Propofol Lipuro 2% 20mg/mL emulzija za injekciju/infuziju
Informacije o izdavanju lekova
Lista RFZO
Režim izdavanja
Smernice
Ostale informacije
Naziv leka
Sastav
Farmaceutski oblik
Proizvođač
Nosilac odobrenja
Poslednje ažuriranje SmPC-a
Koristite aplikaciju Mediately
Dobijte informacije o lekovima brže.
Više 36k ocene
SmPC - Propofol 2%
Lek Propofol Lipuro 2% (20 mg/mL) je kratkodelujući intravenski opšti anestetik koji se upotrebljava za:
-
uvođenje (indukciju) i održavanje opšte anestezije kod odraslih i dece uzrasta iznad 3 godine
-
sedaciju pacijenata na veštačkoj ventilaciji starijih od 16 godina u jedinici intenzivne nege
-
sedaciju prilikom dijagnostičkih i hirurških procedura, samostalno ili u kombinaciji sa lokalnom ili regionalnom anestezijom kod odraslih i dece uzrasta iznad 3 godine.
Opšta uputstva
Lek Propofol Lipuro 2% sme da se primeni samo u bolnici ili adekvatno opremljenoj jedinici za dnevno lečenje, i mora ga primeniti anesteziolog ili lekar obučen za negu pacijenata u jedinici intenzivne nege. Cirkulatorne i respiratorne funkcije se moraju konstantno pratiti (npr. EKG, pulsni oksimetar), a oprema za održavanje prohodnosti disajnih puteva pacijenta, veštačku ventilaciju i ostala oprema za reanimaciju treba da budu dostupni u svakom trenutku. Za sedaciju prilikom hirurških i dijagnostičkih procedura, lek Propofol Lipuro 2% ne sme da daje ista osoba koja sprovodi hiruršku ili dijagnostičku proceduru.
Uz lek Propofol Lipuro 2% uglavnom je potrebna dodatna primena analgetika.
Doziranje
Lek Propofol Lipuro 2% se primenjuje intravenski. Doza se individualno prilagođava prema odgovoru pacijenta.
-
Opšta anestezija kod odraslih
Uvođenje u anesteziju:
Za uvođenje u anesteziju, potrebno je titrirati lek Propofol Lipuro 2% (20-40 mg propofola na svakih 10 sekundi) u skladu sa odgovorom pacijenta, sve dok klinički znaci ne pokažu nastanak anestezije. Kod većine odraslih pacijenata mlađih od 55 godina potrebna doza leka je od 1,5 do 2,5 mg/kg telesne mase.
Kod pacijenata starijih od 55 godina i kod pacijenata sa skorom 3 i 4 za fizički status koji je određen prema ASA (engl. American Society of Anesthesiologists) skali, naročito onih sa poremećajem srčane funkcije, potrebne su manje doze i ukupna doza leka Propofol Lipuro 2% može da se smanji do 1 mg/kg telesne mase ili manje. Kod ovih pacijenata brzina primene mora biti sporija (približno 1 mL što odgovara 20 mg na svakih 10 sekundi).
Održavanje anestezije:
Anestezija se održava primenom leka Propofol Lipuro 2% u vidu kontinuirane infuzije. Obično su potrebne doze u rasponu od 4 do 12 mg/kg telesne mase na sat.
Kod starijih pacijenata, pacijenata lošeg opšteg stanja, pacijenata sa ASA skorom 3 ili 4 i hipovolemičnih pacijenata, doza se možda mora dodatno smanjiti u zavisnosti od težine stanja pacijenta, kao i od primenjene tehnike anestezije.
-
Opšta anestezija kod dece uzrasta iznad 3 godine
Uvođenje u anesteziju:
Za uvođenje u anesteziju lek Propofol Lipuro 2% treba sporo titrirati, sve dok klinički znaci ne pokažu nastanak anestezije. Dozu treba prilagoditi uzrastu i/ili telesnoj masi.
Većini pacijenata uzrasta iznad 8 godina treba približno 2,5 mg/kg telesne mase propofola za uvođenje u anesteziju. Kod mlađe dece, naročito uzrasta između 1 meseca i 3 godine, mogu biti potrebne veće doze (2,5
– 4 mg/kg telesne mase).
