NIHSS

Badający musi wybrać odpowiedź, jeśli pełna ocena jest niemożliwa z powodu przeszkód, takich jak rurka dotchawicza, bariera językowa, uraz ustno-gardłowy lub bandaże. Wynik 3 jest przyznawany tylko wtedy, gdy pacjent nie wykonuje żadnego ruchu (innego niż odruchowe ułożenie ciała) w odpowiedzi na bolesną stymulację.

Odpowiedź musi być prawidłowa – nie ma częściowej punktacji za odpowiedź bliską prawidłowej. Ważne jest, aby oceniać tylko pierwszą odpowiedź i aby badający nie „pomagał” pacjentowi za pomocą werbalnych lub niewerbalnych wskazówek.

Należy zastosować inne polecenie jednoetapowe, jeśli używanie rąk jest niemożliwe. Punktuje się, jeśli podjęto jednoznaczną próbę, ale nie została ona zakończona z powodu osłabienia. Jeśli pacjent nie reaguje na polecenie, zadanie należy mu zademonstrować (pantomima) i ocenić wynik (tj. czy wykonuje żadne, jedno lub dwa polecenia). Pacjentom z urazami, amputacjami lub innymi fizycznymi przeszkodami należy wydawać odpowiednie polecenia jednoetapowe. Punktowana jest tylko pierwsza próba.

Jeśli pacjent ma izolowane porażenie nerwu obwodowego (CN III, IV lub VI), przyznaj wynik 1. Spojrzenie jest możliwe do zbadania u wszystkich pacjentów z afazją. Pacjenci z urazem oka, bandażami, istniejącą ślepotą lub innym zaburzeniem ostrości wzroku lub pola widzenia powinni być badani za pomocą ruchów odruchowych, a badający powinien podjąć decyzję. Nawiązanie kontaktu wzrokowego, a następnie poruszanie się wokół pacjenta z boku na bok, czasami wyjaśni obecność częściowego porażenia spojrzenia.

Pola widzenia (górne i dolne kwadranty) są badane metodą konfrontacyjną, używając liczenia palców lub badania odruchu grożenia, odpowiednio. Pacjentów można zachęcać, ale jeśli odpowiednio patrzą w stronę poruszających się palców, można to ocenić jako normalne. Jeśli występuje jednostronna ślepota lub enukleacja, pola widzenia w pozostałym oku są oceniane. Wynik 1 przyznaje się tylko wtedy, gdy stwierdzono wyraźną asymetrię, w tym kwadrantanopsję.

Poproś – lub użyj mimiki, aby zachęcić – pacjenta do pokazania zębów, uniesienia brwi i zamknięcia oczu. Oceń symetrię grymasu w odpowiedzi na bolesne bodźce u pacjenta słabo reagującego lub nierozumiejącego. Jeśli uraz twarzy lub bandaże, rurka ustno-gardłowa, taśma lub inne fizyczne bariery zasłaniają twarz, należy je w miarę możliwości usunąć.

Kończyna jest umieszczona w odpowiedniej pozycji: ramiona wyciągnięte (dłonie skierowane w dół) pod kątem 90 stopni (jeśli pacjent siedzi) lub 45 stopni (jeśli pacjent leży na plecach). Opadanie jest punktowane, jeśli ramię opadnie przed upływem 10 sekund. Pacjenta z afazją zachęca się głosem z odpowiednią intonacją i mimiką, ale bez bolesnej stymulacji. Każda kończyna jest badana po kolei, zaczynając od ramienia nieporażonego. Tylko w przypadku amputacji lub zrostu stawu barkowego badający powinien zanotować wynik jako niemożliwy do zbadania (UN).

Kończyna jest umieszczona w odpowiedniej pozycji: ramiona wyciągnięte (dłonie skierowane w dół) pod kątem 90 stopni (jeśli pacjent siedzi) lub 45 stopni (jeśli pacjent leży na plecach). Opadanie jest punktowane, jeśli ramię opadnie przed upływem 10 sekund. Pacjenta z afazją zachęca się głosem z odpowiednią intonacją i mimiką, ale bez bolesnej stymulacji. Każda kończyna jest badana po kolei, zaczynając od ramienia nieporażonego. Tylko w przypadku amputacji lub zrostu stawu barkowego badający powinien zanotować wynik jako niemożliwy do zbadania (UN).

