Lek Cefapan je oralno aktivan cefalosporinski antibiotik koji je pokazao in vitro baktericidnu aktivnost protiv širokog spektra Gram-pozitivnih i Gram-negativnih mikroorganizama.

Lek Cefapan je indikovan za lečenje akutnih infekcija uzrokovanih mikroorganizmima osetljivim na cefiksim i to:

Infekcija gornjih disajnih puteva: kao otitis media; i druge infekcije gornjeg respiratornog trakta gde je uzročnik poznat ili se sumnja da je rezistentan na druge uobičajeno primenjivane antibiotike, i kod infekcija gde je neuspešna terapija veliki rizik za pacijenta.

Infekcija donjih disajnih puteva: kao što su bronhitis, pneumonija.

Infekcija urinarnog trakta: kao što su cistitis, cistouretritis, nekomplikovani pijelonefritis.

Klinička efikasnost cefiksima je potvrđena kod infekcija izazvanih najčešćim patogenim bakterijama kao Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, Escherichia coli, Proteus mirabilis, Klebsiella species, Haemophilus influenzae (beta-laktamaza pozitivni i negativni sojevi), Moraxella catarrhalis (beta-laktamaza pozitivni i negativni sojevi), i Enterobacter sp. Lek je otporan na hidrolitičko delovanje velikog broja beta- laktamaza.

Većina sojeva enterokoka (Streptoccocus faecalis, grupa D streptokoka) i stafilokoka (uključujući koagulaza pozitivne i negativne sojeve, kao i meticilin-otporne sojeve) otporni su na cefiksim.

Osim toga, većina sojeva Pseudomonas, Bacteroides fragilis, Listeria monocytogenes i Clostridia je otporna na cefiksim.

Uobičajeno trajanje terapije je 7 dana. Po potrebi može se produžiti do 14 dana.

Doziranje

Deca mlađa od 10 godina: Preporučena doza za decu je 8 mg/kg/dan primenjeno kao pojedinačna oralna doza ili podeljena u dve jednake oralne doze.

Kao opšti vodič za propisivanje kod dece preporučuju se sledeće dnevne doze izražene u zapreminskim jedinicama oralne suspenzije:

Deca od 6 meseci do 1 godine: 3,75 mL dnevno. Deca od 1do 4 godine: 5 mL dnevno.

Deca od 5 do 10 godina: 10 mL dnevno.

(kašika se koristi za tačno doziranje – videti „Priroda i sadržaj pakovanja” Efikasnost i bezbednost primene kod odojčadi mlađe od 6 meseci nije potvrđena.

Deca starija od 10 godina (ili telesne mase veće od 50 kg) leče se jednakim dozama kao odrasli. Preporučena doza za odrasle je 200-400 mg dnevno u zavisnosti od težine infekcije, kao pojedinačna doza ili podeljena u dve jednake doze.

Stariji pacijenti: Starijim pacijentima mogu se primeniti iste doze koje se preporučuju za odrasle. Potrebno je utvrditi funkciju bubrega te prilagoditi dozu u slučaju teškog oštećenja funkcije bubrega (vidite „Doziranje kod pacijenata sa oštećenjem funkcije bubrega”).

Doziranje kod pacijenata sa oštećenjem funkcije bubrega: cefiksim se sme primeniti kod oštećenja funkcije bubrega. Uobičajene doze i raspored doziranja mogu se primeniti kod pacijenata sa klirensom kreatinina od 20 mL/min ili većim. Kod pacijenata kod kojih je klirens kreatinina manji od 20 mL/min, preporučuje se da se ne prelazi doza od 200 mg jednom dnevno. Za doze i raspored uzimanja kod pacijenata koji su na hroničnoj ambulantnoj peritonealnoj dijalizi ili hemodijalizi, treba pratiti preporuke koje su iste kao i kod pacijenata sa klirensom kreatinina manjim od 20 mL/min.

Način primene

Za oralnu upotrebu.

Prisustvo hrane ne utiče značajno na resorpciju cefiksima.

U pakovanju se nalazi transparentna kašika za merenje, 5 mL, sa graduacijom, koja omogućava precizno doziranje leka i transparentna graduisana merica, koja služi za rekonstituciju suspenzije (videti odeljak 6.5).

• Preosetljivost na aktivnu supstancu ili bilo koju od pomoćnih supstanci navedenih u odeljku 6.1.

