limfocita **
Poremećaji imunskog sistema:
Povremena Reakcija preosetljivosti
Poremećaji metabolizma i ishrane
Česta Anoreksija
Psihijatrijski poremećaji
Veoma česta Depresija, nesanica
Poremećaji nervnog sistema
Veoma česta Glavobolja, vrtoglavica
Česta Sindrom karpalnog tunela, parestezija
Retka Somnolencija
Vaskularni poremećaji
Veoma česta Naleti vrućine
Gastrointestinalni poremećaji
Veoma česta Bol u abdomenu, mučnina
Česta Povraćanje, dijareja, konstipacija, dispepsija
Hepatobilijarni poremećaji
Retka Hepatitis†, holestatski hepatitis†
Poremećaji kože i potkožnog tkiva
Veoma česta Hiperhidroza
Česta Alopecija, osip, urtikarija, svrab
Retka Akutna generalizovana egzantematozna pustuloza†
Poremećaji mišićno-koštanog sistema i vezivnog tkiva
Veoma česta Bol u zglobovima, mišićima i kostima*
Česta Prelomi, osteoporoza
Opšti poremećaji i reakcije na mestu primene
Veoma česta Bol, zamor
Česta Periferni edem, astenija
Ispitivanja
Veoma česta Povećane vrednosti enzima jetre u krvi, povećana koncentracija bilirubina u krvi, povećane vrednosti alkalne fosfataze u krvi
*Obuhvata artralgiju, a ređe i bolove u ekstremitetima, osteoartritis, bol u leđima, artritis, mialgiju i ukočenost zglobova. **Kod pacijentkinja sa uznapredovalim karcinomom dojke trombocitopenija i leukopenija su retko prijavljivane. Povremeno smanjenje broja limfocita se javljalo kod oko 20% pacijentkinja koje su primale lek Aromasin, i to posebno kod onih sa već postojećom limfocitopenijom. Ipak, prosečan broj limfocita se kod ovih pacijentkinja nije značajno menjao tokom vremena i nije bilo pratećeg porasta broja virusnih infekcija. Navedeni efekti nisu zabeleženi u studijama sa karcinomom dojke u ranoj fazi gde su pacijentkinje lečene lekom Aromasin.† Učestalost preručunata na osnovu pravila 3/X.
U tabeli ispod je prikazana učestalost unapred definisanih neželjenih dejstava i oboljenja zabeleženih u ispitivanju pacijentkinja sa ranim karcinomom dojke (engl. Intergroup Exemestane Study - IES), i to bez obzira na uzrok, koja su se javljala kod pacijentkinja u toku primene terapije tokom ispitivanja, kao i ona koja su se javljala do 30 dana posle obustavljanja terapije.
| Neželjena dejstva ili oboljenja | Eksemestan(N = 2249) | Tamoksifen(N = 2279) |
| Naleti vrućine | 491 (21,8%) | 457 (20,1%) |
| Zamor | 367 (16,3%) | 344 (15,1%) |
| Glavobolja | 305 (13,6%) | 255 (11,2%) |
| Nesanica | 290 (12,9%) | 204 (9,0%) |
| Pojačano znojenje | 270 (12,0%) | 242 (10,6%) |
| Ginekološka oboljenja | 235 (10,5%) | 340 (14,9%) |
| Vrtoglavica | 224 (10,0%) | 200 (8,8%) |
| Mučnina | 200 (8,9%) | 208 (9,1%) |
| Osteoporoza | 116 (5,2%) | 66 (2,9%) |
| Vaginalno krvarenje | 90 (4,0%) | 121 (5,3%) |
| Ostali primarni karcinomi | 84 (3,6%) | 125 (5,3%) |
| Povraćanje | 50 (2,2%) | 54 (2,4%) |
| Poremećaji vida | 45 (2,0%) | 53 (2,3%) |
| Tromboembolija | 16 (0,7%) | 42 (1,8%) |
| Frakture kao posledica osteoporoze | 14 (0,6%) | 12 (0,5%) |
| Infarkt miokarda | 13 (0,6%) | 4 (0,2%) |
U IES studiji učestalost ishemijskih kardioloških događaja u grupama koje su primale eksemestan i tamoksifen je iznosila 4,5% prema 4,2%. Nije primećena značajna razlika za bilo koji kardiovaskularni događaj uključujući hipertenziju (9,9% prema 8,4%), infarkt miokarda (0,6% prema 0,2%) i srčanu
insuficijenciju (1,1% prema 0,7%).