Održavanje opšte anestezije:
Anestezija se može održavati primenom leka Propofol Lipuro 2% u vidu infuzije kako bi se održala odgovarajuća dubina anestezije. Za postizanje zadovoljavajuće anestezije potrebna brzina primene infuzije značajno varira od pacijenta do pacijenta, ali se uglavnom postiže brzinama u rasponu 9-15 mg/kg na sat. Kod mlađe dece, naročito uzrasta između 1 meseca i 3 godine, mogu biti potrebne veće doze.
Za pacijente sa ASA skorom 3 ili 4 preporučuju se manje doze (videti odeljak 4.4)
-
Sedacija pacijenata na veštačkoj ventilaciji u jedinici intenzivne nege
Za sedaciju tokom intenzivne nege, preporučuje se primena leka Propofol Lipuro 2% u obliku kontinuirane infuzije. Brzinu primene infuzije treba odrediti u odnosu na željenu dubinu sedacije. Kod većine pacijenata dovoljna sedacija se može postići dozom od 0,3-4 mg propofola po kg telesne mase na sat (videti odeljak 4.4).
Propofol nije namenjen za sedaciju pacijenata uzrasta od 16 godina i mlađih koji su na intenzivnoj nezi (videti odeljak 4.3).
Primena propofola tehnikom ciljano kontrolisane infuzije (engl. Target Controlled Infusion - TCI) nije preporučljiva za sedaciju u jedinici intenzivne nege.
-
Sedacija prilikom dijagnostičkih i hirurških procedura kod odraslih
Za postizanje sedacije prilikom dijagnostičkih i hirurških procedura, dozu i brzinu primene infuzije treba prilagoditi prema kliničkom odgovoru. Kod većine pacijenata će za nastanak sedacije biti potrebna doza od 0,5 – 1 mg/kg telesne mase koja se daje tokom 1 do 5 minuta. Održavanje sedacije se može postići titriranjem infuzije leka Propofol Lipuro 2% do željenog nivoa sedacije. Kod većine pacijenata će biti potrebna doza od 1,5 - 4,5 mg/kg telesne mase na sat.
Kod pacijenata starijih od 55 godina i pacijenata sa ASA skorom 3 i 4 mogu biti potrebne manje doze leka Propofol Lipuro 2%, a brzinu primene infuzije je možda potrebno smanjiti.
U zavisnosti od potrebne doze, može se alternativno primeniti propofol 1% (10 mg/mL).
-
Sedacija prilikom dijagnostičkih i hirurških procedura kod dece uzrasta iznad 3 godine
Dozu i brzinu infuzije treba prilagoditi potrebnoj dubini sedacije i kliničkom odgovoru. Kod većine pedijatrijskih pacijenata će za nastanak sedacije biti potrebna doza od 1 – 2 mg/kg telesne mase propofola. Održavanje sedacije se može postići titriranjem infuzije propofola do željenog nivoa sedacije. Kod većine pacijenata će biti potrebna doza od 1,5 - 9 mg propofola/kg na sat.
Kod pacijenata sa ASA skorom 3 i 4 mogu biti potrebne manje doze.
Način i dužina primene
-
-
Način primene
Intravenska primena
Lek Propofol Lipuro 2% se primenjuje intravenski u nerazblaženom obliku. Bocu treba promućkati pre upotrebe.
Pre upotrebe, potrebno je očistiti površinu gumenog čepa boce medicinskim alkoholom (raspršivačem ili tupferom). Nakon upotrebe, zatvorene boce se moraju odbaciti.
Lek Propofol Lipuro 2% ne sadrži antimikrobne konzervanse, što može dovesti do razvoja mikroorganizama. Zbog toga se lek Propofol Lipuro 2% mora aseptično preneti u sterilni špric ili infuzioni set odmah nakon otvaranja zaštitnog poklopca boce. Primena mora da se započne bez odlaganja. Za vreme trajanja infuzije moraju se održati aseptični uslovi kako za lek Propofol Lipuro 2% tako i za infuzionu opremu.
Bilo koji lekovi ili rastvori koji se dodaju infuziji leka Propofol Lipuro 2% za vreme trajanja infuzije, moraju se primeniti blizu mesta plasiranja kanile. Lek Propofol Lipuro 2% se ne sme primenjivati pomoću infuzionog seta sa mikrobiološkim filterima.