• Poznata preosetljivost na cefalosporinske antibiotike.

Encefalopatija

Beta-laktami, uključujući cefiksim, kod pacijenata mogu da dovedu do rizika od razvoja encefalopatije (koja uključuje pojavu konvulzija, zbunjenosti, oštećenja svesti, poremećaje kretanja), posebno u slučaju predoziranja ili oštećenja funkcije bubrega.

Teške neželjene reakcije na koži

Teške neželjene reakcije na koži kao što su toksična epidermalna nekroliza, Stevens-Johnson-ov sindrom i osip izazvan lekom sa eozinofilijom i sistemskim simptomima (engl. Drug Reaction with Eosinophilia and Systemic Symptoms - DRESS sindrom) prijavljeni su kod nekih pacijenata koji su koristili cefiksim. U slučaju da dođe do ispoljavanja teških neželjenih reakcija na koži, primena cefiksima mora se prekinuti i primeniti odgovarajuća terapija i/ili preduzeti odgovarajuće mere.

Cefiksim treba primenjivati oprezno kod pacijenata sa poznatom preosetljivošću na druge lekove.

Preosetljivost na peniciline

Kao i ostali cefalosporini, cefiksim se mora primenjivati veoma oprezno kod pacijenata sa poznatom preosetljivošću na peniciline, jer postoje podaci o delimično ukrštenoj preosetljivosti između penicilina i cefalosporina.

Zabeleženi su slučajevi teških neželjenih reakcija (uključujući i anafilaksu) na obe grupe lekova. Ukoliko dođe do pojave alergijske reakcije pri primeni leka Cefapan, potrebno je prekinuti primenu leka i po potrebi primeniti odgovarajuće terapijske mere.

Hemolitička anemija

Prilikom primene cefalosporina (kao klase antibiotika) prijavljena je lekom izazvana hemolitička anemija, koja je uključivala i teške slučajeve sa smrtnim ishodom. Takođe je prijavljeno ponavljanje hemolitičke anemije prilikom ponovne primene cefalosporina kod pacijenata koji u anamnezi imaju pojavu hemolitičke anemije izazvane cefalosporinima (uključujući i cefiksim).

Akutna renalna insuficijencija

Kao i drugi cefalosporini cefiksim može da dovede do akutne renalne insuficijencije, uključujući tubulointersticijalni nefritis kao osnovno patološko stanje. Kada dođe do akutne renalne insuficijencije, terapiju cefiksimom treba prekinuti, a ukoliko je potrebno primeniti odgovarajuću terapiju.

Oštećenje funkcije bubrega

Lek Cefapan treba primenjivati veoma oprezno kod pacijenata sa značajno oštećenom funkcijom bubrega (videti „Doziranje kod pacijenata sa oštećenjem funkcije bubrega”).

Pedijatrijska populacija

Bezbednost primene cefiksima kod prevremeno rođene dece ili novorođenčadi nije utvrđena.

Terapija antibioticima širokog spektra dejstva menja fiziološku floru u kolonu i omogućava rast klostridija. Studije su pokazale da je toksin koji proizvodi Clostridium difficile primarni razlog za pojavu dijareje izazvane antibioticima.

Pseudomembranozni kolitis je povezan sa upotrebom antibiotika širokog spektra dejstva (uključujući makrolide, polusintetske peniciline, linkozamide i cefalosporine); zato je veoma važno uzeti u obzir ovu dijagnozu kod pacijenata kod kojih se javi dijareja kao posledica primene antibiotika. Simptomi pseudomembranoznog kolitisa se mogu javiti tokom ili nakon terapije antibiotikom.

Terapija pseudomembranoznog kolitisa obuhvata sigmoidoskopiju, odgovarajuća bakteriološka ispitivanja, nadoknadu tečnosti, elektrolita i proteina. Ukoliko se kolitis nastavi i nakon obustavljanja primene antibiotika, ili ako su simptomi veoma teški, vankomicin oralno primenjen je lek izbora za pseudomembranozni kolitis izazvan C. difficile. Drugi uzroci kolitisa se moraju isključiti.

Lek Cefapan, prašak za oralnu suspenziju, sadrži 2,33 g saharoze u 5 mL pripremljene suspenzije. Pacijenti sa retkim naslednim oboljenjem intolerancije na fruktozu, glukozno-galaktoznom malapsorpcijom ili nedostatkom saharaza-izomaltaze, ne smeju koristiti ovaj lek.