U IES studiji, hiperholesterolemija se javljala u većem procentu prilikom upotrebe eksemestana u poređenju sa tamoksifenom (3,7% prema 2,1%).
U zasebnom, dvostruko slepom, randomizovanom ispitivanju kod žena u postmenopauzi sa ranim stadijumom karcinoma dojke niskog rizika koje su lečene eksemestanom (n=73) ili placebom (n=73) tokom 24 meseca, eksemestan je povezan sa prosečnim srednjim smanjenjem koncentracije HDL-holesterola od 7-9%, u odnosu na povećanje od 1% kod placeba. Takođe, u grupi koja je primala eksemestan, zabeleženo je smanjenje apolipoproteina A1 od 5-6%, u poređenju sa 0-2% kod placeba. Efekat na druge ispitivane lipidne parametre (ukupan holesterol, LDL holesterol, trigliceridi, apolipoprotein-B i lipoprotein-a) je bio veoma sličan u obe ispitivane grupe. Klinički značaj ovih rezultata nije jasan.
U IES studiji primećena je pojava ulkusa želuca veće učestalosti u grupi koja je primala eksemestan u odnosu na grupu koja je primala tamoksifen (0,7% prema <0,1%). Većina pacijenata sa ulkusom želuca je primala istovremenu terapiju sa nesteroidnim antiinflamatornim lekovima i/ili su ranije imali ulkus želuca.
Prijavljivanje neželjenih reakcija
Prijavljivanje sumnji na neželjene reakcije posle dobijanja dozvole za lek je važno. Time se omogućava kontinuirano praćenje odnosa koristi i rizika leka. Zdravstveni radnici treba da prijave svaku sumnju na neželjene reakcije na ovaj lek Agenciji za lekove i medicinska sredstva Srbije (ALIMS):
Agencija za lekove i medicinska sredstva Srbije Nacionalni centar za farmakovigilancu
Vojvode Stepe 458, 11221 Beograd Republika Srbija
fax: +381 (0)11 39 51 131
website: www.alims.gov.rs
e-mail: nezeljene.reakcije@alims.gov.rs
Klinička ispitivanja su sprovedena sa lekom Aromasin koji je primenjen u jednokratnoj dozi do 800 mg u grupi zdravih žena dobrovoljaca i do 600 mg dnevno kod žena u postmenopauzi sa uznapredovalim karcinomom dojke; ove doze se veoma dobro podnose. Nije poznata jednokratna doza leka Aromasin čija bi primena mogla da rezultuje pojavom simptoma opasnih po život. Kod pacova i pasa je zabeleženo da smrtni ishod nastupa posle primene jednokratne doze veće 2000 (pacov), odnosno 4000 (pas) puta u odnosu na dozu preporučenu kod ljudi, a koja je standardizovana na osnovu telesne površine (mg/m2). Ne postoji specifični antidot kod predoziranja, stoga se moraju primeniti simptomatske mere. Indikovana je primena opštih mera, kao što su učestalo merenje vitalnih znakova i pažljivo posmatranje pacijentkinje.
Farmakološki podaci - Aromasin 25mg
Eksemestan je ireverzibilni, steroidni inhibitor aromataze, strukturno sličnan prirodnom supstratu androstenedionu. Kod žena u postmenopauzi estrogeni se primarno sintetišu konverzijom androgena u estrogene preko enzima aromataze, prisutne u perifernim tkivima. Smanjenje estrogena izazvano inhibicijom aromataze predstavlja osnov efikasne i selektivne terapije hormonski-zavisnog karcinoma dojke kod žena u postmenopauzi. Oralna primena leka Aromasin kod žena u postmenopauzi značajno smanjuje koncentraciju serumskog estrogena, i to počevši sa dozom od 5 mg, dok se maksimalna supresija (>90%) dostiže posle primene doze od 10-25 mg. Primena leka u dnevnoj dozi od 25 mg kod žena u postmenopauzi sa karcinomom dojke redukuje aktivnost ukupne telesne aromataze za 98%.