Sadržaj jedne boce leka Propofol Lipuro 2% i bilo kog šprica sa lekom Propofol Lipuro 2% je za
jednokratnu upotrebu kod jednog pacijenta. Sav preostali sadržaj nakon upotrebe se mora odbaciti.
Kada se lek Propofol Lipuro 2% primenjuje putem kontinuirane infuzije, preporučuje se da se uvek kontroliše brzina infuzije pomoću bireta, brojača kapi, špric pumpi ili volumetrijskih infuzionih pumpi. Kao što je utvrđeno za parenteralnu primenu svih vrsta lipidnih emulzija, trajanje kontinuirane infuzije leka Propofol Lipuro 2% iz jednog infuzionog sistema ne sme biti duže od 12 sati. Infuziona linija i ostatak leka Propofol Lipuro 2% se moraju odbaciti i zameniti najkasnije nakon 12 sati. Sav preostali sadržaj leka Propofol Lipuro 2% na kraju infuzije ili nakon zamene infuzionog sistema se mora odbaciti.
Ovaj lek se ne sme mešati sa drugim lekovima osim sa onim pomenutim u odeljku 6.6.
Kako bi se smanjio bol na mestu inicijalne injekcije leka Propofol Lipuro 2% za uvođenje u opštu anesteziju, može se primeniti lidokain neposredno pre primene leka Propofol Lipuro 2%.
Pre primene mišićnog relaksansa atrakurijuma ili mivakurijuma koja sledi nakon primene leka Propofol Lipuro 2%, putem iste intravenske linije, linija se mora isprati pre primene.
Lek Propofol Lipuro 2% se takođe može primeniti i tehnikom ciljane kontrolisane infuzije (TCI). S obzirom na to da su na tržištu dostupni različiti algoritmi, za preporuke doziranja potrebno je proučiti uputstva za upotrebu proizvođača medicinskog sredstva.
-
Dužina primene
Lek Propofol Lipuro 2% se može primenjivati u periodu od maksimalno 7 dana.
Preosetljivost na aktivnu supstancu ili na bilo koju od pomoćnih supstanci navedenih u odeljku 6.1.
Lek Propofol Lipuro 2% sadrži ulje soje, te ne sme da se primenjuje kod pacijenata preosetljivih na soju ili kikiriki.
Lek Propofol Lipuro 2% ne sme da se primenjuje za sedaciju u jedinicama intenzivne nege kod pacijenata koji imaju 16 godina ili manje. Bezbednost i efikasnost u ovom uzrastu nije dokazana (videti odeljak 4.4).
Propofol mora da primenjuje anesteziolog (ili, gde je prikladno, lekari obučeni za negu pacijenata u jedinicama intenzivnog lečenja).
Pacijenti treba da budu konstantno praćeni i u svakom trenutku treba da bude dostupna oprema za održavanje prohodnosti disajnih puteva pacijenta, veštačku ventilaciju, kiseonik i ostala oprema za reanimaciju.
Propofol ne sme da daje osoba koja sprovodi dijagnostičku ili hiruršku proceduru.
Prijavljena je zloupotreba propofola i zavisnost od njega, pretežno od strane zdravstvenih radnika. Kao i kod ostalih opštih anestetika, primena propofola bez održavanja disajnih puteva, može dovesti do fatalnih respiratornih komplikacija.
Kada se propofol primenjuje za svesnu sedaciju, za hirurške i dijagnostičke procedure, pacijente treba neprekidno pratiti kako bi se uočili rani znaci hipotenzije, opstrukcije disajnih puteva i desaturacije kiseonikom.
Kao i kod ostalih sedativnih agenasa, kada se propofol koristi za sedaciju tokom operativnih procedura, mogu da se jave nevoljni pokreti pacijenata. Tokom procedura koje zahtevaju nepokretnost, ovi pokreti mogu da nanesu štetu operativnom mestu.
Neophodan je adekvatan period pre otpuštanja pacijenta, da bi se osigurao potpuni oporavak nakon upotrebe propofola. Veoma retko upotreba propofola može da bude povezana sa pojavom perioda postoperativne nesvesti, koja može da bude udružena sa povećanjem mišićnog tonusa. Tome može, ali i ne mora, da prethodi period budnosti. Iako je oporavak spontan, potrebno je da se sprovede odgovarajuće zbrinjavanje nesvesnog pacijenta.