Kończyna jest umieszczona w odpowiedniej pozycji: nogę należy trzymać pod kątem 30 stopni (zawsze badane w pozycji leżącej na plecach). Opadanie jest punktowane, jeśli noga opadnie przed upływem 5 sekund. Pacjenta z afazją zachęca się głosem z odpowiednią intonacją i mimiką, ale bez bolesnej stymulacji. Każda kończyna jest badana po kolei, zaczynając od nogi nieporażonej. Tylko w przypadku amputacji lub zrostu stawu biodrowego badający powinien zanotować wynik jako niemożliwy do zbadania (UN) i jasno opisać uzasadnienie tego wyboru.

Kończyna jest umieszczona w odpowiedniej pozycji: nogę należy trzymać pod kątem 30 stopni (zawsze badane w pozycji leżącej na plecach). Opadanie jest punktowane, jeśli noga opadnie przed upływem 5 sekund. Pacjenta z afazją zachęca się głosem z odpowiednią intonacją i mimiką, ale bez bolesnej stymulacji. Każda kończyna jest badana po kolei, zaczynając od nogi nieporażonej. Tylko w przypadku amputacji lub zrostu stawu biodrowego badający powinien zanotować wynik jako niemożliwy do zbadania (UN) i jasno opisać uzasadnienie tego wyboru.

Ten element ma na celu znalezienie dowodów na jednostronne uszkodzenie móżdżku. Badanie wykonuje się z otwartymi oczami. W przypadku defektu wzrokowego, należy upewnić się, że badanie jest przeprowadzane w nienaruszonym polu widzenia. Testy palec-nos-palec i pięta-goleń są wykonywane po obu stronach, a ataksja jest punktowana tylko wtedy, gdy występuje w nieproporcjonalnym stopniu do osłabienia. W przypadku ślepoty, należy zbadać, prosząc pacjenta o dotknięcie nosa z pozycji wyciągniętego ramienia.

Czucie lub grymas w odpowiedzi na ukłucie szpilką podczas badania, albo wycofanie się od bolesnego bodźca u pacjenta zamroczonego lub afatycznego. Tylko utrata czucia przypisywana udarowi jest punktowana jako nieprawidłowa, a badający powinien zbadać tyle obszarów ciała (ramiona [nie dłonie], nogi, tułów, twarz), ile jest to konieczne, aby dokładnie sprawdzić, czy występuje połowiczna utrata czucia.

Jeśli utrata wzroku utrudnia testy, poproś pacjenta o identyfikację przedmiotów umieszczonych w dłoni, powtórzenie i wypowiedzenie słów. Zaintubowany pacjent powinien zostać poproszony o pisanie. Badający musi wybrać wynik dla pacjenta w osłupieniu lub z ograniczoną współpracą, ale opcja 'afazja globalna' powinna być używana tylko wtedy, gdy pacjent jest niemy i nie wykonuje żadnych jednokrokowych poleceń.

Jeśli pacjent jest uważany za normalnego, należy uzyskać odpowiednią próbkę mowy, prosząc pacjenta o przeczytanie lub powtórzenie słów. Jeśli pacjent ma ciężką afazję, można ocenić wyrazistość artykulacji mowy spontanicznej. Tylko w przypadku, gdy pacjent jest zaintubowany lub ma inne fizyczne bariery uniemożliwiające mówienie, badający powinien zanotować wynik jako niemożliwy do zbadania. Nie należy informować pacjenta, dlaczego jest badany.

Wystarczające informacje do zidentyfikowania zaniedbania mogą zostać uzyskane podczas wcześniejszych badań. Jeśli pacjent ma poważną utratę wzroku uniemożliwiającą podwójną jednoczesną stymulację wzrokową, a bodźce skórne są normalne, wynik jest normalny. Jeśli pacjent ma afazję, ale wydaje się zwracać uwagę na obie strony, wynik jest normalny. Obecność zaniedbania wzrokowo-przestrzennego lub anozognozji może być również uznana za dowód nieprawidłowości. Ponieważ nieprawidłowość jest punktowana tylko wtedy, gdy występuje, element nigdy nie jest niemożliwy do zbadania.