Eksemestan ne ispoljava progestogenu niti estrogenu aktivnost. Manji stepen androgene aktivnosti, verovatno izazvane 17-hidro derivatima, zabeležen je uglavnom sa velikim dozama. U ispitivanjima višekratne primene leka Aromasin u toku dana nisu detektovana bilo kakva dejstva leka na biosintezu kortizola ili aldosterona u nadbubrežnoj žlezdi, merene pre ili posle stimulacije adrenokortikotropnim hormonom (ACTH), a time je pokazana selektivnost dejstva leka u odnosu na druge enzime uključene u sintezu steroidnih hormona.
Stoga, supstitucija glukokortikoidima ili mineralokortikoidima nije potrebna. Blago povećanje koncentracija serumskog LH i FSH, koje ne zavisi od primenjene doze, zabeleženo je čak i posle primene malih doza; ipak,
u odnosu na farmakološku grupu kojoj lek pripada, ovaj efekat je očekivan i verovatno je rezultat povratnog dejstva na hipofizu usled smanjenja nivoa estrogena, koji inače stimuliše sekreciju gonadotropina iz hipofize i kod žena u postmenopauzi.
Klinička efikasnost i bezbednost
Pomoćna-adjuvantna terapija ranog karcinoma dojke
U multicentričnoj, randomizovanoj, dvostruko slepoj studiji sprovedenoj kod 4724 žene u postmenopauzi sa pozitivnim nalazom estrogenih receptora ili primarnim karcinomom dojke nepoznate etiologije, pacijentkinje kod kojih nije bilo pogoršanja bolesti posle adjuvantne terapije tamoksifenom u toku 2 do 3 godine su randomizovane da primaju lek Aromasin (25 mg/dan) u toku 3-2 godine ili tamoksifen (20 ili 30 mg/dan) do završetka ukupnog petogodišnjeg perioda pod hormonskom terapijom.
Prosečno praćenje pacijentkinja od 52 meseca kod IES studije
Posle prosečnog trajanja terapije od oko 30 meseci i prosečnog praćenja pacijentkinja od oko 52 meseca, rezultati su pokazali da je sekvencijalna terapija lekom Aromasin posle dvogodišnje ili trogodišnje adjuvantne terapije tamoksifenom bila udružena sa klinički i statistički značajnim produženjem vremena preživljavanja bez znakova bolesti (engl. disease-free survival - DFS) u odnosu na nastavak primene tamoksifena. Analiza je pokazala da je primena leka Aromasin tokom praćenja u studiji smanjila rizik za ponovnu pojavu karcinoma dojke za 24% u poređenju sa tamoksifenom (hazard ratio = 0,76; p = 0,00015). Povoljni efekti primene eksemestana u odnosu na tamoksifen, uzimajući u obzir vreme preživljavanja bez znakova bolesti, bili su očigledni bez obzira na stanje limfnih žlezda ili prethodnu hemioterapiju.
Lek Aromasin je takođe značajno redukovao rizik za pojavu kontralateralnog karcinoma dojke (hazard ratio
= 0,57; p = 0,04158).
U ukupnoj ispitivanoj populaciji, zabeležen je trend poboljšanja ukupnog preživljavanja u grupi koja je primala eksemestan (222 smrtna ishoda) u poređenju sa grupom koja je primala tamoksifen (262 smrtna ishoda) hazard ratio = 0,85 (log-rank test: p = 0,07362), što predstavlja 15% smanjenja rizika od smrti u korist eksemestana. Zabeleženo je statistički značajno smanjenje od 23% u riziku od smrti (hazard ratio za ukupno preživljavanje 0,77; Wald chi square test: p = 0,0069) u grupi koja je primala eksemestan u poređenju sa grupom koja je primala tamoksifen nakon podešavanja prethodno definisanih prognostičkih faktora (npr. ER status, nodalni status, prethodna hemioterapija, upotreba HRT i upotreba bifosfonata).