Oštećenja izazvana propofolom, obično se ne otkrivaju nakon 12 sati. Efekat propofola, procedura, istovremena primena drugih lekova, godine i stanje pacijenta trebalo bi da se uzmu u obzir kada se pacijent savetuje:
-
o potrebnoj pratnji prilikom napuštanja zdravstvene ustanove u kojoj je primenjivan lek
-
o preporučenom vremenskom periodu nakon koga može da obavlja zahtevne ili rizične radnje kao što je upravljanje vozilima
-
o upotrebi drugih lekova koji mogu da deluju sedativno (npr. benzodiazepini, opijati) i alkohola.
Kao i sa drugim intravenskim anesteticima, potreban je oprez pri primeni kod pacijenata sa oštećenom funkcijom srca, pluća, bubrega ili jetre, kao i kod hipovolemičnih ili iscrpljenih pacijenata.
Klirens propofola zavisi od protoka krvi, zato će istovremena primena lekova koji smanjuju minutni volumen srca, takođe smanjiti i klirens propofola.
Propofol nema vagolitičku aktivnost, te je povezan sa slučajevima bradikardije (koja je povremeno izražena) i asistolije. Treba razmotriti intravensku primenu antiholinergika pre uvođenja ili pri održavanju anestezije, naročito u slučajevima kada vagusni tonus može prevladati ili kada se propofol istovremeno primenjuje sa drugim lekovima koji mogu da izazovu bradikardiju.
Kada se propofol primenjuje kod pacijenata sa epilepsijom može da postoji rizik od konvulzija.
Potrebno je preduzeti odgovarajuću negu kada se propofol primjenjuje kod pacijenata sa poremećajem metabolizma masti, kao i u drugim stanjima u kojima se lipidna emulzija mora koristiti s oprezom.
Pedijatrijska populacija
Upotreba propofola ne preporučuje se kod novorođenčadi, zato što primena propofola kod ove populacije pacijenata nije dovoljno ispitana. Farmakokinetički podaci (videti odeljak 5.2) ukazuju na to da je klirens značajno smanjen kod novorođenčadi i da postoji velika interindividualna varijabilnost. Relativno predoziranje može da se javi pri primeni doza preporučenih za stariju decu i da dovede do teške kardiovaskularne depresije.
Lek Propofol Lipuro 2% ne preporučuje se za upotrebu kod dece mlađe od 3 godine usled poteškoća pri titriranju malih volumena.
Propofol se ne sme primenjivati za sedaciju u jedinici intenzivne nege kod pacijenata koji imaju 16 godina ili manje jer bezbednost i efikasnost propofola za sedaciju u ovoj starosnoj grupi nije dokazana (videti odeljak 4.3).
Saveti za primenu u jedinicama intenzivne nege
Primena propofola za sedaciju u jedinicama intenzivne nege je povezana sa pojavom metaboličkih poremećaja i otkazivanja sistema organa, što može dovesti do smrtnog ishoda. Prijavljeni su izveštaji o kombinaciji sledećih stanja: metabolička acidoza, rabdomioliza, hiperkalemija, hepatomegalija, insuficijencija bubrega, hiperlipidemija, srčana aritmija, promene na EKG-u Brugada tipa (elevacija ST segmenta i inverzija T talasa) i rapidno progresivna srčana insuficijencija koja obično ne reaguje na inotropnu suportivnu terapiju. Kombinacija ovih događaja definisana je kao sindrom infuzije propofola. Ovi događaji su najčešće primećeni kod pacijenata sa povredama glave i dece sa infekcijama respiratornog trakta koja su primila veće doze od onih koje se preporučuju za sedaciju odraslih u jedinicama intenzivne nege.
Faktori rizika koji se smatraju najznačajnijim za razvoj ovih događaja su sledeći: smanjeno snabdevanje tkiva kiseonikom; ozbiljna neurološka oštećenja i/ili sepsa; velike doze jednog ili više farmakoloških agenasa
– vazokonstriktora, steroida, inotropnih lekova i/ili propofola (obično pri dozama većim od 4 mg/kg/h tokom perioda dužeg od 48 sati).