Antikoagulansi

Kao i kod ostalih cefalosporina, kod nekoliko pacijenata koji su primenjivali cefiksim zabeleženo je

produženje protrombinskog vremena. Zato je potreban oprez kod pacijenata koji primenjuju antikoagulantnu terapiju.

Cefiksim treba da se primenjuje sa oprezom kod pacijenata koji primaju kumarinski tip antikoagulansa, npr. varfarin kalijum. S obzirom na to da cefiksim može pojačati delovanje antikoagulanasa, može se javiti produženje protrombinskog vremena sa ili bez krvarenja.

Drugi oblici interakcija

Prilikom primene cefalosporina, kao što je cefiksim, može doći do lažno pozitivnih reakcija na glukozu u urinu u određenim testovima, kao što su testovi sa Benedict-ovim ili Fehling-ovim rastvorom ili tabletama bakar-sulfata, ali ne i sa testovima baziranim na enzimatskim reakcijama glukoza-oksidaze. Iz tog razloga, preporučuje se primena testova baziranih na enzimatskim reakcijama glukoza-oksidaze

Lažno pozitivni direktni Coombs-ov test zabeležen je tokom lečenja cefalosporinskim antibioticima, zato je posebno važno utvrditi da li je pozitivan Coombs-ov test posledica uzimanja leka.

Trudnoća

Ispitivanja uticaja na reproduktivne karakteristike su sprovedena kroz studije na miševima i pacovima sa dozama cefiksima do 400 puta većim od doza upotrebljenih kod ljudi. Ova ispitivanja nisu pružila dokaze da primena ovog leka dovodi do poremećaja plodnosti ili negativnog uticaja na fetus. Kod kunića, sa dozama do 4 puta većim od doza upotrebljenih kod ljudi, nije bilo dokaza da je cefiksim teratogen; zabeležena je učestala pojava pobačaja i smrti majke što je očekivana posledica poznate preosetljivosti kunića na promene mikroflore creva izazvane antibioticima.

Ne postoje odgovarajuća dobro kontrolisana ispitivanja kod trudnica. Lek Cefapan zato ne treba primenjivati tokom trudnoće i dojenja, osim ukoliko lekar smatra da je to neophodno.

U slučaju pojave neželjenog dejstva kao što je encefalopatija (koja može da uključuje konvulzije, konfuziju, oštećenje svesti, poremećaje kretanja), pacijent ne treba da upravlja vozilima niti da rukuje mašinama.

Lek Cefapan se uglavnom dobro podnosi. Najveći deo neželjenih reakcija koje su prijavljene tokom kliničkih studija su blage i prolazne.

Tokom terapije cefiksimom zabeležene su sledeće reakcije:

Prethodno navedene neželjene reakcije su se javile tokom kliničkih studija i/ili tokom postmarketinškog praćenja.

*Dijareja je obično povezana sa primenom većih doza. Neki slučajevi umerene do teške dijareje su prijavljeni gde je opravdano prekinuti terapiju. Terapiju lekom Cefapan treba prekinuti ukoliko se javi uporna dijareja.

**Ne može se proceniti na osnovu dostupnih podataka. Prijavljivanje neželjenih reakcija

Prijavljivanje sumnji na neželjene reakcije posle dobijanja dozvole za lek je važno. Time se omogućava kontinuirano praćenje odnosa koristi i rizika leka. Zdravstveni radnici treba da prijave svaku sumnju na neželjene reakcije na ovaj lek Agenciji za lekove i medicinska sredstva Srbije (ALIMS):

Agencija za lekove i medicinska sredstva Srbije Nacionalni centar za farmakovigilancu Vojvode Stepe 458, 11221 Beograd

Republika Srbija

fax: +381 (0)11 39 51 131

website: www.alims.gov.rs

e-mail: nezeljene.reakcije@alims.gov.rs

Postoji rizik od encefalopatije u slučajevima primene beta-laktamskih antibiotika, uključujući cefiksim, naročito u slučaju predoziranja ili insuficijencije bubrega.

Neželjena dejstva koja su se javila pri primeni doze do 2 g cefiksima, kod zdravih osoba nisu se razlikovala po profilu od onih uočenih kod pacijenata lečenih preporučenim dozama.

Cefiksim se ne može eliminisati u klinički značajnom obimu pomoću dijalize. Nema specifičnih antidota. Preporučuju se opšte suportivne mere.