Najvažniji pokazatelji efikasnosti tokom 52 meseca kod svih pacijentkinja (intention to treat populacija) i kod pacijentkinja sa pozitivnim nalazom estrogenih receptora| Ishod Populacija | EksemestanBroj/Ukupan broj- N (%) | TamoksifenBroj/Ukupan broj - N (%) | Hazard ratio(interval pouzdanosti= 95% CI) | p-vrednost* |
| Preživljavanje bez znakova bolestiaSve pacijentkinje Pacijentkinje sa ER+ | 354/2352 (15,1%)289/2023 (14,3%) | 453/2372 (19,1%)370/2021 (18,3%) | 0,76 (0,67-0,88)0,75 (0,65-0,88) | 0,000150,00030 |
| Kontralateralni karcinom dojkeSve pacijentkinje Pacijentkinje sa ER+ | 20/2352 (0,9%)18/2023 (0,9%) | 35/2372 (1,5%)33/2021 (1,6%) | 0,57 (0,33-0,99)0,54 (0,30-0,95) | 0,041580,03048 |
| Preživljavanje bez karcinoma dojkebSve pacijentkinje | 289/2352 (12,3%) | 373/2372 (15,7%) | 0,76 (0,65-0,89) | 0,00041 |
| Pacijentkinje sa ER+ | 232/2023 (11,5%) | 305/2021 (15,1%) | 0,73 (0,62-0,87) | 0,00038 |
| Preživljavanje bez udaljenih metastazacSve pacijentkinje Pacijentkinje sa ER+ | 248/2352 (10,5%)194/2023 (9,6%) | 297/2372 (12,5%)242/2021 (12,0%) | 0,83 (0,70-0,98)0,78 (0,65-0,95) | 0,026210,01123 |
| Ukupno preživljavanjedSve pacijentkinje Pacijentkinje sa ER+ | 222/2352 (9,4%)178/2023 (8,8%) | 262/2372 (11,0%)211/2021 (10,4%) | 0,85 (0,71-1,02)0,84 (0,68-1,02) | 0,073620,07569 |
* Log-rank test; Pacijentkinje sa ER+ = pacijentkinje sa pozitivnim nalazom estrogenih receptora;
a Preživljavanje bez znakova bolesti se definiše kao inicijalna rekurentna pojava lokalnog ili udaljenog procesa, kontralateralnog karcinoma dojke ili smrtnog ishoda bez obzira na uzrok;
b Preživljavanje bez karcinoma dojke se definiše kao inicijalna rekurentna pojava lokalnog ili udaljenog procesa, kontralateralnog karcinoma dojke ili smrtnog ishoda usled karcinoma dojke;
c Preživljavanje bez udaljenih metastaza se definiše kao inicijalna rekurentna pojava udaljenog procesa ili smrtni ishod usled karcinoma dojke;
d Ukupno preživljavanje se definiše kao pojava smrtnog ishoda bez obzira na uzrok.
U dodatnoj analizi podgrupa pacijentkinja sa pozitivnim nalazom estrogenih receptora ili sa nepoznatim statusom, hazard ratio za nepodešeno ukupno preživljavanje je bio 0,83 (log-rank test: p = 0,04250), odnosno smanjenje rizika od smrtnog ishoda od 17%, što je bilo statistički i klinički značajno.
Rezultati IES substudije dejstva leka na kosti su pokazali da se kod žena lečenih lekom Aromasin, posle inicijalne terapije tamoksifenom, u toku 2-3 godine, beleži umereno smanjenje mineralne gustine kostiju. Ukupno u toku studije, posle 30 meseci terapije, incidencija fraktura bila je veća kod pacijentkinja koje su primale lek Aromasin od onih koje su dobijale tamoksifen (4,5% prema 3,3%, p = 0,038).
Rezultati IES substudije dejstva leka na endometrijum sugerišu da posle dvogodišnje terapije prosečno smanjenje debljine endometrijuma kod pacijentkinja koje su primale lek Aromasin iznosi 33% u odnosu na slabo merljivu promenu debljine endometrijuma kod pacijentkinja koje su dobijale tamoksifen. Proces zadebljavanja endometrijuma koji je zabeležen na početku ispitivanja, u toku trajanja studije se vratio na normalne vrednosti (<5 mm) kod 54% pacijentkinja koje su primale lek Aromasin.