Lekari koji propisuju ovaj lek treba da budu na oprezu u vezi sa ovim događajima kod pacijenata sa gore navedenim faktorima rizika i da odmah obustave primenu propofola čim se razviju gore navedeni znaci. Sve sedative i lekove koji se koriste u jedinici intenzivne nege treba titrirati kako bi se održalo optimalno snabdevanje kiseonikom i hemodinamski parametri. Kod pacijenata sa povišenim intrakranijalnim pritiskom
treba primeniti odgovarajuću terapiju za održavanje cerebralnog perfuzionog pritiska prilikom ovih promena u lečenju. Ordinirajući lekari treba da vode računa, ako je moguće, da ne prekorače dozu od 4mg/kg/h.
Potrebno je obratiti odgovarajuću pažnju kod pacijenata s poremećajima metabolizma lipida, kao i u drugim stanjima u kojima se lipidna emulzija mora koristiti s oprezom.
Preporučuje se praćenje nivoa lipida u krvi tokom primene propofola kod pacijenata kod kojih se smatra da postoji poseban rizik od preopterećenja mastima. Ako praćenje pacijenta pokaže da eliminacija masti iz organizma nije odgovarajuća, primenu propofola je potrebno prilagoditi shodno tome. Ako pacijent istovremeno prima druge intravenske lipide, količinu leka treba smanjiti vodeći računa o količini lipida koja je primenjena kao deo formulacije propofola; 1,0 mL leka Propofol Lipuro 2% sadrži 0,1 g masti.
Dodatne mere opreza
Potreban je oprez pri lečenju pacijenata sa mitohondrijalnim bolestima. Kod ovih pacijenata može doći do pogoršanja bolesti pri izlaganju anesteziji, hirurškim intervencijama ili intenzivnoj nezi. Za takve pacijente se preporučuje održavanje normotermije, dovoljna nadoknada ugljenih hidrata i dobra hidratacija. Rana klinička slika pogoršanja mitohondrijalne bolesti i “sindroma infuzije propofola” mogu da budu slične.
Lek Propofol Lipuro 2% ne sadrži antimikrobne konzervanse, što može da dovede do razvoja mikroorganizama.
Propofol treba uvući pod aseptičnim uslovima u sterilni špric ili u sistem za infuziju, odmah nakon lomljenja zaštitnog zatvarača na bočici. Primena mora da se započne bez odlaganja. Za vreme trajanja infuzije moraju da se održavaju aseptični uslovi, kako za propofol tako i za infuzionu opremu. Bilo koja infuziona tečnost koja se dodaje liniji propofola mora da se primeni blizu mesta plasiranja kanile. Ako se koriste infuzioni setovi sa filterima, oni moraju da budu propustljivi za lipide.
Propofol i bilo koji špric sa propofolom su za jednokratnu upotrebu kod jednog pacijenta. Prema smernicama utvrđenim za primenu drugih lipidnih emulzija, trajanje jedne infuzije propofola ne sme biti duže od 12 sati. Na kraju procedure ili nakon isteka 12 sati, šta god se završi pre, i boca propofola i infuziona linija moraju se odbaciti i zameniti na odgovarajući način.
Pomoćne supstance sa potvrđenim dejstvom:
Ovaj lek sadrži manje od 1 mmol (23 mg) natrijuma u 100 mL, tj. suštinski je bez natrijuma.
Lek Propofol Lipuro 2% sadrži ulje soje, rafinisano. U slučaju alergije na kikirikijevo ili sojino ulje ne koristiti ovaj lek.
Propofol se koristi u kombinaciji sa spinalnom i epiduralnom anestezijom kao i sa lekovima koji se često koriste u premedikaciji, neuromuskularnim blokatorima, inhalacionim agensima i analgeticima; nije uočena farmakološka inkompatibilnost. Manje doze propofola mogu da budu potrebne kada se opšta anestezija ili sedacija koriste kao dodatak regionalnoj anesteziji. Nakon uvođenja pacijenta lečenih rifampicinom u anesteziju propofolom prijavljena je teška hipotenzija.
Uočeno je da su potrebne manje doze propofola kod pacijenata koji istovremeno uzimaju valproate. Prilikom istovremene primene, potrebno je razmotriti smanjenje doze propofola.
Trudnoća
Bezbednost upotrebe propofola tokom trudnoće nije utvrđena. Studije na životinjama pokazale su reproduktivnu toksičnost (videti odeljak 5.3). Zbog toga, propofol ne treba koristiti kod trudnica, osim u
slučaju kada je to apsolutno neophodno. Propofol prolazi kroz placentu i može uzrokovati neonatalnu depresiju. Međutim, propofol se može koristiti tokom indukovanog pobačaja.