Prosečno praćenje pacijentkinja od 87 meseci kod IES studije
Posle prosečnog trajanja terapije od oko 30 meseci i prosečnog praćenja pacijentkinja od oko 87 meseci, rezultati su pokazali da je sekvencijalna terapija eksemestanom, posle dvogodišnje ili trogodišnje adjuvantne terapije tamoksifenom, bila udružena sa klinički i statistički značajnim produženjem vremena preživljavanja bez znakova bolesti (engl. disease-free survival - DFS) u odnosu na nastavak primene tamoksifena. Rezultati su pokazali da je primena leka Aromasin tokom praćenja u studiji značajno smanjila rizik za ponovnu pojavu karcinoma dojke za 16% u odnosu na tamoksifen (hazard ratio 0,84; p = 0,002).
Povoljni efekti primene eksemestana u odnosu na tamoksifen, na osnovu vremena preživljavanja bez znakova bolesti (DFS), bili su očigledni bez obzira na status limfnih čvorova ili prethodnu hemioterapiju, odnosno hormonsku terapiju. Statistička značajnost nije održana u nekoliko podgrupa sa malim brojem pacijentkinja. Podaci su pokazali trend u korist eksemestana kod pacijentkinja sa više od 9 pozitivnih limfnih čvorova ili kod pacijentkinja koje su prethodno primale CMF hemioterapiju (ciklofosfamid, metotreksat i 5-fluorouracil). Kod pacijentkinja sa nepoznatim statusom limfnih čvorova, neodređenim statusom prethodno primenjene hemioterapije, kao i sa nepoznatim/neutvrđenim statusom prethodne hormonske terapije, primećen je trend u korist tamoksifena koji nije bio statistički značajan.
Uz to, eksemestan je takođe značajno produžio preživljavanje bez karcinoma dojke (hazard ratio 0,82, p = 0,00263) i preživljavanje bez udaljenih metastaza (hazard ratio 0,85, p = 0,02425).
Lek Aromasin je takođe smanjio rizik od pojave kontralateralnog karcinoma dojke, iako je efekat prestao da bude statistički značajan u posmatranom periodu studije (hazard ratio 0,74, p = 0,12983). U ukupnoj ispitivanoj populaciji, primećen je trend poboljšanja ukupnog preživljavanja (engl. overall survival - OS) za eksemestan (373 smrtna ishoda) u odnosu na tamoksifen (420 smrtnih ishoda) hazard ratio 0,89 (log-rank test:
p = 0,08972), što predstavlja smanjenje rizika od smrtnog ishoda od 11% u korist eksemestana. Statistički značajno smanjenje rizika od smrtnog ishoda od 18% (hazard ratio za ukupno preživljavanje 0,82; Wald chi square test: p = 0,0082) primećeno je za eksemestan u odnosu na tamoksifen kod ukupne ispitivane populacije nakon podešavanja prethodno definisanih prognostičkih faktora (npr. status estrogenih receptora, status limfnih čvorova, prethodna hemioterapija, upotreba HRT i upotreba bifosfonata).
U dodatnoj analizi podgrupe pacijentkinja sa pozitivnim ili nepoznatim statusom estrogenih receptora, hazard ratio za nepodešeno ukupno preživljavanje bio je 0,86 (log-rank test: p = 0,04262), što predstavlja klinički i statistički značajno smanjenje rizika od smrtnog ishoda koje iznosi 14%.
Rezultati substudije dejstva leka na kosti pokazali su da kod pacijentkinja lečenih eksemestanom u periodu od 2 do 3 godine, nakon dvogodišnjeg ili trogodišnjeg lečenja tamoksifenom, dolazi do povećanog gubitka mineralne gustine kostiju (engl. bone mineral density - BMD) tokom terapije (srednji % promene u odnosu na početne vrednosti BMD u 36. mesecu: -3,37 [kičma], -2,96 [kuk ukupno] za eksemestan i -1,29 [kičma],
-2,02 [kuk ukupno] za tamoksifen). Međutim, do kraja 24. meseca nakon završetka terapije, razlika u promeni BMD u odnosu početne vrednosti bila je minimalna između ove dve grupe pacijentkinja, pri čemu je grupa na tamoksifenu imala neznatno veći gubitak koštane mase na svim mestima (srednji % promene u odnosu na početne vrednosti BMD u 24. mesecu nakon završetka terapije: -2,17 [kičma], -3,06 [kuk ukupno] za eksemestan i -3,44 [kičma], -4,15 [kuk ukupno] za tamoksifen).
Broj svih preloma prijavljenih tokom terapije kao i za vreme perioda praćenja bio je značajno veći u grupi koja je primala eksemestan u odnosu na grupu koja je primala tamoksifen (169 [7,3%] u odnosu na 122 [5,2%];
p = 0,004), ali nije zabeležena razlika u broju preloma povezanih sa osteoporozom.
Finalno praćenje pacijentkinja od 119 meseci kod IES studije
Posle prosečnog trajanja terapije od oko 30 meseci i prosečnog praćenja pacijentkinja od oko 119 meseci, rezultati su pokazali da je sekvencijalna terapija eksemestanom, posle dvogodišnje ili trogodišnje adjuvantne terapije tamoksifenom, bila udružena sa klinički i statistički značajnim produženjem vremena preživljavanja bez znakova bolesti (DFS) u odnosu na nastavak primene tamoksifena. Analiza je pokazala da je primena eksemestana tokom praćenja u studiji smanjila rizik za ponovnu pojavu karcinoma dojke za 14% u poređenju sa tamoksifenom (hazard ratio = 0,86; p = 0,00393). Povoljni efekti primene eksemestana u odnosu na tamoksifen, uzimajući u obzir vreme preživljavanja bez znakova bolesti, bili su očigledni bez obzira na stanje limfnih žlezda ili prethodnu hemioterapiju.
Eksemestan je takođe doveo do značajnog produženja vremena bez pojave karcinoma dojke (hazard ratio
= 0,83; p<0,00152) kao i ponovne pojave udaljenih metastaza (hazard ratio = 0,86; p = 0,02213). Eksemestan je takođe doveo do smanjenja rizika za pojavu kontralateralnog karcinoma dojke, mada ovaj efekat više nije bio statistički značajan (hazard ratio = 0,75; p = 0,10707).
U ukupnoj ispitivanoj populaciji, nije bilo statistički značajne razlike u ukupnom preživljavanju između dve grupe, sa 467 zabeleženih smrtnih ishoda (19,9%) u grupi koja je primala eksemestan i 510 smrtnih ishoda (21,5%) u grupi koja je primala tamoksifen (hazard ratio = 0,91, p = 0,15737, bez podešavanja za višestruka ispitivanja). U podgrupi pacijentkinja sa pozitivnim nalazom estrogenih receptora ili sa nepoznatim statusom, nepodešeni hazard ratio za ukupno preživljavanje iznosio je 0,89 (log-rank test: p = 0,07881) u grupi koja je primala eksemestan u odnosu na grupu koja je primala tamoksifen.
U ukupnoj ispitivanoj populaciji, zabeleženo je statistički značajno smanjenje od 14% u riziku od smrtnog ishoda (hazard ratio za ukupno preživljavanje = 0,86; Wald chi square test: p = 0,0257) u grupi koja je primala eksemestan u poređenju sa grupom koja je primala tamoksifen nakon podešavanja prethodno definisanih prognostičkih faktora (npr. ER status, nodalni status, prethodna hemioterapija, upotreba HRT i upotreba bifosfonata).
Manja incidencija drugih primarnih karcinoma (isključujući karcinom dojke) zabeležena je u grupi lečenoj eksemestanom u poređenju sa grupom koja je primala samo tamoksifen (9,9% prema 12,4%).
U glavnoj studiji, čija je medijana vremena praćenja kod svih učesnica iznosila 119 meseci (0 – 163,94), a medijana trajanja terapije eksemestanom 30 meseci (0 – 40,41), pojava fraktura kostiju zabeležena je kod 169 (7,3%) pacijentkinja u grupi koja je primala eksemestan u odnosu na 122 (5,2%) pacijentkinje u grupi koja je primala tamoksifen (p = 0,004).