Dojenje
Studije kod dojilja su pokazale da se mala količina propofola izlučuje u majčino mleko. Zato žene ne smeju da doje 24 sata nakon primene propofola. Mleko nastalo tokom ovog perioda treba baciti.
Pacijentima se mora objasniti da obavljanje složenih zadataka, poput upravljanja vozilima i rukovanja mašinama, može da bude otežano neko vreme nakon primene propofola.
Pogoršanja koja uzrokuje propofol obično se ne opažaju nakon 12 sati (videti odeljak 4.4).
Uvođenje i održavanje anestezije ili sedacija propofolom obično protiču bez teškoća uz minimalne pokazatelje ekscitacije. Najčešće prijavljivane neželjene reakcije su farmakološki predvidiva neželjena dejstva jednog anestetika/sedativa, kao što je hipotenzija. Priroda, ozbiljnost i učestalost neželjenih događaja zabeleženih kod pacijenata koji su primali propofol može da bude povezana sa stanjem pacijenta i operativnom ili terapijskom procedurom koja je primenjena.
Tabela neželjenih dejstava
| Klasa sistema organa | Učestalost | Neželjena dejstva |
| Poremećaji imunskog sistema: | Veoma retko (<1/10000) | Anafilaksa – može da uključuje angioedem, bronhospazam, eritem i hipotenziju |
| Poremećaji metabolizma i ishrane: | Nepoznata učestalost (9) | Metabolička acidoza (5), hiperkalemija (5),hiperlipidemija (5) |
| Psihijatrijski poremećaji: | Nepoznata učestalost (9) | Euforija, zloupotreba leka i zavisnost od leka (8) |
| Poremećaji nervnog sistema: | Često(≥1/100 do <1/10) | Glavobolja tokom faze oporavka |
| Retko(≥1/10000 do <1/1000) | Epileptiformni pokreti, uključujući konvulzije i opistotonus tokom faze uvođenja, održavanja i oporavka | |
| Veoma retko (<1/10 000) | Postoperativno stanje bez svesti | |
| Nepoznata učestalost (9) | Nevoljni pokreti | |
| Kardiološki poremećaji: | Često(≥1/100 do <1/10) | Bradikardija (1) |
| Veoma retko (<1/10000) | Plućni edem | |
| Nepoznata učestalost (9) | Srčana aritmija (5), srčana insuficijencija (5),(7) | |
| Vaskularni poremećaji: | Često(≥1/100 do <1/10) | Hipotenzija (2) |
| Povremeno(≥1/1000 do <1/100) | Tromboza i flebitis na mestu primene | |
| Respiratorni, torakalni i medijastinalni poremećaji: | Često(≥1/100 do <1/10) | Prolazna apneja tokom indukcije |
| Nepoznata učestalost (9) | Respiratorna depresija (dozno-zavisna) | |
| Gastrointestinalni poremećaji: | Često(≥1/100 do <1/10) | Mučnina i povraćanje tokom faze oporavka |
| Veoma retko (<1/10000) | Pankreatitis | |
| Hepatobilijarni poremećaji: | Nepoznata učestalost (9) | Hepatomegalija (5) |
| Poremećaji mišićno-koštanog sistema i vezivnog tkiva: | Nepoznata učestalost (9) | Rabdomioliza (3), (5) |
| Poremećaji bubrega i urinarnog sistema: | Veoma retko (<1/10000) | Diskoloracija urina nakon produžene primene |
| Nepoznata učestalost (9) | Bubrežna insuficijencija (5) | |
| Poremećaji reproduktivnog sistema i dojki: | Veoma retko (<1/10000) | Seksualna dezinhibicija |
| Opšti poremećaji i reakcije na mestu primene: | Veoma često (≥1/10) | Lokalni bol na mestu primene (4) |
| Veoma retko (<1/10000) | Nekroza tkiva (10) nakon slučajne ekstravaskularne primene | |
| Nepoznata učestalost (9) | Lokalni bol i otok nakon slučajne ekstravaskularne primene | |
| Ispitivanja: | Nepoznata učestalost (9) | EKG tipa Brugada (5), (6) |
| Povrede, trovanja i proceduralne komplikacije: | Veoma retko (<1/10000) | Postoperativna povišena telesna temperatura |
(1) Ozbiljne bradikardije su retke. Prijavljeni su izolovani slučajevi progresije do asistolije.