Rezultati efikasnosti u IES studiji kod žena u postmenopauzi sa ranim karcinomom dojke (ITT)| broj događajaeksemestan tamoksifen | hazard ratiohazard ratio | p-vrednost | ||
| Prosečna terapija od 30 meseci i prosečno praćenje od 34,5Preživljavanje bez znakova 213 306bolestia | meseca0,69 (95% CI: 0,58-0,82) | 0,00003 | ||
| Preživljavanje bez karcinoma dojkeb | 171 | 262 | 0,65 (95% CI: 0,54-0,79) | <0,00001 |
| Kontralateralni karcinom | 8 | 25 | 0,32 (95% CI: 0,15-0,72) | 0,00340 |
| dojke | ||||
| Preživljavanje bez udaljenih | 142 | 204 | 0,70 (95% CI: 0,56-0,86) | 0,00083 |
| metastazacUkupno preživljavanjed | 116 | 137 | 0,86 (95% CI: 0,67-1,10) | 0,22962 |
| Prosečna terapija od 30 meseci i prosečno praćenje od 52 meseca | ||||
| Preživljavanje bez znakovabolestia | 354 | 453 | 0,77 (95% CI: 0,67-0,88) | 0,00015 |
| Preživljavanje bezkarcinoma dojkeb | 289 | 373 | 0,76 (95% CI: 0,65-0,89) | 0,00041 |
| Kontralateralni karcinom dojke | 20 | 35 | 0,57 (95% CI: 0,33-0,99) | 0,04158 |
| Preživljavanje bez udaljenih | 248 | 297 | 0,83 (95% CI: 0,70-0,98) | 0,02621 |
| metastazacUkupno preživljavanjed | 222 | 262 | 0,85 (95% CI: 0,71-1,02) | 0,07362 |
| Prosečna terapija od 30 meseci i prosečno praćenje od 87 meseci | ||||
| Preživljavanje bez znakovabolestia | 552 | 641 | 0,84 (95% CI: 0,75-0,94) | 0,002 |
| Preživljavanje bezkarcinoma dojkeb | 434 | 513 | 0,82 (95% CI: 0,72-0,94) | 0,00263 |
| Kontralateralni karcinom | 43 | 58 | 0,74 (95% CI: 0,50-1,10) | 0,12983 |
| dojkePreživljavanje bez udaljenih | 353 | 409 | 0,85 (95% CI: 0,74-0,98) | 0,02425 |
| metastazacUkupno preživljavanjed | 373 | 420 | 0,89 (95% CI: 0,77-1,02) | 0,08972 |
| Prosečna terapija od 30 meseci i prosečno praćenje od 119 meseci | ||||
| Preživljavanje bez znakovabolestia | 672 | 761 | 0,86 (95% CI: 0,77-0,95) | 0,00393 |
| Preživljavanje bezkarcinoma dojkeb | 517 | 608 | 0,83 (95% CI: 0,74-0,93) | 0,00152 |
| Kontralateralni karcinom | 57 | 75 | 0,75 (95% CI: 0,53-1,06) | 0,10707 |
| dojke | ||||
| Preživljavanje bez udaljenih | 411 | 472 | 0,86 (95% CI: 0,75-0,98) | 0,02213 |
| metastazacUkupno preživljavanjed | 467 | 510 | 0,91 (95% CI: 0,81-1,04) | 0,15737 |
CI = interval pouzdanosti; IES = Intergroup Exemestane Study; ITT = intention-to-treat populacija.
a Preživljavanje bez znakova bolesti se definiše kao inicijalna rekurentna pojava lokalnog ili udaljenog procesa, kontralateralnog karcinoma dojke ili smrtnog ishoda bez obzira na uzrok;
b Preživljavanje bez karcinoma dojke se definiše kao inicijalna rekurentna pojava lokalnog ili udaljenog procesa, kontralateralnog karcinoma dojke ili smrtnog ishoda usled karcinoma dojke;
c Preživljavanje bez udaljenih metastaza se definiše kao inicijalna rekurentna pojava udaljenog procesa ili smrtni ishod usled karcinoma dojke;
d Ukupno preživljavanje se definiše kao pojava smrtnog ishoda bez obzira na uzrok.
Terapija uznapredovalog karcinoma dojke
U randomizovanom i kontrolisanom kliničkom ispitivanju lek Aromasin primenjivan u dnevnoj dozi od 25 mg je pokazao statistički značajno produženje vremena preživljavanja, vremena do ponovne progresije bolesti i vremena do pojave izostanka terapijskog dejstva leka u odnosu na standardnu hormonsku terapiju sa megestrol-acetatom kod žena u postmenopauzi sa uznapredovalim karcinomom dojke, čija je bolest napredovala posle, ili u toku terapije tamoksifenom, bez obzira da li je on bio primenjen kao adjuvantna terapija ili terapija prve linije u uznapredovaloj bolesti.