(2) Ponekad, hipotenzija može da zahteva intravensku primenu tečnosti i sporiju primenu propofola.
(3) Prijavljeni su veoma retki slučajevi rabdomiolize gde je propofol primenjen u dozama većim od 4 mg/kg/h za sedaciju u jedinici intenzivne nege.
(4) Može da se minimizira ubrizgavanjem u veće vene podlaktice i lakatne jame. Lokalni bol usled primene leka Propofol Lipuro 2% moguće je smanjiti i istovremenom primenom lidokaina.
(5) Kombinacija ovih događaja, prijavljena kao “sindrom infuzije propofola”, može se videti kod ozbiljno bolesnih pacijenata, koji često imaju više faktora rizika za razvoj ovih događaja, videti odeljak 4.4.
(6) Promene na EKG-u Brugada tipa - elevacija ST segmenta i inverzija T talasa na EKG-u.
(7) Rapidno progresivna srčana insuficijencija (u nekim slučajevima sa smrtnim ishodom) kod odraslih. U takvim slučajevima srčane insuficijencije obično nije bilo odgovora na suportivnu terapiju inotropnim lekovima.
(8) Zloupotreba leka i zavisnost od propofola, uglavnom od strane zdravstvenih radnika.
(9) Nepoznata učestalost jer se ne može proceniti na osnovu dostupnih podataka iz kliničkih ispitivanja.
(10) Nekroza je prijavljena na mestima na kojima je ugrožena vijabilnost tkiva.
Prijavljivanje neželjenih reakcija
Prijavljivanje sumnji na neželjene reakcije posle dobijanja dozvole za lek je važno. Time se omogućava kontinuirano praćenje odnosa koristi i rizika leka. Zdravstveni radnici treba da prijave svaku sumnju na neželjene reakcije na ovaj lek Agenciji za lekove i medicinska sredstva Srbije (ALIMS):
Agencija za lekove i medicinska sredstva Srbije Nacionalni centar za farmakovigilancu
Vojvode Stepe 458, 11221 Beograd Republika Srbija
fax: +381 (0)11 39 51 131
website: www.alims.gov.rs
e-mail: nezeljene.reakcije@alims.gov.rs
Slučajno predoziranje najverovatnije će prouzrokovati kardiorespiratornu depresiju. Respiratornu depresiju treba lečiti veštačkom ventilacijom uz pomoć kiseonika. Kardiovaskularna depresija može zahtevati spuštanje glave pacijenta na niži položaj i u težim slučajevima primenu plazma ekspandera i lekova za povećanje pritiska.
Farmakološki podaci - Propofol 2%
Farmakoterapijska grupa: Anestetici; ostali opšti anestetici
ATC šifra: N01AX10
Mehanizam dejstva, farmakodinamsko dejstvo
Nakon intravenske injekcije leka Propofol Lipuro 2%, hipnotički efekat nastaje brzo. U zavisnosti od brzine injekcije, vreme potrebno za uvođenje u anesteziju je između 30 i 40 sekundi. Trajanje dejstva nakon jednokratne bolus primene je kratko usled brzog metabolisanja i izlučivanja (4-6 minuta).
Pri preporučenoj šemi doziranja, nije uočena klinički značajna kumulacija propofola nakon ponovljene bolus injekcije ili nakon infuzije.
Pacijentima se svest vraća brzo.
Povremeno se javljaju bradikardija i hipotenzija za vreme uvođenja u anesteziju, najverovatnije usled smanjene vagolitičke aktivnosti. Kardio-cirkulatorna situacija se obično normalizuje za vreme održavanja anestezije.
Pedijatrijska populacija
Ograničene studije o dužini trajanja anestezije propofolom kod dece ukazuju da je bezbednost i efikasnost nepromenjene pri trajanju anestezije do 4 sata. Prema podacima iz literature, primena kod dece tokom produženih procedura nije dovela do promene bezbednosti i efikasnosti.
Distribucija
Nakon intravenske primene oko 98% propofola se vezuje za proteine plazme.
Nakon intravenske bolus primene početni nivo propofola u krvi brzo opada usled brze distribucije u različite prostore (α faza). Poluvreme distribucije je 2 - 4 minuta.