Resorpcija
Posle oralne primene leka Aromasin, eksemestan se brzo resorbuje. Frakcija primenjene doze koja se resorbuje iz gastrointestinalnog trakta je velika. Nije poznato kolika je apsolutna biološka raspoloživost leka kod ljudi, iako se pretpostavlja da bi mogla biti ograničena ekstenzivnim metabolizmog prvog prolaska kroz jetru. Slični efekti su doveli do apsolutne biološke raspoloživosti leka kod pacova i pasa u iznosu od 5%. Posle primene pojedinačne doze od 25 mg maksimalna koncentracija leka u plazmi od 18 nanograma/mL se postiže posle dva sata. Istovremena primena leka sa hranom povećava biološku raspoloživost za 40%.
Distribucija
Volumen distribucije eksemestana, bez korekcije u odnosu na oralnu biološku raspoloživost, iznosi 20000 litara. Kinetika leka je linearnog karaktera i ukupno poluvreme eliminacije iznosi 24 h. Vezivanje leka za proteine plazme iznosi 90% i ne zavisi od njegove koncentracije. Eksemestan i njegovi metaboliti se ne vezuju za eritrocite.
Posle primene ponovljenih doza ne dolazi do pojave neočekivane akumulacije eksemestana. Eliminacija
Eksemestan se metaboliše oksidacijom njegovog metilenskog ostatka na poziciji broj 6 preko CYP 3A4 izoenzima i/ili redukcijom 17-keto grupe dejstvom aldoketoreduktaze, posle čega sledi konjugacija. Klirens eksemestana, bez korekcije u odnosu na oralnu biološku raspoloživost, iznosi 500 L/h. Metaboliti su inaktivni ili inhibiraju aromatazu u manjoj meri u odnosu na osnovnu supstancu. Količina primenjene doze leka koja se u nepromenjenom obliku izlučuje urinom iznosi 1%. Eliminacija 14C-obeleženog eksemestana posle jedne nedelje podjednaka je u urinu i fecesu (po 40%).
Posebne populacije
Starosno doba
Nije zabeležena značajna korelacija između sistemske izloženosti leku Aromasin i starosne dobi pacijentkinja.
Oštećenje funkcije bubrega
Kod pacijentkinja sa teškim oštećenjem funkcije bubrega (CLcr < 30 mL/min) zabeležena je dvostruko veća sistemska izloženost eksemestanu u odnosu na zdrave dobrovoljce.
Uzimajući u obzir bezbednosni profil eksemestana, dozu ne treba dodatno prilagođavati.
Oštećenje funkcije jetre
Kod pacijentkinja sa umerenim ili teškim oštećenjem funkcije jetre izloženost eksemestanu je povećana za 2-3 puta u poređenju sa zdravim dobrovoljcima. Uzimajući u obzir bezbednosni profil eksemestana, dozu ne treba dodatno prilagođavati.
Farmaceutski podaci - Aromasin 25mg
Jezgro tablete:
silicijum-dioksid, koloidni, hidratisan; krospovidon;
hipromeloza; magnezijum-stearat; manitol (E421); celuloza, mikrokristalna;
natrijum-skrobglikolat (tip A); polisorbat 80.
Obloga tablete:
hipromeloza; polivinilalkohol; simetikon emulzija; makrogol 6000; saharoza;
magnezijum-karbonat, laki; titan-dioksid (E171);
metilparahidroksibenzoat (E218); cetilestar vosak;
talk;
karnauba vosak.
Mastilo za štampu:
etilalkohol; šelak;
gvožđe(III)-oksid, crni (E172); titan-dioksid (E171).
Unutrašnje pakovanje je PVC-PVDC/PVDC- aluminijumski blister.
Spoljašnje pakovanje je složiva kartonska kutija u kojoj se nalaze 2 blistera sa po 15 obloženih tableta (ukupno 30 obloženih tableta) i Uputstvo za lek.