Za vreme eliminacije nivo propofola u krvi se sporije smanjuje. Poluvreme eliminacije tokom ß faze je u rasponu od 30 do 60 minuta. Zatim se uočava treći, duboki tkivni prostor, koji predstavlja redistribuciju propofola iz slabo prokrvljenih tkiva.
Centralni volumen distribucije je u rasponu do 0,2 – 0,79 L/kg telesne mase, a volumen distribucije u stanju ravnoteže je u rasponu 1,8 – 5,3 L/kg telesne mase.
Biotransformacija
Propofol se uglavnom metaboliše u jetri do glukuronida propofola i glukuronida i sulfatnih konjugata njegovih odgovarajućih hinola. Svi metaboliti su neaktivni.
Eliminacija
Propofol se brzo eliminiše iz organizma (ukupan klirens je oko 2 L/minut). Do eliminacije dolazi metabolizmom, uglavnom u jetri gde metabolizam zavisi od protoka krvi. Klirens je veći kod dece u odnosu na odrasle. Oko 88% primenjene doze se izlučuje urinom u obliku metabolita. Samo 0,3% se izlučuje urinom u nepromenjenom obliku.
Pedijatrijska populacija
Posle pojedinačne intravenske doze od 3 mg/kg, klirens propofola po kilogramu telesne mase se povećava sa godinama na sledeći način: medijana klirensa je bila značajno manja kod novorođenčadi mlađih od 1 meseca (n=25) (20 mL/kg/min) u poređenju sa starijom decom (n=36, uzrasta od 4 meseca do 7 godina). Pored toga,
kod novorođenčadi je postojala značajna interindividualna varijabilnost (3,7 – 78 mL/kg/min). Zbog ograničenih podataka dobijenih iz ispitivanja koji ukazuju na veliku varijabilnost, ne može se dati preporuka o doziranju za ovu starosnu grupu.
Medijana klirensa propofola kod starije dece nakon pojedinačne bolus injekcije od 3 mg/kg bila je 37,5 mL/min/kg (4 – 24 meseca) (n=8), 38,7 mL/min/kg (11 – 43 meseca) (n=6), 48 mL/min/kg (1 – 3 godine) (n=12), 28,2 mL/min/kg (4 – 7 godina) (n=10), u poređenju sa 23,6 mL/min/kg kod odraslih (n=6).
Farmaceutski podaci - Propofol 2%
Ulje soje, rafinisano;
Trigliceridi, srednje dužine lanca; Glicerol;
Fosfolipidi jajeta za injekciju; Natrijum-oleat;
Voda za injekcije.
Ovaj lek se ne sme mešati sa drugim proizvodima osim sa onim pomenutim u odeljku 6.6.
Rok upotrebe neotvorenog leka: 2 godine.
Rok upotrebe nakon prvog otvaranja: upotrebiti odmah.
Unutrašnje pakovanje je boca od bezbojnog stakla II hidrolitičke grupe, zatvorena sa brombutilnim gumenim čepom i sigurnosnim aluminijumskim prstenom i flip-off polipropilenskim poklopcem. Boca sadrži 50 mL emulzije za injekciju/infuziju.
Spoljašnje pakovanje je složiva kartonska kutija u kojoj se nalazi 10 staklenih boca sa po 50 mL emulzije za injekciju/infuziju (10 x 50 mL) i Uputstvo za lek.
(i druga uputstva za rukovanje lekom)
Svu neiskorišćenu količinu leka ili otpadnog materijala nakon njegove upotrebe treba ukloniti, u skladu sa važećim propisima.
Bocu treba promućkati pre upotrebe.
Samo za jednokratnu upotrebu. Sav preostali sadržaj nakon upotrebe mora se odbaciti, videti odeljak 4.2. i 4.4.
Ako nakon mućkanja ostanu vidljiva dva sloja, lek se ne sme koristiti.
Lek Propofol Lipuro 2% se ne sme mešati sa drugim rastvorima za injekciju/infuziju. Međutim, istovremena primena leka Propofol Lipuro 2% i rastvora glukoze 50 mg/mL (5% w/v), ili rastvora natrijum-hlorida 9 mg/mL (0,9% w/v) ili rastvora natrijum-hlorida 1,8 mg/mL (0,18% w/v) i rastvora glukoze 40 mg/mL (4% w/v) moguća je kroz Y konektor blizu mesta primene injekcije.